Nadtlenek wodoru

Nadtlenek wodoru-Roztwór jest dostępny w aptekach w różnych stężeniach. Użytkownik może zakupić bez recepty produkt do wybielania zębów (wybielanie) oraz do różnych zastosowań medycznych. Ze względów bezpieczeństwa nie dostarcza się nadtlenku wodoru o wyższym stężeniu, niestabilizowanego, bez atestu użytkowania.

Co to jest nadtlenek wodoru?

Roztwór nadtlenku wodoru jest dostępny w aptekach w różnych stężeniach. W medycynie i stomatologii stosowany jest jako środek odkażający przeciwko grzybom, bakteriom i wirusom.

Nadtlenek wodoru, chemiczny H2O2, Będzie również Perhydrol i Nadtlenek wodoru nazywa. Jest to jasnoniebieski płyn, który po rozcieńczeniu jest bezbarwny. Słaby kwas jest bardzo skutecznym środkiem wybielającym i dezynfekującym. Po raz pierwszy został wyprodukowany syntetycznie w 1818 roku.

$config[ads_text1] not found

Roztwory zawierające maksymalnie 12% nadtlenku wodoru są swobodnie dostępne w sklepach. Rozwiązania o zawartości powyżej 5% są specjalnie oznakowane. Nadtlenek wodoru można stosować na wiele sposobów. W przemyśle spożywczym stosowany jest jako środek dezynfekujący przy czyszczeniu butelek PET i innych opakowań zewnętrznych. W innych branżach służy do wybielania papieru, masy celulozowej i tekstyliów. W medycynie naturalnej jest stosowany przy różnych schorzeniach. W niewielkich ilościach jest nawet wytwarzany przez sam organizm ludzki.

Funkcja, działanie i obszary zastosowania

H2O2 działa we wszystkich dostępnych stężeniach. 3-procentowe roztwory nadtlenku wodoru są używane w gospodarstwach domowych do czyszczenia. Ze względu na ich intensywne działanie utleniające, fryzjerzy używają ich w małych stężeniach jako środki rozjaśniające włosy oraz do utrwalania trwałych fal.

W medycynie i stomatologii stosowany jest jako środek odkażający przeciwko grzybom, bakteriom i wirusom. Roztwór służy do czyszczenia powierzchni, instrumentów (proces plazmowy), błon śluzowych i dłoni (w celu zapobiegania chorobom zakaźnym). W ramach zabiegów stomatologicznych służy do sterylizacji zębów i dziąseł, jamy ustnej i gardła. Ponadto roztwór nadtlenku wodoru działa profilaktycznie przeciw zapaleniu dziąseł i płytce bakteryjnej.

$config[ads_text2] not found

Podczas operacji stomatologicznych zatrzymuje krwawienie. Jako środek do wybielania zębów znajduje zastosowanie w gabinecie stomatologicznym oraz w domu użytkownika. Użytkownik nakłada środek w postaci żelu lub nakleja pasek wybielający na przednią część zębów. Szyny zębowe produkowane indywidualnie przez stomatologa zapewniają, że środek wybielający nie rozpada się tak szybko. W zależności od pożądanego poziomu jasności stosuje się mniej lub bardziej dużą dawkę roztworu H2O2. H2O2 znajduje się w środkach do czyszczenia soczewek kontaktowych oraz - również w niewielkich stężeniach - w płynach do płukania ust i pastach do zębów.

Nadtlenek wodoru to bezbarwny, nietoksyczny, niepalny i prawie bezwonny roztwór, który można rozcieńczyć wodą. Ma wyższą gęstość i lepkość niż woda. W przypadku czystego H2O2 temperatura topnienia wynosi -0,43 ° C. Temperatura wrzenia czystego nadtlenku wodoru wynosi 150,2 ° C. Wysoko stężony iw obecności metali nadtlenek wodoru natychmiast rozkłada się na wodę i tlen. Dlatego H2O2 sprzedawany w sklepach zwykle zawiera stabilizatory.

Ponieważ 30% roztworów szybko się rozkłada, użytkownik powinien zawsze przygotowywać je na świeżo. Są silnym utleniaczem, który powstaje w organizmie w wielu procesach biochemicznych, takich jak przemiana cukru.Aby nie był toksyczny dla organizmu, jest rozkładany przez katalazy i peroksydazy (enzymy) na tlen i wodę.

$config[ads_text3] not found

W medycynie alternatywnej roztwór stosuje się w różnych stężeniach, w zależności od tego, jakie choroby mają być nim leczone. Zewnętrzna aplikacja z nadtlenkiem wodoru umożliwia guzom skóry (bazalioma) zmniejszenie dawki promieniowania o około połowę. Komórki rakowe są niszczone przez dopływ tlenu. Jako nadtlenek karbamidu (zawiera mocznik) lub jako 35-procentowy roztwór leczy łuszczycę, trądzik, alergie skórne i inne swędzące choroby skóry. W przypadku problemów skórnych zaleca się również kąpiel z 500 ml 30-procentowego roztworu H2O2, którą miesza się ze 110 litrami wody. Stosowany w postaci żelu w 10-procentowym stężeniu pomaga przy stopie atlety i ospie wietrznej.

Trzy procentowy roztwór nadtlenku wodoru może być stosowany przeciwko infekcji wirusami brodawek. W przypadku ukąszeń owadów łagodzi swędzenie i zmniejsza obrzęki. Stosowany wewnętrznie w bardzo niskich stężeniach stymuluje układ odpornościowy i zapobiega infekcjom. W przypadku raka macicy i piersi zapobiega bakteriom powodującym nieprzyjemny zapach. Aby to zrobić, po prostu nakłada się go na wacik i nakłada na zewnątrz. W 10-procentowej maści, którą nakłada się co dwa dni, pomaga przy zaburzeniach krążenia w nogach. Taki sam efekt dają kąpiele stóp z 3% roztworem nadtlenku wodoru. Niewielka ilość rozcieńczonego roztworu pomaga w leczeniu zapalenia żołądka, duru brzusznego, cholery oraz jako środek zapobiegawczy przeciwko wirusowi żółtej febry.

Ryzyko, skutki uboczne i niebezpieczeństwa

Wdychanie przez użytkownika silnie stężonego roztworu nadtlenku wodoru powoduje oparzenia dróg oddechowych, zapalenie błon śluzowych i obrzęk płuc. Nawet rozcieńczony H2O2 wybiela skórę, jeśli użytkownik nie spłukuje jej natychmiast dokładnie wodą.

$config[ads_text4] not found

Jeśli roztwór dostanie się do krwi przez skórę lub żołądek, może spowodować zawroty głowy, bóle głowy, biegunkę, wymioty, skurcze, problemy z krążeniem, a nawet śmierć z powodu uduszenia: Piana w żołądku może spowodować zatrzymanie oddychania. W przypadku ogrzania niestabilizowanych roztworów o stężeniu powyżej 12 procent lub zetknięcia z metalami ciężkimi może dojść do spontanicznych eksplozji. Nawet 6-procentowe roztwory nie są już uważane za bezpieczne, jeśli użytkownik chce je stosować jako środek wybielający.

W przypadku użytkowników, którzy wybielają zęby roztworami nadtlenku wodoru, czasami atakuje plomby plastikowe i amalgamatowe. Może to również spowodować uszkodzenie protezy. Ponieważ niewielkie ilości substancji dostają się do miazgi podczas wybielania, mogą powodować tam stan zapalny, przynajmniej u wrażliwych użytkowników. Ponadto zęby mogą stać się bardziej wrażliwe na temperaturę, a jama ustna może być podrażniona, ale te zwykle ustępują po kilku dniach.