Nadtlenek wodoru

Nadtlenek wodoru-Roztwór jest dostępny w aptekach w różnych stężeniach. Użytkownik może zakupić bez recepty produkt do wybielania zębów (wybielanie) oraz do różnych zastosowań medycznych. Ze względów bezpieczeństwa nie dostarcza się nadtlenku wodoru o wyższym stężeniu, niestabilizowanego, bez atestu użytkowania.

Co to jest nadtlenek wodoru?

Nadtlenek wodoru, chemiczny H2O2, Będzie również Perhydrol i Nadtlenek wodoru nazywa. Jest to jasnoniebieski płyn, który po rozcieńczeniu jest bezbarwny. Słaby kwas jest bardzo skutecznym środkiem wybielającym i dezynfekującym. Po raz pierwszy został wyprodukowany syntetycznie w 1818 roku.

Roztwory zawierające maksymalnie 12% nadtlenku wodoru są swobodnie dostępne w sklepach. Rozwiązania o zawartości powyżej 5% są specjalnie oznakowane. Nadtlenek wodoru można stosować na wiele sposobów. W przemyśle spożywczym stosowany jest jako środek dezynfekujący przy czyszczeniu butelek PET i innych opakowań zewnętrznych. W innych branżach służy do wybielania papieru, masy celulozowej i tekstyliów. W medycynie naturalnej jest stosowany przy różnych schorzeniach. W niewielkich ilościach jest nawet wytwarzany przez sam organizm ludzki.

Funkcja, działanie i obszary zastosowania

H2O2 działa we wszystkich dostępnych stężeniach. 3-procentowe roztwory nadtlenku wodoru są używane w gospodarstwach domowych do czyszczenia. Ze względu na ich intensywne działanie utleniające, fryzjerzy używają ich w małych stężeniach jako środki rozjaśniające włosy oraz do utrwalania trwałych fal.

W medycynie i stomatologii stosowany jest jako środek odkażający przeciwko grzybom, bakteriom i wirusom. Roztwór służy do czyszczenia powierzchni, instrumentów (proces plazmowy), błon śluzowych i dłoni (w celu zapobiegania chorobom zakaźnym). W ramach zabiegów stomatologicznych służy do sterylizacji zębów i dziąseł, jamy ustnej i gardła. Ponadto roztwór nadtlenku wodoru działa profilaktycznie przeciw zapaleniu dziąseł i płytce bakteryjnej.

Podczas operacji stomatologicznych zatrzymuje krwawienie. Jako środek do wybielania zębów znajduje zastosowanie w gabinecie stomatologicznym oraz w domu użytkownika. Użytkownik nakłada środek w postaci żelu lub nakleja pasek wybielający na przednią część zębów. Szyny zębowe produkowane indywidualnie przez stomatologa zapewniają, że środek wybielający nie rozpada się tak szybko. W zależności od pożądanego poziomu jasności stosuje się mniej lub bardziej dużą dawkę roztworu H2O2. H2O2 znajduje się w środkach do czyszczenia soczewek kontaktowych oraz - również w niewielkich stężeniach - w płynach do płukania ust i pastach do zębów.

Nadtlenek wodoru to bezbarwny, nietoksyczny, niepalny i prawie bezwonny roztwór, który można rozcieńczyć wodą. Ma wyższą gęstość i lepkość niż woda. W przypadku czystego H2O2 temperatura topnienia wynosi -0,43 ° C. Temperatura wrzenia czystego nadtlenku wodoru wynosi 150,2 ° C. Wysoko stężony iw obecności metali nadtlenek wodoru natychmiast rozkłada się na wodę i tlen. Dlatego H2O2 sprzedawany w sklepach zwykle zawiera stabilizatory.

Ponieważ 30% roztworów szybko się rozkłada, użytkownik powinien zawsze przygotowywać je na świeżo. Są silnym utleniaczem, który powstaje w organizmie w wielu procesach biochemicznych, takich jak przemiana cukru.Aby nie był toksyczny dla organizmu, jest rozkładany przez katalazy i peroksydazy (enzymy) na tlen i wodę.

W medycynie alternatywnej roztwór stosuje się w różnych stężeniach, w zależności od tego, jakie choroby mają być nim leczone. Zewnętrzna aplikacja z nadtlenkiem wodoru umożliwia guzom skóry (bazalioma) zmniejszenie dawki promieniowania o około połowę. Komórki rakowe są niszczone przez dopływ tlenu. Jako nadtlenek karbamidu (zawiera mocznik) lub jako 35-procentowy roztwór leczy łuszczycę, trądzik, alergie skórne i inne swędzące choroby skóry. W przypadku problemów skórnych zaleca się również kąpiel z 500 ml 30-procentowego roztworu H2O2, którą miesza się ze 110 litrami wody. Stosowany w postaci żelu w 10-procentowym stężeniu pomaga przy stopie atlety i ospie wietrznej.

Trzy procentowy roztwór nadtlenku wodoru może być stosowany przeciwko infekcji wirusami brodawek. W przypadku ukąszeń owadów łagodzi swędzenie i zmniejsza obrzęki. Stosowany wewnętrznie w bardzo niskich stężeniach stymuluje układ odpornościowy i zapobiega infekcjom. W przypadku raka macicy i piersi zapobiega bakteriom powodującym nieprzyjemny zapach. Aby to zrobić, po prostu nakłada się go na wacik i nakłada na zewnątrz. W 10-procentowej maści, którą nakłada się co dwa dni, pomaga przy zaburzeniach krążenia w nogach. Taki sam efekt dają kąpiele stóp z 3% roztworem nadtlenku wodoru. Niewielka ilość rozcieńczonego roztworu pomaga w leczeniu zapalenia żołądka, duru brzusznego, cholery oraz jako środek zapobiegawczy przeciwko wirusowi żółtej febry.

Ryzyko, skutki uboczne i niebezpieczeństwa

Wdychanie przez użytkownika silnie stężonego roztworu nadtlenku wodoru powoduje oparzenia dróg oddechowych, zapalenie błon śluzowych i obrzęk płuc. Nawet rozcieńczony H2O2 wybiela skórę, jeśli użytkownik nie spłukuje jej natychmiast dokładnie wodą.

Jeśli roztwór dostanie się do krwi przez skórę lub żołądek, może spowodować zawroty głowy, bóle głowy, biegunkę, wymioty, skurcze, problemy z krążeniem, a nawet śmierć z powodu uduszenia: Piana w żołądku może spowodować zatrzymanie oddychania. W przypadku ogrzania niestabilizowanych roztworów o stężeniu powyżej 12 procent lub zetknięcia z metalami ciężkimi może dojść do spontanicznych eksplozji. Nawet 6-procentowe roztwory nie są już uważane za bezpieczne, jeśli użytkownik chce je stosować jako środek wybielający.

W przypadku użytkowników, którzy wybielają zęby roztworami nadtlenku wodoru, czasami atakuje plomby plastikowe i amalgamatowe. Może to również spowodować uszkodzenie protezy. Ponieważ niewielkie ilości substancji dostają się do miazgi podczas wybielania, mogą powodować tam stan zapalny, przynajmniej u wrażliwych użytkowników. Ponadto zęby mogą stać się bardziej wrażliwe na temperaturę, a jama ustna może być podrażniona, ale te zwykle ustępują po kilku dniach.