Ajmaline

Ajmaline jest pozyskiwany z korzeni Rauwolfia serpentina, indyjskiego korzenia węża. Wymaga recepty i jest stosowany w leczeniu nieregularnego bicia serca. W Niemczech jest dostępny pod nazwą handlową Gilurytmal®.

Co to jest ajmalina?

Ajmalina jest alkaloidem indolowym. Substancja czynna korzenia węża indyjskiego jest przepisywana w leku na receptę Gilurytmal® z klasy I leków przeciwarytmicznych na zaburzenia rytmu serca w postaci częstoskurczów nadkomorowych.

Tym zaburzeniom rytmu, które należy leczyć ajmaliną, musi towarzyszyć zwiększona częstość tętna i mają one swój początek w przedsionkach. Do tych arytmii zalicza się na przykład kołatanie serca pochodzące z węzła pk, kołatanie serca w zespole WPW czy napadowe migotanie przedsionków.

Ajmalina jest również stosowana w medycynie ratunkowej do ostrej terapii objawowych częstoskurczów nadkomorowych wymagających leczenia oraz w zagrażających życiu częstoskurczach komorowych.

Substancja czynna ajmalina jest dostępna w postaci roztworu do wstrzykiwań 50 mg / 10 ml i jest zawsze wstrzykiwana dożylnie. Później 90% substancji czynnej jest wydalane przez wątrobę, a 10% przez nerki.

Efekt farmakologiczny

Ajmalina działa jako antagonista kanału sodowego. Opóźnia napływ jonów sodu do komórek mięśnia sercowego. Komórki mięśniowe potrzebują jonów sodu, aby móc się kurczyć. Zmniejsza to rozprzestrzenianie się pobudzenia w szybko przewodzących obszarach serca.

W ten sposób wydłuża się czas trwania potencjału czynnościowego w przedsionkach i komorach. W rezultacie wydłuża się również funkcjonalny okres refrakcji, co z kolei prowadzi do podwyższenia progu bodźca. Ogólnie rzecz biorąc, powoduje to wolniejsze bicie serca i zmniejszenie mocy bicia serca. Wpływ na ogólny układ sercowo-naczyniowy jest raczej niewielki. Niemniej jednak należy zwrócić szczególną uwagę na możliwą ujemną inotropię i skłonność do bradykardii.

Efekt farmakologiczny utrzymuje się do 2 minut i utrzymuje się około 20 minut. Dzięki temu łatwo jest sterować. Zaleca się bardzo powolne wstrzykiwanie ajmaliny, aby uniknąć przypadkowego przedawkowania. 5 minut to dobry czas na wstrzyknięcie. Jeśli serce jest już uszkodzone, powinno to zająć jeszcze kilka minut.

Zastosowanie i zastosowanie medyczne

Ajmaline stosuje się w leczeniu arytmii serca, które powstają w małżowinach usznych i towarzyszy im przyspieszone tętno. Do klasycznych obszarów zastosowania ajmaliny należą tachyarytmie nadkomorowe, takie jak tachykardie węzłowe przedsionkowo-komorowe, częstoskurcze nadkomorowe w zespole WPW czy napadowe migotanie przedsionków, które są objawowe i wymagają leczenia.

Występują również zagrażające życiu częstoskurcze komorowe. Ajmalina doskonale sprawdza się również w medycynie ratunkowej.

Efekt poszukiwany po podaniu ajmaliny można ocenić w dwóch punktach:

• Wolne bicie serca
• Osłabienie przewodzenia wzbudzenia w sercu

Ajmalina, lek przeciwarytmiczny klasy I, nie powinien być łączony z innymi lekami przeciwarytmicznymi z tej klasy. W przeciwnym razie istnieje ryzyko poważnych skutków ubocznych. Połączenie z lekami, takimi jak beta-blokery lub blokery kanału wapniowego, również zwiększa wpływ na przewodzenie przedsionkowo-komorowe układu przewodzenia serca i zmniejsza jego zdolność pompowania.

Szczególnie, gdy ajmalina podawana jest w postaci ciągłego wlewu kroplowego, należy wziąć pod uwagę, że nasila ona działanie leków takich jak beta-blokery, leki przeciwdepresyjne i neuroleptyki, gdyż utrudnia ich rozkład w organizmie.

Terapia ajmaliną jest wykluczona w przypadku:

• Nadwrażliwość na ajmalinę
• Blok AV II i III. Stopień
• istniejące wcześniej zaburzenia przewodzenia w komorach
• istniejące osłabienie mięśnia sercowego, ponieważ ajmalina go pogorszyłaby. Znaczny wzrost rozprzestrzeniania się pobudzenia w komorach lub w przypadku wydłużenia całej funkcji elektrycznej komory, ponieważ może to być dodatkowo opóźnione
• Drgawki Adama Stokesa
• Myasthenia gravis
• Zatrucie glikozydami nasercowymi
• Bradykardia
• nieprawidłowe powiększenie mięśnia sercowego
• w ciągu pierwszych 3 miesięcy po zawale mięśnia sercowego
• Niewydolność lewej komory z mniej niż 35% normalnej mocy wyjściowej

Tutaj znajdziesz swoje leki

Zagrożenia i skutki uboczne

Przerażającym efektem ubocznym ajmaliny są paradoksalnie proarytmiczne reakcje serca. Mogą wystąpić głównie u osób z CHD. Drgawki występują rzadko, a zmiany morfologii krwi są jeszcze rzadsze.

Oprócz wymienionych kryteriów wykluczenia do użytku medycznego, ajmaliny nie należy stosować w przypadkach wyraźnego niedociśnienia i ciężkich zaburzeń elektrolitowych. Wyjątki mogą dotyczyć bloków SA, bloków AV wyższego stopnia, zespołu węzła zatokowego i ciężkiej bradykardii, jeśli pacjent ma rozrusznik serca.

Ponieważ ajmalina jest wydalana przez wątrobę i nerki, dawkę należy dostosować w przypadku zaburzeń czynności wątroby lub nerek.