Dławica migdałkowa nie należy mylić z objawami zapalenia migdałków, nawet jeśli jest to związane z dusznica teraźniejszość. Angina tonsillaris należy również odróżnić od dusznicy bolesnej, która wydaje się być spokrewniona tylko z nazwy. Inne warunki to Ostre zapalenie migdałków, ostre zapalenie migdałków Lub tylko dusznica.
Co to jest angina migdałkowa?
Dławica migdałkowa to zapalenie migdałków. Dotyczy to głównie dzieci w wieku szkolnym, bardzo rzadko małych dzieci. Problem polega na tym, że dławica migdałkowa (krótka dusznica wezwanie) może być bardzo bolesne. Każdy ruch połykania powoduje dyskomfort, a przyjmowanie pokarmu jest trudne. Może to prowadzić do utraty wagi i wyczerpania fizycznego.
Bez odpowiedniego leczenia choroba szybko się rozprzestrzenia. Wtedy też pojawia się gorączka i często pacjent czuje się tak chory, że spada wydajność np. w szkole jest rezultatem. Ponieważ mówienie jest również trudne, a kiedy dławica migdałkowa rozprzestrzenia się na struny głosowe, głos jest chwilowo całkowicie nieobecny. Udział w zajęciach szkolnych nie jest wtedy możliwy, aw przypadku dusznicy bolesnej migdałków również odpoczynek w łóżku wysoka gorączka ma sens.
przyczyny
Przyczyną dusznicy bolesnej migdałków są głównie bakterie, a mianowicie paciorkowce. Bakterie te znajdują się na skórze oraz w jelitach. Są zaangażowani w wiele infekcji. Należy dokonać rozróżnienia między tymi bakteriami a ich zdolnością do rozkładania krwi (hemoliza alfa, beta i gamma). Szczególnie łatwo jest się zarazić, gdy spotyka się wiele osób.
Gdy tylko osoba kaszle, w powietrzu pojawia się mnóstwo bakterii, które są przenoszone z człowieka na człowieka. Łatwo też zarazić się przez rączki, na przykład w autobusach i pociągach, ponieważ bakterie częściej występują tam i są odporne. Zdrowa osoba z wystarczającą obroną zwykle nie jest obciążona ani zarażona.
Ale jeśli odporność immunologiczna jest osłabiona przez takie czynniki, jak zbyt mało snu i zbyt duży negatywny stres, bakterie mają łatwy czas, a angina tonsillaris rozprzestrzenia się szybko. Przewlekła dławica migdałkowa jest zwykle infekcją mieszaną, tj. Patogenami zarówno beztlenowymi, jak i tlenowymi.
Ten patogen również powoduje obrzęk migdałków. Przeciągi w pociągu lub autobusie mogą również osłabić układ odpornościowy do tego stopnia, że łatwo możliwa jest infekcja.
Objawy, dolegliwości i oznaki
Objawy ostrej i przewlekłej postaci dławicy migdałkowej różnią się od siebie. Ostre zapalenie migdałków charakteryzuje się narastającym bólem gardła. Podczas połykania, ziewania i innego otwierania ust ból może promieniować do uszu. Ponadto często występuje wysoka gorączka, ból głowy i zmęczenie.
Głos jest gruby i zwiększa się wydzielanie śliny. Badanie migdałków ujawnia, że są one zaczerwienione, opuchnięte i często ropne. Jeśli ostra dławica migdałkowa nie jest leczona, stale narastający obrzęk migdałków może powodować duszność. Szczególnie cierpią na to dzieci, ponieważ ich migdałki są już w zdrowym stanie powiększone.
Po jednym do dwóch tygodni ostre zapalenie migdałków zwykle goi się bez konsekwencji. Po częstym zapaleniu migdałków może rozwinąć się przewlekła dławica migdałkowa. Występują tutaj zwykle niewielkie trudności w połykaniu. Typowy jest uporczywy, nieprzyjemny nieświeży oddech. Często węzły chłonne szyjki macicy są trwale spuchnięte. Jednak ten obrzęk nie powoduje bólu.
Wiele osób dotkniętych chorobą cierpi na zmniejszoną zdolność do wykonywania i koncentracji. Ponadto na migdałkach odkrywa się martwą tkankę (detrytus), która ulega rozkładowi i powoduje nieprzyjemny nieświeży oddech. Angina tonsillaris może również prowadzić do powikłań, takich jak gorączka reumatyczna, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie stawów, wysypki skórne, zapalenie nerek, a nawet posocznica.
kierunek
Przebieg dławicy migdałkowej często zaczyna się od niegroźnych trudności w połykaniu. Zarażona osoba zauważa wtedy, że zarówno picie, jak i jedzenie powodują dyskomfort. Często zmniejsza się wtedy spożycie pożywienia, co oznacza dodatkowe osłabienie układu odpornościowego. Migdałki szybko puchną i pojawia się wysoka gorączka, przez co pacjent odczuwa zmęczenie i wyczerpanie.
Kiedy migdały ropieją, pojawia się silny nieświeży oddech. Węzły chłonne puchną. To powoduje dodatkowy ból. Ponieważ choroba jest zaraźliwa, zarażona osoba nie powinna zbytnio zbliżać się do innych. W przeciwnym razie należy obawiać się, że inni członkowie rodziny lub klasy szkolnej zostaną zarażeni i ponownie zakażeni oraz będą się wzajemnie infekować.
Komplikacje
Jako powikłanie zapalenia migdałków może powstać ropień w okolicy migdałków lub tylnej części gardła. Powoduje to obrzęk, w którym gromadzi się ropa. Ból i gorączka wskazują na rozwój ropnia. W rzadkich przypadkach czynniki wywołujące dusznicę bolesną migdałków mogą być przenoszone przez krwioobieg po całym ciele, wywołując w ten sposób posocznicę.
Powikłanie to objawia się wysoką gorączką i znacznym pogorszeniem stanu ogólnego. Sepsa jest stanem potencjalnie zagrażającym życiu. Inne możliwe następstwa zapalenia migdałków są spowodowane zakażeniem serca przez patogeny. Występuje zapalenie mięśnia sercowego (zapalenie mięśnia sercowego), wyściółki serca (zapalenie wsierdzia) lub osierdzia (zapalenie osierdzia).
Możliwymi konsekwencjami może być słabe serce lub arytmia serca. Ostra gorączka reumatyczna może wystąpić do trzech tygodni po zapaleniu migdałków, zwłaszcza u dzieci i młodzieży. Jest to choroba ogólnoustrojowa, która atakuje stawy, skórę, serce i mózg. Zapalenie serca i stawów.
Na skórze pojawiają się guzki reumatoidalne. Zaangażowanie mózgu wyzwala niekontrolowane ruchy. Czynniki wywołujące zapalenie migdałków mogą powodować zapalenie kłębuszków nerkowych. To zapalenie ciałek nerkowych objawia się między innymi zmniejszeniem ilości oddawanego moczu, obrzękiem i podwyższonym ciśnieniem krwi.
Kiedy należy iść do lekarza?
Dławica migdałkowa lub zapalenie migdałków to choroba, która często występuje w związku z różnymi infekcjami górnych dróg oddechowych i zwykle ma dobre rokowanie nawet bez leczenia. Często, tak jak w przypadku klasycznych objawów przeziębienia i innych objawów przeziębienia, po prostu odpocznij, dostateczna ilość wody i znane domowe sposoby pomagają wrócić do zdrowia. Dlatego wizyta u lekarza zwykle nie jest konieczna u dorosłych lub dzieci w przypadku dusznicy bolesnej bez powikłań.
Wizyta u lekarza jest wskazana tylko wtedy, gdy dławica migdałkowa nie ustąpi po kilku dniach. To samo dotyczy sytuacji, gdy zapalenie migdałków wiąże się z silnym bólem, który na przykład u dziecka prowadzi do konsekwentnej odmowy jedzenia. Wysoka gorączka, towarzyszący silnemu bólowi głowy lub silnemu kaszlowi są również powodem wizyty u lekarza w celu wczesnego rozpoznania i leczenia możliwej grypy, zapalenia oskrzeli lub płuc ze względu na nieco mniej korzystne rokowanie.
W rzeczywistości migdały pełnią funkcję bariery, ponieważ chronią dolne drogi oddechowe przed patogenami. Czasami migdałki są bardzo popękane z powodu nawracającego stanu zapalnego i nie są już w stanie wykonywać swojej naturalnej funkcji obronnej. Wręcz przeciwnie: często są punktem wyjścia dla bakterii i wirusów, które mogą prowadzić do przewlekłego zapalenia. Tutaj również wskazana jest wizyta u lekarza w celu omówienia ewentualnego usunięcia migdałków.
Lekarze i terapeuci w Twojej okolicy
Leczenie i terapia
Zabieg jest dokładną oceną lekarza, czy jest to ostra dławica migdałkowa czy zaawansowana dławica migdałkowa z ropne migdałki i bardzo wysoka gorączka. Aby to zrobić, lekarz pobiera wymaz z gardła, aby określić liczbę steptococci ustalać. Od tego zależy dalsze leczenie.
Jeśli liczba paciorkowców jest mała, do złagodzenia objawów wystarczy zwykły spray do gardła lub pastylka do gardła. Również płucze gardło do płukania gardła są użyteczne. Zimne i wilgotne okłady na szyję pomagają również w walce z bólem gardła i gorączką. Jeśli dławica migdałkowa postępuje, może być konieczne przyjmowanie antybiotyków i ścisłe leżenie w łóżku, aby organizm mógł się zregenerować.
Podając antybiotyki, należy uważać, aby nie wywoływały one skutków ubocznych. Należą do nich biegunka, którą można złagodzić łagodną dietą. O ile to możliwe, osoby zakażone dławicą migdałkową nie powinny spożywać tłustych potraw. Lekkie posiłki z ryżem i warzywami oraz wystarczająca ilość płynów pozwalają pacjentowi szybko dojść do siebie.
Opieka postpenitencjarna
W większości przypadków dusznicy bolesnej opcje dalszej opieki są bardzo ograniczone. Pacjent jest przede wszystkim uzależniony od leczenia, gdyż choroba ta nie goi się sama, a możliwości samopomocy są bardzo ograniczone. Jednak angina migdałkowa nie skraca oczekiwanej długości życia.
Leczenie dusznicy bolesnej migdałków odbywa się głównie przy pomocy antybiotyków. Osoby dotknięte chorobą powinny upewnić się, że regularnie przyjmują leki i mogą wchodzić w interakcje z innymi lekami. Podczas przyjmowania antybiotyków nie należy również spożywać alkoholu, ponieważ osłabia to działanie antybiotyków.
W przypadku dzieci szczególnie rodzice muszą zadbać o prawidłowe i regularne przyjmowanie leku. Aby przeciwdziałać biegunce, osoby dotknięte chorobą powinny pić dużo płynów i nie obciążać żołądka. W przypadku dławicy migdałkowej zaleca się tylko lekki pokarm. Po wyleczeniu choroby żołądek można ponownie przyzwyczaić do zwykłego jedzenia. W większości przypadków choroba postępuje pozytywnie.
Perspektywy i prognozy
Angina tonsillaris jest częstą chorobą o różnym nasileniu. Z reguły jest nieskomplikowany, a przy odpowiednim leczeniu całkowicie goi się w krótkim czasie: po podaniu antybiotyków proces gojenia trwa około dwóch tygodni. Tylko w rzadkich przypadkach stan zapalny migdałków puchnie tak bardzo, że utrudniają oddychanie. W takim przypadku konieczna jest ponowna wizyta u lekarza.
Aby nie utrudniać gojenia, należy zadbać o odpowiednią podaż płynów (najlepiej w postaci wody i niesłodzonej herbaty) oraz miękki pokarm. Okłady na szyję i tabletki do ssania mogą również złagodzić istniejące objawy, takie jak ból gardła i trudności w połykaniu.
Ostre zapalenie migdałków może przekształcić się w postać przewlekłą. Większość objawów ustępuje. Jedynie węzły chłonne pozostają obrzęknięte. Ponadto wielu chorych cierpi na łagodne, trwałe złe samopoczucie. Przewlekłe zapalenie migdałków może mieć również negatywny wpływ na inne narządy: może prowadzić do gromadzenia się ropy w okolicy gardła, uszkodzenia nerek i serca oraz zapalenia stawów. W niektórych przypadkach warto usunąć migdałki. Ten zabieg chirurgiczny nie stanowi problemu w wieku dorosłym.
Możesz to zrobić sam
Dławicę migdałkową ze stanem zapalnym migdałków zawsze powinien leczyć lekarz. W ramach leczenia można użyć wymazu z gardła w celu zbadania, czy infekcja jest bakteryjna czy wirusowa. Zaleca się całkowity odpoczynek w łóżku, aby wspomóc powrót do zdrowia po dławicy migdałkowej. Chociaż połykanie jest często bolesne, ludzie powinni pić wystarczającą ilość płynów. Pastylki do ssania i płyny do płukania ust mogą zmniejszyć ból i sprzyjać gojeniu.
Liczne domowe środki okazały się skuteczne w przypadku dusznicy bolesnej migdałków. Szczególnie często stosuje się koperty z kwarkiem lub mieszaną ziemią leczniczą, ponieważ mają one działanie przeciwzapalne. Twoje samopoczucie powinno zadecydować o tym, czy kompres powinien być zimny, czy ciepły. Zimny kompres stymuluje błonę śluzową, a tym samym łagodzi objawy.Natomiast ciepły kompres działa rozgrzewająco i poprawia krążenie. Innym sprawdzonym lekarstwem jest świeża herbata imbirowa z miodem i cytryną.
Jeśli dławicy migdałkowej towarzyszy wysoka gorączka, zaleca się owijanie łydek. Spożywanie zimnych napojów lub lodów może złagodzić dyskomfort podczas połykania. Ponieważ palenie może pogorszyć objawy, należy unikać aktywnego palenia podczas zapalenia.
.jpg)
