Cierpi na nie niemała liczba osób, ale większość z nich zdecydowanie się ich boi. W końcu kto chce mieć ograniczony wzrok lub w najgorszym przypadku go całkowicie stracić? Jednak wiedza na temat chorób ogranicza się najczęściej do miejsc ogólnych. Z tego powodu celem tego artykułu jest rzucenie światła na ciemność i dostarczenie informacji o istniejących chorobach i wadach wzroku. Jakie objawy wykazują, jak postępują? Przeciw którym z nich możesz podjąć działania, a którym nie? Oprócz chorób artykuł dotyczy szeroko rozpowszechnionych wad wzroku, takich jak krótkowzroczność i dalekowzroczność oraz innych zaburzeń widzenia, takich jak ślepota barw.
Krótkowzroczność i dalekowzroczność
Zacznijmy od mniej poważnych wad wzroku. Wady wzroku mogą również powodować różne dolegliwości w życiu codziennym. Pierwszą, o której należy tutaj wspomnieć, jest krótkowzroczność lub dalekowzroczność. Krótkowzroczność lub nadwzroczność same w sobie nie mogą powodować ślepoty i dlatego na razie należy je obserwować spokojnie. Ponieważ trudność w rozpoznaniu odległych lub bliskich obiektów - w zależności od rodzaju ametropii - może mieć wpływ na życie codzienne, warto skorzystać z pomocy, która reguluje codzienne wymagania w zależności od stopnia nasilenia słabości.
Przez długi czas okulary uważano za niemodne, ale te czasy słusznie się skończyły. Zamiast tego wiele osób rozumie pomoc wizualną jako elegancki dodatek. Sklepy specjalistyczne oferują duży wybór różnych oprawek do okularów, a także służą indywidualną poradą. Nowe modele zawsze pojawiają się na rynku, aby dopasować się do aktualnej mody. Jeśli nadal nie możesz znosić okularów, możesz oczywiście nadal używać soczewek kontaktowych lub nawet wykonać laserowe badanie oczu.
Zasadniczo konieczna jest oczywiście półregularna wizyta u specjalisty, aby obserwować dalszy rozwój wady wzroku i móc podjąć odpowiednie środki zaradcze, jeśli dojdzie do najgorszego.
Ślepota kolorów
Podobnie jak krótkowzroczność i dalekowzroczność, nie jest to choroba, ale zaburzenie wzroku, jak sugeruje nazwa. Ściśle mówiąc, są nie tylko osoby ze ślepotą na kolory, ale także tacy, którzy mają tylko słabość w postrzeganiu kolorów. Oczywiście osoby ze ślepotą na kolory muszą zaakceptować ogromne utrudnienia w ich codziennym życiu.
Znacznie bardziej powszechna niż faktyczna ślepota barw jest w rzeczywistości czerwono-zielona słabość, która, w zależności od informacji, dotyka od pięciu do dziewięciu procent męskiej populacji Niemiec. Trudno jest dostrzec te dwa kolory, ponieważ brakuje pręcików do postrzegania odpowiednich kolorów. Nawiasem mówiąc, czerwono-zielona słabość występuje znacznie częściej u mężczyzn niż u kobiet. Dzieje się tak, ponieważ odpowiednie geny odpowiedzialne za postrzeganie kolorów znajdują się na chromosomie X, z których kobiety mają dwa, a mężczyźni tylko jeden.
Jednak prawdziwa ślepota kolorów oznacza niemożność dostrzeżenia żadnych kolorów i postrzeganie otoczenia jedynie w różnych odcieniach szarości. W ten sposób na przykład uczestnictwo w ruchu może być znacznie utrudnione.Oprócz terapii genowej, która nie została jeszcze dostatecznie zbadana, nadal nie ma metody leczenia.
Zapalenie oka
Infekcje oka są stosunkowo powszechne i mają wiele różnych przyczyn. Nawet jeśli ledwo to rejestrujemy: oko cały dzień jest zajęte, broniąc się przed wszelkiego rodzaju bodźcami środowiskowymi i patogenami. Zapalenie oka jest często niczym innym jak reakcją układu odpornościowego na bakterie i wirusy. Oczywiście należy wziąć pod uwagę, że wpływy środowiska, takie jak dym, przeciągi lub jasne światło słoneczne, niekoniecznie ułatwiają ochronę oczu.
Objawy infekcji oczu
Chociaż w oku występują bardzo różne stany zapalne, objawy są dość często podobne. Łączy je to, że są niezwykle irytujące i mogą być zarówno bolesne, jak i utrudniające - oczywiście, ponieważ utrudniają nieistotną część twojej percepcji. Typowymi objawami mogą być na przykład:
- Dotknięte oko wydziela wydzielinę
- Strzelanie do chorego oka
- czerwone oko
- Obrzęk chorego oka
- Zwiększona wrażliwość na światło
- Mocno zawoalowana wizja
Zapalenie spojówek
Oczywiście istnieją różne rodzaje stanów zapalnych spowodowanych złożonością oka, które mogą wystąpić w różnych miejscach. Zapalenie spojówek, zwane również zapaleniem spojówek, jest jednym z klasycznych stanów zapalnych, które mogą wystąpić w oku. Oprócz wspomnianych już czynników alergia może również powodować zapalenie spojówek.
Ale czym w ogóle jest spojówka? Ostatecznie spojówka jest błoną śluzową znajdującą się w przednim odcinku oka i dlatego wyczuwalna jest w oczodole. Nawiasem mówiąc, jest to brane pod uwagę nie tylko podczas badań okulistycznych, ale także ogólnie podczas badań klinicznych. Ponieważ jest stosunkowo cienki, ma dobre ukrwienie i nie ma pigmentu, stosunkowo łatwo jest wykryć zmiany we krwi. W złożonej budowie oka ma szczególne zadanie: jest bardzo ważny między innymi dlatego, że rozprowadza płyn łzowy po rogówce.
Jeśli spojówka jest w stanie zapalnym, często ma się wrażenie, że w oku jest ziarno piasku. Więc czujesz się tak, jakbyś miał obce ciało w oku, nawet jeśli z czysto obiektywnego punktu widzenia tak nie jest.
Istnieją jednak różne rodzaje zapalenia spojówek, które należy rozróżnić. Występuje np. Alergiczne, bakteryjne i wirusowe zapalenie spojówek, ale także niespecyficzne zapalenie spojówek. Pokrótce pokazujemy tutaj różne objawy.
Objawy alergicznego zapalenia spojówek
Nagłe i niespodziewane łzy oraz bardzo swędzące oczy dominują w objawach alergicznego zapalenia spojówek. Obrzęk powiek może również powodować ich lekkie opadanie.
Objawy bakteryjnego zapalenia spojówek
Oprócz zwykłych następstw zapalenia spojówek w wariancie bakteryjnym, szczególnie nieprzyjemny jest fakt, że w kącikach oczu tworzy się dużo śluzu. Oczy są regularnie gumowate, zwłaszcza rano. Problem polega na tym, że bakteryjne zapalenie spojówek często występuje w obu oczach, ponieważ jest zaraźliwe.
Objawy wirusowego zapalenia spojówek
Wirusowe zapalenie spojówek często nie występuje samodzielnie, ale często jest konsekwencją chorób przenoszonych przez wirusa. Na przykład w przypadku grypy, odry i ospy wietrznej patogeny rozprzestrzeniają się następnie na spojówkę, a tym samym dalej dręczą już chorych.
Diagnoza i leczenie
Zapalenie spojówek jest zwykle diagnozowane przez okulistę. Patrzy w oczy tak zwaną lampą szczelinową i wywraca powiekę, aby zobaczyć wnętrze powieki. W celu określenia przyczyn zapalenia, a tym samym właściwej metody leczenia, może być konieczne wykonanie wymazu.
W zależności od sytuacji okulista przepisze np. Odpowiedni antybiotyk lub maść do oczu. Możliwe są również pewne krople do oczu, a niektóre zapalenie spojówek samoistnie się goi. Ponieważ laik nigdy nie może być tego pewien, a zapalenie spojówek może być potencjalnie zaraźliwe, zdecydowanie należy skonsultować się z ekspertem.
Zapalenie rogówki (zapalenie rogówki)
Istnieją również różne warianty zapalenia rogówki, które technicznie nazywa się zapaleniem rogówki. Znów mamy do czynienia z bakteryjnym i wirusowym zapaleniem rogówki, a także wywołanym przez grzyby. Rogówka jest szczególnie wrażliwa, jeśli została już uszkodzona. Zdrowa rogówka jest zwykle stosunkowo stabilna i ma odpowiednią obronę. Szczególnie niebezpieczne w przypadku zapalenia rogówki jest to, że związane z nim zakażenie może rozprzestrzenić się na inne, otaczające części oka, a także je uszkodzić. Z tego powodu, jeśli zapalenie rogówki nie jest leczone, mogą wystąpić poważne konsekwencje.
Jedną z najczęstszych przyczyn zapalenia rogówki jest zbyt długie noszenie soczewek kontaktowych lub ich nieczyszczenie. Zależy to jednak w dużej mierze od rodzaju soczewek kontaktowych. Objawy są bardzo podobne do objawów zapalenia spojówek: wśród objawów są ból, zaczerwienione i lepkie oczy oraz słaby wzrok.
Ponownie należy podążać za znakami ostrzegawczymi objawów i zgłosić się do okulisty. Leczenie tak szybko, jak to możliwe, jest absolutnie niezbędne. Procedury diagnostyczne są bardzo podobne do tych w przypadku zapalenia spojówek: Po pierwsze, lekarz musi wiedzieć o przyczynie zapalenia. Sposób leczenia zapalenia jest również dość podobny.
Jednak operacja może być konieczna w przypadku zapalenia rogówki, na przykład jeśli jest to wariant wywoływany przez grzyby, a głębsze warstwy rogówki są już dotknięte. Właśnie z tego powodu powinieneś szukać leczenia na wczesnym etapie. W takim przypadku zapalenie rogówki można zwykle wyleczyć stosunkowo szybko.
Jaskra - jaskra
Jaskra to zbiorcze określenie dla całego szeregu chorób oczu, które u większości osób cierpiących na tę chorobę pojawiają się dopiero po 40 roku życia (chyba że są wrodzone), aw najgorszym przypadku mogą doprowadzić do całkowitej ślepoty. Podobnie jak w przypadku dotychczas przedstawionych chorób oczu, ważne jest, aby działać w odpowiednim czasie.
Ale jak rozwija się jaskra? Z reguły rozwojowi jaskry towarzyszy zwiększone ciśnienie w gałce ocznej. Dzieje się tak, gdy w przedniej komorze oka (obszarze, w którym znajduje się soczewka oka) znajduje się więcej cieczy wodnistej niż może zostać odprowadzone przez system drenażowy oka. W rezultacie ciecz wodnista oka nie jest wymieniana wystarczająco często. Ciecz wodnista jest tak ważna, ponieważ działa jako dostawca składników odżywczych dla soczewki i rogówki, z których oba nie mają własnych naczyń krwionośnych iz tego powodu są zależne od cieczy wodnistej jako dostawcy składników odżywczych. Ciecz wodnista służy również jako medium optyczne. Jeśli narasta i nie można go już prawidłowo wymienić, ciśnienie w oku wzrasta.
Nie należy lekceważyć problemu spowodowanego zwiększonym ciśnieniem. Ponieważ dopływ krwi, a tym samym także pilnie potrzebne składniki odżywcze, jest zaniedbywany w oku. Prowadzi to do typowych ograniczeń w polu widzenia. Jeśli zauważysz to, powinieneś spojrzeć na to z niezbędną powagą i zdecydowanie zareagować odwiedzając specjalistę.
Szokująco, jaskra jest nadal jedną z najczęstszych przyczyn ślepoty. Niestety dwie trzecie poszkodowanych zauważa, że zachoruje o wiele za późno. W sumie średnio 800 000 osób cierpi na jaskrę.
Objawy jaskry
Dlatego tak ważne jest, aby zrozumieć objawy jaskry, aby móc na nie zareagować. Jak już wspomniano, zwężenie pola widzenia jest bardzo powszechne. To zwężenie występuje regularnie w łukowaty sposób, co powinno być powodem do niepokoju. Możliwe są również inne pogorszenia widzenia, takie jak utrata ostrości wzroku i kontrastu. Jeśli podwyższone ciśnienie wewnątrzgałkowe istnieje od dłuższego czasu, istnieje duże prawdopodobieństwo, że obrzęk oka doprowadzi do załamań światła, które można zobaczyć jako kolorowe pierścienie lub aureole, patrząc w jaśniejsze źródła światła.
Ogólne objawy napadu jaskry obejmują silny ból głowy, nudności i wymioty, a także zaburzenia rytmu serca i zapaść.
Leczenie jaskry
W każdym razie zielona gwiazda wymaga leczenia. W zależności od sytuacji można to zrobić zarówno za pomocą leków, jak i zabiegów chirurgicznych. Zależy to całkowicie od postaci jaskry i przyczyn choroby, które środki mogą prowadzić do sukcesu.
Scotoma - uszkodzenie pola widzenia
Innym wyjątkowo nieprzyjemnym wariantem choroby oczu jest tak zwana mroczka. To słowo opisuje zjawisko, w którym wzrok w pewnym obszarze pola widzenia pogarsza się lub nawet całkowicie zawodzi. Warto zauważyć, że może to nastąpić zarówno w centralnym obszarze widzenia, jak iw obszarach brzegowych. Jest tak, że awaria jest odczuwalna subiektywnie. W najgorszym przypadku utrata wzroku może nawet doprowadzić do częściowej ślepoty.
Za tę awarię lub redukcję mogą być odpowiedzialne różne czynniki. Trudno jest właściwie zlokalizować przyczyny. Ponieważ choroby w każdym możliwym odcinku drogi wzrokowej mogą być odpowiedzialne za redukcję, ale inne choroby również mogą być możliwymi wyzwalaczami.
Istnieje rozróżnienie między różnymi formami, które chcielibyśmy tutaj pokrótce przedstawić:
- Względny mroczek:Wrażenie wizualne jest niewyraźne, niewyraźne, a wyraźne rozpoznanie jest trudne.
- Mroczek absolutny: Całkowita utrata zdolności widzenia czegokolwiek w okolicy mroczka.
- Zniekształcenie: Obiekty w odpowiednim obszarze są postrzegane tylko jako zniekształcone.
- Homonimiczna utrata pola widzenia: Jednostronna utrata pola widzenia po tej samej stronie w obu oczach. Istnieje również heteronimiczna utrata pola widzenia, gdy boki są różne.
- Hemianopia: Jednostronna utrata pola widzenia
Specjalistyczne badanie tego zjawiska jest szczególnie konieczne, jeśli mroczek spełnia określone wymagania. Na przykład, jeśli występują objawy towarzyszące, takie jak wymioty, nudności, zaburzenia mowy lub dezorientacja, błyski światła, migotanie lub podobne objawy, zdecydowanie powinieneś zwrócić się o pomoc medyczną.
Zwyrodnienie plamki związane z wiekiem
Zwyrodnienie plamki żółtej, czyli zwyrodnienie siatkówki w tylnej części oka, jest chorobą, która może występować na ogół, ale głównie i zdecydowanie najczęściej u osób starszych. W ogólnym przebiegu choroby obserwuje się narastającą utratę widzenia w centralnym polu widzenia, podczas gdy obwodowe pole widzenia pozostaje niezmienione.
Zdecydowanie warto wspomnieć o liczbach osób dotkniętych chorobą: łącznie około trzech milionów ludzi w Niemczech cierpi na związane z wiekiem zwyrodnienie plamki. Dlatego jest najczęstszą przyczyną ślepoty. Zasadniczo istnieją dwa różne typy zwyrodnienia plamki związanego z wiekiem: z jednej strony suchy wariant, z drugiej wilgotny.
Zacznijmy od suchego, który jest również znacznie bardziej powszechnym wariantem. Utrata wzroku spowodowana utratą komórek wzroku odbywa się tutaj krok po kroku. Na początku wzrok jest tylko nieznacznie osłabiony, ale z czasem ograniczenia stają się coraz bardziej widoczne.
Natomiast wariant mokry zwykle rozwija się z suchego, ale działa znacznie szybciej. Jest również nieodwracalne i powoduje trwałą utratę wzroku, która jest trudniejsza do zatrzymania niż w przypadku suchego zwyrodnienia plamki żółtej.
Niestety nadal nie ma fundamentalnego lekarstwa na tę chorobę. Możliwe jest jednak spowolnienie lub zatrzymanie postępu choroby. Również w tym przypadku wczesna diagnoza jest jedynym sposobem na zapewnienie znacznego zachowania widzenia. Fakt, że osoby, które ukończyły pięćdziesiąt pięć lat, aby regularnie poddawać się badaniom okulistycznym, jest skuteczną metodą zapobiegania gorszym rzeczom.
Odwarstwienie siatkówki lub ablacja siatkówki
Przy nieszkodliwym odwarstwieniu siatkówki, siatkówka oddziela się od naczyniówki, która znajduje się pod spodem. Odwarstwienie siatkówki jest stanem awaryjnym, ponieważ w momencie odłączenia nie jest już zaopatrywane w niezbędne składniki odżywcze przez naczyniówkę, jak wcześniej. Problem: lekkie komórki czuciowe nie są dostarczane i dlatego umierają w bardzo krótkim czasie, jeśli nie są już dostarczane. Siatkówka i naczyniówka nie rosną razem, ale spoczywają na sobie tylko dzięki siłom fizycznym.
Z tego powodu ważne jest, aby jak najszybciej zarejestrować objawy i odpowiednio zareagować. Należy zbadać błyski światła na brzegu pola widzenia, postrzeganie czarnych punktów w polu widzenia (tzw. Sadza) lub częściową utratę wzroku.
Wniosek
Jedną z nielicznych cech wspólnych przedstawionych chorób i zjawisk jest to, że badanie przez specjalistę okulistę jest prawie zawsze najbezpieczniejszą metodą zapobiegania trwałemu uszkodzeniu oka lub przynajmniej podjęciem niezbędnych działań w celu złagodzenia ewentualnych konsekwencji.
.jpg)
.jpg)
