Plik Rzepak górski jest rodziną stokrotek i należy do rodzaju rdestu. Jest to tradycyjna roślina lecznicza, która we współczesnej medycynie odgrywa jedynie podrzędną rolę.
Występowanie i uprawa rdestu górskiego
Rzepak górski to wieloletnia roślina o jasnoniebieskich kwiatach. Główki kwiatowe stoją pojedynczo i mają około 5 cm średnicy. Wewnętrzny kwiat rdestu górskiego świeci na fioletowo. Zewnętrzne, lekko pierzaste, brzegowe kwiaty są koloru niebieskiego. Roślina ma od 15 do 75 cm wysokości. Liście lancetowate siedzą bezpośrednio na całej łodydze bez łodyg. Ten stoi prosto i jest pokryty białymi włoskami. Okres kwitnienia rdestu to okres od maja do sierpnia.
Podczas ciepłej jesieni drugie kwitnienie może wystąpić również we wrześniu lub październiku. Jednak nie jest to tak wyraźne, jak kwitnienie latem. Kwiaty są zapylane przez motyle i bzygowate i rozprowadzają przyjemny zapach w ciepłe i słoneczne dni. Po kwitnieniu rdestowiec tworzy żółte owoce o długości około 5 mm. Rzepak górski stał się bardzo rzadki ze względu na intensywne rolnictwo i turystykę i jest obecnie chroniony na wielu obszarach.
Efekt i aplikacja
Głównymi składnikami aktywnymi Centaurea montana są antocyjany, flawonoidy, garbniki i substancje gorzkie. Roślina stosowana jest głównie w medycynie ludowej w okolicach przewodu pokarmowego. Ma działanie ściągające, to znaczy ściągające. Środek ściągający ma działanie wysuszające, hemostatyczne i przeciwzapalne.
Wykorzystuje się wysuszające działanie rdestu górskiego i jest stosowany jako napar herbaciany przy chorobach biegunkowych. Aby to zrobić, trzy suszone główki kwiatowe wylewa się filiżanką gorącej wody. Herbatę można pić po 10 minutach moczenia. Nie należy jednak pić więcej niż dwie filiżanki dziennie. Przeciwzapalne działanie rdestu górskiego działa również uspokajająco na podrażnione jelita. Jednocześnie roślina pobudza apetyt, który mógł zostać utracony z powodu choroby
Herbatę z kwiatów rdestu górskiego można również stosować przy chorobach układu oddechowego. Jasnoniebieskie kwiaty uśmierzają kaszel i chronią uszkodzone błony śluzowe. Herbata może również przynieść ulgę w bólach gardła i zapaleniu gardła. Prawie zapomniano o stosowaniu zapalenia oczu i powiek. Tutaj również ponownie wykorzystuje się suszone kwiaty rośliny leczniczej.
W tym celu przygotowuje się herbatę, jak opisano powyżej. Gdy herbata ostygnie, możesz z niej zrobić koperty i płatki na bolące oczy. Ponadto napar z kwiatów powinien być również pomocny w krwawieniu z dziąseł. Z jednej strony oczywiście dlatego, że rdestowiec górski ma działanie przeciwzapalne, az drugiej strony dlatego, że zawarte w nim garbniki działają hemostatycznie.
Nawet przy braku krwawienia, a dokładniej w zaburzeniach miesiączkowania, rycynę górską stosowano i stosuje się. Kwiaty rdestu górskiego znajdują również zastosowanie w pielęgnacji skóry i ran. W przypadku aplikacji na skórę około jednej dłoni kwiatów parzy się jednym litrem wrzącej wody. Napar powinien stromić się przez około 15 minut, a następnie wylać.
Alternatywnie można zrobić owsiankę ze świeżych kwiatów. Aby to zrobić, kwiaty są po prostu miażdżone, a miazga jest nakładana na rany lub wrzody. Ponadto roślina pochodząca z gór jest znana jako środek moczopędny i dlatego w przeszłości często była składnikiem herbat pęcherza i nerek. W przeszłości twierdzono, że rdest górski ma działanie oczyszczające krew.
Aby pozbyć się z krwi szkodliwych substancji, używano herbat oczyszczających krew i oczyszczających. Przede wszystkim leki moczopędne były częścią tych herbat oczyszczających krew. Dlatego rdestowiec górski był popularnym składnikiem herbat oczyszczających. Mówi się również, że zioło sprzyjało uwalnianiu tak zwanych produktów przemiany materii przez skórę.
Centaurea jest również częścią leków homeopatycznych. Tutaj jednak nie stosuje się suszonych kwiatostanów, jak w medycynie ludowej, ale korzeń lub świeżą całą roślinę. Wskazania są jednak podobne: biegunka, krwawienie, brak miesiączki, problemy żołądkowe czy zaburzenia gojenia ran.
Znaczenie dla zdrowia, leczenia i zapobiegania
Zwłaszcza w południowych Niemczech rdestowiec znany był zielarkom w wioskach. Nawet dzisiaj wielu miejscowych nadal zna różnorodne skutki działania rdestu górskiego. Często wiedza ta jest przekazywana z pokolenia na pokolenie.
Na terenach, na których rdest górski jest rodzimy i nie jest jeszcze chroniony, choroby biegunkowe nadal leczy się herbatą sporządzoną z kwiatów rdestu górskiego. Dzięki nowoczesnemu rolnictwu i wykorzystywaniu górskich stoków do jazdy na nartach lub pieszych wędrówek rdest górski zniknął w wielu miejscach, a jego właściwości lecznicze zostały zapomniane.
We współczesnej ziołolecznictwie poza pasmami górskimi odgrywa niewielką rolę. Jego krewny, chaber, jest tu lepiej znany. Ma podobne składniki i odpowiednio podobne wskazania. Rzepak górski nie jest nawet wymieniany w monografiach E-Komisji. Komitet E to organ złożony z lekarzy, farmaceutów, farmakologów i przedstawicieli pacjentów.
Głównym zadaniem komisji jest przygotowanie monografii dotyczących skuteczności i bezpieczeństwa leków ziołowych. Fakt, że rdest nie jest wymieniany w ponad 400 monografiach, podkreśla, że roślina górska odgrywa jedynie podrzędną rolę we współczesnej medycynie.
.jpg)
.jpg)
