Procedura obrazowania to ogólny termin określający różne metody diagnostyczne stosowane w medycynie. Często stosowanymi procedurami obrazowania są badanie rentgenowskie i diagnostyka ultrasonograficzna.
Co to jest procedura obrazowania?
W prawie wszystkich dyscyplinach medycznych do zobrazowania narządów i struktur tkankowych pacjenta stosuje się różne procesy obrazowania aparaturowego. Powstałe dwu- lub trójwymiarowe obrazy dostarczają ważnych informacji do diagnozowania chorób. Dlatego diagnostyka obrazowa stała się nieodzowną częścią dzisiejszej medycyny.
Funkcja, efekt i cele
Promieniowanie rentgenowskie, wysokoenergetyczne promieniowanie elektromagnetyczne, zostało odkryte przez Wilhelma Conrada Röntgena już w 1895 roku i od tego czasu jest stosowane w diagnostyce chorób. Obecnie radiologia odgrywa ważną rolę w medycynie wypadkowej i diagnostyce chorób płuc. Źródłem promieniowania rentgenowskiego jest tzw. Lampa rentgenowska. Promieniowanie opuszcza aparat rentgenowski i uderza w kliszę rentgenowską lub, w nowocześniejszej radiografii, kliszę do przechowywania promieni rentgenowskich lub czujniki elektroniczne. Tutaj powstaje rzeczywisty obraz rentgenowski.
Pacjent stoi pomiędzy aparatem RTG a kliszą RTG. Promienie rentgenowskie uderzają w ciało pacjenta i są tam pochłaniane w różnym stopniu w zależności od charakteru danej tkanki. Część promieniowania, która wniknęła do ciała i nie została zaabsorbowana, trafia w kliszę rentgenowską. Dzięki różnej absorpcji, a tym samym cieniom i rozjaśnieniu pojawiającym się na kliszy rentgenowskiej, możliwe są obrazy struktur ciała. Tkanki nieprzepuszczalne dla promieni rentgenowskich, takie jak kości, przepuszczają tylko niewielką ilość promieniowania. Film rentgenowski jest tylko lekko zaczerniony, a kości na zdjęciu rentgenowskim wydają się jasne, często przed wykonaniem zdjęcia pacjentom podaje się kontrast. W ten sposób można również uwidocznić struktury, które w innym przypadku są trudne do zdefiniowania.
Tomografia komputerowa to nowoczesna metoda rentgenowska. Podczas tej procedury obrazowania ciało jest prześwietlane warstwami. Następnie komputer tworzy przekrojowy obraz ciała. W celu uzyskania bardziej znaczącego obrazu zastosowano tutaj również środki kontrastowe. Ważnym obszarem zastosowań tomografii komputerowej jest diagnostyka neurologiczna. CT stosuje się w przypadku podejrzenia guza, urazowego uszkodzenia mózgu lub udaru. Tomografia komputerowa jest również wykorzystywana do poszukiwania przerzutów w przypadku rozpoznanego raka.
Inną metodą obrazowania jest tomografia rezonansu magnetycznego, zwana także w skrócie spinem jądrowym lub MRI. MRI umożliwia również reprezentację warstwową, ale nie wykorzystuje promieniowania jonizującego, ale opiera się na zasadzie jądrowego rezonansu magnetycznego. Tomografia rezonansu magnetycznego opiera się na spinie jąder atomowych o nieparzystej liczbie protonów lub neutronów. Te jądra atomowe obracają się niezależnie i dlatego mają tak zwany spin. Ta właściwość fizyczna czyni je magnetycznymi. W normalnym stanie te spiny są nieuporządkowane. Jeśli jednak w rezonansie magnetycznym występuje silne pole magnetyczne, wszystkie jądra atomowe ustawiają się równolegle. Ustawienie jąder atomowych jest zakłócane przez krótkie impulsy o wysokiej częstotliwości.
Jądra atomowe wracając do swojego pierwotnego stanu emitują fale elektromagnetyczne, które są rejestrowane przez specjalne czujniki. Na podstawie tych fal elektromagnetycznych komputer tworzy następnie możliwy do oceny obraz, który przedstawia struktury ciała w warstwach. MRI jest głównie służy do diagnostyki chorób OUN. Diagnostyka ultrasonograficzna, zwana także ultrasonografią, polega na tym, że ultradźwięki są częściowo absorbowane, a częściowo odbijane przez tkankę ludzką. Fale ultradźwiękowe są generowane przez przetwornik i wysyłane w krótkich odstępach czasu lub jako dźwięk ciągły. Aby uniknąć zakłócających mostków powietrznych, stosuje się żel, który służy jako medium transmisyjne. Fale dźwiękowe odbijane przez tkanki są odbierane jako echo przez przetwornik. Obraz jest generowany poprzez dalsze przetwarzanie elektroniczne w urządzeniu ultradźwiękowym.
Sonografia jest wykorzystywana jako narzędzie diagnostyczne przede wszystkim w chorobach tarczycy, dolegliwościach brzusznych oraz w celu wyjaśnienia chorób serca. Opiekę nad ciążą przeprowadza się również za pomocą ultradźwięków. Podczas zabiegu ultradźwiękowego nie są wytwarzane żadne promienie. Ponadto badanie jest bezbolesne. Metoda Dopplera jest odmianą ultrasonografii. Tutaj głowica ultradźwiękowa nieustannie wysyła fale. Jeśli uderzą w ruchome powierzchnie, np. Fale odbijają się od ściany komórkowej komórki krwi. Jeśli transmitowane i odbite fale spotykają się, powstaje dźwięk. Jest to słyszalne dzięki wzmocnieniu. Zabieg Dopplera stosuje się np. W ciąży. Procedura służy do monitorowania bicia serca dziecka. Ultrasonografia dopplerowska jest również stosowana w medycynie naczyniowej do badania warunków przepływu w tętnicach lub żyłach.
Ryzyko, skutki uboczne i niebezpieczeństwa
Procedura rentgenowska jest najbardziej szkodliwą dla organizmu procedurą obrazowania. Dawki promieniowania w radiologii są dość niskie, ale powtarzające się prześwietlenia mogą spowodować uszkodzenie w krótszym czasie. Uważa się, że około półtora procent rocznych przypadków raka jest spowodowanych ekspozycją na promieniowanie podczas diagnostyki rentgenowskiej. Badanie przeprowadzone przez specjalistyczny magazyn „Cancer” wykazało, że ryzyko wystąpienia guza mózgu znacznie wzrasta przy regularnych badaniach rentgenowskich u dentysty.
U dzieci ryzyko guza mózgu wzrosło pięciokrotnie w wyniku stomatologicznej diagnostyki rentgenowskiej. Naukowcy są zgodni, że promieniowanie rentgenowskie, w tym tomografia komputerowa, powinno być ograniczone do absolutnego minimum. W tym celu w Niemczech wprowadzono paszport rentgenowski. Wszystkie badania rentgenowskie pacjenta są wprowadzane tutaj, aby uniknąć bezsensownych i dublujących się badań. Zdjęcia rentgenowskie są absolutnie przeciwwskazane u kobiet w ciąży, ponieważ mogą zaszkodzić nienarodzonemu dziecku. Tomografia rezonansu magnetycznego i ultradźwięki radzą sobie bez promieniowania i dlatego są uważane za dobrze tolerowane.
.jpg)
