Chemoprofilaktyka

Jest Chemoprofilaktyka W przypadku indukcji lekarze podają pacjentowi środek wirusobójczy lub antybiotyk w celu profilaktycznego (zapobiegawczego) leczenia już istniejącego lub zagrażającego zakażenia. Przydzielając te leki, należy zapobiegać rozprzestrzenianiu się patogenów w organizmie lub je zwalczać.

Co to jest chemoprofilaktyka?

Lekarze mogą skorzystać z różnych form profilaktyki: w zależności od drobnoustroju, czasu stosowania i wskazań. Chemoprofilaktyka obejmuje środki ochrony przed lekami w postaci tabletek lub szczepionek. Leczą one istniejącą infekcję lub zapobiegają jej, jeśli patogen nie rozprzestrzenił się jeszcze w organizmie człowieka.

Leki zabijają patogeny we krwi, pod warunkiem, że pacjent nie jest oporny na zastosowaną substancję. Tabletki nie mogą zapobiec niektórym typom infekcji, takim jak malaria, ale mogą zabić patogeny. Wraz ze wzrostem liczby oporności na patogeny pozostaje ryzyko szczątkowe w przypadku niektórych chorób zakaźnych, ponieważ nie ma pełnej ochrony przed lekami. Przydział odpowiedniego leku zależy od indywidualnych czynników pacjenta, takich jak stan zdrowia, wiek, przebyte choroby, oporności i ewentualnie istniejące alergie na poszczególne składniki substancji.

Funkcja, efekt i cele

Jeżeli wskazanie jest oparte na drobnoustroju, lekarz zastosuje chemioprofilaktykę przeciwbakteryjną i przeciwwirusową. W zależności od czasu stosowania: W ramach profilaktyki przedekspozycyjnej pacjenci zakażeni wirusem HIV przyjmują leki przeciwwirusowe, aby uniknąć sytuacji ryzyka, np. B. seks bez zabezpieczenia, aby wyłączyć lub przynajmniej zminimalizować. Profilaktykę poekspozycyjną (PEP) stosuje się u pacjentów zakażonych patogenami w celu zapobieżenia dalszemu rozprzestrzenianiu się w organizmie.

Taka infekcja może wystąpić np. W szpitalach, gdy dojdzie do kontaktu z niedostatecznie sterylnym sprzętem, takim jak strzykawka. Ponadto należy zapobiegać rozprzestrzenianiu się choroby zakaźnej na inne osoby. Ten rodzaj profilaktyki przyjmuje postać leków antywirusowych lub antybiotyków. Szczepienie jest również możliwe, jeśli pacjent jest zagrożony wścieklizną z powodu ukąszenia przez zwierzę. W przypadku zabiegów i operacji chirurgicznych chemioprofilaktyka w okresie okołooperacyjnym zapobiega zapaleniom większych obszarów rany oraz przedostawaniu się patogenów (zarazków, bakterii) do krwiobiegu. Profilaktyka malarii prowadzona jest zgodnie ze wskazaniem w celu zapobieżenia zakażeniu malarią. Profilaktyka ekspozycji chroni przed przenoszeniem chorób przez owady. Profilaktyka stand-by ma długotrwały efekt.

Pacjenci z nawracającymi chorobami zakaźnymi dróg moczowych leczeni są antybiotykami. Chemoprofilaktyka jest stosowana w przypadku różnych chorób i patogenów: gruźlicy, malarii, zapalenia opon mózgowych, krztuśca (krztuśca) i meningokoków. Choroby meningokokowe (Neisseria meningitidis) występują, gdy patogeny osiedlają się w nosogardzieli. Osoby ze zdrowym układem odpornościowym nie wykazują żadnych objawów klinicznych, gdy te patogeny są obecne. Organizm jest w stanie samodzielnie rozłożyć te patogeny. Patogeny szybko giną poza ogniskiem zakażenia, dlatego bardzo bliski kontakt międzyludzki i przekazywanie wydzieliny jamy ustnej i gardła są niezbędne do przeniesienia i zakażenia. Choroba ma postać zapalenia opon mózgowych i zwykle charakteryzuje się posocznicą.

W szczególnie ciężkich przypadkach może wystąpić wstrząs septyczny. Ból głowy, dreszcze, gorączka i ciężkie uczucie choroby to skutki uboczne. Śmiertelność jest szczególnie wysoka wśród niemowląt, małych dzieci i osób starszych. Zapalenie opon mózgowych może prowadzić do nieodwracalnego uszkodzenia mózgu. W ciężkich przypadkach choroba septyczna może powodować trwałe kalectwo, ograniczoną martwicę i rozległą gangrenę kończyn. Zapalenie opon mózgowych może prowadzić do porażenia mózgowego, drgawek, porażenia połowiczego, uszkodzenia ucha wewnętrznego, głuchoty, upośledzenia sprawności intelektualnej i wodogłowia.

Śmiertelność w Niemczech wynosi 1 procent w przypadku zapalenia opon mózgowych, przy dodatkowym przebiegu septycznym śmiertelność wzrasta do 13 procent, w przypadku zespołu Waterhouse-Friderichsena do 33 procent. Krztusiec wywołany przez patogen Bordetella pertussis był w dużej mierze zwalczany przez regularne szczepienia w dzieciństwie. Jednak co cztery do sześciu lat występuje bardziej cykliczny wzrost zachorowań na krztusiec. W 2013 r. Wprowadzono wymóg raportowania. Zakażenie patogenem następuje przez drogi oddechowe, namnażanie prowadzi przez błony śluzowe. Duża liczba toksyn pogarsza obronę układu odpornościowego. Choroba charakteryzuje się kaszlem, gorączką i osłabieniem.

Świszczący oddech, który jest typowy dla tej choroby, pojawia się z powodu nagłego wdechu zamkniętej głośni, gdy napad zbliża się do końca. Gruźlica to choroba zakaźna, która rozprzestrzenia się na całym świecie. Wywoływana jest przez mykobakterie i atakuje głównie płuca. Może rozprzestrzeniać się na inne narządy i drogi oddechowe. Ta choroba prowadzi w światowych statystykach śmiertelności. Do zakażenia dochodzi drogą kropelkową, podobnie jak w przypadku przeziębienia. Jeśli w plwocinie znajdują się zarazki, obecna jest otwarta gruźlica. Jeśli zewnętrzne wydzieliny ciała są nosicielami zarazków, lekarze mówią o potencjalnie otwartej gruźlicy.

Ryzyko, skutki uboczne i niebezpieczeństwa

Profilaktyczne stosowanie leków przeciwwirusowych i antybiotyków jest wywoływane tylko w rzadkich przypadkach w celu uniknięcia poważnych chorób zakaźnych. Profilaktykę stosuje się głównie w przypadku chorób, w przypadku których szczepienie nie jest możliwe, a środki zapobiegawcze są przydatne, takich jak malaria.

Jako leki stosuje się cheninę, chlorochinę, meflochinę, hydroksychlorochinę, atokwawon i proguanil. Infekcję meningokokami leczy się penicyliną G. Jednak przed wypisaniem ze szpitala chorzy otrzymują dodatkową terapię cyprofloksacyną, ryfampicyną lub ceftriaksonem, gdyż sam antybiotyk nie zabija patogenów. Wyeliminowanie krztuśca nadal nie jest możliwe, ponieważ osoby zaszczepione również mogą zachorować. Do podstawowej immunizacji dostępne są szczepionki przeciwkomórkowe połączone z antygenami. Podstawą chemoprofilaktyki są makrolidy. Choroby gruźlicy leczy się lekami, które są specjalnie stosowane wobec tych patogenów, dlatego nazywa się je lekami przeciwgruźliczymi.

Nagroda odbywa się w formie profilaktyki pierwotnej. Dzieci otrzymują 200 mg / m2 BSA, a dorośli 300 mg / dobę izoniazydu. Stosowanie leków profilaktycznych może prowadzić do oporności na stosowane leki, co komplikuje leczenie. Jak dotąd rządowe zalecenie dotyczące leczenia lekami chemoprofilaktycznymi dotyczyło pracowników, którzy mają regularny kontakt z drobiem i którzy są zagrożeni zarażeniem się ptasią grypą lub ptasią grypą.

Zaleca się, aby pracodawcy zapewniali swoim pracownikom chemioprofilaktykę inhibitorami neuraminidazy.Profilaktyczne leczenie fosforanem oseltamiwiru (Tamiflu) w celu ochrony przed ptasią grypą i grypą jest również możliwe, jeśli nie jest dostępna wystarczająca ilość szczepionki przeciw grypie.