Cisplatyna

Substancja czynna Cisplatyna należy do cytostatyków. Jest stosowany w leczeniu nowotworów złośliwych.

Co to jest cisplatyna?

Dla cisplatyny (cis-diamminedichloridoplatinum) jest cytostatykiem, który hamuje wzrost komórek rakowych. Lek tworzy nieorganiczny związek metalu ciężkiego zawierający platynę i ma atom platyny związany z kompleksem. Cisplatyna ma postać pomarańczowo-żółtych kryształów lub żółtego proszku. Trudno rozpuszcza się w wodzie.

Cytostatyczne działanie kompleksów platyny zostało odkryte przypadkowo w latach sześćdziesiątych XX wieku. Amerykański chemik Barnett Rosenberg (1926-2009) zbadał wpływ prądu przemiennego na gatunek bakterii Escherichia coli. W tym celu Rosenberg użył elektrod platynowych. Eksperyment ujawnił działanie hamujące wzrost komórek.

$config[ads_text1] not found

Badania wykazały, że właściwość ta nie była spowodowana prądem przemiennym, ale raczej złożonym związkiem cis-diaminowym tetrachloridoplatyną (IV), który pojawił się za pośrednictwem elektrod platynowych. Dalsze testy potwierdziły działanie hamujące wzrost.

Cisplatyna została po raz pierwszy zastosowana w leczeniu raka dopiero w 1974 r. W badaniu przeprowadzonym w szpitalu uniwersyteckim w stanie Indiana w USA substancję czynną zastosowano w leczeniu raka jądra. W dalszym przebiegu środek wykazał pozytywne wyniki leczenia bez nawrotu choroby nowotworowej. W Niemczech cisplatyna była używana pod nazwą produktu Cis-GRY®. Ponadto na rynku pojawiło się wiele leków generycznych.

Efekt farmakologiczny

Cisplatyna ma właściwość hamowania produkcji materiału genetycznego, takiego jak DNA. Podczas tego procesu lek losowo przyczepia się do wszystkich elementów budulcowych DNA i bezsensownie łączy ze sobą poszczególne nici. Uważa się, że mechanizm działania jest niezależny od cyklu życiowego komórek. W mniejszym stopniu cisplatyna utrudnia również produkcję białek o żywotnym znaczeniu dla komórki.

Ze względu na bezcelowe sieciowanie nici DNA, informacje DNA można odczytać tylko niepoprawnie lub w ogóle nie odczytać. W ten sposób cisplatyna hamuje podział komórek, co ostatecznie prowadzi do ich zniszczenia.

Podawanie cisplatyny odbywa się dożylnie. Kiedy substancja jest rozprowadzana, pokonana jest również bariera krew-mózg. Narządy, w których preferencyjnie gromadzi się cytostatyk, obejmują jelita, wątrobę, nerki i jądra męskie. Wydalanie cisplatyny i produktów jej przemiany materii następuje głównie z moczem. Resztę wydala żółć.

Zastosowanie i zastosowanie medyczne

Cisplatyna podawana jest w postaci pojedynczego preparatu lub razem z innymi cytostatykami w leczeniu zaawansowanych chorób nowotworowych. Dotyczy to również przypadków, w których nowotwór miał już przerzuty (guzy potomne).

Najczęstsze obszary zastosowania obejmują raka prostaty, raka jąder, raka pęcherza, raka przełyku, raka głowy i szyi, raka szyjki macicy, raka jajnika, raka płuc, raka czarnej skóry, raka płaskonabłonkowego, raka trzustki i kostniakomięsaka, który jest złośliwym guzem kości.

Cisplatyna jest podawana we wlewie. W większości przypadków występuje połączenie z innymi lekami chemioterapeutycznymi. Dawka wynosi zwykle od 15 do 20 miligramów cisplatyny dziennie na metr kwadratowy powierzchni ciała. Możliwe są również wyższe dawki, takie jak 80 do 120 mg na metr kwadratowy powierzchni ciała. Zasadniczo można przeprowadzić leczenie cisplatyną u dzieci. Lekarz dostosowuje dawkę do organizmu dziecka.

Tutaj znajdziesz swoje leki

Zagrożenia i skutki uboczne

Stosowanie cisplatyny nie jest pozbawione skutków ubocznych. Lek cytostatyczny często powoduje biegunkę, nudności i wymioty. Ten nieprzyjemny efekt uboczny można jednak stosunkowo dobrze opanować, stosując nowoczesne leki przeciwwymiotne. Cisplatyna ma również negatywny wpływ na komórki narządów, takich jak nerki. Tym efektom ubocznym można częściowo przeciwdziałać cytoprotektorową amifostyną.

Inne częste działania niepożądane to zmiany w morfologii krwi, takie jak brak białych krwinek i płytek krwi, niedokrwistość (niedokrwistość), niedobór sodu, gorączka, nadmiar kwasu moczowego, kołatanie serca, zaburzenia rytmu serca, wolne bicie serca, zatrucie krwi (posocznica), trudności w oddychaniu i zapalenie naczyń krwionośnych miejsce wstrzyknięcia.

Sporadycznie mogą wystąpić reakcje nadwrażliwości, takie jak zaczerwienienie skóry, pokrzywka, wysypka lub swędzenie, zaburzenia słuchu, bolesne obrzęki w klatce piersiowej, zaburzenia owulacji, wady rozwojowe męskich plemników, niedobór magnezu i złogi metalu w dziąsłach. U osób starszych i dzieci upośledzenie słuchu może przybierać znaczne rozmiary.

Ponieważ cisplatyna może powodować poważne problemy z nerkami, lekarz prowadzący zachęca do wydalania moczu. W tym celu dodaje do substancji czynnej dwa litry odpowiedniego roztworu i preparat odwadniający, taki jak mannitol.

Nie wolno podawać cisplatyny, jeśli pacjent jest nadwrażliwy na substancję czynną lub inne związki zawierające platynę. To samo dotyczy dysfunkcji nerek, odwodnienia organizmu, wcześniejszego uszkodzenia słuchu i dysfunkcji szpiku kostnego. Jeśli pacjent cierpi również na zaburzenia czynności nerwów, lekarz musi dokładnie zdecydować, czy jest to ryzyko, czy korzyść z leczenia cisplatyną.

W żadnym wypadku nie należy podawać cytostatyku w okresie ciąży, ponieważ może to spowodować śmierć nienarodzonego dziecka. Istnieje również ryzyko późniejszego rozwoju raka u dziecka. Z tego powodu podczas leczenia należy stosować ścisłą antykoncepcję, która dotyczy zarówno kobiet, jak i mężczyzn.

Ponadto cisplatyna może prowadzić do trwałej bezpłodności. Podczas terapii pacjentki muszą powstrzymać się od karmienia piersią, ponieważ substancja czynna może przenikać do mleka matki.