Implant ślimakowy

Na Implant ślimakowy jest to proteza słuchowa dla ucha wewnętrznego, ślimaka, od którego nazwa implantu pochodzi. Ten chirurgicznie używany aparat słuchowy oferuje pacjentom z głębokim ubytkiem słuchu szansę ponownego usłyszenia. Co wcześniej nie było możliwe w przypadku analogowych lub cyfrowych aparatów słuchowych. Warunkiem tego jest jednak nadal funkcjonujący nerw słuchowy.

Co to jest implant ślimakowy?

Implant ślimakowy to proteza słuchu do ucha wewnętrznego. Ten chirurgicznie używany aparat słuchowy oferuje pacjentom z głębokim ubytkiem słuchu szansę ponownego usłyszenia.

Krótko mówiąc, z implantem ślimakowym CI, może pomóc dzieciom i dorosłym ze skrajną utratą słuchu lub głuchotą. W przeciwieństwie do konwencjonalnego aparatu słuchowego, CI stymuluje bezpośrednio włókna nerwu słuchowego. Implant ślimakowy składa się z dwóch części: zewnętrznej, na którą składa się mikrofon, procesor mowy, cewka, bateria lub akumulator.

I część wewnętrzna, rzeczywisty implant, który składa się z cewki, procesora sygnału z powiązanym stymulatorem i elektrodami. Implant wprowadza się chirurgicznie za uchem. Pacjent nosi zewnętrzną część za uchem jak aparat słuchowy. Było kilka prób wszczepienia obu części, ale zakończyły się niepowodzeniem.

Mikrofon zewnętrzny odbiera wibracje dźwiękowe i przetwarza je na sygnały elektryczne, które są przekazywane do wszczepionej cewki. Cewka wewnętrzna przekazuje następnie te sygnały do ​​obwodu stymulującego, który generuje prądy dla elektrod w ślimaku. Prądy te są odpowiedzialne za stymulację nerwu słuchowego.

Dlatego tak ważne jest, aby był on nadal nienaruszony, w przeciwnym razie implant nie zadziała. Stymulacja generuje tak zwane potencjały czynnościowe, czyli wzbudzenia elektryczne, i przekazuje je do mózgu, gdzie są identyfikowane jako sygnały akustyczne, takie jak dźwięki, dźwięki i język.

Funkcja, efekt i cele

Jeśli rozumienie mowy nie jest już możliwe za pomocą słuchu i nic nie można osiągnąć za pomocą konwencjonalnych aparatów słuchowych, implant ślimakowy nadal daje szansę. Dzieje się tak zwłaszcza w przypadku zniszczenia komórek rzęsatych.

Ważnym warunkiem funkcjonowania CI jest jednak to, że pacjent jest głuchy tylko w trakcie lub po opanowaniu języka, w przeciwnym razie nie można osiągnąć zrozumienia języka mówionego. Jednak umożliwia to również leczenie dzieci, które cierpią na ubytek słuchu w młodym wieku, ale już potrafią mówić lub się tego uczą. Decyzja o rozważeniu CI dla dzieci zależy od progu słyszenia.

Jest to poziom ciśnienia akustycznego, przy którym ludzkie ucho ledwo odbiera tony i dźwięki. W przypadku dzieci poziom głośności 90 decybeli jest wskazówką. W okresie poprzedzającym implantację przeprowadza się wstępne badania w celu ustalenia przyczyny drętwienia. Tomografia komputerowa i tomografia rezonansu magnetycznego dostarczają informacji na temat nerwu słuchowego i drogi słuchowej. Aby móc poprawnie ocenić rozumienie mowy, u dorosłych stosuje się różne testy, takie jak test monosylabowy z Freiburga.

Sprawdza się, ile monosylab rozumie przez pacjentów. Jeśli wskaźnik jest niższy niż 40 procent, zaleca się wszczepienie implantu ślimakowego. Szanse powodzenia tej metody zależą od kilku czynników: czasu trwania ubytku słuchu, kompetencji językowych pacjenta, stanu nerwu słuchowego, a ostatecznie motywacji pacjenta, który musi nauczyć się słyszeć od nowa. Operacja wykonywana jest w znieczuleniu ogólnym. W skórze za uchem wykonuje się cięcie o długości około ośmiu centymetrów.

Chirurg frezuje wgłębienie w kości czaszki pod implant. W ślimaku wierci się otwór, przez który wkładane są elektrody. Działanie implantu jest wielokrotnie testowane podczas operacji, która trwa około dwóch godzin. Po około pięciu dniach pacjent zostaje wypisany ze szpitala. Proces gojenia trwa około czterech tygodni. Następnie odbywają się ambulatoryjne wizyty adaptacyjne. Procesor mowy jest wielokrotnie dostosowywany przez pięć kolejnych dni.

Następnie następuje długa faza rehabilitacji, która trwa ponad dwa lata dla dorosłych i trzy lata dla dzieci. Czas trwania zależy od pacjenta. Dorośli, którzy właśnie stracili słuch i mogą szybko otrzymać implant, zwykle zajmuje to tylko rok. Niemniej w tym czasie słuchu trzeba się uczyć od zera.

Szumy i głosy mają zupełnie inny wpływ na implant, przez co aparat słuchowy potrzebuje trochę czasu, żeby się przyzwyczaić. Uzupełnieniem rehabilitacji są różne fazy adaptacyjne oraz terapie słuchu i mowy. Późniejsze coroczne kontrole są ważne, aby sprawdzić działanie techniczne implantu i przeprowadzić testy słuchu.

Tutaj znajdziesz swoje leki

➔ Leki na dolegliwości uszu i problemy ze słuchem

Ryzyko, skutki uboczne i niebezpieczeństwa

Operacja jest zawsze niebezpieczna. Jednak podczas wprowadzania implantu ślimakowego nadal istnieje kilka szczególnych zagrożeń, które należy wziąć pod uwagę, o których lekarz prowadzący musi intensywnie poinformować pacjenta. Podczas zabiegu można zranić kubki smakowe i twarzowe, ponieważ kanał dla elektrod jest frezowany w bezpośrednim sąsiedztwie.

Może również prowadzić do zamieszania podczas wkładania elektrod, które są wprowadzane do jednego z trzech półkolistych kanałów zamiast do ślimaka. Jednak intensywne monitorowanie podczas zabiegu sprawia, że ​​ten błąd jest prawie niemożliwy. Istnieje również ryzyko zakażenia opon mózgowo-rdzeniowych, jeśli zarazki dostaną się do ślimaka przez punkt wejścia elektrod.

U pacjenta może pojawić się nietolerancja na materiały implantu (silikon). Koszt CI, obejmujący całą fazę rehabilitacji, to około 40 000 euro. Z reguły ustawowe kasy chorych pokrywają koszty. Oddzielne negocjacje należy przeprowadzić z prywatnymi ubezpieczycielami zdrowotnymi. Dodatkowe koszty związane z akumulatorami zwykle nie są zwracane.