Diptam

Na Diptam jest to rzadka roślina w Europie. Wcześniej był również używany jako zioło lecznicze.

Występowanie i uprawa diptame

Diptame to wieloletnia roślina zielna o białawym kłączu. Jego wysokość waha się od 60 do 120 centymetrów. Tak jak Diptam (Dictamnus albus) jest jedynym gatunkiem z rodzaju Dictamnus. Roślina należy do rodziny rombów (Rutaceae). Jest również znana pod różnymi innymi imionami, takimi jak Płonący krzew, Korzeń popiołu, Korzeń popiołu i Roślina Deiwel.

Diptame to wieloletnia roślina zielna o białawym kłączu. Jego wysokość waha się od 60 do 120 centymetrów. Liście diptamu są bezczelne i osiągają długość do ośmiu centymetrów. Jedną z jego szczególnych cech jest cytrynowy zapach. Mają gruczoły łojowe, które zapewniają przezroczyste nakłucie. Okres kwitnienia diptamu przypada na maj i czerwiec. Kolor kwiatów jest przeważnie różowy, czasami także czerwony. Mają też charakterystyczny cytrynowy zapach.

$config[ads_text1] not found

Diptame występuje w Europie Środkowej i Południowej. Można go również znaleźć na rosyjskiej Syberii, w Himalajach i Chinach. Jednak w Europie Środkowej roślina stała się rzadkością. W Niemczech od 1936 roku objęty jest ścisłą ochroną przyrody. Z tego powodu zbieranie diptamu w tym kraju jest zabronione. Diptame potrzebuje dużo słońca, aby się rozwijać. Ważna jest również gleba, która ma wystarczającą ilość składników odżywczych i wapna.

Efekt i aplikacja

We wcześniejszych latach diptame był ceniony jako roślina lecznicza. Jego składniki obejmują flawonoidy, takie jak diosmina, izokwercytyna i rutyna, furanokumaryny, takie jak ksantotoksyna, bergapten i psoralen, oraz alkaloidy furochinolinowe, takie jak dyktamnina. Roślina zawiera również kumaryny, takie jak umbelliferon, eskuletyna i limonid, a także olejki eteryczne.

Mówi się, że składniki diptamu mają właściwości lecznicze. Roślina ma działanie tonizujące, wykrztuśne, przeciwskurczowe, przeciwbakteryjne i moczopędne. Jednak na rynku nie ma prawie żadnych zatwierdzonych leków z diptamem. Istnieją jednak produkty zawierające diptam, takie jak mieszanka kopru włoskiego Sivesan. Jest oferowany głównie przez dealerów specjalizujących się w medycynie Hildegardy. Możliwe jest również przygotowanie własnych preparatów, takich jak herbata diptame, która jest uważana za pomocną w skurczach menstruacyjnych.

$config[ads_text2] not found

W tym celu korzeń diptamu jest suszony i miażdżony. Użytkownik nalewa 250 mililitrów zimnej wody na łyżeczkę i krótko doprowadza do wrzenia. Następnie herbata gotuje się na 15 minut. Po odcedzeniu można wypić dwie filiżanki herbaty diptame dziennie. Korzeń diptamu (10 gramów) można również podawać razem z 25 gramami melisy, 25 gramami torebki pasterskiej, 25 gramami płaszcza damskiego i 15 gramami korzenia kozłka lekarskiego na krwotok maciczny. Jest to acykliczne krwawienie, które wychodzi z macicy.

Dwie łyżeczki tej mieszanki zalewamy 250 mililitrami gorącej wody. Odcedź po 5 minutach zaparzenia. Zwykła dawka herbaty to 3 filiżanki dziennie. Znany jest również ziołowy proszek Sivesan, którego recepturę stworzyła Hildegard von Bingen (1098-1179) i uznano go za uniwersalny produkt zdrowotny. Mieszanka składa się z 25 gramów korzenia diptamu, 50 gramów sproszkowanego galangalu i 100 gramów sproszkowanych owoców kopru włoskiego. Przyjmuje się 30 minut po obiedzie.

Aby to zrobić, łyżeczkę umieszcza się w pół szklanki z ciepłym winem. Środek wspomaga trawienie i krążenie krwi, poprawia cerę i działa wzmacniająco na regenerację. Diptam jest również jednym ze składników znanych szwedzkich ziół. Ponadto jest atrakcyjną rośliną ozdobną, która jest szczególnie popularna jako roślina ogrodowa.

$config[ads_text3] not found

Znaczenie dla zdrowia, leczenia i zapobiegania

Diptame był używany jako roślina lecznicza już w średniowieczu. Hildegard von Bingen dostarczył pierwszych wiarygodnych ustaleń dotyczących jego zastosowania terapeutycznego. Wszechstronna roślina lecznicza wykorzystywana była między innymi w leczeniu dolegliwości żołądkowych, ran i epilepsji. Stosowano go również w medycynie ludowej jako środek odrobaczający.

Diptam był również stosowany jako preparat na problemy ginekologiczne i wspomagający miesiączkę. Może być nawet stosowany jako środek antykoncepcyjny lub do pielęgnacji urody. Ponadto roślina lecznicza miała zdolność wzmacniania nerwów i pobudzania trawienia. Innym obszarem zastosowania były choroby reumatyczne. Diptam był używany jako mazidło.

Obecnie jednak diptame jest rzadko używany, tak że prawie zapomina się o nim jako o roślinie leczniczej. Można to również przypisać temu, że roślina była jednym z rzadkich okazów już w średniowieczu. Ponadto pozytywnych właściwości diptamu nie udało się udowodnić naukowo, więc medycyna konwencjonalna zrezygnowała z jego stosowania.

Innym powodem jest wysoka zawartość alkaloidów w roślinie, które mają działanie toksyczne. Z tego powodu diptam jest obecnie stosowany prawie wyłącznie w lecznictwie w homeopatii. Tam rośliny lecznicze są mieszane w określonych dawkach, które są całkowicie nieszkodliwe. Homeopatyczne obszary zastosowania obejmują przede wszystkim nieregularne miesiączki oraz problemy żołądkowe i jelitowe. Inne wskazania to gazy i śmierdzące stolce.

Innym zagrożeniem dla zdrowia związanym z diptamem są zawarte w nim furanokumaryny. Jeśli te substancje dostaną się na ludzką skórę, powodują silną wrażliwość na światło. W przypadku wystawienia na działanie promieni słonecznych może to prowadzić do przedłużającego się zapalenia i pęcherzy po dotknięciu diptamu.

$config[ads_text4] not found