Ductoscopy

Plik Ductoscopy to nowoczesna metoda badania, w której kanały mleczne w piersi kobiety mogą być lustrzane od wewnątrz. Głównym wskazaniem do tej formy diagnozy jest wydzielanie z brodawki niejasnych, zwłaszcza czerwonawych płynów. Oceniając dany przewód mlekowy, można wykryć nawet niewielkie zmiany za pomocą przewodoskopii, a tym samym wykryć zarówno łagodne guzki, jak i nowotwory złośliwe we wczesnym stadium.

Co to jest kanałoskopia?

Nazywa się również ductoscopy Endoskopia przewodu mlecznego lub Galaktoskopia wyznaczony. Jest to jedna z metod badania endoskopowego, ponieważ rozpoznanie opiera się na obrazach pobieranych z wnętrza ciała za pomocą bardzo cienkiego endoskopu, w tym przypadku bezpośrednio z przewodów mlecznych kobiecej piersi.

Dzięki możliwości dostarczenia wymiernych obrazów przewodu mlekowego za pomocą niewielkiej kamery, kanałoskopia jako małoinwazyjna metoda diagnostyczna może w wielu przypadkach zastąpić otwartą biopsję związaną ze znieczuleniem ogólnym. Lekarz może jednocześnie śledzić na monitorze obrazy z przewodu mlecznego.

Z jednej strony daje to możliwość bliższego przyjrzenia się wszelkim podejrzanym obszarom, z drugiej strony stała oględziny skutecznie minimalizują ryzyko powikłań czy kontuzji. Ważne: Galaktoskopii, jako odbicia przewodów mlecznych, nie należy mylić z galaktografią, w której żeńskie przewody mleczne są widoczne na zdjęciu rentgenowskim z użyciem środków kontrastowych oprócz mammografii.

Funkcja, efekt i cele

Głównym obszarem zastosowania przewodoskopii jest wyciek krwawej wydzieliny z kobiecego sutka, dla którego nie ma jednoznacznego wyjaśnienia. Można to zrobić z obu piersi lub z jednej strony. Niektóre wydzieliny pojawiają się spontanicznie, inne tylko pod wpływem ciśnienia.

Istotny dla wskazania do ruroskopii mlecznej jest brak oczywistej przyczyny, którą - często zwłaszcza w przypadku płynów klarownych lub mlecznych - można określić np. Hormonalnie (np. W czasie ciąży) lub za pomocą określonych leków. Procedura minimalnie inwazyjna jest zwykle stosowana tylko wtedy, gdy klasyczne procedury obrazowania, takie jak ultrasonografia lub mammografia, albo nic nie wykazały, albo mają wstępne wyniki obrazowe, które wymagają dalszego wyjaśnienia.

Często z wyprzedzeniem wykonuje się również wymaz z brodawki w celu wykrycia możliwych patogenów. Na początku każdej galaktoskopii stosuje się łagodne znieczulenie, które podczas tego badania można również wykonać jako znieczulenie miejscowe. Za pomocą ciśnienia podejmuje się próbę sprowokowania wycieku płynu w celu lepszego wykrycia dotkniętego przewodu mlecznego. W to miejsce jest teraz włożony bardzo cienki endoskop z kamerą.

Dla lepszego widzenia badający nieznacznie rozszerza przewód mleczny i przepłukuje go fizjologicznym, a więc dobrze tolerowanym roztworem soli. Oznacza to, że nawet najmniejsze zmiany chorobowe w przewodzie mlecznym można łatwo rozpoznać, a lekarz może za pomocą kontrolki ekranu nawigować przez rozgałęziony system przewodów mlecznych do miejsca, w którym znajduje się przyczyna wyzwalania. Jeśli wyniki są niejasne wizualnie, na tym samym etapie pracy można wykonać rozmaz lub nakłucie, aby następnie zbadać patologicznie uzyskany materiał.

Jeśli w trakcie badania okaże się, że na podstawie wyników badania pacjent wymaga operacji, dotknięty przewód mleczny można od razu zaznaczyć podczas galaktoskopii. Odbywa się to zwykle za pomocą małego drutu, który jest nie tylko łatwy do znalezienia podczas zabiegu chirurgicznego, ale można go również rozpoznać za pomocą innych metod obrazowania, a tym samym oznaczyć chore miejsce.

Częstym objawem, który prowadzi do zastosowania przewodoskopii, jest brodawczak przewodów mlecznych. DCIS (rak przewodowy in situ) jest już stadium przedrakowym i dlatego wymaga leczenia, w którym patologiczne zmiany komórkowe są już widoczne, ale które nie rozprzestrzeniły się jeszcze inwazyjnie do tkanki poza przewodami mlecznymi. DCIS można również wcześnie wykryć za pomocą przewodoskopii i daje dobre rokowanie, jeśli zostanie szybko leczony.

Ryzyko, skutki uboczne i niebezpieczeństwa

Dukktoskopia to zabieg bardzo niskiego ryzyka, zwłaszcza w porównaniu z alternatywą chirurgiczną - otwartą biopsją. Jak w przypadku każdego badania endoskopowego, również istnieje niskie ryzyko uszkodzenia tkanki i krwawienia w okolicy przewodów mlecznych.

Jednak to niskie ryzyko jest nieproporcjonalne w stosunku do korzyści, jakie może przynieść badanie, zwłaszcza w odniesieniu do wczesnego wykrywania stadium przedrakowego. Stała wizualna kontrola pozycji endoskopu za pośrednictwem monitora, dobry widok dzięki przepłukiwaniu roztworem soli fizjologicznej oraz manewrowość półelastycznego urządzenia pozwalają w większości przypadków uniknąć komplikacji.

W przeciwieństwie do mammografii i czasami z nią kojarzonej galaktografii, tylko zapisy kamerowe są wykonywane z lustrzanym odbiciem kanału mlecznego. Promienie rentgenowskie nie są używane. Dodatkowo, w porównaniu z galaktografią, do przewodu mlekowego nie trzeba wstrzykiwać żadnego środka kontrastowego, dzięki czemu kanałoskopia jest odpowiednia również dla pacjentów, u których czasami występuje reakcja alergiczna na takie środki.

Wybrane znieczulenie - znieczulenie ogólne lub znieczulenie miejscowe - wiąże się z ogólnymi zagrożeniami, które dotyczą każdego zabiegu, które jednak występują rzadko i zwykle są łatwe do opanowania. Innym bardzo delikatnym wariantem odbicia lustrzanego jest ultrasonografia kanałowa, w której obrazy ultrasonograficzne są przenoszone bezpośrednio z wnętrza danego przewodu mlecznego na monitor lekarza, a wykrywane wąskie obszary można dokładniej zbadać.