Marzanna to jedna z najstarszych farbiarni na świecie. Od tak dawna jest używana jako roślina lecznicza. W międzyczasie jest stosowany tylko w służbie zdrowia w preparatach homeopatycznych, ponieważ niektóre składniki są uważane za rakotwórcze.
Występowanie i uprawa marzanny
Madder jest liściastą, wieloletnią rośliną zielną, osiągającą wysokość od 50 cm do 1 metra. Korzenie są czerwonawe i szeroko rozgałęzione. Na liściach i krawędziach łodygi roślina tworzy skierowane do tyłu włoski zwane trichomami. Więc te miejsca są bardzo szorstkie. Ponadto kwadratowa łodyga bardzo silnie się rozprzestrzenia, dzięki czemu jest lepiej trzymana.
Liście mają krótką łodygę, mierzą od 3 do 11 centymetrów długości i są eliptyczne do lancy. Okres kwitnienia obejmuje czerwiec, lipiec i sierpień. Małe kwiaty są żółte i mają kształt lejka. Madder pierwotnie występował we wschodnim regionie Morza Śródziemnego i na Bliskim Wschodzie. W Europie Środkowej i Zachodniej z uprawianej rośliny powstają dzikie pędy.
Sama roślina preferuje ciepłe miejsca i występuje na polach, winnicach, gruzach i nasłonecznionych poboczach dróg. Madder pachnie jak piołun i ma ostry smak.
Efekt i aplikacja
Madder był używany głównie jako barwnik od czasów starożytnych. W całej Europie Środkowej i regionie śródziemnomorskim był używany do barwienia tekstyliów, ponieważ produkcja była prosta i niedroga. W ten sposób madder stała się jedną z najważniejszych roślin uprawnych i jednym z najważniejszych towarów handlowych między Europą a Azją. Wykorzystano do tego korzeń rośliny. Musiał mieć trzy lata i był suszony w piecu wiosną lub jesienią po zbiorach, a następnie kruszony.
Tylko podczas suszenia powstaje czerwony barwnik alizaryny. Oprócz tego barwnika korzeń zawiera również purpurynę i antrachinon. Proces barwienia był stosunkowo wymagający. W późniejszych czasach tylko Turcy i Indianie osiągnęli pożądany intensywny czerwony odcień. W Europie wełnę barwiono głównie razem z ałunem i bejcą. Kolor jest odporny na światło i zmywalny. Był używany głównie do tureckich nakryć głowy i mundurów.
W połączeniu z różnymi tlenkami metali lub solami metali można było wytwarzać tzw. Lakier maślany. Madder był używany we wszystkich technikach artystycznych. Madder alizarynowy był również używany jako pigment, na przykład przy produkcji tapet, farb artystycznych i drukarskich. Pył barwnika nigdy nie powinien być wdychany, ponieważ ma działanie toksyczne. Zawarta alizaryna działa drażniąco na oczy i skórę.
Madder od wieków był uważany za roślinę leczniczą w różnych medycynie ludowej. Wniosek odbywał się wewnętrznie i zewnętrznie. Wykorzystano tu również korzenie rośliny. Zawiera glikozydy, flawonoidy, kwas rubichlorowy, kwas cytrynowy, garbniki, pektyny oraz niewielką ilość olejów tłuszczowych. Liściaste łodygi, wyciskany sok i nasiona były również używane w naturopatii.
Obszary zastosowań były zróżnicowane. Maślanka była wskazana w chorobach dróg moczowych - takich jak kamica pęcherza i nerki -, bólach kulszowych, dnie moczanowej, osteochondrozie, krzywicy i anemii. Miejscowe stosowanie powinno pomóc w splataniu, szlifowaniu i malowaniu. Od 1993 roku w Niemczech nie zarejestrowano jako roślina lecznicza, ponieważ niektóre składniki - takie jak alizaryna i lucidin - są podejrzane o powodowanie raka.
Szczególnie długotrwałe leczenie wykazało w badaniach laboratoryjnych rozwój nowotworów wątroby i nerek. Dlatego nie należy również barwić żywności spożywczej. Ubrania dziecięce i niemowlęce nie powinny być farbowane szaleńcem. Rakotwórcze składniki mogą oddzielić się od tkaniny, zwłaszcza jeśli się pocisz. Roślina może być używana tylko wewnętrznie w preparacie homeopatycznym.
Ich działanie przeczyszczające, ściągające i pobudzające apetyt przemawia za korzyściami zdrowotnymi. Wspomaga również powstawanie wydzieliny żółciowej, działa moczopędnie i tonizująco.
Znaczenie dla zdrowia, leczenia i zapobiegania
Aby utrzymać ludzki organizm w zdrowiu lub wyzdrowieć, w Niemczech możliwa jest tylko homeopatyczna konsumpcja. Homeopatia tworzy matczyną nalewkę z madder do leczenia anemii, niedożywienia, braku miesiączki i problemów ze śledzioną.
W innych krajach marzanka jest nadal używana do celów naturopatycznych. Ze względu na działanie moczopędne, ekstrakty roślinne od czasów starożytnych były stosowane w chorobach pęcherza i nerek. Przede wszystkim bakterie wywołujące stan zapalny są wypłukiwane z dróg moczowych. Pozytywne efekty w leczeniu kamieni nerkowych zostały również potwierdzone w ostatnich badaniach.
Pacjenci z dną moczanową mogą również skorzystać z detoksykacji związanej z działaniem moczopędnym i złagodzić cierpienie. Ponieważ dna jest spowodowana zwiększonym gromadzeniem się kryształów kwasu moczowego i można ją rozpuścić i wypłukać, biorąc maść.
Na obszarze kultury arabskiej marzanny jest również używany w położnictwie, ponieważ mówi się, że ma działanie oczyszczające macicę. Regulujące miesiączkowanie działanie marzanny może być również wykorzystane w ginekologii.
.jpg)
.jpg)
