Zator płynem owodniowym

W a Zator płynem owodniowym jest to niebezpieczne powikłanie podczas porodu. Płyn owodniowy jest wypłukiwany do krwiobiegu matki.

Co to jest zator płynem owodniowym?

Nazywa się również zator płynem owodniowym Zespół infuzji owodniowej znany. Chodzi o specjalną formę zatorowości, która pojawia się podczas porodu. Podczas porodu płyn owodniowy z macicy dostaje się do krwiobiegu kobiety w ciąży. Powoduje to niedrożność naczyń włosowatych lub tętniczek płucnych, co z kolei wpływa na układ krzepnięcia krwi.

Rzadko występuje zator płynem owodniowym. Jednak zwykle ma to ciężki przebieg i może zakończyć się śmiercią kobiety, której dotyczy. Jeśli przeżyją, istnieje ryzyko uszkodzenia mózgu zarówno u matki, jak iu dziecka. Zator płynem owodniowym występuje rzadko. Szacuje się, że szczególna postać zatorowości występuje tylko w 2 do 8 przypadkach na 100 000 urodzeń.

U 25 do 34 procent wszystkich dotkniętych nią kobiet śmierć następuje w ciągu pierwszej godziny. Tylko 16 do 20 procent przeżywa zator płynem owodniowym. W 70 procentach przypadków zator pojawia się podczas porodu. 19 procent cierpi na powikłania podczas cięcia cesarskiego, a 11 procent podczas porodu drogami natury. Dziecku zagraża również zator płynem owodniowym. Około połowa wszystkich dotkniętych nią dzieci umiera.

przyczyny

Dokładne przyczyny zatorowości płynu owodniowego nie zostały jeszcze dokładnie określone. Jest to szczególna postać zatorowości płucnej, spowodowana kontaktem składników płynu owodniowego z krwią matki. Ponieważ w większości przypadków pęknięcie pęcherza następuje w tym samym czasie, niektórzy lekarze podejrzewają, że może to wywołać zator.

Z drugiej strony istnieje wiele reakcji, które wyraźnie wykraczają poza zwykły zator. W przebiegu zatorowości płynu owodniowego płyn owodniowy może przenikać do układu żylnego kobiety ciężarnej przez otwartą przestrzeń w łożysku.

Czasami jednak przyczyną wnikania płynu owodniowego są urazy naczyń krwionośnych szyjki macicy lub splotu żylnego macicy. Płyn owodniowy przenika z układu żylnego do tętnic płucnych. Wchodzi również do krwiobiegu organizmu poprzez zastawki w płucach. Dokładne mechanizmy sprzyjające rozwojowi zatorowości płynu owodniowego nie są dokładnie znane. Ponadto nie każdy kontakt płynu owodniowego i jego składników z krążeniem matki skutkuje groźną zatorowością.

Istnieje kilka czynników ryzyka, które mogą wywołać zator płynem owodniowym. Obejmuje to wszystkie choroby lub procesy, które powodują zwiększoną pracę. Typowe czynniki ryzyka obejmują pęknięcie pęcherza, pęknięcie macicy, urazy podczas porodu, takie jak przedarcie szyjki macicy lub przedarcie pochwy, cesarskie cięcie i poród pochwowy. Innymi możliwymi wyzwalaczami są urazy splotu macicy, przedwczesne odwarstwienie łożyska, wewnątrzmaciczna śmierć płodu lub podanie środków skurczowych.

Objawy, dolegliwości i oznaki

Rozpoznanie zatorowości płynem owodniowym należy postawić szybko ze względu na niebezpieczny charakter powikłań. Początkowo choroba objawia się takimi objawami, jak trudności w oddychaniu, drżenie, uczucie zimna i zaburzenia czucia w palcach. Chore kobiety doświadczają również niespecyficznych stanów lękowych i wewnętrznego niepokoju, często związanego z nudnościami i wymiotami.

Te pierwsze objawy zwykle pojawiają się nagle i utrzymują się od kilku minut do czterech godzin, zanim pojawią się ostre objawy. We wczesnych stadiach pacjenci wykazują objawy, takie jak drgawki i duszność z sinicą. Ponadto pojawiają się oznaki wstrząsu, takie jak problemy z krążeniem, a nawet utrata przytomności. U ponad połowy kobiet występuje również ból w klatce piersiowej. Jeśli przeżyje się tę pierwszą fazę, w drugiej pojawia się krwawienie, aw końcu wstrząs krwotoczny, który objawia się m.in. zawrotami głowy i zapaścią krążeniową i często kończy się śmiercią.

W późnych stadiach zatorowości płynu owodniowego rozwija się zespół niewydolności oddechowej, w przebiegu którego rozwija się obrzęk płuc. Towarzyszy temu hiperfibrynoliza, która często prowadzi do niewydolności wielonarządowej. Poszczególne fazy choroby przenikają się wzajemnie i pojawiają się w ciągu kilku godzin. U nienarodzonego dziecka zmniejszona podaż tlenu prowadzi do arytmii serca i ostatecznie do śmierci. Jednocześnie pacjenci zwykle odczuwają niezwykle silne skurcze.

Ponadto chora matka cierpi na splątanie, niepokój i skurcze. W końcu traci przytomność. Czasami mogą również wystąpić wymioty lub dreszcze. W ciężkich przypadkach istnieje ryzyko zatrzymania oddechu i krążenia.

kierunek

Zator płynem owodniowym ma dwie fazy: W pierwszej fazie dochodzi do zablokowania tętniczej drogi przepływu płucnego, za którą odpowiedzialne są składniki płynu owodniowego. Powoduje to skurcz naczyń (skurcz naczyń) i nadciśnienie płucne. Zatykanie naczyń płucnych zmniejsza ciśnienie napełniania i rzut serca. Prowadzi to do wstrząsu kardiogennego.

Druga faza następuje po 30 minutach do trzech godzin. Obfite krwawienie występuje z powodu uogólnionej koagulacji i koagulopatii konsumpcyjnej. W rezultacie matka może umrzeć z powodu wstrząsu krwotocznego. Istnieje również zespół niewydolności oddechowej, w tym obrzęk płuc. Nierzadko wstrząs prowadzi do śmiertelnej niewydolności wielonarządowej.

Komplikacje

Jeśli zator płynem owodniowym nie zostanie zdiagnozowany i nie zostanie zastosowane leczenie, ryzyko śmierci wynosi 100%. Jedynym sposobem na przeżycie - zarówno matki, jak i noworodka - jest intensywna terapia. Diagnozę należy postawić bardzo szybko. Bez szybkiej interwencji wystąpi duszność i wstrząs, co z kolei doprowadzi do zatrzymania krążenia.

Kiedy płyn owodniowy - w tym jego stałe składniki - dostanie się do krwiobiegu matki, pojawia się posocznica. To zatrucie wpływa na cały organizm. Bez leczenia organizm kobiety zapada się w bardzo krótkim czasie z powodu niewydolności wielonarządowej. Samej choroby nie można leczyć, tylko jej objawy.

Ze względu na zmniejszoną dopływ tlenu i niewydolność układu krążenia oraz układu odpornościowego najczęstszym powikłaniem są uszkodzenia neurologiczne. Dotyczy to zarówno matki, jak i dziecka. Powikłaniem wymaganej intubacji - w celu zapewnienia oddychania - może być uszkodzenie tkanki gardła. Podaje się liczne leki przeciwdziałające niewydolności serca i immunologicznej reakcji obronnej.

Mogą one powodować skutki uboczne, które z kolei prowadzą do uszkodzenia narządów. Aby zwiększyć szanse matki i dziecka, najczęściej wykonuje się pilne cięcie cesarskie. Powikłaniem może być dalsze krwawienie z macicy i problemy z dostosowaniem się (brak oddechu, arytmia serca) noworodka. Jeśli zator płynem owodniowym wystąpi w czasie ciąży i wymaga pilnego cięcia cesarskiego, mogą wystąpić komplikacje u wcześniaka. Przejawiają się one w trudnościach w dostosowaniu się i często w niewydolności narządów.

Kiedy powinieneś iść do lekarza?

Kobieta w ciąży powinna zawsze zgłosić się do lekarza, jeśli czuje, że coś jest nie tak z jej dzieckiem. Jeśli masz niejasne poczucie powikłań, nietypowych zmian lub strachu, należy skonsultować się z lekarzem w celu kontroli. Jeśli pojawiają się oznaki takie jak splątanie, utrzymujące się uczucie stresu, złe samopoczucie lub ogólne osłabienie, konieczna jest konsultacja z lekarzem.

Powtarzające się wymioty w ciągu dnia lub podczas porodu, bóle głowy, nudności lub silne uczucie zimna są uważane za niezwykłe i należy je wyjaśnić. Jeśli masz dreszcze lub podwyższoną temperaturę ciała, potrzebny jest lekarz. W przypadku spowolnienia oddechu, jego przerwy lub zatrzymania oddechu konieczna jest jak najszybsza wizyta u lekarza.

Stan zagrożenia życia zagraża przyszłej matce i dziecku. W przypadku problemów z krążeniem, nadciśnienia lub ledwo wyczuwalnego tętna należy wezwać lekarza. Odbarwienie skóry, obrzęk lub inne zmiany skórne należy zgłosić lekarzowi. Szczególnie niepokojące są niebieskie przebarwienia skóry. W takim przypadku należy natychmiast skonsultować się z lekarzem. Jeśli poród odbywa się w warunkach szpitalnych, objawy są zwykle obserwowane przez położników i natychmiast zgłaszane lekarzowi. W przypadku porodu w domu przyszła mama i osoby obecne w domu podlegają zwiększonemu obowiązkowi opieki i muszą natychmiast zareagować.

Lekarze i terapeuci w Twojej okolicy

Leczenie i terapia

Nie jest możliwe leczenie zatorowości płynem owodniowym w sposób przyczynowy lub specyficzny. Zwykle przeprowadza się objawową terapię intensywną. Celem jest ustabilizowanie stanu chorej matki. U większości pacjentów lekarz prowadzący wprowadza przez nos lub usta pustą plastikową sondę.

Stamtąd umieszcza sondę w tchawicy, aby zapewnić sztuczną wentylację. Pacjent otrzymuje infuzję, aby przeciwdziałać spadkowi ciśnienia krwi. Otrzymuje również leki zapobiegające prawokomorowej niewydolności serca. Podawane są również glukokortykoidy.

Jeśli stan pacjentki można ustabilizować, można przeprowadzić poród drogami natury. Jeśli natomiast po około pięciu minutach nie ma poprawy, konieczne jest pilne wykonanie cesarskiego cięcia, aby uratować dziecko. Zwiększa to szanse matki na resuscytację krążeniowo-oddechową.

Po urodzeniu dziecka matka otrzymuje w infuzji hormon oksytocynę, aby zapobiec ponownemu krwawieniu atonowemu. Oksytocyna jest najczęściej łączona z alkaloidem sporyszu, metylergometryną. Leki te mogą pomóc w kurczeniu się macicy, co pomoże zmniejszyć krwawienie.

Perspektywy i prognozy

Moment, w którym kobieta w ciąży otrzyma opiekę interdyscyplinarną, ma decydujące znaczenie dla rokowania. Dzięki szybkiej diagnozie i natychmiastowemu, rozległemu leczeniu, zdrowie przyszłej matki może zostać ustabilizowane. Rokowanie jest dobre zarówno dla matki, jak i dla dziecka.

Jednak im więcej czasu mija, tym bardziej prawdopodobne jest wystąpienie stanu zagrażającego życiu. Ciężarnej grozi wstrząs, duszność i zatrzymanie akcji serca. To naraża Twoje życie i życie nienarodzonego dziecka na poważne niebezpieczeństwo.

Zaraz po wystąpieniu posocznicy rokowanie pogarsza się w ciągu kilku minut. Jeśli dziecko jest już na etapie rozwoju, w którym jest w stanie przeżyć, w wielu przypadkach od razu inicjowane jest cięcie cesarskie. W ten sposób dziecko nie jest zagrożone i otrzymuje intensywną opiekę medyczną w pierwszych dniach lub tygodniach życia.

Późniejsze szkody następcze należy oceniać indywidualnie. Jeśli ciąża jest zaawansowana, noworodek często może zostać wypisany z leczenia po kilku tygodniach bez żadnych objawów. Matkę dziecka leczy się objawowo, gdyż nie ma formy terapii zatorowości płynu owodniowego.

Jeśli objawy ustąpią, istnieje również duża szansa na wyleczenie. Niemniej jednak istnieje możliwość, że w wielu przypadkach wystąpią szkody następcze w wyniku leczenia farmakologicznego. Obejmują one trwające całe życie zaburzenia organiczne.

zapobieganie

Nie ma środków zapobiegawczych, które zapobiegałyby zatorowi płynu owodniowego.

Opieka postpenitencjarna

W przypadku zatorowości płynem owodniowym zwykle nie ma specjalnych opcji kontrolnych dla osób dotkniętych chorobą. Jednak i one nie są konieczne, ponieważ zator płynem owodniowym musi być leczony przede wszystkim bezpośrednio przez lekarza, aby zapobiec śmierci dziecka i matki. Samoleczenie nie może nastąpić.

Jeśli skarga nie zostanie rozwiązana na czas, matka zwykle umiera z powodu tej komplikacji. Zabieg odbywa się bezpośrednio podczas porodu poprzez interwencję operacyjną. W każdym razie matka po zabiegu musi odpocząć i zadbać o ciało. Zdecydowanie należy unikać wysiłku lub innych stresujących czynności.

W każdym przypadku należy również unikać zajęć sportowych. W wielu przypadkach badanie przez lekarza jest konieczne nawet po leczeniu zatorowości płynu owodniowego, ponieważ choroba może również uszkodzić serce. Dlatego też serce powinno być regularnie badane.

Często pacjent jest również uzależniony od przyjmowania leków. Ważne jest, aby zapewnić regularne przyjmowanie. Jeśli zator płynem owodniowym zostanie leczony na czas, oczekiwana długość życia matki i dziecka nie ulega skróceniu.

Możesz to zrobić sam

Samopomoc nie jest możliwa w przypadku zatoru płynem owodniowym, tylko natychmiastowa intensywna opieka medyczna może uratować życie matki i dziecka, niewykryty i nieleczony zator płynem owodniowym nieuchronnie prowadzi do śmierci.

Jeśli ciężarnej nagle brakuje tchu i pojawiają się oznaki wstrząsu, zasinienia skóry, a czasem splątania, istnieje silne podejrzenie zatorowości płynem owodniowym. Reakcje na zator płynem owodniowym są zwykle cięższe niż na normalną zatorowość, ale nie wszystkie objawy muszą występować razem. Indywidualne objawy również mogą być nieobecne.

Jeśli na podstawie indywidualnych objawów podejrzewa się zator płynem owodniowym, konieczna jest natychmiastowa pomoc lekarska. Jeśli kobieta jest już w szpitalu lub w innej placówce medycznej, można tam szybko uzyskać pomoc i podjąć niezbędne działania.

Konieczna pomoc z domu okazuje się być bardziej problematyczna, ponieważ dla laika nie jest jasne, jaka to choroba. Dlatego w przypadku wystąpienia indywidualnych objawów konieczne jest natychmiastowe powiadomienie lekarza ratunkowego, który następnie rozpocznie przyjęcie do poradni. Tylko w ten sposób można uratować życie matki i dziecka w zatorowości płynem owodniowym.