Zespół uderzeniowy (zespół wąskiego gardła)

Plik Zespół cieśni podbarkowej lub Zespół wąskiego gardła to zaburzenie ruchomości stawów. Ponieważ występuje to głównie w stawie barkowym, jest również określane jako zespół wąskiego gardła barku, uniesiona głowa kości ramiennej lub zespół rotatorów. Zmiany zwyrodnieniowe lub urazy prowadzą do zwężenia trzonu stawu, co wpływa na tkanki miękkie, takie jak ścięgna, mięśnie i kaletki, i może powodować stan zapalny. Im wcześniej dysfunkcja zostanie rozpoznana i leczona, tym większe szanse na wyzdrowienie z zespołu uderzeniowego.

Co to jest zespół uderzeniowy?

Głównym objawem zespołu uderzeniowego na stawie barkowym jest bolesny łuk, znany również jako bolesny łuk. Powoduje to bolesne ograniczenie ruchu podczas unoszenia ramienia na boki.
© tibanna79 - stock.adobe.com

Plik Zespół uderzeniowy (zespół wąskiego gardła) to choroba, która rozwija się przez lata lub dziesięciolecia. Pierwsze objawy pojawiają się dość wcześnie, ale często są ignorowane lub nawet błędnie diagnozowane.

$config[ads_text1] not found

Staw barkowy jest jednym z najbardziej elastycznych stawów w ludzkim ciele, ale jest też jednym z najbardziej podatnych na kontuzje. W przeciwieństwie do innych stawów, których stabilizację zapewniają kości, ścięgna, więzadła i mięśnie są tutaj stabilizatorami. Razem te części tkanki miękkiej tworzą tak zwany mankiet rotatorów, który zapewnia, że ​​głowa kości ramiennej jest zamocowana w gnieździe stawowym.

Ten anatomiczny układ jest bardzo podatny, przez co może wystąpić zwężenie między głową stawu a panewką, a także tzw. Zwichnięcia, zwichnięcia ramienia. Dotyczy to ścięgien, więzadeł i nerwów. Ciągłe tarcie podczas ruchu może prowadzić do zapalenia. Zespół bolesny wiąże się z bardzo silnym bólem.

przyczyny

Główna przyczyna Zespół cieśni podbarkowej to oznaki zużycia, tak zwane zmiany zwyrodnieniowe w kostnym układzie mięśniowo-szkieletowym. Możesz to znaleźć głównie u sportowców, takich jak Piłkarze ręczni, rzucający oszczepem, ale także pływacy. Ciągłe ruchy nad głową sprzyjają oznakom zużycia.

$config[ads_text2] not found

Zespół bolesny został uznany za chorobę zawodową, ponieważ występuje znacznie częściej u osób wykonujących pracę nad głową (malarze, spawacze itp.). Ale złogi wapnia w ścięgnach lub złogi wapnia na ciele stawu mogą również sprzyjać zespołowi uderzeniowemu. Istnieje również wariant wrodzony, jeśli np. strop barku, kielich stawu lub główka przegubu są zdeformowane lub mają niekorzystny kształt.

Zespołowi wąskiego gardła sprzyja również brak równowagi mięśniowej, np. powszechne u kulturystów. Nadmierny i przede wszystkim jednostronny trening zaburza równowagę wrażliwego systemu rotatorów, co przyspiesza objawy zespołu uderzeniowego.

Objawy, dolegliwości i oznaki

Głównym objawem zespołu uderzeniowego na stawie barkowym jest bolesny łuk, znany również jako bolesny łuk. Powoduje to bolesne ograniczenie ruchu podczas unoszenia ramienia na boki. Ból występuje głównie między 60 ° a 120 ° uniesieniem ramienia. W przypadku zapalenia kaletki stawu barkowego (w języku technicznym: zapalenie kaletki) lub nawracającego podrażnienia ścięgien z powodu uwięzienia, ból może wystąpić nawet w spoczynku, co może również wystąpić w nocy.

$config[ads_text3] not found

Na początku choroby ból wywołuje głównie stres, np. Praca nad głową. W spoczynku odczuwalny jest subtelny ból w stawie. W dalszej kolejności nie można już leżeć na uszkodzonej stronie. Ramię jest coraz bardziej przytulane do ciała w delikatnej pozycji. Osoba dotknięta chorobą nie może już podnieść ramienia na boki.

Jeśli na staw biodrowy występuje zespół wąskiego gardła, zmiana jest zauważalna bardzo powoli. Często pierwszym objawem jest głęboki ból w pachwinie. Ból pojawia się zwykle, gdy biodro jest zgięte i nasila się przez dodatkową rotację wewnętrzną nogi. Praca fizyczna może również pogorszyć objawy, tak że ból promieniuje od pachwiny do uda.

Diagnoza i przebieg

Plik Zespół cieśni podbarkowej jest zdiagnozowany przez ortopedę. Istnieje bardzo ograniczona mobilność. Rozłożenie ręki lub jej podniesienie wywołuje silny ból barku. Czasami pacjent nie jest już w stanie unieść ręki nad głowę. W dalszej diagnostyce wykorzystuje się ultradźwięki i MRT.

Tutaj można wykryć stan zapalny kaletki maziowej (zapalenie kaletki), a także zmiany kostne. Zdjęcia rentgenowskie dostarczają dalszych informacji dotyczących wąskiego gardła lub zwężenia między głową stawową a stropem barku. Szczególnie w nagraniach, w których dotknięta ręka jest rozłożona, wyraźnie widać zwężenie przestrzeni podbarkowej lub kolizję głowy stawu i panewki stawowej.

Ponieważ zespół uderzeniowy jest chorobą pełzającą, często może się zdarzyć, że miną lata, zanim pierwsze objawy staną się zauważalne. Jeśli zespół uderzeniowy zostanie leczony w odpowiednim czasie, a przede wszystkim odpowiednio, u większości pacjentów znaczna poprawa nastąpi w ciągu kilku miesięcy.

$config[ads_text4] not found

Nawet przy zaawansowanych wadach układu kostno-mięśniowo-szkieletowego i tkanki miękkiej można przewidzieć dobry przebieg. Warunkiem tego jest wyeliminowanie przyczyny (sport, zawód itp.) I zagwarantowanie ciągłej terapii. Jeśli objawy pojawiają się wielokrotnie, mówi się o zespole przewlekłego uderzenia.

Komplikacje

Zespół uderzeniowy powoduje różne dolegliwości w stawach, a tym samym poważne zaburzenia ruchowe. Ograniczenia w ruchu często prowadzą do dolegliwości psychologicznych, takich jak depresja. Z reguły zespół uderzeniowy można leczyć stosunkowo dobrze, jeśli zostanie wcześnie rozpoznany.

Osoba dotknięta chorobą zwykle cierpi na silny i często ostry ból barku. Ten ból może również przybierać postać bólu spoczynkowego i prowadzić do problemów ze snem, szczególnie w nocy. Ruch tych regionów jest również poważnie ograniczony, tak że wiele codziennych czynności nie może być łatwo wykonanych lub zawsze wiąże się z silnym bólem. W większości przypadków nie ma dalszych komplikacji podczas leczenia zespołu uderzeniowego.

Może się to jednak zdarzyć, jeśli leczenie zostanie rozpoczęte późno i już powstały nieodwracalne szkody następcze. Osoba zainteresowana musi przejść różne terapie, aby złagodzić objawy. Leczenie często trwa kilka miesięcy, zanim choroba rozwinie się pozytywnie. Pełna ekspozycja odpowiednich okolic może nie być możliwa nawet po zabiegu.

Kiedy należy iść do lekarza?

W przypadku lekkiego, ale utrzymującego się dyskomfortu w okolicy barku należy skonsultować się z lekarzem w ciągu najbliższych kilku tygodni. Jeśli ból nagle nasila się i może mu towarzyszyć ograniczona ruchliwość, osoby dotknięte chorobą powinny skonsultować się z lekarzem w ciągu najbliższych kilku dni. Ostre skargi, które pojawiają się po raz pierwszy podczas podnoszenia ciężarów lub uprawiania sportu, należy natychmiast wyjaśnić. Jeśli nie ma leczenia, objawy zespołu uderzeniowego mogą nasilać się i powodować niepokój emocjonalny u osób dotkniętych chorobą.

Dlatego przy pierwszych oznakach zespołu powinieneś udać się do lekarza. Szczególnie narażone są osoby, które często uprawiają sport lub podnoszą ciężkie ładunki do pracy. Do grup ryzyka należą przede wszystkim kulturyści, malarze, spawacze oraz osoby z wrodzonymi deformacjami dachu barku, zębodołu lub głowy stawu - każdy należący do jednej z tych grup powinien mieć natychmiastowe wyjaśnienie objawów przez lekarza. Oprócz lekarza rodzinnego można wezwać lekarza sportowego lub internistę.

Leczenie i terapia

Plik Zespół cieśni podbarkowej jest zwykle Traktowane zachowawczo. Im wcześniej zaczniesz od odpowiedniego leczenia, tym większe szanse na wyleczenie. Odpowiednia metoda leczenia zależy od stopnia zaawansowania zespołu uderzeniowego. Zasadniczo pierwszą rzeczą do zrobienia jest ochrona barku, przy czym skupiamy się tutaj na wyeliminowaniu przyczyny, czy to sportowej, czy zawodowej.

Inne konserwatywne metody leczenia obejmują Fizjoterapia, krioterapia, akupunktura, terapia falami uderzeniowymi i terapia macierzowa. Terapie te są wspomagane lekami, które mają działanie przeciwbólowe i przeciwzapalne. Wykorzystywane są m.in. ASS, diklofenak (w postaci maści lub tabletki) i preparaty kortyzonowe.

Jeśli po kilku miesiącach prób intensywnej terapii nie ma poprawy, nie można uniknąć operacji. W zależności od obrazu klinicznego wykonywana jest tzw. Akromionplastyka. Jednak sama operacja nie wystarczy. Intensywna zachowawcza terapia uzupełniająca i eliminacja przyczyny są niezbędnymi środkami do skutecznego leczenia zespołu impingement.

Tutaj znajdziesz swoje leki

➔ Leki na ból pleców

Perspektywy i prognozy

Jeśli masz zespół uderzenia lub wąskiego gardła, występuje ból barku. Ponieważ mogą one mieć kilka przyczyn, niezbędna jest dokładna diagnoza.

Chirurg ortopeda powinien zdecydować, czy środki fizjoterapeutyczne są wystarczające, czy też należy operować zespół uderzeniowy. Leczenie może być skuteczne tylko wtedy, gdy leczone są również zaburzenia równowagi mięśniowej spowodowane zespołem wąskiego gardła. Jeśli tak nie jest, szanse na trwałe złagodzenie bólu są zmniejszone. Dalsze przeciążenie może prowadzić do trwałego sztywności barku lub zerwania ścięgien.

Ważnym środkiem w zespole przekrwienia jest poluzowanie zrostów obecnych na stożku rotatorów. Ponadto rokowanie poprawia się, jeśli w tym samym czasie przywrócona zostanie ruchliwość mięśni. Wyklucza się samoleczenie, ponieważ mogłoby to pogorszyć rokowanie poprzez nieprawidłowy stres. Jednak sekwencje ruchowe sugerowane przez fizjoterapeutę są odpowiednie do kontynuowania ćwiczeń w domu. Jednak zbyt dużo ćwiczeń może przynieść niepożądane rezultaty.

Prawidłowo wykonane ćwiczenia należy wykonywać rozgrzanymi mięśniami, powolnymi ruchami i delikatnym rozciąganiem. Jeśli pomimo zespołu uderzenia barku nadal występuje przeciążenie, może to prowadzić do mikrozerwań ścięgien barku. Te włoskowate pęknięcia mogą prowadzić do zerwania lub zerwania ścięgien przy dalszym stresie. Zerwanie ścięgna goi się stosunkowo długo. To bardzo pogarsza rokowanie. Procesowi leczenia sprzyja delikatny program treningowy.

zapobieganie

Dem Zespół cieśni podbarkowej można zapobiec, unikając jednostronnego stresu. Ponadto w przypadku grup ryzyka (sport, praca) szczególnie ważne jest prowadzenie profilaktycznej fizjoterapii i specjalnego treningu mięśni ramion. Z powodu pełzania choroby zespół uderzeniowy jest często rozpoznawany zbyt późno. Tym ważniejsze jest zwracanie uwagi na sygnały ostrzegawcze płynące z własnego organizmu i regularne wizyty kontrolne profilaktyczne, aby można było skutecznie wyleczyć ewentualny zespół udarowy.

Opieka postpenitencjarna

W przypadku zespołu uderzeniowego osoby dotknięte chorobą mają zwykle bardzo niewiele lub nawet nie są dostępne żadne specjalne środki kontrolne. Należy postawić bardzo wczesną diagnozę, aby nie dopuścić do dalszego nasilenia się objawów lub dalszych powikłań. Samoleczenie nie może nastąpić.

Dalszy przebieg tej choroby zależy w dużej mierze od jej ciężkości, więc nie można na jej temat przewidzieć. W przypadku zespołu uderzeniowego osoby dotknięte chorobą są zależne od środków fizjoterapii lub fizjoterapii. Wiele ćwiczeń można również wykonać we własnym domu, co może przyspieszyć gojenie. Często konieczne jest także przyjmowanie różnych leków w celu złagodzenia objawów.

Zainteresowana osoba powinna zawsze zwracać uwagę na prawidłowe dawkowanie i regularne przyjmowanie leku. W ciężkich przypadkach może być również konieczna operacja. Po takiej operacji osoba zainteresowana zdecydowanie powinna odpocząć i zadbać o swoje ciało. Należy unikać czynności stresujących i fizycznych. Pomoc i wsparcie własnej rodziny i przyjaciół może również przyspieszyć proces gojenia.

Możesz to zrobić sam

Zespół bolesny (zespół wąskiego gardła) to bolesna choroba okolicy barku, która w zależności od cech i życzeń pacjenta jest leczona operacyjnie lub zachowawczo. W obu przypadkach ważne jest, aby pacjent sam przyczynił się do szybkiej, a przede wszystkim pełnej regeneracji poprzez aktywny udział w życiu codziennym.

W większości przypadków chłodzenie jest cenną pomocą w łagodzeniu ostrego bólu. Zimny ​​okład nie tylko łagodzi ból spowodowany podrażnieniem lub operacją, ale dzięki właściwościom przeciwzapalnym działa również przeciw klasycznym objawom zapalenia, takim jak obrzęk czy zaczerwienienie.

Niezbędna jest ukierunkowana fizjoterapia. Jednak nie wystarczy wykonywać ćwiczeń wspólnie z terapeutą na ograniczonej liczbie wizyt. Tylko konsekwentna, ciągła praktyka w domu zapewnia powodzenie leczenia. Ćwiczenia mają kilka funkcji. Z jednej strony rozluźniają zrosty w tkankach, które powstały w wyniku zapalenia lub w wyniku operacji. Z drugiej strony ponownie mobilizują staw. Ważne jest również, aby skompensować istniejące zaburzenia równowagi mięśniowej. Jest to jedyny sposób, aby trwale zapobiec uciskom między dachem barku a głową kości ramiennej, co wywołuje syndron uderzeniowy. Od czasu do czasu można zastosować ćwiczenie rozciągające barku, jeśli po ciężkiej pracy lub uprawianiu sportu ramię wydaje się ponownie nieco ograniczone.