Kalisaya

Kalisaya reprezentuje jeden z 23 gatunków z rodzaju Cinchona (drzewa chinowca), pierwotnie występował wyłącznie w Ameryce Południowej i był tam stosowany przez tubylców jako roślina lecznicza przeciwko malarii. Obecnie drzewa chinowca odgrywają główną rolę tylko w ekstrakcji chininy.

Występowanie i uprawa Kalisaya

Kalisaya może rosnąć bardzo wysoko jak drzewo. W jałowych miejscach pojawia się również jako roślina podobna do krzewu. Naukowa nazwa Kalisaya czyta Cinchona calisaya. Roślina należy do drzew chinowych. Kalisaya może rosnąć bardzo wysoko jak drzewo. W jałowych miejscach pojawia się również jako roślina podobna do krzewu. Ma korową korę, która wydaje się żółtawa do jasnobrązowej w dolnej części i często czerwonawa na gałęziach. Ponadto tworzy wydłużone, ciemnozielone, błyszczące i szypułkowe liście na gałęziach.

Różowo-czerwone kwiaty rosną również na łodygach, a każdy z nich tworzy po pięć płatków. Pierwotnie kora chinowca była powszechna tylko w Ameryce Południowej. Jednak w trakcie kolonizacji kontynentów uprawiano je również w Afryce Środkowej, Indonezji i Indiach ze względu na ich właściwości lecznicze przeciw malarii i przeciwgorączkowe. Nazwa kory chinowej nie ma nic wspólnego z Chinami, ale pochodzi od nazwy kina-kina z języka keczua.

To znaczy coś w rodzaju kory kory. Cinchona calisaya nie jest uważana za oficjalną korę chinowca. Nazywa się to Chinchona officinalis. Jednak duża część oficjalnej kory chinowej pochodzi z Kalisaya. Po drugiej wojnie światowej znaczenie kory chinowca gwałtownie spadło, ponieważ opracowano syntetyczne środki zwalczające malarię i gorączkę. Kora Kalisaya jest czasami nadal używana w mieszaninach herbat żołądkowych. Nadal ma pewne znaczenie w homeopatii.

Efekt i aplikacja

Głównym składnikiem aktywnym wszystkich drzew chinowych, a więc także Kalisaya, jest chinina. Oprócz chininy zawiera również aktywne składniki chinidynę i cynchonidynę. Stwierdzono jednak, że nie wszystkie gatunki z rodzaju drzew chinowych mają te składniki aktywne w takiej samej ilości. Zawartość składników aktywnych w Cinchona calisaya okazała się niewystarczająca, aby zapewnić ekonomiczną izolację.

Do ekstrakcji chininy aż po drugiej wojnie światowej używano głównie gatunku Cinchona ledgeriana. Po tym czasie chinina straciła na znaczeniu na rzecz syntetycznie wytwarzanych składników aktywnych przeciwko malarii, takich jak chlorochina i prymachina. Jednak dzisiaj wykazano, że syntetyczne składniki aktywne mogą uodpornić się na patogeny malarii. Rozwój oporności na chininę jest bardzo niski.

Malarię wywołują tak zwane schizonty. Schizont reprezentuje stadium rozwojowe plazmodii. Chinina działa zabijająco na schizonty bez rozwijania odporności. Ze względu na rosnącą oporność na skutek stosowania syntetycznych substancji czynnych, chinina jest obecnie ponownie stosowana częściej w leczeniu malarii. Nadal pozyskiwany jest z kory drzewa chinowego. Chinina hamuje enzym hempolimerazę wytwarzaną przez plazmodię.

Hempolimeraza jest odpowiedzialna za zagrażający życiu rozkład hemoglobiny we krwi. Z powodu hamowania hempolimerazy chinina uszkadza patogeny malarii. Działanie chininy polega na jej wiązaniu z białkami. Ponieważ inne ważne białka są również blokowane, występują skutki uboczne przedawkowania chininy. Jednak chinina jest prawie całkowicie metabolizowana w wątrobie, a następnie wydalana przez nerki.

Innym aktywnym składnikiem Kalisaya i wszystkich innych drzew chinowych jest chinidyna. Jego działanie polega na tym, że wiąże się z otwartymi kanałami sodowymi, zmniejsza przewodnictwo potasu i hamuje kanały wapniowe mięśnia sercowego. Dlatego jest stosowany jako środek przeciwarytmiczny w migotaniu przedsionków. Kora chinowca, w tym kalisaya, jest obecnie jedynym źródłem chininy. Jednak ze względu na swoje naturalne zastosowanie nie odgrywa już roli w ziołolecznictwie.

Znaczenie dla zdrowia, leczenia i zapobiegania

Jak już wspomniano, kora chinowca, w tym Kalisaya, była używana w Ameryce Południowej jako najważniejsza roślina lecznicza przeciwko malarii i gorączce. W międzyczasie rozwój innych leków przeciwmalarycznych zmniejszył ich znaczenie jako roślin leczniczych. Jednak substancja czynna chinina, która jest pozyskiwana z kory chinowca, ponownie nabiera większego znaczenia medycznego. Kalisaya nadal odgrywa ważną rolę w homeopatii.

Jako roślina lecznicza była używana głównie na gorączkę. Jego działanie przeciwmalaryczne zostało wcześnie rozpoznane. Ma również działanie przeciwskurczowe i przeciwbólowe. Stosuje się go również przy problemach żołądkowych, skurczach łydek i mięśni. Szczególne znaczenie dla produkcji chininy i chinidyny ma kora chinowca. Chinina jest ponownie stosowana częściej w walce z malarią, zwłaszcza malarią tropikalną.

Okazuje się również skuteczny w przypadku infekcji grypopodobnych ze względu na właściwości odrętwiające i obniżające gorączkę. Szczególnym obszarem zastosowania jest jego zastosowanie w tzw. Babeszjozie. Jest to zakażenie jednokomórkowymi zarodnikami, które są przenoszone do organizmu przez kleszcze. Babeszjoza objawia się objawami grypopodobnymi. Leczenie polega na doustnym podawaniu chininy i klindamycyny.

Jednak chinina może również powodować działania niepożądane, takie jak nudności, wymioty, biegunka, bóle brzucha, reakcje alergiczne, toksyczne działanie na układ nerwowy lub zaburzenia rytmu serca. Preparaty z kory chinowca dają takie same efekty, jeśli zostaną przedawkowane. Przeciwwskazaniami do stosowania chininy są szumy uszne, zaburzenia nerwu wzrokowego czy ciąża.

Nadmierne dawki mogą powodować zawroty głowy, senność, wymioty, dzwonienie w uszach, uzależnienie od snu, drżenie i niepokój. Jest to tak zwane zatrucie chininą, które może być również spowodowane nadmiernym podawaniem kory chinowej. U niektórych osób nawet najmniejszy kontakt z Kalisaya lub innymi drzewami chinowca powoduje objawy zatrucia lub pokrzywkę, obrzęk i krwawienie skóry.