Sport jest dobry dla zdrowia i kondycji oraz stanowi przeciwwagę dla stresującego życia codziennego. Ponad 20 milionów ludzi regularnie uprawia sport, a wielu z nich jest zaangażowanych w kluby sportowe. Tylko Niemiecki Związek Piłki Nożnej (DFB) ma ponad 6,8 miliona zarejestrowanych członków. Ćwiczenia wspomagają siłę i ruch młodych i starszych, ale pomimo podejmowania środków ostrożności, sport może prowadzić do wypadków skutkujących poważnymi obrażeniami. Najczęstszymi sportami, w których dochodzi do wypadków, są piłka nożna, piłka ręczna i siatkówka.
Źródło: Ośrodek Zdrowia Nadrenii Północnej-Westfalii
Częstotliwość i występowanie wypadków sportowych
Każdego roku w Niemczech dochodzi do ponad 1,5 miliona wypadków sportowych, w których poszkodowani muszą liczyć się z następstwami szkód i dalszym stresem. Często dotyczy to stawów skokowych lub kolanowych, ale także głowy, rąk i podudzi. Wielu biegaczy doznaje mniej kontuzji i wypadków niż piłkarze, ale szczególnie częste są u nich tzw. Złamania zmęczeniowe, zwłaszcza na łydkach, śródstopiu, udach, kości strzałkowej, miednicy i ramionach. Więcej informacji można znaleźć w artykule „Pęknięcie zmęczeniowe (pęknięcie zmęczeniowe)”.
Sporty, w których występuje najwięcej złamań kości, obejmują sporty zimowe, a niezależnie od tego, czy jeździsz na nartach czy snowboardzie, często przyczyną złamań są upadki niedoświadczonych lub pełnych humoru sportowców hobbystycznych i rekreacyjnych. Wiele wypadków przytrafia się początkującym zawodnikom w ciągu pierwszych dwóch dni, a wielu cierpi na złamania kości częściej niż doświadczeni sportowcy. Sporty z dużymi prędkościami, takie jak jazda na rowerze lub łyżwach, sporty z piłką z intensywnym kontaktem z ciałem lub sporty indywidualne mają najczęściej występujące złamania kości.
Pierwsza pomoc w przypadku złamań kości
Kości nie zawsze można zidentyfikować natychmiast, z wyjątkiem otwartych złamań. Istnieje wiele innych sposobów uszkodzenia kości, które można znaleźć w Niemczech w ramach klasyfikacji AO.
- Typ A: proste złamanie
- Typ B: złamanie klina
- Typ C: złożone złamanie
Złożone złamania obejmują na przykład złamanie szczątkowe, w którym pękło więcej niż sześć fragmentów. Ponadto lekarze klasyfikują złamania według linii, zwichnięcia, kształtu złamania i rodzaju siły. Jednak niektóre objawy można zobaczyć natychmiast po wielu złamaniach. Oprócz bólu występują obrzęki, a także ograniczona ruchomość lub przyjmowanie złagodzonych pozycji. Nienaturalne ułożenie kończyn jest kolejną oznaką złamania kości, jeśli nie ma widocznych ran lub otwartych złamań.
Przede wszystkim ważne jest, aby nie przesuwać miejsca złamania, a jeśli złamanie jest otwarte, zakryć ranę, najlepiej opatrunkami lub zdezynfekowanymi chusteczkami. Ruch może mieć poważne konsekwencje, zwłaszcza jeśli istnieje podejrzenie urazów kręgosłupa. Jeśli jednak istnieje bezpośrednie zagrożenie życia z drogi lub zbocza, należy ostrożnie zabrać osobę w bezpieczne miejsce. Unieruchomienie dotkniętej chorobą części ciała mogą być wspomagane przez pomocników poduszkami, zrolowanymi kocami lub ubraniami, najlepiej je zaklinować.
Ręce lub dłonie należy trzymać bezpośrednio przy ciele. W przypadku pęknięć zamkniętych chłodzenie okładami z lodu lub zimnymi okładami ma sens, ale nigdy nie powinny one dostać się bezpośrednio na skórę, a raczej owinąć je szmatką.
Oprócz leczenia rany, osoby udzielające pierwszej pomocy powinny zwracać uwagę na poszkodowaną osobę i zwalczać ewentualny wstrząs. W tym celu konieczne jest zwiększone ustawienie nóg, aby krew mogła przepływać do mózgu i ważnych narządów. Pomocnicy rozpoznają szok po następujących objawach osób dotkniętych:
- Strach, niepokój
- bladość
- Zamarznięcie lub drżenie
- Spocona skóra
- Apatia lub utrata przytomności
Jeśli poszkodowany jest nieprzytomny, pomocnicy powinni ułożyć ją w stabilnej pozycji bocznej. DRK wyjaśnia procedurę w tym filmie:
Nawet jeśli podejrzewa się złamanie kości, osoby udzielające pomocy na miejscu nie powinny obyć się bez leżenia na boku, aby zapewnić drożność dróg oddechowych. Obecnie istnieją nawet różne aplikacje na smartfony, które mogą pomóc w udzielaniu pierwszej pomocy.
W żadnym wypadku ratownicy nie powinni samodzielnie korygować lub prostować kości, podawać poszkodowanemu napojów, lekarstw lub jedzenia i zostawiać ich samych do czasu przybycia ratowników. Ponieważ wypadek ma miejsce podczas aktywności fizycznej, osoby stojące w pobliżu powinny zapewnić poszkodowanemu odpowiednią ochronę przed gorącem, ponieważ w przeciwnym razie wielu sportowców może dostać hipotermii.
Ubezpieczenie i ochrona w klubach i dla sportowców amatorów
Wielu sportowców amatorów i sportowców rekreacyjnych nie wie, jakie koszty poniosą zakłady ubezpieczeń zdrowotnych iz jakimi kosztami następczymi będą musieli się zmierzyć.Każdy, kto uprawia sport w klubie, jest już objęty zakresem jego klubu sportowego. W większości przypadków odbywa się to za pośrednictwem stanowego związku sportowego, który wykupił grupowe ubezpieczenie dla klubów.
Obejmuje to ubezpieczenie wypadkowe, ubezpieczenie od odpowiedzialności, a czasem ubezpieczenie ochrony prawnej. Ubezpieczenie obejmuje wypadki podczas ćwiczeń, ale także w szatniach oraz w drodze do iz klubu. Jednak firmy ubezpieczeniowe nie pokrywają wszystkich kosztów, a zwłaszcza wysokie koszty następcze często nie należą do sektora ubezpieczeń.
Każdy, kto nie ma klubu, powinien dobrze dostosować swoje ubezpieczenie, ponieważ sportowiec jest również odpowiedzialny za kontuzje i odszkodowania dla innych. Twoje własne ubezpieczenie zdrowotne pokryje koszty leczenia, ale zwykle nie obejmuje to ewentualnych kosztów następczych. Ubezpieczenie na wypadek niezdolności do pracy jest interesujące na przykład dla sportowców wyczynowych lub osób uprawiających wiele sportów, podczas gdy prywatne ubezpieczenie wypadkowe może obejmować określone sytuacje ryzyka. Verivox.de podaje dalsze szczegóły dotyczące odpowiedzialności, zakresu i uprawnień w przypadku wypadków sportowych, a zwłaszcza w przypadku złamań kości. Zawiera również wskazówki dotyczące zapobiegania, takie jak unikanie papierosów i spożywanie wapnia dla silnych i zdrowych kości.
Leczenie i zapobieganie
W większości przypadków złamania są unieruchamiane, dopóki dotknięte złamanie nie odrosną. Odlew gipsowy to konwencjonalny i sprawdzony zabieg, który zwykle trzeba nosić przez kilka tygodni.
Podczas badania rentgenowskiego wyraźnie widać złamania i wygojenie kości, aw przypadku skomplikowanych złamań wykonuje się również tomografię komputerową lub tomografię rezonansu magnetycznego w celu wykrycia ewentualnych dotkniętych tkanek miękkich. W leczeniu złamań kości należy stosować następujące trzy zasady:
- Założenie (repozycjonowanie)
- Unieruchomienie
- Nacisk na punkt zerwania (kompresja)
Gips modelarski nie zawsze jest częścią terapii, np. W przypadku złamań palca lub kości śródręcza. Podczas terapii chirurgicznej stosuje się następnie szyny i lekkie ćwiczenia fizyczne. Przykład procesu leczenia po operacji:
| 1 dzień | Zmiana opatrunku, usunięcie drenażu, samodzielne ćwiczenia ruchowe |
| 3-14 Dzień | Leczenie pooperacyjne przez ortopedów lub chirurgów, po usunięciu szwów i fizjoterapii po 12-14 dniach |
| 6 tygodni | Brak obciążeń dłoni, takich jak podpieranie, noszenie, dłuższa praca na komputerze, możliwy precyzyjny motor i swobodne ruchy palców, powolna integracja z codziennym życiem |
Źródło: http://www.lubinus-clinicum.de/frakturen.html
Większość złamanych kości goi się bardzo dobrze w tym czasie i tylko w nielicznych przypadkach pojawiają się powikłania, takie jak zapalenie lub fałszywe stawy. W szczególności skomplikowane złamania wymagają dłuższego procesu gojenia. Wielu sportowców chce bardzo szybko wrócić do swojego hobby, ale szczególnie w przypadku urazów stóp, takich jak złamanie kostki, osoba dotknięta chorobą powinna tylko powoli zwiększać obciążenie i ponownie budować mięśnie.
Jedną z najważniejszych rzeczy w zapobieganiu kontuzjom sportowym jest dokładna rozgrzewka. Skręceniom, upadkom i wypadkom można zapobiegać rozgrzewając mięśnie, ponieważ mogą one sprostać wymaganiom sportu i odpowiednio szybko reagować na ruchy. Jest też nauka odpowiedniej techniki, np. Jazdy na nartach czy snowboardzie, a także zabezpieczanie przed urazami kaskiem i odzieżą ochronną. Dodatkowo sportowcy amatorzy nie powinni przytłaczać siebie i zawsze dostosowywać trening do aktualnego poziomu sprawności.
.jpg)
.jpg)
.jpg)
