Choroby żołądkowo-jelitowe

Przewód pokarmowy to rozległa część ludzkiego ciała. Podczas gdy żołądek zajmuje stosunkowo niewielką część przewodu pokarmowego, ludzkie jelito ma kilka metrów długości i znajduje się w kilku pętlach w podbrzuszu człowieka. Odpowiednio może Choroby żołądkowo-jelitowe być różnorodnym i przybierać groźne proporcje.

Co to są choroby żołądkowo-jelitowe?

Do Choroby żołądkowo-jelitowe obejmują wszystkie choroby przewodu pokarmowego z wyjątkiem górnych narządów trawiennych, które obejmują również usta, gardło i przełyk.

Przewód pokarmowy obejmuje żołądek i jelita, które można podzielić na jelito cienkie, jelito grube, odbytnicę i odbyt, ale także narządy takie jak dwunastnica, wątroba, woreczek żółciowy i trzustka wytwarzająca hormony.

Choroby żołądkowo-jelitowe obejmują znacznie więcej chorób niż tylko bóle brzucha, wzdęcia, zaparcia, biegunkę i wymioty, zwłaszcza że są to objawy, a nie przyczyny.

przyczyny

Przyczyny Choroby żołądkowo-jelitowe są tak różnorodne, jak sam przewód pokarmowy, zarówno w żołądku, jak iw jelicie mogą rozwinąć się tzw. wrzody. W większości przypadków stres psychiczny sprzyja rozwojowi tych wrzodów i udowodniono, że istnieje ścisły związek w szczególności z zapaleniem błony śluzowej żołądka i wrzodami żołądka.

Takie wrzody mogą początkowo pojawiać się ostro, ale także przewlekle. Przewlekła choroba zapalna jelit to na przykład tak zwana choroba Leśniowskiego-Crohna (końcowe zapalenie jelita krętego, wrzodziejące zapalenie jelita grubego), która przebiega fazowo iw najgorszym przypadku może zakończyć się śmiercią w młodym wieku.

W jelitach mogą również występować „wypukłości”, w których stolec gromadzi się, twardnieje i może powodować poważne problemy zdrowotne. Te wybrzuszenia nazywane są uchyłkami. Takie choroby mogą być wynikiem słabej tkanki łącznej i częstych zaparć (zaparcia).

Wiadomo, że choroba wątroby jest spowodowana nadmiernym spożyciem alkoholu lub nadużywaniem (nadużywaniem) narkotyków. Infekcje wirusowe (choroby zapalenia wątroby) mogą również powodować trwałe uszkodzenie wątroby. To najczęstsze przyczyny różnych chorób przewodu pokarmowego.

Typowe i powszechne choroby

• Wrzód gastryczny
• Zapalenie błony śluzowej żołądka (nieżyt żołądka)
• Grypa brzuszna
• Wrzód dwunastnicy
• Drażliwy żołądek
• Rak żołądka
• Choroba Leśniowskiego-Crohna (przewlekłe zapalenie jelit)
• Wrzodziejące zapalenie okrężnicy
• Zapalenie wyrostka robaczkowego

Objawy, dolegliwości i oznaki

Typowe objawy zaburzeń żołądkowo-jelitowych to bóle brzucha, nudności, wymioty, gazy, zaparcia i biegunka. To, które dolegliwości są na pierwszym planie, zależy od rodzaju choroby. Ostre zapalenie błony śluzowej żołądka (zapalenie błony śluzowej żołądka) objawia się nagłym bólem w nadbrzuszu, któremu towarzyszą nudności, utrata apetytu i czasami wymioty.

Objawy zwykle ustępują krótko po jedzeniu. Jeśli dolegliwości te rozwijają się przez długi czas, przyczyną może być przewlekłe zapalenie błony śluzowej żołądka - często towarzyszy temu niechęć do niektórych pokarmów, wzdęcia, biegunka i gazy.

Wrzód żołądka, wrzód dwunastnicy lub rak żołądka mogą również ukrywać się za bólem żołądka, nudnościami i utratą apetytu. Jest to szczególnie ważne w przypadku ciągłej utraty wagi lub czarnych stolców (smolistych). Objawy wywoływane przez drażliwy żołądek są bardzo zróżnicowane i obejmują ból brzucha, zgagę i utratę apetytu, a także zaburzenia wegetatywne, takie jak problemy sercowo-naczyniowe i zwiększona potliwość.

Drażliwy żołądek często wiąże się z zespołem jelita drażliwego charakteryzującym się nieregularnym stolcem. Nieswoiste zapalenia jelit, takie jak choroba Leśniowskiego-Crohna i wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zwykle objawiają się skurczowym bólem brzucha, utratą masy ciała i śluzowatą biegunką. Występuje ogólne uczucie choroby, możliwa jest również lekka gorączka, nudności i utrata apetytu. Zapalenie wyrostka robaczkowego charakteryzuje się bólem brzucha, który coraz częściej przenosi się na prawy podbrzusze, a także gorączką, nudnościami i wymiotami.

Diagnoza i przebieg

Diagnoza Choroby żołądkowo-jelitowe zwykle można postawić na podstawie opisu pacjenta, rozpoznanie to zwykle potwierdza gastroskopia lub kolonoskopia, podczas której wprowadzana jest odpowiednia sonda doustnie lub doodbytniczo, ewentualnie w znieczuleniu miejscowym.

Badanie to zapewnia bezpośrednie, szczegółowe obrazy, które umożliwiają dokładne ustalenia. Badania laboratoryjne krwi lub stolca mogą również dostarczyć ważnych informacji na temat chorób. Choroby przewodu pokarmowego generalnie powodują ból, z wyjątkiem chorób wątroby. Tutaj jest tylko ból torebki, sama wątroba nie boli.

Dlatego szczególnie ważne jest, aby dowiedzieć się, jaki to ból, gdy masz choroby żołądka. Tak zwany ból wczesny, czyli krótko po spożyciu posiłku, może świadczyć o zapaleniu wlotu do żołądka. Ból późny, czyli ból, który pojawia się długo po spożyciu posiłku, może wskazywać na stan zapalny ujścia żołądka.

Przebieg chorób przewodu pokarmowego jest tak samo zróżnicowany, jak ich przyczyny. Jednak w większości przypadków dieta jest ograniczona, co może prowadzić do szybkiej utraty wagi. Lub występuje ciężka biegunka, która może powodować odwodnienie, które może również zagrażać życiu.

Komplikacje

W większości przypadków choroby żołądkowo-jelitowe nie prowadzą do żadnych szczególnych powikłań ani nie prowadzą do poważnego przebiegu. Można je leczyć stosunkowo dobrze, dzięki czemu nie ma dalszych szkód następczych. Osoby dotknięte chorobą cierpią głównie na biegunkę lub zaparcia. Nierzadko zdarza się również ból żołądka lub brzucha, co znacznie obniża jakość życia.

Szczególnie w nocy ból ten może prowadzić do problemów ze snem, a tym samym do depresji. Ponadto wiele osób cierpi na utratę apetytu, a także utratę wagi. Utrzymująca się biegunka może również prowadzić do poważnego odwodnienia. Powikłania pojawiają się zwykle, gdy zaburzenia żołądkowo-jelitowe nie są odpowiednio leczone.

Może to prowadzić do powstawania polipów lub innych chorób. Leczenie chorób przewodu pokarmowego w większości przypadków nie prowadzi do szczególnych powikłań. Można je leczyć lekami, a choroba zwykle postępuje pozytywnie. Oczekiwana długość życia pacjenta zwykle nie jest zmniejszana ani ograniczana przez choroby żołądkowo-jelitowe.

Kiedy powinieneś iść do lekarza?

Wizyta lekarska jest wskazana w przypadku powtarzających się problemów z korzystaniem z toalety. Jeśli masz biegunkę lub zaparcia, masz chorobę, którą należy leczyć. W wielu przypadkach w ciągu kilku godzin następuje znaczne pogorszenie stanu zdrowia. Jeśli jesteś zmęczony, odczuwasz ból brzucha lub źle się czujesz, potrzebny jest lekarz. W przypadku hałasu w żołądku lub jelitach należy zasięgnąć porady lekarza.

Skonsultuj się z lekarzem w przypadku wzdęcia, utraty apetytu, utraty wagi lub ucisku w jamie brzusznej. W przypadku nasilenia się objawów lub dalszego rozprzestrzeniania się, należy jak najszybciej skonsultować się z lekarzem. Jeśli wystąpi spadek wydajności, gorączka, pocenie się lub krwawienie z jelita, dana osoba potrzebuje pomocy. Powinien przejść testy medyczne, aby ustalić przyczynę.

Jeśli nie można już wypełniać codziennych obowiązków lub jeśli dana osoba nie ma już kontroli nad mięśniem zwieracza, wskazana jest wizyta u lekarza. Należy skonsultować się z lekarzem, jeśli występuje uczucie suchości wewnętrznej, skurcze brzucha lub zwiększona drażliwość. Dyskomfort podczas ruchu lub siedzenia powinien również zostać zbadany przez lekarza.

Leczenie i terapia

Opcje leczenia są oczywiście oparte na chorobie podstawowej. Z reguły zaleca się terapię lekową, ewentualnie także psychoterapię lub trening autogenny, ponieważ przewód pokarmowy jest bardzo wrażliwy na stres.

W przypadku chorób jelita konieczna może być operacja usunięcia zajętych części jelita lub poddanie ich innym zabiegom chirurgicznym. Dieta choroby często wymaga tymczasowego lub stałego dostosowania.

Perspektywy i prognozy

Rokowanie w chorobie żołądkowo-jelitowej jest powiązane z przyczyną zaburzenia. W przypadku infekcji bakteryjnej lub choroby wirusowej objawy zwykle ustępują, a pacjent dochodzi do siebie w ciągu kilku dni lub tygodni. W niektórych przypadkach organizm może pomóc sobie w stabilnym i zdrowym układzie odpornościowym i bez obecności samej choroby w wystarczającym stopniu. Opieka medyczna nie zawsze jest konieczna, aby poprawić stan zdrowia.

Dalszym przebiegiem jest choroba zapalna, a rokowanie zależy od tego, czy choroba przejdzie w stan przewlekły. W przypadku przewlekłej choroby przewodu pokarmowego, pomimo wszelkich wysiłków, zwykle przez kilka lat nie dochodzi do wyzdrowienia. Często czynniki emocjonalne i psychologiczne odgrywają decydującą rolę w całym procesie. Dlatego często oprócz farmakoterapii decydujący jest stan psychiczny pacjenta. Ulgi należy udokumentować w przypadku podjęcia dodatkowej opieki psychoterapeutycznej.

W ostrych przypadkach może rozwinąć się stan zagrażający życiu. W przypadku raka lub pęknięcia jelita należy natychmiast podjąć działania, aby zapewnić przeżycie poszkodowanej osoby. Im szybciej rozpocznie się leczenie, tym większe szanse na wyzdrowienie. U tych pacjentów wczesne wykrycie choroby ma szczególne znaczenie dla dalszego rokowania.

zapobieganie

Zwykle można podjąć środki zapobiegawcze Choroby żołądkowo-jelitowe być trafionym. Ogólnie rzecz biorąc, można zwrócić uwagę na zdrową, zbilansowaną dietę i unikanie niedowagi lub nadwagi, aby nie obciążać przewodu pokarmowego.

Na przykład można uniknąć biegunki i zaparć. Redukcja stresu ma zdecydowanie pozytywny wpływ na schorzenia przewodu pokarmowego, trening autogenny i zabiegi relaksacyjne, dzięki czemu działają nie tylko leczniczo.

Należy przestrzegać regularnych badań przesiewowych w kierunku raka okrężnicy, ponieważ rak okrężnicy powoduje ból bardzo późno. W przeciwnym razie, oczywiście, zwykłe wytyczne dotyczące higieny pomogą zapobiegać infekcjom przewodu pokarmowego. W razie wątpliwości zaufany lekarz zawsze udzieli indywidualnej porady i informacji.

Opieka postpenitencjarna

Dalsze postępowanie w przypadku chorób przewodu pokarmowego opiera się przede wszystkim na przyczynie. Pacjent powinien zdecydować o tym indywidualnie ze swoim lekarzem prowadzącym. W zależności od ciężkości choroby i jej nasilenia. Aby jak najwcześniej zidentyfikować złośliwe komórki żołądka, należy przeprowadzić badanie endoskopowe za pomocą gastroskopii, jeśli objawy nie ustąpią.

Każdy pacjent powinien również omówić z lekarzem rodzinnym, czy należy wziąć pod uwagę pewne zmiany w diecie. Ponadto objawy, takie jak częsta zgaga, przeszywające bóle żołądka lub krwawe wymioty, muszą być powiązane z poprzednią historią i wyjaśnione w przyszłości.

Możesz to zrobić sam

Zaburzenia żołądkowo-jelitowe wiążą się z wieloma objawami, których przyczyną jest równie duża liczba chorób podstawowych. To, czy i co pacjent może zrobić sam, zależy od rodzaju dolegliwości.

Często występują rozlane dolegliwości żołądkowo-jelitowe, które objawiają się w postaci odbijania się kwasu, wzdęć, bólu brzucha lub biegunki. W łagodnych przypadkach takie zaburzenia można początkowo leczyć samodzielnie. W przypadku nieokreślonych bólów żołądka i podrażnień błony śluzowej żołądka, naturopatia zaleca tak zwaną kurację herbatą z rumianku. W tym celu przygotowuje się i pije 250 mililitrów herbaty rumiankowej. Pacjent następnie leży na plecach przez pięć minut, a następnie przewraca się na lewy bok, w odstępie pięciu minut, następnie na brzuchu i wreszcie na prawym boku.

Jeśli żołądek jest regularnie kwaśny, zwykle pomaga uniknąć tłustych potraw i zbyt dużej ilości alkoholu. W przypadku ostrego zakwaszenia można zastosować ziemię leczniczą, sól Bullrich lub sodę oczyszczoną. Łagodnym, ale bardzo skutecznym lekarstwem na biegunkę są suszone jagody, które można kupić w sklepach zielarskich i specjalistycznych aptekach. Na początku kuracji należy spożywać trzy łyżki stołowe owoców, a następnie jedną łyżkę stołową co cztery godziny i dobrze przeżuwać.

Każdy, kto regularnie cierpi na nerwowe bóle brzucha, powinien nauczyć się technik relaksacyjnych. Można też tymczasowo zażywać łagodne środki uspokajające z apteki lub sklepu ze zdrową żywnością.

Osoby cierpiące na zaburzenia żołądkowo-jelitowe powinny skonsultować się z lekarzem w celu wyjaśnienia przyczyn.