Kwas palmitynowy

Kwas palmitynowy jest obok kwasu stearynowego najbardziej rozpowszechnionym kwasem tłuszczowym. Odgrywa ważną rolę zarówno w organizmach roślinnych, jak i zwierzęcych i ludzkich. Większość kwasu palmitynowego jest związana z trójglicerydami.

Co to jest kwas palmitynowy?

Kwas palmitynowy jest bardzo powszechnym nasyconym kwasem tłuszczowym. Nasycony oznacza, że ​​nie zawiera podwójnego wiązania w cząsteczce. We wszystkich tłuszczach i olejach tłuszczowych wysoki procent kwasu palmitynowego jest związany z gliceryną. Ponieważ gliceryna zawiera trzy grupy hydroksylowe, zwykle tworzy potrójne estry z różnymi kwasami tłuszczowymi, które są znane jako trójglicerydy.

Kwas palmitynowy składa się z 16 atomów węgla połączonych ze sobą w łańcuch. Spośród nich 15 atomów węgla tworzy związki tylko z wodorem i innymi atomami węgla. Szesnasty atom węgla jest częścią grupy karboksylowej, w której utworzone jest wiązanie podwójne C = O i wiązanie z grupą hydroksylową. Estryfikacja grupą hydroksylową alkoholi zachodzi na grupie karboksylowej. W tym sensie gliceryna reprezentuje potrójny alkohol i tworzy trójglicerydy z trzema kwasami tłuszczowymi, które w zależności od składu kwasów tłuszczowych występują jako typowy tłuszcz lub olej tłuszczowy.

Oprócz kwasu stearynowego głównym składnikiem tej klasy substancji jest kwas palmitynowy. Jest jednym z wielu kwasów tłuszczowych. Odgrywa jednak w tym szczególną rolę. Występuje jako główny produkt pośredni w metabolizmie wielu organizmów. Podobnie jak wszystkie kwasy tłuszczowe, kwas palmitynowy jest budowany stopniowo przez dodanie dwóch atomów węgla w powtarzalnym procesie. W naturze kwas palmitynowy występuje głównie w postaci związanej. Jednak w postaci wolnej tworzy bezbarwne, krystaliczne płatki, które topią się w temperaturze 61-64 stopni i odparowują w temperaturze 351 stopni.

Jest tak dobry, jak nierozpuszczalny w wodzie, a jednocześnie dobrze rozpuszcza się w wielu rozpuszczalnikach organicznych. Termin kwas palmitynowy pochodzi od oleju palmowego, ponieważ ten kwas tłuszczowy jest tam szczególnie powszechny.

Funkcja, efekt i zadania

Kwas palmitynowy odgrywa ważną rolę w budowie wszystkich organizmów. Występuje głównie w trójglicerydach zarówno w organizmach roślinnych, jak i zwierzęcych. Tam służy jako główny magazyn energii obok innych kwasów tłuszczowych i gliceryny. Ponadto wszystkie błony komórkowe składają się z fosfolipidów.

Fosfolipidy powstają w wyniku estryfikacji kwasów tłuszczowych kwasem fosforowym. Zawierają również kwas palmitynowy jako główny składnik. Fosfolipidy mają zarówno lipofilowy, jak i hydrofilowy składnik molekularny. Kwas fosforowy działa jako część hydrofilowa, podczas gdy kwasy tłuszczowe, w tym kwas palmitynowy, stanowią część lipofilową. Ta osobliwość pozwala fosfolipidom na rozróżnianie różnych faz i jednocześnie pośredniczy w przejściu fazowym różnych substancji. Przede wszystkim powodują oddzielenie komórek od przestrzeni międzykomórkowej, tak aby ważne procesy biochemiczne mogły zachodzić w nich niezakłócone.

Jak już wspomniano, kwas palmitynowy jest także głównym składnikiem trójglicerydów, które służą jako magazyn energii dla organizmu. W okresach nadmiaru pożywienia tworzą się zapasy tłuszczu, a głównie zachodzi nowa synteza kwasów tłuszczowych. Kwas palmitynowy jest pierwszym kwasem tłuszczowym, który powstaje podczas lipogenezy. Służy jako materiał wyjściowy do syntezy wyższych kwasów tłuszczowych. Jeśli brakuje pożywienia, te rezerwy tłuszczu, a tym samym również kwasy tłuszczowe, są stopniowo ponownie rozkładane. Dlatego kwas palmitynowy służy jako punkt wyjścia do tworzenia wyższych kwasów tłuszczowych, a tym samym do tworzenia trójglicerydów jako magazynów energii i fosfolipidów jako głównego składnika błon komórkowych.

Edukacja, występowanie, właściwości i optymalne wartości

Kwas palmitynowy występuje wszędzie. Każdy organizm jest uzależniony od kwasu palmitynowego. Zarówno roślina, jak i organizm zwierzęcy lub ludzki są w stanie wytwarzać kwas palmitynowy. W trakcie lipogenezy do łańcucha węglowego przyłączane są jednostki składające się z dwóch atomów węgla. W rezultacie kwasy tłuszczowe zwykle składają się z łańcuchów o numerach parzystych.

W przypadku kwasu palmitynowego jest 16 atomów węgla. Olejek Stillingia zawiera szczególnie dużą ilość kwasu palmitynowego (60-70 procent). Olejek Stillingia pozyskiwany jest z kwitnącej rośliny Stillingia sylvatica, która pochodzi z południowo-wschodnich Stanów Zjednoczonych. Z kolei olej palmowy zawiera od 41 do 46 procent kwasu palmitynowego. Za nim znajduje się łój wołowy, smalec, tłuszcz maślany i masło kakaowe z zawartością do 30%. Olej z nasion bawełny i olej z awokado są również bogate w kwas palmitynowy. Tłuszcz depot u ludzi zawiera od 20 do 30 procent tego kwasu tłuszczowego. Kwas palmitynowy jest również stosowany w produktach kosmetycznych i mydłach. Zyskał rozgłos jako ważny surowiec do produkcji napalmu.

Choroby i zaburzenia

Kwas palmitynowy jest nasyconym kwasem tłuszczowym i zgodnie z konwencjonalnymi przekonaniami nadmierne spożycie powinno prowadzić do wysokiego poziomu lipidów we krwi, co ma konsekwencje. Jednak w różnych badaniach uzyskano sprzeczne wyniki.

Wykazano nawet, że nasycone kwasy tłuszczowe, takie jak kwas palmitynowy, zwiększają poziom lipidów we krwi, ale oprócz złego cholesterolu LDL, podwyższony jest również dobry cholesterol HDL. Ponieważ ich wzajemne relacje się nie zmieniają, według niektórych badań większe spożycie kwasu palmitynowego nie ma wpływu na zdrowie. Jednak znaczenie ma również stosunek nasyconych do nienasyconych kwasów tłuszczowych. Jednak stosunek ten przesuwa się na korzyść nasyconych kwasów tłuszczowych i ich surowca, kwasu palmitynowego, zwłaszcza w przypadku diety wzmocnionej węglowodanami, ponieważ nasycone kwasy tłuszczowe zawsze powstają jako pierwsze.

Dopiero później można je przekształcić w nienasycone kwasy tłuszczowe. Jednak ten mechanizm reakcji biochemicznej jest ograniczony w organizmie człowieka, przez co nadmierna dieta z węglowodanami produkuje więcej kwasu palmitynowego, co prowadzi do zaburzenia proporcji nasyconych do nienasyconych kwasów tłuszczowych. W efekcie rozwija się insulinooporność, toksyczny wpływ na trzustkę, spowolnienie spalania tłuszczu oraz procesy prozapalne.