Fitohormony

Pod Fitohormony, również Substancje wspomagające wzrost roślin, Regulatory wzrostu lub Hormony roślinne nazywane, biochemiczne substancje sygnałowe są podsumowane. Kontrolują rozwój roślin od kiełkowania do dojrzałości nasion. W przeciwieństwie do prawdziwych hormonów, które powstają w określonych tkankach i docierają do miejsca przeznaczenia poprzez krwiobieg, fitohormony transportują swoje chemiczne substancje przekaźnikowe w roślinie z miejsca pochodzenia do miejsca przeznaczenia.

Co to są fitohormony?

Jeśli chodzi o fitohormony, wspomina się o dwóch różnych podejściach. Botanika zna hormony roślinne jako substancje wzrostu. Przemysł farmaceutyczny rozumie fitohormony jako składniki, które mają hormonalny wpływ na ludzi.

W rezultacie fitohormony znalazły się w centrum zainteresowania nauki, ponieważ poszukiwano alternatywy dla hormonalnej terapii zastępczej w okresie menopauzy. Sztuczne hormony, które miały pomagać kobietom w walce z objawami menopauzy, straciły sławę ze względu na ich rakotwórcze działanie. Zakłada się, że hormony roślinne są bardziej nieszkodliwe ze względu na niższe stężenie hormonów. To jest tylko częściowo poprawne. Ponieważ hormony roślinne są również hormonami, które zmieniają metabolizm hormonów.

Fitohormony różnią się również znacznie od prawdziwych hormonów. Hormony roślinne są przede wszystkim regulatorami wzrostu. To, co łączy je z hormonami, to zdolność wysyłania sygnałów na duże odległości i wysoka skuteczność nawet w niskich stężeniach. Fitohormony znajdują się we wszystkich kormofitach, wyższych roślinach wyposażonych w liście, topory pędów i korzenie.

Funkcja, działanie i cele fitohormonów

Koncepcja hormonów, która została pierwotnie opracowana dla organizmów zwierzęcych, nie może zostać przeniesiona w stu procentach na fitohormony. Ponieważ rośliny nie mają gruczołów hormonalnych, więc nie ma stałych zakładów produkcyjnych. Wręcz przeciwnie, niektóre struktury są pobudzane do tworzenia hormonów jedynie pod wpływem czynników zewnętrznych.

Tym samym miejsce nauki i miejsca pracy nie są ściśle rozdzielone. Fitohormony mogą zarówno wytwarzać, jak i oddziaływać na te same struktury tkanek. Ponadto fitohormon jest w stanie wywołać całkowicie przeciwne reakcje w różnych narządach. Z jednej strony hormon roślinny może sprzyjać wzrostowi kwiatu i jednocześnie hamować wzrost korzeni. Fitohormony są podzielone na pięć grup.

Trzy z nich to stymulujące wzrost hormony roślinne, takie jak cytokininy, gibereliny i auksyny. Pozostałe dwa to etylen i kwas abscysynowy hamujące hormony roślinne. Ponadto występuje układ hormonów peptydowych. Salicylany, brasinosteroidy i jasmoniany również pełnią ważną funkcję, a chemiczna grupa strigolaktonów została ostatnio uznana za hormon roślinny. Są one między innymi odpowiedzialne za kiełkowanie nasion.

Jako cząsteczki sygnałowe fitohormony nie tylko kontrolują wzrost roślin, ale także pełnią rolę koordynatorów. Hormony roślinne są transportowane z miejsca pochodzenia do miejsca przeznaczenia. Dzieje się to albo z komórki do komórki, przez przestrzeń między komórkami lub przez określone ścieżki przewodzenia. Sam efekt hormonalny jest spowodowany aktywacją specjalnych genów kontrolowanych przez pewne wrażliwe na hormony inicjatory. O skuteczności hormonu decyduje jego stężenie i wrażliwość komórki, która reaguje na fitohormon. Często zdarza się, że kilka hormonów roślinnych bierze udział w regulacji pewnych procesów fizjologicznych.

W tym przypadku to nie stężenie poszczególnych fitohormonów jest decydujące, ale ich wzajemne oddziaływanie i wzajemne relacje. Proces rozwoju w roślinie opiera się na precyzyjnie dostrojonej, wzajemnej interakcji. Wzrost liści, kiełków i korzeni można zahamować, pobudzić lub wywołać. Fitohormony kontrolują również okresy odpoczynku, ruchy roślin i zapotrzebowanie na światło.

Zastosowanie i cechy fitohormonów

Ludzie codziennie pobierają pewien procent fitohormonów wraz z pożywieniem, chociaż jest to zakres miligramów. To dało naukowcom pomysł zastąpienia sztucznie wytwarzanych hormonów objawów menopauzy fitohormonami.

Izoflawony z czerwonej koniczyny, prenylnaringenina z chmielu czy lignany z siemienia lnianego działają podobnie jak hormony płciowe i wpływają na aktywność hormonalną. To zwróciło uwagę na różne rośliny. Czarny cohosh stymuluje tworzenie estrogenu, ale jednocześnie hamuje progestagen. Izoflawony zawarte w czerwonej koniczynie mogą normalizować nadmierną produkcję estrogenu. Uważa się, że te izoflawony mają silniejszy wpływ niż te z soi. Dzięki glikozydom irydoidowym, takim jak aguzyd i aukubina, pieprz mnicha jest w stanie stymulować produkcję progesteronu w organizmie. Jednak mechanizm działania nie jest jeszcze całkowicie jasny.

Przez długi czas chmiel znany był tylko ze swoich właściwości nasennych, dopóki nie odkryto ich właściwości estrogenowych. Efekt ten wynika głównie z estrogennej flawonoidowej nadziei (8-prenylnariingeniny). Substancja ta aktywuje receptor estrogenowy. Efekt podobny do estrogenu prowadzi też wielokrotnie do dyskusji o mężczyznach, którzy piją dużo piwa i rozwijają lekką feminizację w postaci przywiązania do piersi. To również pokazuje inną stronę fitohormonów.

Nie wszystkie produkty pochodzenia roślinnego są nieszkodliwe. W przypadku niektórych izoflawonów, takich jak genisteina z rośliny soi, wykazano, że mogą one powodować zmianę w składzie genetycznym. Takie wyniki pochodzą z laboratorium i są szkodliwe tylko powyżej określonego stężenia. Jednak lekarze ostrzegają przed niekontrolowanym przyjmowaniem fitohormonów. Zwłaszcza, że ​​wiadomo, że hormony roślinne również sprzyjają wzrostowi komórek nowotworowych. Ogólnie rzecz biorąc, wpływ fitohormonów na organizm ludzki nie jest jeszcze w pełni poznany.

Pomimo niewielkich skutków ubocznych nie należy ich przyjmować dłużej niż trzy miesiące. Zwłaszcza chorzy na raka mogą stosować fitohormony tylko po konsultacji z lekarzem. W przypadku bólu, skurczów, gorączki lub krwawienia należy natychmiast skonsultować się z lekarzem.