w Nawożenie Jeśli specjalista medycyny reprodukcyjnej odtworzy jajowody lub nasieniowody, które zostały wcześniej przecięte podczas sterylizacji. Nawożenie służy do chirurgicznego lub małoinwazyjnego przywrócenia płodności. W przypadku kobiet zabieg wiąże się ze zwiększonym ryzykiem przyszłych ciąż pozamacicznych.
Co to jest ponowne zapłodnienie?
Lekarz medycyny reprodukcyjnej rozumie ponowne zapłodnienie jako sztuczne i operacyjne przywrócenie płodności. Ponowne zapłodnienie może mieć miejsce zarówno u kobiet, jak iu mężczyzn. U mężczyzn przywraca się przewód nasienny. U kobiet jest to jajowód.
W węższym znaczeniu lekarz mówi o ponownym zapłodnieniu tylko wtedy, gdy jajowód lub przewód nasienny zostanie wcześniej przecięty i ponownie podłączony podczas operacji. Oznacza to, że ponowne zapłodnienie jest zwykle poprzedzone sterylizacją, której pacjent będzie teraz żałował. Sterylizacja zostaje ponownie anulowana przez operację ponownego zapłodnienia. Według statystyk osoby w wieku około 30 lat są najczęściej sterylizowane. Według tych samych statystyk, ponowne zapłodnienie najczęściej ma miejsce u osób w wieku około czterdziestu lat, około dziesięciu lat po sterylizacji.
Funkcja, efekt i cele
Zapłodnienia dotyczą sterylizowanych kobiet i mężczyzn, którzy żałują kroku sterylizacji. W przypadku sterylizacji lekarz przecina jajowód lub przewód nasienny pacjenta, aby zapobiec płodności. Ponowne zapłodnienie może ponownie połączyć odcięte elementy. W przypadku kobiet chirurg najpierw usuwa zniszczone jajowody w małych plastrach. Sprawdza drożność usuniętych plastrów za pomocą niebieskiej próbki.
Gdy tylko części jajowodów okażą się ciągłe, lekarz wprowadza do środka tzw. Szynę. Jest to cienka rurka, która chwilowo łączy krążki i ustawia końce jajowodów we właściwej pozycji. Lekarz zszywa poszczególne krążki kawałek po kawałku na szynie. Przed ponownym założeniem przywróconego jajowodu lekarz usuwa szynę. Kilka miesięcy później lekarz sprawdzi drożność przywróconych jajowodów. W pewnych okolicznościach operację można również przeprowadzić endoskopowo. Dzięki tej minimalnie inwazyjnej procedurze szanse powodzenia są znacznie niższe niż w przypadku operacji. Endoskopia pozostawia większe blizny na jajowodach i uniemożliwia założenie szyny.
Może to mieć wpływ na późniejszą ciągłość, ponieważ końce mogą nie być połączone w dokładnie prawidłowym położeniu. Istnieją dwie różne metody interwencji dla mężczyzn w celu ponownego zapłodnienia. Regularna operacja nazywa się wazowazostomią. Z drugiej strony, jeśli kanał najądrza musi być połączony z nasieniowodem, medycyna reprodukcyjna mówi o tubulovasostomii. Obie procedury zwykle odbywają się w znieczuleniu ogólnym. Nasieniowody są najpierw odsłonięte przez dwa minimalne nacięcia w mosznie, a następnie połączone ze sobą. Połączenie to zapewnia wielowarstwowa technika łączenia.
Chirurg zwykle używa do tego najlepszej nylonowej nici. Ten materiał ma na celu wspieranie ciągłości. Podczas operacji nasienie jest sprawdzane pod kątem lepkości. Jeśli żadna część nasienia nie dociera do nowo połączonych nasieniowodów, konstrukcja nie jest ciągła. W trakcie operacji sprawdzana jest drożność. Jeśli jest to ograniczone, lekarz zwykle spontanicznie decyduje się na tubulovasostomię i łączy ją z najądrzem.
Ryzyko, skutki uboczne i niebezpieczeństwa
Oprócz typowych zagrożeń chirurgicznych i anestezjologicznych, ponowne zapłodnienie wiąże się z ryzykiem wtórnym, zwłaszcza w przypadku kobiet. Badania sugerują związek między nawrotami a ciążami pozamacicznymi wysokiego ryzyka. Uważa się, że szczególnie ciąża w pierwszym roku po operacji ponownego zapłodnienia wiąże się ze znacznie większym ryzykiem ciąży pozamacicznej.
Na przykład zapłodnione jajeczko powinno chcieć zaplątać się w szew jajowodu w drodze do macicy wkrótce po ponownym zapłodnieniu. Komórka jajowa zwykle dociera do macicy po około czterech do pięciu dniach w drodze przez jajowody. Ale jeśli jajowód jest dłuższy lub trudny do poruszania się, zapłodnione jajo zagnieździ się czwartego lub piątego dnia, gdziekolwiek się znajduje. Aby zmniejszyć ogólne ryzyko chirurgiczne i zwiększyć szanse powodzenia, ponowne zapłodnienia kobiet powinny odbywać się w ósmym dniu cyklu lub po dwóch dniach bez krwawienia. Najpóźniejszy czas powinien być czasem owulacji.
Później błona śluzowa jest zbyt rozwinięta, co może symulować niedrożność jajowodów. Jednym z warunków sukcesu ponownego zapłodnienia kobiet jest nieuszkodzony odcinek jajowodu o długości około pięciu centymetrów. Ponowne zapłodnienie u mężczyzn wiąże się z wyższymi szansami powodzenia i niższym ryzykiem następczym. Badania wykazały, że ponowne zapłodnienie jest najskuteczniejsze wkrótce po sterylizacji. Nawet 20 lat po sterylizacji, przywrócenie męskiej płodności może nadal przynosić stosunkowo dobre rezultaty.
Zabieg chirurgiczny może przywrócić płodność w około 90 procentach wszystkich przypadków. Zarówno dla mężczyzn, jak i kobiet infekcje są najważniejszym ryzykiem ponownego zapłodnienia. Operacja jest obecnie standardem w medycynie reprodukcyjnej i dlatego jest uważana za stosunkowo bezpieczną. Doświadczony specjalista medycyny reprodukcyjnej powinien wykonywać co najmniej 30 takich operacji rocznie.
.jpg)
