Relaks jest hormonem wytwarzanym przez organizm kobiety w czasie ciąży. Między innymi oddziałuje na tkankę łączną i zmienia jej właściwości, aby uelastycznić ją i tym samym przygotować do porodu. Medycyna wykorzystuje także relaksinę do leczenia chorób serca.
Co to jest relaksacja?
Relaksyna to hormon peptydowy, który bierze udział w różnych procesach zachodzących w organizmie człowieka. Hormony peptydowe to hormony nierozpuszczalne w tłuszczu.
Zbudowane są z aminokwasów połączonych wiązaniem peptydowym. W tego typu wiązaniu dwa aminokwasy są połączone przez fuzję grupy karboksylowej jednego aminokwasu z grupą aminową drugiego. W ten sposób oddzielili wodę. W ten sposób mogą powstać długie łańcuchy aminokwasów, które ze względu na swoje właściwości biochemiczne fałdują się w przestrzeni. Dopiero wtedy białka uzyskują swoją charakterystyczną trójwymiarową strukturę.
Kształt makrocząsteczki nie jest arbitralny, ale ma decydujący wpływ na funkcjonowanie hormonu. W swojej budowie relaksyna jest podobna do hormonu insuliny, który reguluje poziom cukru we krwi. Insulina i relaksyna mają podobne elementy budulcowe: składają się z dwóch łańcuchów aminokwasów. Dwa mostki dwusiarczkowe łączą ze sobą dwa łańcuchy aminokwasów.
Funkcja, efekt i zadania
Medycyna odkryła relaksinę przede wszystkim jako hormon ciążowy. Ciało kobiety wytwarza relaksinę po zagnieżdżeniu się zapłodnionej komórki jajowej w wyściółce macicy.
Hormon zmienia właściwości tkanki łącznej: relaksyna zmienia między innymi strukturę komórek w kanale szyjki macicy. Stymulacja hormonalna poszerza przejście i przygotowuje ciało kobiety do porodu. Ponadto Relaxin poszerza szyjkę macicy. Bez tych dostosowań poród naturalny nie byłby możliwy. Jednak relaksyna prowadzi również do nieprzyjemnych skutków ubocznych. Kobiety w ciąży często cierpią na zatrzymywanie wody. Relaxin ma jeden powód: manipuluje ustawieniami receptorów, które kontrolują objętość tkanki ciała i osmozę.
Dlatego w czasie ciąży normalna równowaga płynów zostaje zaburzona, a między poszczególnymi komórkami gromadzi się dodatkowa woda: tkanka puchnie. Szczególnie często dotyczy to stóp i łydek, ponieważ płyn w nogach musi przeciwdziałać zarówno regulacji osmotycznej, jak i grawitacji. Kobiety w ciąży mogą uważać zatrzymywanie wody za niewygodne lub nawet odczuwać ból z powodu silnego nacisku; jednakże nie są bezpośrednio szkodliwe dla zdrowia. Ostatnie odkrycia pokazują, że funkcje relaksiny są bardziej zróżnicowane, niż początkowo zakładano. Medycyna coraz bardziej wykorzystuje ten hormon także do leczenia chorób, na przykład po ostrej niewydolności serca. Nauka zna obecnie trzy warianty hormonu peptydowego.
Zarówno relaksyna-1, jak i serelaksyna (relaksyna-2) odgrywają rolę w ciąży. Z drugiej strony, Relaxin-3 wydaje się być zaangażowany w procesy neuronalne i ma nieco mniejszą masę w porównaniu.
Edukacja, występowanie, właściwości i optymalne wartości
Relaksyna jest wytwarzana głównie w jajnikach, w ciałku żółtym. Ciałko żółte to pusty pęcherzyk po owulacji - w pewnym sensie otoczka, w której znajdowała się pojedyncza komórka jajowa. Ciałko żółte jest częścią jajnika. Jeśli komórka jajowa nie jest zapłodniona, ciałko żółte ulega degeneracji do ciałka białawego kilka dni po owulacji. Swoją nazwę zawdzięcza białawej, przypominającej blizny powierzchni.
Jeśli jednak plemnik zapładnia jajeczko, ciałko żółte nie rozwija się w ciałko albicans, ale w ciałko żółte graviditatis. Hormon gonadotropina kosmówkowa stymuluje przemianę. Za syntezę relaksyny odpowiedzialne jest głównie ciałko żółte graviditatis. Nauki przyrodnicze również odnoszą się do materiału wyjściowego do syntezy relaksiny jako prekursora. To jest wstępny etap właściwego hormonu. Enzymy odszczepiają od prekursora dwa łańcuchy aminokwasów, które w dalszym przebiegu syntezy przekształcane są w ostateczny hormon. Corpus luteum graviditatis wytwarza również progesteron.
Progesteron stymuluje wzrost błony śluzowej macicy i przygotowuje ją do implantacji komórki jajowej. W czasie ciąży progesteron przerywa proces dojrzewania pozostałych pęcherzyków jajnikowych. W ten sposób dalsza owulacja nie może nastąpić do czasu zakończenia ciąży i przywrócenia normalnej równowagi hormonalnej.
Choroby i zaburzenia
Medycyna od dawna podejrzewała szereg powiązań między relaksiną a różnymi chorobami. Na przykład ma nadzieję, że wariant relaksiny, serelaksyna (relaksyna-2), zapewni lepsze opcje leczenia ostrej niewydolności serca.
Serelaxin wywołuje kilka zmian hemodynamicznych w ludzkim ciele nawet bez ciąży; Między innymi zapewnia lepsze ukrwienie nerek, płuc i innych narządów. Dlatego lekarze stosują Serelaxin w celu złagodzenia objawów u pacjentów kardiologicznych - na przykład w fazie regeneracji po ostrej niewydolności serca lub w przypadku niewydolności serca. Ponadto badanie pozwoliło ustalić związek między relaksiną a rakiem. Substancja podobna do relaksiny może zatem sprzyjać wzrostowi guza i niszczeniu tkanki.
Wydaje się, że receptor relaksiny również bierze udział w powstawaniu przerzutów. Jednak dokładne procesy są bardzo złożone; W reakcjach tych bierze udział również wiele innych substancji. Oprócz fizycznych reakcji na relaksynę hormon wydaje się mieć również skutki psychologiczne. Badania sugerują, że relaksyna, wraz z innymi hormonami, przyczynia się do rozwoju depresji poporodowej i innych zaburzeń psychicznych, które mogą być wywołane ciążą i porodem.
.jpg)
