Z awersja seksualna może to dotyczyć obu płci. Wraz z wiekiem wzrasta ryzyko braku pożądania seksualności; statystycznie częściej dotyczy to kobiet powyżej 45 roku życia.
Co to jest niechęć do seksu?
Brak pożądania seksualnego lub trwały brak pożądania seksualnego są powszechne w społeczeństwach uprzemysłowionych. Seksuolodzy zakładają również dużą liczbę niezgłoszonych przypadków, ponieważ wiele osób unika wizyty u lekarza z niezrozumianego wstydu.
Konsekwentne badanie przyczyny może często zapoczątkować rozwiązanie problemu. Frustracja może pojawić się z czasem, ponieważ osoby dotknięte chorobą często godzą się ze swoim stanem, chociaż tęsknią za miłością, uczuciem i czułością w środku. Utrata libido jest najczęściej rozpoznawanym zaburzeniem seksualnym w zachodnim świecie.
Pożądanie seksualne może całkowicie ustać. Zmniejszają się również erotyczne myśli lub fantazje. Jeśli dana osoba jest w związku małżeńskim, objaw niechęci seksualnej lub oziębłość może szybko przekształcić się w test stresu. Bez terapii seksualnej związki często się rozpadają.
przyczyny
Awersja seksualna zawsze dotyka całej osoby w jej jedności ciało-umysł-dusza. Lekarze również coraz częściej przyjmują holistyczne podejście do badania przyczyny. Poszukiwanie przyczyn utraty libido często przypomina pracę detektywa.
Możliwe są przyczyny psychologiczne, ale także poważne fizyczne. Aseksualność jako wrodzone zaburzenie seksualne odgrywa jedynie podrzędną rolę. Ci ludzie nie mają ochoty na seksualność ani bliskość fizyczną. W zdecydowanej większości przypadków niechęci seksualnej jest to objaw innych chorób lub skutków ubocznych leków. Poważne choroby fizyczne, takie jak cukrzyca czy rak, często z czasem prowadzą do zaburzeń seksualnych.
Wszystkie choroby hormonalne również szybko prowadzą do zachwiania równowagi hormonów płciowych, aw rezultacie do niechęci seksualnej. W szczególności dysfunkcja tarczycy w sensie niedoczynności może powodować zaburzenia libido lub potencji. Inne powszechne medyczne przyczyny niechęci seksualnej to dializa, niski poziom testosteronu u mężczyzn, zaburzenia lękowe i depresja.
Choroby z tym objawem
- oziębłość
- Klimakterium
- Niewydolność nerek
- Endometrioza
- udar cieplny
- Niewydolność serca
- Zaburzenia lękowe
- Hipogonadyzm
- Impotencja erekcyjna
- Niedoczynność tarczycy
- Brak równowagi hormonalnej
- Cukrzyca
Diagnoza i przebieg
Do dokładnej diagnozy zaburzeń seksualnych, do których zalicza się także awersję seksualną, potrzebna jest interdyscyplinarna współpraca różnych dyscyplin specjalistycznych. Lekarze ogólni, ginekolodzy, urolodzy i psychoterapeuci mogą wtedy ściśle współpracować, aby postawić diagnozę i stworzyć koncepcję terapii, która zawsze powinna być ściśle oparta na indywidualnej przyczynie.
Procedury diagnostyczne zaburzeń seksualnych wypróbowane i przetestowane w Niemczech są już z powodzeniem stosowane w USA. Pierwszym krokiem diagnostycznym jest zawsze dogłębne przesłuchanie danej osoby lub pary na temat aktualnej sytuacji. Doświadczony seksuolog może wyciągnąć cenne wnioski diagnostyczne z samego wywiadu i odpowiednio skoordynować dalsze postępowanie.
W przypadku kobiet standardem badania jest tzw. Wskaźnik funkcji seksualnych kobiet. Ten wystandaryzowany kwestionariusz umożliwia lekarzowi dokładną ocenę lub zmianę pożądania seksualnego w określonym czasie. Następuje dokładne badanie fizykalne pierwotnych i wtórnych narządów płciowych. Jeśli awersja seksualna lub utrata libido nie są leczone, zaburzenie seksualne ma zwykle charakter przewlekły. Z biegiem czasu terapia staje się coraz bardziej złożona i trudna.
Komplikacje
Powikłania, które mogą wyniknąć z awersji seksualnej, mają przede wszystkim charakter psychologiczny. Szczególnie w związku osoba zainteresowana często doświadcza ogromnego cierpienia. Jest to spowodowane nie tylko zaburzeniem życia seksualnego z partnerem. Aby to zrobić, partner niekoniecznie musi reagować niezrozumieniem.
Wielu pacjentów cierpiących na awersję seksualną osądza siebie i czuje się winne wobec swojego partnera. Konsekwencje to często drażliwość, stłumiona agresja i frustracja. Jeśli partner w relacji również reaguje oskarżeniami, kłótnie i rozłam w związku są nieuniknione.
Nawet podczas leczenia potencjalnym powikłaniem jest to, że osoba nie może się zrelaksować i boi się nawrotu. Wyjście z tego błędnego koła jest trudne bez wsparcia psychologicznego. Ponadto mogą istnieć inne powikłania, które można przypisać chorobie podstawowej. Przyczyny są często związane z wyczerpaniem i zmęczeniem, które w najgorszym przypadku może przekształcić się w depresję.
Innym problemem może być również bolesny stosunek. Aby temu zapobiec, ważne jest, aby porozmawiać o problemach z partnerem i lekarzem. Uczciwość i przejrzystość są najważniejsze, aby zapobiec komplikacjom. Nierzadko znacznie zmniejszają one radość życia.
Kiedy powinieneś iść do lekarza?
Awersja seksualna może mieć różne przyczyny, takie jak stres lub zmiany hormonalne i zwykle ponownie się reguluje. Należy skonsultować się z lekarzem, jeśli utrata libido staje się ciężarem lub cierpi na tym związek. Porada lekarska jest również wymagana w przypadku uporczywych dolegliwości, które mogą wiązać się nawet z towarzyszącymi objawami fizycznymi.
To samo dotyczy sytuacji, gdy awersja seksualna jest związana z depresją lub jeśli istnieją przyczyny społeczne, takie jak stres w pracy lub rodzinie. Jeśli stracisz libido po traumatycznym doświadczeniu, zalecamy rozmowę ze swoim ginekologiem lub zasięgnięcie porady terapeutycznej. Niechęć seksualna po zażyciu leków powinna zostać omówiona z lekarzem.
W większości przypadków libido ponownie wzrasta, gdy tylko przełączysz się na inny preparat. Alkoholicy, diabetycy i pacjenci z zaburzeniami neurologicznymi powinni natychmiast wyjaśnić zaburzenia libido, ponieważ może to być współistniejącym objawem choroby podstawowej. Jeśli przyczyna nie jest znana, najpierw można zaobserwować aktywność seksualną. Jeśli po kilku tygodniach nie ma poprawy, należy podjąć środki medyczne.
Lekarze i terapeuci w Twojej okolicy
Leczenie i terapia
Leczenie libido, potencji lub zaburzeń seksualnych powinno być konsekwentnie związane z przyczyną. Jeśli przyczyna niezadowolenia seksualnego znajduje się w obszarze fizycznym, należy najpierw wyleczyć chorobę, na której się ona opiera. Tylko wtedy terapia seksualna może odbywać się jako sesje konwersacyjne lub jako poradnictwo dla par. Jeśli przyczyną są lata przyjmowania tabletek antykoncepcyjnych, odstawienie ich może już doprowadzić do ponownego zniknięcia niezadowolenia seksualnego.
W zamian, ginekolog może również przepisać słabo dawkowane męskie hormony płciowe i dzięki temu często osiągnąć niesamowite rezultaty. Analiza hormonalna krwi może być również przydatna u mężczyzn; jeśli poziom testosteronu jest niski, można w tym przypadku uzupełnić brakujący hormon. Niestety, mężczyźni w naturalny sposób cierpią na względny niedobór testosteronu wraz z wiekiem, co może prowadzić nie tylko do utraty libido, ale także do zaburzeń erekcji. Zaburzenia krążenia krwi, wrażliwość lub równowaga hormonalna jako przyczyna zaburzeń libido można teraz dobrze leczyć farmakoterapią.
Problemy partnerskie czy psychologiczne powinny być leczone przez wyszkolonych terapeutów seksualnych podczas tzw. Sesji odkrywczych. Skuteczność leczenia zaburzeń seksualnych przejawia się również w tym, że znika ogólna apatia, brak popędu czy zmęczenie.
Perspektywy i prognozy
Awersja seksualna może mieć fizyczne lub emocjonalne wyzwalacze. W większości przypadków fizyczny powód niechęci seksualnej można rozwiązać szybciej i łatwiej. U kobiet stosujących hormonalne środki antykoncepcyjne przyczyną może być już brak libido. Zmiana środka antykoncepcyjnego pozwala na powrót pożądania seksualnego. Inne leki mogą mieć podobne działanie - u obu płci. Jeśli można odstawić wyzwalający lek, powrót pożądania seksualnego może zająć dni lub tygodnie. Możliwa jest również nierównowaga hormonalna.
Ponieważ leczenie takich wyzwalaczy trwa już kilka tygodni, należy się spodziewać, że libido wróci do normy dopiero później. Warunkiem jest, aby hormonalna terapia zastępcza lub inna forma leczenia była w stanie przywrócić równowagę hormonalną pacjenta.
Z drugiej strony, jeśli w pokoju znajdują się psychologiczne czynniki wyzwalające, często poprawa nieprzyjemności seksualnej trwa dłużej. Problemy w partnerstwie, obawy związane z bólem podczas seksu lub przeżywającego porodu, obawy przed niechcianą ciążą lub nieprzyjemnymi doświadczeniami seksualnymi w przeszłości nie są łatwe do rozwiązania i dlatego często wymagają kilkumiesięcznej terapii.To, jak długo trwa oczekiwanie na skuteczne leczenie, zależy również od ciężkości urazu emocjonalnego doznanego przez pacjenta.
zapobieganie
Aby zapobiec niezadowoleniu seksualnemu z przyczyn psychosomatycznych, konieczna jest dokładna analiza stylu życia lub partnerstwa. Konflikty należy rozpatrywać i rozwiązywać na wczesnym etapie. Ćwiczenia i równowaga między życiem zawodowym a prywatnym zapewniają zrównoważoną równowagę hormonalną, czyli dobrą równowagę między wymaganiami pracy i wypoczynku. Należy unikać negatywnego stresu, nadużywania narkotyków i otyłości, ponieważ mogą one przygotować grunt pod rozwój zaburzeń seksualnych.
Możesz to zrobić sam
Zaburzenia libido mają zwykle więcej niż jedną przyczynę. Osoby dotknięte niechęcią seksualną powinny zdecydowanie skonsultować się z lekarzem w celu wyjaśnienia możliwych przyczyn fizycznych. Ponadto osoby dotknięte chorobą powinny unikać wszystkich czynników, które często nie są wyłącznie odpowiedzialne za brak libido, ale regularnie przyczyniają się do apatii. Niedostateczna ilość snu, ciągły stres w pracy, papierosy i nadmierne spożycie alkoholu przynoszą efekt przeciwny do zamierzonego. Zdrowa dieta i wystarczająca aktywność fizyczna poprawiają ogólne samopoczucie, a tym samym pozytywnie wpływają na libido.
Jeśli apatia idzie w parze ze zmęczeniem i ogólnym wyczerpaniem, może brakować składników odżywczych. Bardzo często poziom żelaza jest za niski. Osoby dotknięte chorobą mogą następnie włączyć pokarmy bogate w żelazo do swojej diety lub przejść na suplementy diety. W ciężkich przypadkach wymagane jest leczenie przez lekarza.
U kobiet niechęć do seksu występuje zwykle po miesiącach od urodzenia dziecka i nie jest powodem do niepokoju. Kobiety stosujące antykoncepcję hormonalną i cierpiące na długotrwałą niechęć seksualną powinny czasowo przejść na inną metodę antykoncepcji i monitorować w tym czasie rozwój libido.
W medycynie naturalnej często zaleca się „kuracje detoksykacyjne” w przypadkach niechęci seksualnej w celu poprawy ogólnego samopoczucia i ponownego rozpalenia libido. Pomocne powinny być również techniki relaksacyjne, takie jak joga czy trening autogenny.
.jpg)
