Strabology

Plik Strabology bada wszystkie rodzaje i skutki zeza, czyli niewspółosiowości obu oczu do siebie, będącej skutkiem zaburzeń równowagi mięśni oka. Jest specjalną dyscypliną w okulistyce i obejmuje profilaktykę, diagnostykę i terapię chorób zeza. Jest praktykowany w klinikach okulistycznych i większości gabinetów okulistycznych.

Co to jest Strabology?

Podczas mrużenia oczu (zez) linie wzroku oczu nie pokrywają się czasowo lub na stałe, gdy określony obiekt jest unieruchomiony. Te wady mogą być bardzo zróżnicowane pod względem nasilenia i kształtu, ale można je precyzyjnie określić za pomocą różnych metod optycznych.

Tak zwany kąt zeza dostarcza szczegółowych informacji o rozległości tej choroby. W ciężkich przypadkach wiąże się z dużymi funkcjonalnymi zaburzeniami widzenia i jest wtedy znacznie więcej niż tylko problemem estetycznym lub kosmetycznym. Szacuje się, że od pięciu do sześciu procent ludzi w Niemczech jest dotkniętych zezem. W wielu przypadkach zez jest dziedziczony, ale można go również nabyć z przyczyn zdrowotnych i wypadków. Niektóre formy nie są patologiczne, ale po prostu odbiegają od normalnego stanu.

W ezoforii oko jest skierowane do wewnątrz, w egzoforii, na zewnątrz. Hyperphoria oznacza skierowane w górę oko mrużące. Im wcześniej zez jest leczony u dzieci, tym lepiej można skompensować wady wzroku. Strabismus nierzadko jest lekceważony, zwłaszcza u małych dzieci. Często szanse powodzenia leczenia, które rozpoczyna się dopiero w wieku szkolnym, są znacznie ograniczone. Mrużenie oczu zwykle powoduje jednostronne zaburzenia widzenia.Zwykle spotyka się także znaczące zaburzenia widzenia trójwymiarowego. W wielu przypadkach konieczna jest operacja, aby skutecznie wyeliminować osłabienie zeza. Poprawiono linie wzroku dotkniętych chorobą oczu.

W większości przypadków korekta pozycji odbywa się na mięśniach oka. Z zezem znów się prostuje. Odbywa się to poprzez skrócenie lub wydłużenie pasm na gałce ocznej. Możliwe jest również przesunięcie punktu początkowego tych pasm. U dzieci zabieg przeprowadza się w znieczuleniu ogólnym, ale zwykle wiąże się z niewielkim ryzykiem. Często korygowane są zewnętrzne mięśnie oka. Dalsze leczenie wady wzroku jest konieczne po operacji, także w obszarze przestrzennym. W większości przypadków operacja nie może spowodować, że noszenie okularów będzie zbędne. W normalnych warunkach zabieg u dzieci wymaga pobytu w szpitalu od dwóch do trzech dni.

Zabiegi i terapie

Dzięki prostym badaniom już w dzieciństwie można sformułować wiarygodne stwierdzenia, czy i jak rozwija się zez u dziecka. Odruchy rogówkowe i ruchy, które po nich następują, ocenia się za pomocą małej latarki.

Odruchy dna oka dostarczają również informacji o każdym zezie, który może się rozwinąć. Oprócz metod aparaturowych stosowanych w praktyce okulisty, tzw. Badania wolnej przestrzeni stanowią istotną podstawę rozpoznawania zeza. Zdolność pacjenta do prawidłowego postrzegania obiektów i źródeł światła często najlepiej ocenić w środowisku naturalnym. Ponadto położenie oczu należy zawsze sprawdzać pod kątem odległości i bliskości. Jedna z najczęstszych procedur egzaminacyjnych, test pokrycia, odbywa się również na zewnątrz.

Wszelkie odchylenia zeza bliskie i dalekie są określane za pomocą pryzmatu i różnych kolorowych filtrów. Służy temu również tzw. Krzyż Maddoxa, który wyposażony jest w lampę fiksacyjną i umożliwia badanie na odległość pięciu metrów. Liczne urządzenia używane w wolnej przestrzeni mają wspólny wymóg, aby móc mierzyć odchylenia poziome, pionowe i obrotowe kąta widzenia oczu. Do kompleksowej diagnozy kąta zeza potrzeba około 180 pomiarów w różnych kierunkach.

Tutaj znajdziesz swoje leki

Diagnostyka i metody badań

Najczęstszym jest tak zwany utajony zez (heteroforia), który wynika głównie z przeciążenia oka i zwykle pozostaje nieleczony. W takich przypadkach mózg często jest w stanie skompensować zaburzenia widzenia, samoczynnie korygując odchylenia od pozycji oczu.

Strabismus współistniejący (strabismus concomitans), który może pojawić się u niemowląt, oraz zez paraliżujący (strabismus paralyticus) wymagają interwencji medycznej. Zez paraliżujący jest często wynikiem zapalenia lub urazu, który paraliżuje mięśnie oka. Przy bardzo silnym zezie w wielu przypadkach występuje podwójne widzenie. Wówczas równoległe położenie oczu zostaje tak zaburzone, że dwa wrażenia wizualne nie łączą się już w jeden obraz. Dzieci starają się to zrekompensować, używając jednego oka mniej, a drugiego częściej, co prowadzi później do wyraźnego upośledzenia wzroku. Dlatego tak ważne jest leczenie zeza we wczesnym dzieciństwie.

W ten sposób można zwykle uniknąć operacji. Na przykład lekarz przepisuje odpowiednie okulary i indywidualny trening oczu. Ponadto nadal szeroko stosowana jest konserwatywna metoda terapii okluzji, w której oboje oczu na przemian zakleja się plastrem. W ten sposób oko niedowidzące jest skutecznie trenowane, aby powoli dostosowywać się do silniejszego. Jeśli ten projekt się powiedzie, dzieci często pokonują swój słaby wzrok w wieku dwunastu lat i nie muszą poddawać się operacji oka.

Jeśli konieczna jest interwencja chirurgiczna w kierunku zeza wewnętrznego we wczesnym dzieciństwie na uszkodzonych mięśniach oka, oczy dziecka często mogą znowu patrzeć prawie w tym samym kierunku, ale nierzadko utrzymują się długotrwałe wady trójwymiarowego widzenia.