Kamica moczowa

Tak jak Kamica moczowa nazywana jest kamicą moczową. Prowadzi to do tworzenia się kamieni moczowych w drogach moczowych.

Co to jest kamica moczowa?

Kamica moczowa to nazwa medyczna określająca obecność kamieni moczowych w drogach moczowych, takich jak pęcherz moczowy i moczowód lub miednica nerkowa. Kamienie moczowe to patologiczne struktury zbudowane z różnych kryształów. Z reguły kamienie moczowe powstają ze szczawianu wapnia i powstają w nerkach.

Jeśli się tam zdeponują, mówi się o kamieniach nerkowych. Ale istnieje również możliwość odkładania się kamieni w drogach moczowych i pęcherzu moczowym. Lekarze mówią wtedy o kamieniach moczowych lub pęcherza moczowego. Natomiast kamienie rzadko odkładają się w cewce moczowej.

W zależności od rodzaju soli, z której składa się kamień moczowy, w kamicy moczowej występują kamienie szczawianu wapnia, które stanowią około 75% kamieni moczowych, kamienie struwitowe (około 10%), kamienie fosforanu wapnia (około 5%), kamienie kwasu moczowego (około 5%) i Rozróżnia się rzadkie kamienie ksantynowe i cystyny.

Rodzaj kamieni moczowych odgrywa ważną rolę w ustalaniu przyczyny choroby, a także w diagnostyce i terapii. W samych Niemczech około sześciu procent wszystkich ludzi cierpi na kamicę moczową. Mężczyźni chorują dwa razy częściej niż kobiety. Szczególnie dotknięci są seniorzy i osoby z nadwagą.

przyczyny

Przyczyny kamicy moczowej są różne. Zwykle odgrywa rolę kilka czynników w tym samym czasie. Kamienie moczowe tworzą się, gdy z moczem wydalane jest więcej substancji sprzyjających rozwojowi kamicy moczowej. Są to substancje litogenne, takie jak kwas szczawiowy, wapń i fosforany. Ponadto wydalanych jest mniej substancji, które przeciwdziałają tworzeniu się kamieni moczowych.

Są to głównie cytrynian i magnez. Ponadto krytyczne pH moczu wynosi od 5,5 do 7,0. Ostatecznie zostanie wydalony nadmiernie stężony mocz. Uważa się, że czynniki są typowe dla kamicy moczowej. Często są związane z osteoporozą (utratą masy kostnej), nadczynnością tarczycy i przedawkowaniem witaminy D.

Inne możliwe czynniki ryzyka rozwoju kamicy moczowej obejmują infekcje dróg moczowych, gromadzenie się moczu z powodu anatomicznych zaburzeń drenażu lub neurogennych zaburzeń opróżniania pęcherza oraz brak ruchu. Pewną rolę może również odgrywać dieta bogata w białko.

Na przykład w Niemczech dieta zawierająca żywność zawierającą kwas szczawiowy i spożywanie tłuszczów zwierzęcych jest klasyfikowana jako sprzyjająca tworzeniu się kamieni moczowych. Pokarmy zawierające kwas szczawiowy to kawa, kakao, szpinak, buraki i rabarbar. Substancje tworzące kamień, takie jak szczawian, mogą zostać rozpuszczone w moczu tylko do określonej ilości i usunięte z organizmu.

Jeśli ta ilość zostanie przekroczona z pożywieniem, istnieje ryzyko wytrącania się substancji tworzących kamienie. Niewystarczające spożycie płynów i dieta to dodatkowe ryzyko kamicy moczowej.

Objawy, dolegliwości i oznaki

Kamica nerkowa początkowo nie powoduje żadnych objawów. Pojawiają się one tylko wtedy, gdy kamienie moczowe blokują drogi moczowe. Wtedy pojawiają się różne objawy. Uważa się, że staccatome jest charakterystyczny dla kamicy moczowej. Podczas oddawania moczu strumień moczu zrywa się kilka razy. Wylot pęcherza jest wielokrotnie zamykany przez ruchomy kamień moczowy, który z kolei przerywa ciągłe oddawanie moczu.

Ponadto przy kamicy moczowej mogą wystąpić niewielkie ilości moczu, uczucie obecności ciał obcych, ciągła potrzeba oddawania moczu, krew w moczu, skurcze pęcherza z kolką i bólem podczas oddawania moczu. U mężczyzn objawy często promieniują na czubek penisa.

Diagnoza i przebieg choroby

Jeśli kamica nerkowa prowadzi pacjenta do lekarza, najpierw pyta o ból, w jakich sytuacjach i czy pacjent kiedykolwiek miał do czynienia z kamieniami moczowymi. Po sondażu odbędzie się badanie fizykalne. Sprawdzane są również mocz i krew.

Za pomocne uważa się również niektóre techniki obrazowania. Sonografia (badanie ultrasonograficzne) oraz badanie rentgenowskie służą do określenia położenia i wielkości kamieni moczowych. Promienie rentgenowskie mogą również dostarczyć informacji o składzie chemicznym kamieni.

Inną przydatną metodą diagnostyczną jest wykonanie odbicia lustrzanego pęcherza za pomocą endoskopu, przy czym mniejsze kamienie pęcherza często można nawet usunąć. Przebieg kamicy moczowej jest zwykle pozytywny. Około 75 procent wszystkich kamieni moczowych przechodzi samoistnie przy leczeniu zachowawczym. Jednak około 50 procent wszystkich pacjentów cierpi z powodu tworzenia się nowych kamieni moczowych.

Komplikacje

Kamica moczowa może powodować przekrwienie dróg moczowych, co między innymi powoduje stan zapalny oraz zachwianie równowagi kwasowo-zasadowej i elektrolitowej. Nieleczone przekrwienie moczu może prowadzić do infekcji nerek, a nawet zatrucia krwi. Towarzyszy temu silny ból, który przywiązuje osobę do łóżka i znacznie ogranicza jakość życia.

Nagłe przekrwienie moczu może spowodować pęknięcie sklepienia, w którym kielich nerkowy pęka i wycieka mocz. Jeśli kamień moczowy naciska na kielich, może to prowadzić do ropnia nerki. Jeśli przebieg jest ciężki, występuje całkowita lub częściowa niewydolność nerek.

Podczas chirurgicznego leczenia kamicy sporadycznie występuje niewielkie krwawienie i zasinienie. Możliwe jest również zapalenie. Rozpad kamieni moczowych może prowadzić do infekcji bakteryjnej. Czasami fragment lub cały kamień utknie w moczowodzie i ponownie powoduje przekrwienie dróg moczowych i bolesną kolkę.

Ponadto mogą wystąpić reakcje alergiczne. Pacjenci, którzy cierpią na wcześniejszą chorobę lub przyjmują leki, mają zwiększone ryzyko interakcji i długotrwałych skutków przepisanych środków przeciwbólowych i uspokajających.

Kiedy powinieneś iść do lekarza?

W przypadku kamicy moczowej należy zawsze przeprowadzić badanie lekarskie i leczenie, ponieważ choroba ta nie może się wyleczyć. Im wcześniej choroba zostanie rozpoznana przez lekarza, tym zwykle lepszy jest dalszy przebieg choroby. Osoba poszkodowana powinna skonsultować się z lekarzem przy pierwszych objawach i dolegliwościach.

W przypadku kilkukrotnego zerwania strumienia wody podczas oddawania moczu należy skontaktować się z lekarzem. Z reguły ta skarga jest trwała i nie ustępuje sama. Krwawy mocz może również wskazywać na tę chorobę. Niektóre osoby odczuwają również silny ból podczas oddawania moczu, który może również rozprzestrzeniać się na penisa. Jeśli te objawy wystąpią bez konkretnego powodu, należy skontaktować się z lekarzem.

Chorobę może zdiagnozować i leczyć lekarz ogólny lub urolog. Dalszy przebieg zależy w dużej mierze od czasu diagnozy, więc nie można dokonać ogólnej prognozy.

Leczenie i terapia

Często nie jest wymagane żadne specjalne leczenie kamicy moczowej. W szczególności małe kamienie moczowe są wydalane z organizmu wraz z moczem. Proces ten można promować poprzez podawanie pewnych leków, takich jak alfa-blokery.

Ponadto pacjent musi pić dużo płynów. Jeśli kamienie moczowe powodują ból lub skurcze podczas migracji przez drogi moczowe, można zażywać leki przeciwbólowe, takie jak diklofenak lub petydyna. Jeśli kamień w pęcherzu jest zbyt duży, aby go usunąć, przydatna może być cystoskopia w celu jego usunięcia, którą wykonuje się w znieczuleniu miejscowym.

Jednak w większości przypadków kamienie moczowe są usuwane za pomocą litotrypsji pozaustrojowej fali uderzeniowej (ESWL). Kamienie moczowe są niszczone przez fale uderzeniowe, których pozostałości mogą być następnie wydalane z moczem. Rzadko wymagana jest operacja usunięcia kamieni.

zapobieganie

Aby przede wszystkim uniknąć kamicy, należy dużo pić i zadbać o odpowiednią ilość ruchu. Ważne jest również, aby nie spożywać zbyt wielu pokarmów bogatych w kwas szczawiowy lub purynę.

Opieka postpenitencjarna

Opieka kontrolna odgrywa bardzo ważną rolę w kamicy moczowej. U wielu pacjentów kamienie moczowe mogą ponownie rozwinąć się w późniejszym terminie, w zależności od rodzaju kamienia i przyczyny. Bez odpowiedniego leczenia kontrolnego około 50 do 60 procent osób dotkniętych chorobą ponownie cierpi na kamicę moczową. W 25 procentach zdarzają się nawet trzy lub więcej nawrotów, które z kolei prowadzą do kamieni moczowych.

Odpowiednie dalsze działania mogą zmniejszyć częstotliwość kamieni nawet o 50 procent. Leczenie kontrolne koncentruje się szczególnie na pacjentach ze skłonnością do nawrotów kamieni. Ważne jest, aby lekarz określił pewne czynniki ryzyka, takie jak zaburzenia metaboliczne lub skład kamienia. Dalsze leczenie powinno odbyć się u urologa.

Ważne jest również dostosowanie diety. Jest to szczególnie przydatne w przypadku kamieni z fosforanu wapnia, kamieni szczawianu wapnia lub kamieni kwasu moczowego. Oprócz dostosowania diety należy również ograniczyć otyłość i podjąć wystarczające ćwiczenia.

Opiekę kontrolną nad pacjentami z kamieniami cystynowymi lub kamicami magnezowo-fosforanowymi należy traktować szczególnie poważnie. Ryzyko ponownego tworzenia się kamieni jest najwyższe w przypadku tych postaci kamicy moczowej. Konsekwentna opieka kontrolna może zapobiec nawet 75 procentom wszystkich pacjentów nawracającym kamicy moczowej, w przypadku której zwykle wystarczające są ogólne środki, takie jak picie trzech litrów płynów dziennie, zmiana diety i wystarczająca aktywność fizyczna.

Możesz to zrobić sam

Leczenie kamicy moczowej może być wspomagane różnymi sposobami samopomocy. Przede wszystkim obowiązuje spożycie wystarczającej ilości płynów. Soki cytrusowe i bogata w wodorowęglany woda mineralna sprawdziły się. Dieta powinna składać się z produktów o wysokiej zawartości wapnia i niskiej zawartości soli. Unikaj pokarmów bogatych w szczawian, takich jak orzechy włoskie, szpinak lub czekolada. Białka zwierzęce należy przyjmować tylko w niewielkich ilościach, ponieważ zawierają one puryny, które mogą nasilać kamicę moczową. Zasadniczo udział mięsa, wędlin i roślin strączkowych w diecie powinien być jak najniższy. Ćwiczenia fizyczne wspomagają dostosowaną dietę.

Jeśli kamienie nie odpadną same, należy jak najszybciej skonsultować się z urologiem. Konieczne może być leczenie lub leczenie chirurgiczne, szczególnie w przypadku większych kamieni nerkowych lub kamieni moczowych. Jeśli po terapii pojawią się oznaki nowej choroby, zaleca się wizytę u lekarza.

Wreszcie, po wystąpieniu kamicy moczowej należy przeprowadzić coroczne badanie kliniczne. Stan zaatakowanych narządów można monitorować za pomocą tomografii komputerowej i pustego obrazowania nerek, aw razie potrzeby można rozpocząć leczenie. Sposoby samopomocy należy najpierw omówić z lekarzem prowadzącym lub urologiem, aby uniknąć powikłań.