Wypadanie macicy

W a Wypadanie macicy jest to wypadnięcie macicy. Macica prześlizguje się przez kanał rodny.

Co to jest wypadanie macicy?

Z Wypadanie macicy (Wypadanie macicy) jest klasyfikowana jako najgorsza forma osiadania macicy (Descensus uteri). Powoduje to przepchnięcie macicy (macicy) przez kanał rodny. To z kolei odwraca pochwę i wychodzi poza ciało. Powodem tego jest to, że paski mocujące ustępują.

Macica kobiety jest narządem mięśniowym, mocowanym przez więzadła i mięśnie miednicy. Jeśli te więzadła i mięśnie osłabiają się i rozciągają, nie są już w stanie utrzymać macicy na miejscu. Konsekwencją tego jest wypadnięcie. Pojawia się, gdy macica jest obniżona lub gdy wyślizguje się z normalnej pozycji.

Wypadanie macicy występuje częściowo lub całkowicie. W przypadku pełnego zdarzenia macica ześlizgnie się w taki sposób, że jej część będzie widoczna poza pochwą.

przyczyny

Wypadanie macicy jest spowodowane tymi samymi przyczynami, które powodują obniżenie macicy. Jest to wrodzona lub nabyta po urodzeniu słabość tkanki łącznej. Niektóre czynniki ryzyka zwiększają ryzyko wypadania macicy. Starzenie się uważane jest za czynnik wysokiego ryzyka, co prowadzi do obniżenia poziomu estrogenów w organizmie.

Estrogen jest ważny dla silnych mięśni dna miednicy. Ryzyko wypadnięcia macicy jest również wysokie u kobiet, które miały wiele porodów drogami natury. Zatem proces porodu może mieć negatywny wpływ na tkankę i mięśnie miednicy. Ryzyko incydentu po menopauzie jest szczególnie wyraźne.

Ponadto czynności wywierające nacisk na mięśnie dna miednicy mają pozytywny wpływ na wypadanie macicy. Urazy podczas porodu, przewlekłe zaparcia, uporczywy kaszel i otyłość to kolejne czynniki ryzyka.

Objawy, dolegliwości i oznaki

Objawy wypadania macicy zależą od stopnia jego nasilenia. Jeśli jest tylko drobny incydent, może nie być żadnych skarg. Z drugiej strony, jeśli wypadnięcie jest umiarkowane lub ciężkie, może wystąpić krwawienie z pochwy, nadmierne upławy, zaparcia, powtarzające się zapalenie pęcherza moczowego lub uczucie ciągnięcia w okolicy miednicy.

Ponadto dotknięte chorobą kobiety czują się tak, jakby siedziały na piłce. Mają też trudności z odbyciem stosunku płciowego. Nierzadko szyjka macicy wystaje z pochwy. W rzadkich przypadkach istnieje również ryzyko całkowitego wypadnięcia. Cała macica wyłania się z wejścia do pochwy i wywraca się na lewą stronę. W przypadku wystąpienia takich objawów należy jak najszybciej zgłosić się do lekarza.

Diagnoza i przebieg choroby

Jeśli istnieje podejrzenie zwiotczenia macicy lub wypadnięcia macicy, prowadzący ginekolog najpierw sprawdzi historię medyczną pacjentki. Nierzadko zdarza się, że podejrzenie zdarzenia potwierdzają oświadczenia poszkodowanych. Po przesłuchaniu ginekolog przeprowadza badanie ginekologiczne, podczas którego m.in. wprowadza do pochwy wziernik.

Przy pomocy tego instrumentu sprawdza macicę i kanał rodny. Z reguły badanie odbywa się w pozycji leżącej. W razie potrzeby pacjent również musi wstać. Aby określić stopień nasilenia wypadania macicy, pacjentka wykonuje ruchy uciskowe jak przy wypróżnianiu. Zależy to od powagi ustalenia, czy konieczne są dalsze badania.

Może to być ultrasonografia (badanie ultrasonograficzne) nerek. Służy do wykluczenia zatoru moczu. Leczenie wypadania macicy nie zawsze jest konieczne. Jednak w ciężkich przypadkach wypadnięcie macicy może niekorzystnie wpłynąć na funkcje pęcherza i jelit. Możliwe są również zaburzenia funkcji seksualnych.

Komplikacje

W większości przypadków powikłania i objawy wypadania macicy zależą w dużym stopniu od dokładnego ciężkości choroby. Z tego powodu generalna prognoza zwykle nie jest możliwa. Osoby dotknięte chorobą cierpią z powodu obfitego krwawienia z pochwy, a tym samym również bólu. Mogą również wystąpić zaparcia lub różne stany zapalne i infekcje, które mają bardzo negatywny wpływ na życie codzienne.

W szczególności może dojść do uszkodzenia pęcherza moczowego, tak że pacjenci również odczuwają ból podczas oddawania moczu. Wypadanie macicy może również powodować dyskomfort lub ból podczas stosunku płciowego. Ma to negatywny wpływ na relacje z własnym partnerem i może prowadzić do komplikacji. Im wcześniej choroba zostanie zdiagnozowana, tym większe prawdopodobieństwo pozytywnego przebiegu choroby.

Leczenie zwykle nie wiąże się z dalszymi powikłaniami. Objawy można złagodzić za pomocą leków i ćwiczeń dna miednicy. W niektórych przypadkach macica jest usuwana podczas operacji. Ponieważ dystans ten może również prowadzić do dolegliwości psychologicznych, wielu chorych i ich partnerów jest uzależnionych od leczenia psychologicznego.

Kiedy powinieneś iść do lekarza?

Lekarz jest potrzebny, jeśli występują problemy z żeńskimi narządami płciowymi u kobiet lub dojrzałych płciowo dziewcząt. Jeśli odczuwasz dyskomfort w jamie brzusznej, jeśli występują upośledzenia podczas aktu seksualnego lub jeśli występuje uczucie ucisku w pochwie, nieprawidłowości należy zbadać. Apatia seksualna lub złe samopoczucie podczas stosunku płciowego to oznaki zaburzeń zdrowia. Jeśli nie ma okoliczności towarzyszących, które można wyjaśnić, należy skonsultować się z lekarzem w celu ustalenia rozpoznania. Rozbieżności w cyklu miesięcznym, uczucie ciała obcego w jamie brzusznej lub nagłe złe samopoczucie musi zostać wyjaśnione przez lekarza.

Wypadanie macicy charakteryzuje się nieoczekiwanymi nieprawidłowościami w okolicy narządów płciowych. Objawy można dostrzec bez znaczącego incydentu podczas poruszania się, zmiany ubrania czy korzystania z toalety. Ponieważ nie należy spodziewać się samoistnego wyleczenia, należy przeprowadzić konsultację lekarską. Nagłe krwawienie, nietypowe upławy lub zaburzenia czucia wokół macicy to inne wskazania, które należy zbadać.

Pacjenci często skarżą się na uczucie ciągnięcia w jamie brzusznej, co nie odpowiada czasowi krwawienia miesiączkowego. Potrzebny jest lekarz, aby wyjaśnić przyczynę i sporządzić plan leczenia. Jeśli można wyczuć tkankę przy wyjściu z pochwy palcami, konieczne jest działanie. Aby uniknąć komplikacji, należy natychmiast zgłosić się do lekarza.

Terapia i leczenie

Leczenie wypadania macicy jest możliwe zarówno w sposób zachowawczy, jak i operacyjny. Konserwatywne środki obejmują za. estrogenowa terapia zastępcza, odciążenie struktur miednicy poprzez zmniejszenie masy ciała i specjalny trening dna miednicy. Należą do nich na przykład ćwiczenia Kegla, które służą wzmocnieniu mięśni pochwy.

Inną opcją terapeutyczną jest wprowadzenie pessara do pochwy, co zapobiega dalszemu zapadaniu się narządów. Instrumenty w kształcie sześcianu lub pierścienia są wykonane z silikonu lub miękkiej gumy. Jednak obecnie są one używane rzadziej, ponieważ mogą tworzyć punkty ucisku w pochwie. Należy je również regularnie wymieniać.

W przypadku poważnego wypadnięcia macicy lub wyraźnych skutków ubocznych, takich jak nietrzymanie moczu, operacja jest zwykle konieczna. Służy do przywracania aparatu podtrzymującego narządów płciowych i dna miednicy. Chirurg napina narządy i przywraca je do pierwotnej pozycji.

Rodzaj zabiegu chirurgicznego zależy od stopnia wypadnięcia i wieku pacjenta. Ponadto rolę odgrywają ewentualne życzenia dzieci. W niektórych przypadkach przydatne może być całkowite usunięcie macicy, które wykonuje się w ramach histerektomii. Zabieg odbywa się przez brzuch lub przez pochwę. Jeśli pacjent chciałby mieć dzieci, lekarze odradzają operację. Poród często sprawia, że ​​wyniki interwencji są ponownie nieskuteczne.

zapobieganie

Zaleca się utrzymanie prawidłowej masy ciała, aby zapobiec wypadaniu macicy. Ponadto należy regularnie wykonywać ćwiczenia Kegla w celu wzmocnienia mięśni dna miednicy.

Opieka postpenitencjarna

Dalsze leczenie jest ważne, jeśli wypadnięcie macicy jest leczone chirurgicznie. Zwykle pacjent pozostaje w szpitalu od trzech do pięciu dni. Długość pobytu w szpitalu zależy również od ogólnego stanu zdrowia.

Jeśli nie ma trudności z oddawaniem moczu i nie ma innych problemów, pacjentka zostanie wypisana ze szpitala i będzie mogła dalej wracać do zdrowia we własnych czterech ścianach. W celu nieskomplikowanego wygojenia operowanego obszaru ciała konieczny jest jednak stały odpoczynek w pierwszych dwóch tygodniach po zabiegu. Jeśli po operacji nadal występuje ból, zwykle leczy się go lekkimi lekami przeciwbólowymi.

Pielęgnacja obejmuje również unikanie schylania się, podnoszenia ciężkich przedmiotów lub stania przez dłuższy czas. To samo dotyczy forsownych zakupów. Dlatego warto szukać odpowiedniej pomocy u bliskich lub przyjaciół. W pierwszych dwóch tygodniach po operacji należy również unikać zajęć sportowych.

Jednak przydatne są regularne spacery stymulujące trawienie. Zalecana jest również dieta trawienna. Może to przeciwdziałać silnemu naciskaniu podczas wizyty w toalecie. W niektórych przypadkach regulację wypróżnień należy stymulować za pomocą odpowiednich leków.

Po operacji pacjentka nie może odbywać stosunków płciowych przez około sześć tygodni. Jednak dwa tygodnie po operacji może znowu zacząć wykonywać lekkie ćwiczenia. Należą do nich gimnastyka lub joga.

Możesz to zrobić sam

W przypadku zauważenia objawów wypadania macicy należy skonsultować się z lekarzem. Obniżenie macicy niekoniecznie jest nagłym przypadkiem medycznym, ale należy to wyjaśnić medycznie. Jeśli objawy powodują problemy, wymagana jest pomoc lekarska.

Trening dna miednicy może być stosowany jako uzupełnienie diagnostyki medycznej i terapii. Regularne treningi z piłką do ćwiczeń lub innymi pomocami wzmacniają dno miednicy i zapobiegają dalszemu ślizganiu się macicy. Jeśli macica już opadła, nie można tego odwrócić poprzez trening. Jednak trening dna miednicy zapobiega wtórnym objawom, takim jak nietrzymanie moczu. Kobiety, u których zdiagnozowano wypadanie macicy, często czują się nieatrakcyjne i niewygodne w swoim ciele. Ukierunkowany trening dna miednicy pomaga poprawić poczucie własnej wartości.

Pomocne są również rozmowy z innymi kobietami dotkniętymi chorobą. Jeszcze ważniejsza jest rozmowa z partnerem o problemie. Ginekolog może udzielić informacji na temat alternatywnych opcji. Na przykład możliwe jest zastosowanie tzw. Pessara, który wspiera pochwę lub macicę i zapobiega dalszemu opuszczaniu. Wreszcie, ważne jest, aby zaakceptować fizyczne zmiany jako naturalną część porodu i starzenia się.