Plik Zwłóknienie stawów jest zapalną proliferacją komórek tkanki łącznej w stawie. Zjawisko to obserwuje się głównie po rekonstrukcjach stawu kolanowego i dlatego jest powikłaniem pooperacyjnym. Leczenie przeprowadza się poprzez rewizje artroskopowe oraz terapie fizjologiczne i fizjologiczne.
Co to jest zwłóknienie stawów?
© ag visuell - stock.adobe.com
Fibrocyty to komórki tkanki łącznej. Leżą między poszczególnymi włóknami macierzy zewnątrzkomórkowej, stabilizując w ten sposób tkankę łączną. W swoim kształcie mają kształt wrzeciona i są wyposażone w długie rozgałęzione procesy komórkowe, dzięki którym mogą tworzyć solidne sieci. Jeśli tkanka łączna rośnie patologicznie, ten obraz kliniczny określa się jako zwłóknienie na podstawie fibrocytów.
Zwłóknienie stawów charakteryzuje się w szczególności patologicznym wzrostem fibrocytów, które następuje na podstawie procesów zapalnych w obrębie stawu. Rozróżnia się dwie różne formy zwłóknienia stawów: pierwotne i wtórne zwłóknienie stawów. W pierwotnej postaci występuje ogromny wzrost tkanki łącznej w kontekście tworzenia się blizny w stawie. Wtórna zwłóknienie stawów jest prawdopodobnie spowodowane czynnikami mechanicznymi.
Najważniejszą chorobą z tej grupy jest cyklopsyndrom. Zwłóknienie stawów występuje po rekonstrukcji więzadła krzyżowego przedniego z częstością od 4 do 35 procent. Zwłóknienie stawów obserwowano szczególnie często w kontekście zabiegów artroskopowych stawu kolanowego, a przede wszystkim odbudowy więzadła krzyżowego przedniego.
przyczyny
Przyczyny pierwotnej zwłóknienia stawów są w dużej mierze nieznane. Wydaje się jednak, że ze zjawiskiem związane są wspólne rekonstrukcje. Zmniejszona aktywność fizyczna po operacji lub przed nią jest obecnie uważana za czynnik ryzyka. Zbyt krótki czas między rekonstrukcją a podrażnieniem stawu również można określić jako czynnik ryzyka. To samo dotyczy bólu okołooperacyjnego, któremu przeciwdziała leczenie fizjoterapeutyczne.
Zbyt wczesny trening mięśni po operacji lub infekcje i krwawienie w stawie również mogą powodować zwłóknienie stawów. To samo dotyczy reumatoidalnego zapalenia stawów i cukrzycy. Z drugiej strony, wtórne zwłóknienie stawów jest zwykle poprzedzone nieprawidłowym umiejscowieniem przeszczepów lub objawami uwięzienia. Patogeneza obu form opiera się na rozwoju ziarniny i obrzęku śródmiąższowym.
To uwalnia mediatory zapalenia. Ze względu na patologicznie zwiększoną syntezę kolagenu, płyn w przestrzeni śródmiąższowej jest wymieniany z macierzą zewnątrzkomórkową. Kolagen typu VI bierze udział w proliferacji fibroblastów. Niektórzy autorzy nazywają również zwłóknienie stawów patologicznym gojeniem się ran, które wyzwala reakcję cytokinową poprzez rozregulowanie cytokin.
Tutaj znajdziesz swoje leki
➔ Leki na ból plecówObjawy, dolegliwości i oznaki
Obraz kliniczny zwłóknienia stawów jest niezwykle złożony. Nawet jeśli objawy mogą się znacznie różnić w poszczególnych przypadkach, bolesne i trwałe ograniczenia ruchu w danym stawie są uważane za charakterystyczne. Zwykle skóra jest zaczerwieniona i przegrzana w odpowiednim miejscu. Obrzęk jest również powszechny.
Często tworzy się wysięk lub występują objawy uwięzienia z uderzeniem blizny. Poza tymi kluczowymi objawami nie można opisać jednolitego obrazu zwłóknienia stawów. Czasami mniej lub bardziej poważne ograniczenie ruchu chorego stawu następuje całkowicie bez objawów bólowych. Opisanym istotnym objawem klinicznym jest trwałe ograniczenie ruchomości, które obejmuje ponad 10 stopni wyprostu i ponad 125 stopni zgięcia.
W skrajnych przypadkach zwłóknienie stawów może prowadzić do całkowitej utraty funkcji stawu. W większości przypadków zjawisko to dotyczy stawu kolanowego. Obrzęk lub zaczerwienienie i wysięk na skórze niekoniecznie muszą towarzyszyć problemowi. Jednak w większości przypadków odpowiednia część ciała jest podgrzewana.
Diagnoza i przebieg
Terminowe rozpoznanie zwłóknienia stawów może być trudne ze względu na niejednorodny obraz kliniczny. Powikłania pooperacyjne mogą również wystąpić w kontekście innych obrazów klinicznych. W diagnostyce różnicowej pooperacyjny brak ruchu lub unieruchomienie i trwałe ograniczenie ruchu może być również spowodowane zmniejszeniem się torebki stawowej.
Można wykonać CRPS w celu potwierdzenia podejrzenia anamnetycznej diagnozy zwłóknienia stawów.W ten sposób jednak objawy zwłóknienia stawów można wykryć tylko w najrzadszych przypadkach. Przebieg zwłóknienia stawów w dużej mierze zależy od czasu rozpoznania. Jeśli diagnoza zostaje postawiona zbyt późno, na przykład w skrajnych przypadkach pacjenci trwale tracą funkcję stawów i muszą żyć z uporczywymi ograniczeniami ruchowymi.
Komplikacje
Zwłóknienie stawów jest samo w sobie powikłaniem, które może wystąpić zwłaszcza po zabiegach chirurgicznych stawu kolanowego. Z powodu zwłóknienia stawów większość ruchów wiąże się zwykle z silnym bólem pacjenta. Ból ten w stosunkowo dużym stopniu ogranicza ruchy pacjenta.
Mogą potrzebować pomocy innych osób. Zaatakowany obszar jest często zaczerwieniony i nieco opuchnięty. W najgorszym przypadku staw może całkowicie stracić swoją funkcję z powodu zwłóknienia stawów. W takim przypadku pacjent nie może już się poruszać bez pomocy do chodzenia, co prowadzi do silnego obniżenia jakości życia.
Ze względu na te ograniczenia zwłóknienie stawów może również prowadzić do problemów psychologicznych. Leczenie zwykle odbywa się chirurgicznie. Jej powodzenie zależy w dużej mierze od stopnia nasilenia zwłóknienia stawów i nie może być powszechnie potwierdzone. Jednak w większości przypadków ból ustępuje, a staw można ponownie poruszyć.
W przypadku wczesnego leczenia nie pojawiają się szczególne komplikacje. Oprócz zabiegu chirurgicznego zwłóknienie stawów można leczyć również przy pomocy ciepła i zimna. Te również nie prowadzą do dalszych skarg.
Kiedy powinieneś iść do lekarza?
Jeśli podejrzewasz zwłóknienie stawów, należy natychmiast porozmawiać z lekarzem prowadzącym. Jest to szczególnie ważne, gdy występują objawy, takie jak zaczerwienienie, obrzęk lub nasilający się ból stawów. Jeśli dotknięty staw nagle przestaje być tak elastyczny jak dawniej, zaleca się natychmiastową wizytę u lekarza. Osoby podatne na poważne blizny są szczególnie podatne na zwłóknienie stawów.
Inne czynniki ryzyka: słaba ruchomość stawów i kości przed zabiegiem, zwłóknienie innych stawów oraz zaburzenia autonomicznego układu nerwowego. Blizny rzadko mogą mieć również przyczyny genetyczne. Jeśli istnieje jeden lub więcej z tych wcześniej istniejących schorzeń, zaleca się szybką wizytę u lekarza.
Lekarz zdiagnozuje zwłóknienie stawów i może natychmiast rozpocząć odpowiednie leczenie. Nieleczona blizna może rozprzestrzenić się na inne stawy. Najpóźniej, gdy mobilność nadal się zmniejsza, przyczyna musi zostać wyjaśniona medycznie. Jeśli po terapii pojawią się nowe problemy, należy to zgłosić do lekarza prowadzącego.
Lekarze i terapeuci w Twojej okolicy
Leczenie i terapia
Droga terapii zależy od rodzaju zwłóknienia stawów. W przypadku wtórnej zwłóknienia stawów zwykle stosuje się rewizję chirurgiczną. Taką rewizję można wykonać np. Poprzez artroskopowe usunięcie pasm blizn lub nadmiaru tkanki łącznej. Jeśli jednak ograniczenie ruchu wynika z nieprawidłowego osadzenia implantu, przeprowadza się adaptację przeszczepu.
Można to zrobić na przykład na stawie kolanowym w ramach operacji więzadła krzyżowego, która powoduje powiększenie dachu kolanowego. Pierwotna zwłóknienie stawów jest trudna do leczenia. W tej postaci choroby zwyrodnieniowej stawów można również rozważyć rewizje artroskopowe, ale zwykle mają one niewielki sukces. W pierwotnej postaci stosowane konserwatywne metody leczenia to przede wszystkim fizjoterapia przywracająca zdolność poruszania się.
Można również stosować NLPZ lub fizjoterapię z ciepłem lub zimnem. To samo dotyczy elektroterapii i terapii ultradźwiękowej. W zależności od indywidualnego przypadku, ręczny drenaż limfatyczny może złagodzić objawy. Jeżeli mimo zastosowanych środków zaradczych zwłóknienie stawów utrzymuje się, przeprowadza się terapię z mobilizacją znieczulenia i otwartą artrolizą. W pojedynczych przypadkach, jeśli zwłóknienie stawów nie ustąpi, konieczna może być również wymiana endoprotezy.
Perspektywy i prognozy
Rokowanie w zwłóknieniu stawów zależy od możliwego rozpoczęcia leczenia. Im wcześniej to nastąpi, tym większe szanse na wyzdrowienie. Bez leczenia choroba i objawy będą postępować. Ponadto często pojawiają się problemy psychologiczne, które prowadzą do dalszego obniżenia samopoczucia i jakości życia.
Dzięki wczesnej diagnozie i natychmiastowemu rozpoczęciu leczenia różne opcje terapeutyczne zwykle prowadzą do szybkiego ustąpienia objawów. Pacjent może całkowicie ustąpić objawów w ciągu kilku tygodni. Dotyczy to sytuacji, gdy nie ma dalszych komplikacji.
Często zwłóknienie stawów pojawia się jako choroba wtórna. Niezależnie od choroby podstawowej, zwłóknienie stawów należy leczyć oddzielnie. Rozpoczęcie leczenia uzależnione jest od stabilności zdrowia pacjenta. Mogą wystąpić opóźnienia prowadzące do nasilenia bólu. Jeśli choroby podstawowej nie da się wystarczająco wyleczyć, zwłóknienie stawów może się ponownie rozwinąć.
Rokowanie w przypadku nawracającej zwłóknienia stawów jest również dobre w normalnych warunkach i można je uzyskać w krótkim czasie u osób ze stabilnym układem odpornościowym. Jeśli zwłóknienie stawów jest już w zaawansowanym stadium, rokowanie znacznie się pogarsza. Pomimo różnych możliwości leczenia, sukces jest zwykle umiarkowany i nie osiąga się ustąpienia objawów.
Tutaj znajdziesz swoje leki
➔ Leki na ból plecówzapobieganie
Zgodnie z aktualnymi badaniami, jeśli między zerwaniem więzadła krzyżowego a rekonstrukcją minęły więcej niż trzy tygodnie, chorobie zwyrodnieniowej stawu kolanowego można zwykle zapobiec. Jak dotąd nie ma obiecujących środków zapobiegawczych związanych z innymi interwencjami lub stawami.
Opieka postpenitencjarna
W przypadku zwłóknienia stawów zwykle nie jest możliwa bezpośrednia opieka kontrolna. Osoba dotknięta chorobą jest zależna od leczenia wyłącznie objawowego, ponieważ leczenie przyczynowe zwykle nie jest w tym przypadku możliwe. Jednak wczesne rozpoznanie i leczenie zwłóknienia stawów ma bardzo pozytywny wpływ na dalszy przebieg tej choroby i może zapobiec dalszym powikłaniom i objawom.
W wielu przypadkach konieczne są interwencje chirurgiczne w celu złagodzenia objawów. Po takiej operacji pacjent musi odpocząć i zadbać o swoje ciało. Przede wszystkim nie należy niepotrzebnie obciążać chorego stawu. Należy również unikać zajęć sportowych.
Z reguły osoba dotknięta chorobą jest również zależna od środków fizjoterapeutycznych, aby ponownie zwiększyć ruchomość stawu. Ćwiczenia często można wykonywać we własnym domu, aby przyspieszyć gojenie się zwłóknienia stawów.
Ponieważ choroba znacząco obniża jakość życia osób dotkniętych chorobą, często są oni uzależnieni od pomocy innych ludzi w życiu codziennym. Troskliwa opieka pozytywnie wpływa na przebieg choroby. Kontakt z innymi chorymi na zwłóknienie stawów również może okazać się przydatny w celu wymiany przydatnych informacji.
Możesz to zrobić sam
Pierwotna lub wtórna zwłóknienie stawów dotyczy głównie stawów kolanowych po operacji - nawet po małoinwazyjnej artroskopii. Chociaż przyczynę wtórnego zwłóknienia stawów można określić i zazwyczaj skorygować za pomocą środków operacyjnych, przyczyny rozwoju pierwotnego zwłóknienia stawów są bardziej spekulatywne. Wydaje się pewne, że podrażnienia stawów wywołują reakcje zapalne, które przeciwdziałając powstaniu tkanki łącznej (blizny).
Jeśli wiadomo, że na stawie ma być wykonany zabieg chirurgiczny lub artroskopowy, wskazane jest włączenie do życia codziennego środków samopomocy, aby zapobiec zwłóknieniu stawów. Najważniejsze środki samopomocy to określenie optymalnego czasu na operację. Na przykład, jeśli więzadło krzyżowe pęknie w kolanie, warto odczekać co najmniej sześć tygodni przed operacją wymiany więzadła krzyżowego, ponieważ krótsze okresy między zerwaniem więzadła krzyżowego a operacją znacznie zwiększają ryzyko rozwoju zwłóknienia stawów.
Innym przedoperacyjnym środkiem zapobiegawczym jest celowana fizjoterapia, aby zachować jak największą elastyczność chorego stawu. Faza nieruchoma przez dłuższy czas również zwiększyłaby ryzyko zwłóknienia stawów. Ukierunkowaną, indywidualnie dopasowaną fizjoterapię należy również rozpocząć bezpośrednio po operacji. Fizjoterapia może być prowadzona samodzielnie w domu jako środek samopomocy jako uzupełnienie terapii w gabinecie terapeuty.
.jpg)
.jpg)
