W a Dylatacja balonowa zwężoną część naczynia rozszerza się specjalnym cewnikiem balonowym. Zabieg stosowany jest przede wszystkim w chirurgii naczyniowej.
Co to jest dylatacja balonowa?
Dylatacja balonikowa jest jednym z zabiegów małoinwazyjnych. Służy do rozszerzania zwężonych naczyń krwionośnych lub pustych narządów. Termin dylatacja pochodzi z łaciny i oznacza „rozszerzyć” lub „powiększyć”.
Dylatacja balonowa służy jako alternatywa dla kosztownej operacji obejścia serca. Na przykład czasami wystarczające terapeutycznie może być rozszerzenie zwężonej tętnicy wieńcowej za pomocą nadmuchiwanego cewnika. Lekarze określają również rozszerzenie balonu jako Przezskórna angioplastyka śródnaczyniowa (PTCA) lub Przezskórna interwencja wieńcowa (PCI).
Funkcja, efekt i cele
Najważniejszymi wskazaniami do rozszerzenia balonu są dusznica bolesna lub ostry zespół wieńcowy. Leczy się miażdżycowe zwężenia naczyń (zwężenia) tętnic zewnętrznych i tętnic wieńcowych.
Dylatacja balonowa może być również stosowana w gastroenterologii w celu poszerzenia przełyku lub dróg żółciowych. W urologii zabieg stosuje się w celu poszerzenia cewki moczowej w okolicy prostaty, natomiast w medycynie ucha, nosa i gardła do poszerzania przewodów zatok przynosowych. Jednak w przypadku miażdżycy tętnic nie zawsze jest możliwe zwiększenie przepuszczalności zwężonych obszarów poprzez dylatację balonem.
Ostatecznie decyzja o metodzie terapii zależy od lekarza prowadzącego. Aby to zrobić, określa, gdzie jest wąskie gardło i szacuje poziom ryzyka dla pacjenta. Poszerzenie balonowe jest przydatne, jeśli występuje tylko zwężenie w jednej z tętnic wieńcowych lub jeśli można łatwo dotrzeć do zwężenia. Ważną rolę odgrywa również stan zdrowia pacjenta. Szanse na sukces są mniejsze w przypadku ciężkiego zwężenia.
Poszerzenie balonu wykonywane jest w ramach koronarografii. Pacjent najpierw otrzymuje środek kontrastowy, za pomocą którego można wizualizować tętnice wieńcowe w postaci obrazu rentgenowskiego na monitorze. Przed zabiegiem zwykle podaje się znieczulenie miejscowe. Po otwarciu tętnicy, która znajduje się w łokciu lub w pachwinie, chirurg zaopatruje ją w osłonkę. Ułatwi to wprowadzenie cewnika. Może być również skuteczniejszy w nagłych wypadkach. Lekarz wprowadza elastyczny, wąski drut przez osłonę do obszaru serca.
Po dojściu do połączenia naczyń wieńcowych z główną tętnicą (aortą) wprowadza się jeszcze cieńszy drut. Znajduje się ona wewnątrz pierwszego drutu i jest ostrożnie dociskana do wąskiego punktu, który ma być poddany obróbce. Aby to zrobić, lekarz potrzebuje dobrego instynktu. Jeśli ta procedura zakończy się powodzeniem, cewnik balonowy można wprowadzić do zwężonego punktu. Lekarz używa podłączonego monitora, aby sprawdzić, czy instrumenty są we właściwym miejscu. Jeśli złożony balon znajduje się we właściwym miejscu, chirurg nadmuchuje go przy pomocy wysokiego ciśnienia. Po kilku sekundach ponownie obniża ciśnienie.
W ten sposób można usunąć szkodliwe osady. Jednak z reguły jednorazowe nadmuchanie balonu nie wystarcza, dlatego trzeba to powtórzyć kilka razy. Jeśli trzeba wykonać kilka dylatacji balonowych, zwykle wykonuje się to w ciągu jednej sesji. W przypadku rozerwania ścian naczynia w trakcie zabiegu należy założyć tzw. Stent. Jest to niezwykle drobna siatka wykonana z metalu. Stent można wprowadzić do zwężenia za pomocą drutu prowadzącego. Kiedy balon jest nadmuchany, metalowa siatka jest dociskana do ściany naczynia krwionośnego. Pozwoli to zachować rozszerzony kształt i utrzymać otwartą tętnicę.
Pod koniec rozszerzania balonu balon i cewnik są usuwane z ciała. Następnie pacjent pozostaje w łóżku przez kilka godzin i jest ściśle monitorowany. Jeśli nie ma już żadnych komplikacji, których należy się bać, zakłada się bandaż ciśnieniowy.
Ryzyko, skutki uboczne i niebezpieczeństwa
Pozytywny efekt zabiegu odczuwalny jest już niedługo po rozszerzeniu balonu. Jednak około 35 procent wszystkich pacjentów później ponownie zwęża tętnice, co jest znane jako zwężenie resztkowe. W rezultacie osoby dotknięte chorobą cierpią na dolegliwości związane z dusznicą bolesną.
Lekarz może ustalić, czy występuje zwężenie resztkowe za pomocą EKG wysiłkowego. Po wszczepieniu stentu wymagane jest dalsze leczenie lekami przez okres od trzech do czterech miesięcy. Jeśli ponownie pojawią się dolegliwości, można ponownie wykonać dylatację balonem.
Dylatacja balonika jest jedną z operacji serca i wiąże się z pewnym ryzykiem i skutkami ubocznymi. W trakcie zabiegu pacjent często odczuwa niekomfortowe uczucie ucisku, które jest spowodowane rozszerzaniem się balonu. Podczas rozszerzania balonu możliwe są również zaburzenia rytmu serca. W rzadkich przypadkach skrzep krwi może przesunąć się do przodu, powodując zawał serca. Innym możliwym powikłaniem jest perforacja naczyń krwionośnych, która z kolei prowadzi do krwotoku osierdziowego. W takim przypadku często konieczna jest chirurgiczna interwencja naczyniowa.
Jednak aby uniknąć komplikacji, pacjent jest stale monitorowany przez lekarzy. W ten sposób mogą natychmiast interweniować, jeśli rzeczywiście pojawią się problemy. Ważne jest, aby w szpitalu wykonać dylatację balonową. Musi być również obecny zespół ratunkowy kardiochirurgii. Podczas zabiegu istnieje ryzyko uszkodzenia naczyń krwionośnych, nietolerancji środka kontrastowego, zawału serca lub udaru mózgu. W zasadzie rzadko występują powikłania związane z rozszerzaniem balonu. Dotyczy to tylko około dwóch procent wszystkich pacjentów.
.jpg)
.jpg)
