Chirurgia jamy ustnej, szczęki i twarzy

Plik Chirurgia jamy ustnej, szczęki i twarzy, również Chirurgia czaszkowo-szczękowo-twarzowa lub krótkie MKG zwany, ma na celu leczenie urazów, wad rozwojowych i chorób twarzy i ust, głównie za pomocą zabiegów chirurgicznych.

Obejmuje to małe zabiegi ortodontyczne, które można przeprowadzić ambulatoryjnie, zamykanie rozszczepów podniebienia, a także duże, wysoce inwazyjne zabiegi, np. Rekonstrukcja kości twarzy i szczęki po poważnych wypadkach. Do tego obszaru zaliczają się również operacje plastyczne wykonywane w okolicy twarzy, zwane ogólnie „operacjami kosmetycznymi”.

Co to jest chirurgia szczękowo-twarzowa?

Celem MKG jest leczenie urazów, wad rozwojowych i schorzeń twarzy i ust, głównie za pomocą zabiegów chirurgicznych.

Chirurg jamy ustnej i szczękowo-twarzowej musi posiadać licencje zarówno w dziedzinie stomatologii, jak i medycyny ludzkiej oraz musi przejść kilka lat zaawansowanego szkolenia, aby zostać „specjalistą w zakresie chirurgii szczękowo-twarzowej”. Dzięki temu może wykonywać skomplikowane operacje w okolicy twarzy, które mogą obejmować również zęby i szczęki pacjenta.

Przyszły chirurg szczękowo-twarzowy musi wykazać się dużym doświadczeniem na sali operacyjnej. Wyróżnia się również szeroką współpracą z kolegami z pokrewnych dziedzin. Jest to konieczne ze względu na bliskość takich narządów jak oczy (okulista), nos, gardło i gardło (laryngolog), mózg (neurologia) itp., Których leczenie wymaga szerokiej konsultacji z odpowiednim specjalistą.

W szczególności w przypadku twarzy i ust wiele chorób i urazów jest niezwykle złożonych i dlatego wymaga szczególnie kompleksowego podejścia ze strony lekarza prowadzącego. Chirurg szczękowo-twarzowy jest również zwykle częścią zespołu operacyjnego w przypadku operacji czaszki, które nie mają miejsca bezpośrednio w okolicy twarzy, na przykład w celu leczenia czaszki lub po wypadku.

Funkcja, efekt i cele

Chirurgia szczękowo-twarzowa jest odpowiedzialna zarówno za leczenie, jak i diagnostykę. Obejmuje to na przykład wczesne wykrywanie guzów w jamie ustnej, które można wykonać za pomocą prostej biopsji szczoteczkowej, a także nowoczesne procedury obrazowania 3D i prześwietlenia rentgenowskie.

Anamneza, szczegółowa dyskusja z pacjentem na temat jego dolegliwości, zostaje przejęta przez chirurga szczękowo-twarzowego. Pacjenci mogą błędnie oceniać ból promieniujący, na przykład postrzegając ból szczęki jako ból ucha. Doświadczeni chirurdzy szczękowo-twarzowi często mogą postawić dokładną diagnozę, ponieważ są zaznajomieni ze złożonymi interakcjami objawów i dyskomfortu w jamie ustnej, szczęce i okolicy twarzy.

Chirurgia czaszkowo-szczękowo-twarzowa ma na celu w szczególności przywrócenie normalnych funkcji jamy ustnej i gardła, takich jak połykanie, mówienie i żucie. Uszkodzenia w tych obszarach mogą wynikać z niezależnych obrazów klinicznych, jak również z konsekwencji zupełnie innych operacji, na przykład usunięcia guza. Koncentruje się również na estetycznej rekonstrukcji. Jego celem jest umożliwienie pacjentom z ciężkimi zespołami, chorobami lub po wypadkach prowadzenia w dużej mierze normalnego życia codziennego. W szczególności wady rozwojowe twarzy i ust są trudne do ukrycia i prowadzą do ogromnego obciążenia psychicznego osób dotkniętych chorobą.

Dlatego też interwencje korygujące wady rozwojowe w okolicy twarzy, które nie stanowią żadnego upośledzenia czynnościowego organizmu, są korzystne dla dobrostanu psychicznego pacjenta. Częste interwencje obejmują rozszczep wargi i podniebienia, który jest jedną z najczęściej występujących wad rozwojowych u noworodków. Operacje i zabiegi obejmują zabiegi na kościach, stawach i tkankach miękkich, takich jak tylne podniebienie miękkie, ślinianki i wewnętrzne policzki. Ponadto chirurdzy szczękowo-twarzowi mogą również wykonywać zabiegi czysto stomatologiczne, takie jak usuwanie zębów mądrości lub stosowanie implantów dentystycznych.

Skargi, których leczenie dotyczy medycyny snu lub procesów zapalnych, mogą również skierować pacjenta do chirurga jamy ustnej i szczękowo-twarzowej, chociaż nie odpowiada to intuicyjnemu zrozumieniu laików medycznych. Często konsultuje się to z lekarzami rodzinnymi lub dentystami. Jednak w zależności od przypadku chirurg szczękowo-twarzowy może postawić bardziej wiarygodną i szybszą diagnozę oraz zważyć, w jakim zakresie operacja jest konieczna. Niewspółosiowość szczęk, wady rozwojowe nosa i podniebienia mogą być przyczyną zaburzeń snu i mogą zostać usunięte przez chirurga szczękowo-twarzowego.

Procesy zapalne, które mogą przekształcić się w ropnie, są możliwymi konsekwencjami infekcji błon śluzowych, zwłaszcza ust i okolicy twarzy. Chirurgia jamy ustnej i szczękowo-twarzowa może tu również postawić kompleksową diagnozę i zdecydować, czy wystarczy leczenie zachowawcze, czyli farmakologiczne, czy też należy chirurgicznie usunąć tkankę zapalną.

Ryzyko, skutki uboczne i niebezpieczeństwa

Zabiegi chirurgiczne jamy ustnej i szczękowo-twarzowej zawsze odbywają się na czaszce lub w jej obrębie, a zatem w pobliżu mózgu, oczu i innych narządów. Ogólne ryzyko związane z operacją - zapalenie pooperacyjne, pęknięcie szwów itp. - stanowi więc zwiększone ryzyko. Szczególnie niebezpieczne są infekcje ran, które wybuchają w pobliżu mózgu i mogą z łatwością na niego wpływać.

Ewentualny obrzęk ran chirurgicznych w okolicy gardła może również przybrać postać zagrażającą życiu, jeśli obrzęk zajdzie tak daleko, że zablokują drogi oddechowe. Okolice jamy ustnej i gardła są również możliwym punktem wejścia patogenów do organizmu, co dodatkowo sprzyja zapaleniu. Konieczne jest ścisłe monitorowanie pacjenta po operacjach chirurgii czaszkowo-szczękowo-twarzowej, zwykle po zabiegu kilkudniowy pobyt na oddziale intensywnej terapii. Jeśli wystąpią komplikacje, może być konieczna ponowna operacja.

Praca chirurgów szczękowo-twarzowych musi zawsze odbywać się w ramach wymiany z kolegami z pokrewnych dziedzin. Wymaga to wysokiego stopnia profesjonalnej interakcji między sobą. Chirurdzy szczękowo-twarzowi muszą zawsze uwzględniać w swoich rozważaniach profesjonalne opinie kolegów z innych dziedzin medycyny, w szczególnym stopniu, co generalnie chroni pacjenta, ale także daje możliwość konfliktu w przypadku rozbieżności opinii. To samo dotyczy innych dziedzin medycyny, ale chirurgia jamy ustnej i szczękowo-twarzowej zaostrza ten problem ze względu na swoją szczególną złożoność.