Pod jednym Blepharoplastyka staje się chirurgiczny lifting powieki Przyjąłem. Można to zrobić zarówno na górnej, jak i dolnej powiece.
Co to jest plastyka powiek?
Blepharoplastyka to zabieg chirurgiczny polegający na zaciśnięciu górnej lub dolnej powieki. Używa się również Blepharoplastyki Podniesienie powiek lub Lidplastic jest wezwany do leczenia zwiotczałej skóry powiek.
Termin plastyka powiek pochodzi od greckiego terminu „blepharon”, co oznacza „powiekę”. Blepharoplastyka to chirurgiczne zaciśnięcie górnej powieki. Uwzględniono jednak również zaciśnięcie dolnej powieki. Plastyka powiek jest wykonywana głównie u osób w wieku od 40 do 60 lat. Obecnie jest to jedna z najbardziej poszukiwanych interwencji estetycznych i służy do korygowania typowych oznak starzenia oczu. Plastyka powiek sprawia, że pacjent wydaje się mocniejszy i młodszy, a jego twarz zachowuje swój indywidualny wyraz.
Funkcja, efekt i cele
Plastyka powiek jest jednym z zabiegów chirurgicznych stosowanych w chirurgii plastycznej. Z medycznego punktu widzenia zabieg zwykle nie jest konieczny. Operację powiek uważa się za przydatną, jeśli skóra powiek i mięśnie powiek zwisają.
Można je również wycofać. Jest to zauważalne poprzez zjawiska zewnętrzne, takie jak opadające powieki, worki pod oczami i zmarszczki. U niektórych pacjentów zwiotczenie skóry dochodzi do tego stopnia, że ogranicza pole widzenia. W takich przypadkach plastyka powiek może być nawet odpowiednia ze względów medycznych. Najczęstsze oznaki zwiotczenia tkanki powiek.
Plastyka powiek sprawia, że ludzkie oczy odzyskują pełną wartość. Dzięki temu nie są już zasłonięte opadającymi powiekami. Linie śmiechu i kurze łapki można również usunąć lub przynajmniej zmniejszyć za pomocą operacji plastycznej powieki. Drobne blizny, które powstają podczas zabiegu, ukrywa bruzda powieki.
Przed wykonaniem blefaroplastyki pacjent powinien spełnić określone wymagania. Zmęczone spojrzenie musi być spowodowane nadmiernym zwiotczeniem skóry lub opadającymi powiekami i nie może być spowodowane opadającymi brwiami. W takich przypadkach bardziej przydatne jest podniesienie czoła. W przypadku opadania powiek i brwi możliwa jest również procedura łączona. Brwi są najpierw uniesione.
Ważne jest również, aby przed wykonaniem blefaroplastyki pacjent był dokładnie zbadany przez okulistę i internistę. Jeśli osoba dotknięta chorobą cierpi na przykład na choroby neurologiczne lub zespół suchego oka, operacja nie jest zalecana.
Plastyka powiek jest zwykle wykonywana w warunkach ambulatoryjnych. Pacjent może więc wrócić do domu po operacji. Na początku zabiegu zostanie mu podane znieczulenie miejscowe. Jeżeli blefaroplastyka wykonywana jest jednocześnie na powiece górnej i dolnej lub jeśli pacjent bardzo boi się zabiegu, można go również podać do znieczulenia ogólnego. Jednak jest to podawane tylko w wyjątkowych przypadkach.
Po dezynfekcji skóry lekarz zaznacza nadmiar skóry i zapisuje żądaną wysokość bruzdy powieki. W blefaroplastyce nacięcie rozciąga się na naturalne fałdy skórne powiek. W ten sposób blizny spowodowane zabiegiem pozostają w dużej mierze niezauważone. Czasami może być konieczne przymocowanie rozluźnionych mięśni do bocznej krawędzi oczodołu, aby uzyskać lepszą aktywność mięśni. W tym samym czasie można przesunąć tkankę tłuszczową na dolnej powiece. Zapewnia to wyrównanie zapadniętych brzegów powieki.
Podczas zabiegu chirurg nacina naznaczoną skórę. Swoje czynności wykonuje równolegle na obu oczach. Nadmiar skóry jest usuwany w kształcie elipsy. Następnie podnosi się mięsień powieki. Usuwa się również wszelką tkankę tłuszczową, która może być obecna. Na koniec chirurg zszywa ranę. Jest to następnie połączone z małymi plastrami. Plastyka powiek trwa łącznie od 60 do 90 minut. Pacjent powinien wówczas pozostawać pod kontrolą lekarza przez kilka godzin przed powrotem do domu. Jeśli pacjent jest zagrożony, musi zostać na noc w szpitalu na obserwację.
Tutaj znajdziesz swoje leki
➔ Leki na infekcje oczuRyzyko, skutki uboczne i niebezpieczeństwa
Uważa się, że ryzyko plastyki powiek jest stosunkowo niskie. Jednak operację zawsze powinien wykonywać doświadczony chirurg plastyczny. Ale nawet przy największej staranności istnieje możliwość wystąpienia niepożądanych skutków ubocznych. Krwawienie pooperacyjne jest bardzo rzadkie i zdarza się to codziennie lub dwa. W takich przypadkach lekarz musi szybko interweniować, w przeciwnym razie istnieje ryzyko uszkodzenia funkcji wzroku.
Przy uniesieniu dolnej powieki możliwe jest, że dolna powieka chwilowo odstaje i zwiększa się wytwarzanie łez. Wynika to z tworzenia się krwiaka (siniaka) lub pojedynczych blizn. Szczególnie dotyczy to starszych pacjentów. Z reguły objawy te ustępują samoistnie najpóźniej po sześciu tygodniach. Jeśli tak nie jest, należy przeprowadzić inną operację.
Suche oczy są normalnym efektem ubocznym po blefaroplastyce. Jeśli jednak wystąpi silne podrażnienie, wskazane jest skonsultowanie się z okulistą. Urazy rogówki lub wzrost ciśnienia wewnątrzgałkowego należą do najgroźniejszych powikłań. Możliwe jest również nieprawidłowe ułożenie powieki spowodowane nieprawidłową operacją. Inne możliwe komplikacje to uszkodzenie skóry, uszkodzenie tkanek miękkich, podwójne widzenie, niewyraźne widzenie, zakrzepica i infekcje.
