Odleżyny (odleżyny)

Odleżyny, Odleżyny lub Odleżyny to zniszczenie skóry i leżących pod nią tkanek. Im głębsze rany, tym trudniej się goić. Odciążenie jest najważniejszą formą profilaktyki i leczenia odleżyn.

Co to są odleżyny (odleżyny)?

Odleżyny są spowodowane stałym lub regularnym silnym uciskiem skóry. Ciśnienie zewnętrzne jest większe niż ciśnienie krwi w najdrobniejszych naczyniach krwionośnych (naczyniach włosowatych), co zapobiega przepływowi krwi.
© Alila Medical Media - stock.adobe.com

Decubitus (decubare, łac. Kłamać) to coś, co lekarz nazywa przewlekłą raną, która jest spowodowana nadmiernym użyciem mechanicznym. W zależności od nasilenia lekarze rozróżniają 4 etapy odleżyny.

W I stadium odleżyny na skórze pojawia się zaczerwieniony obszar, który często jest ostro odgraniczony. Zaczerwienienie nie ustępuje samoistnie po obniżeniu ciśnienia. W przypadku owrzodzeń odleżynowych II stopnia w wyniku oderwania naskórka utworzył się pęcherz. W III stadium odleżyny naskórek i tkanka podskórna dotkniętego obszaru obumarły (martwica).

Procesy zapalne mogą również wpływać na tkankę łączną pod skórą i mięśniami. Lekarze mówią teraz najpóźniej o odleżynach. Nagie kości ze stanem zapalnym wyznaczają IV stadium odleżyny.

przyczyny

Odleżyny są spowodowane stałym lub regularnym silnym uciskiem skóry. Ciśnienie zewnętrzne jest większe niż ciśnienie krwi w najdrobniejszych naczyniach krwionośnych (naczyniach włosowatych), co zapobiega przepływowi krwi. Niedostateczna podaż tlenu i składników odżywczych do skóry powoduje jej obumieranie i zapalenie martwej tkanki.

Ta infekcja patogenami rozprzestrzenia się na tkankę, która jest nadal zdrowa i prowadzi do głębokich dziur przypominających wrzody. Ponieważ przyczyną odleżyny jest nadmierne ciśnienie zewnętrzne, w większości przypadków dotyczy to pacjentów leżących.

Ale także osoby z nadwagą prowadzące siedzący tryb życia lub osoby niepełnosprawne na wózkach inwalidzkich to grupy ryzyka. Odleżyna jest zlokalizowana w odsłoniętych częściach ciała, gdzie kość nie jest wypełniona tkanką łączną lub mięśniami. Kość krzyżowa, biodra, barki, pięty i łokcie są zatem najczęstszymi obszarami odleżyn.

Objawy, dolegliwości i oznaki

Objawy odleżyny objawiają się zmianami w wyglądzie skóry. Przebieg choroby dzieli się na cztery etapy, z których niektórym towarzyszy silny ból.

Stopień 1: Pierwszą oznaką odleżyny jest zaczerwienienie skóry, które utrzymuje się nawet po ustąpieniu ucisku. Jeśli naciśniesz palcem zaczerwieniony obszar i nie zmieni się on na białawy, ale pozostanie czerwony, odleżyna osiągnęła pierwszy stopień. Ponadto na dotkniętym obszarze skóry można poczuć lekki obrzęk lub stwardnienie i ciepło.

Stopień 2: W miarę rozwoju odleżyn stopniowo wnika głębiej w skórę. Odleżynę II stopnia można rozpoznać jako owrzodzenie płaskie. Na dotkniętym obszarze pojawią się otarcia lub pęcherze. Uszkodzenie nadal można zobaczyć na powierzchni skóry, a mianowicie w naskórku (górna część skóry) i częściach skóry właściwej (skóra właściwa).

Stopień 3: odleżyna rozciąga się na tkankę podskórną i nieodwracalnie wpływa na tkankę leżącą poniżej. Na tym etapie jest otwarta głęboka rana. W przypadku zakażenia zarazkami pojawiają się również zgniłe zapachy.

Stopień 4: Odleżyna rozciąga się na mięśnie, kości i ścięgna. Ta tkanka również ulega zniszczeniu. Osoby dotknięte chorobą cierpią z powodu ogromnego bólu.

Diagnoza i przebieg

Rozpoznanie odleżyn jest przede wszystkim kwestią obserwacji. Kontrola wzrokowa powinna skupiać się na szczególnie zagrożonych częściach ciała. Nawet laik może rozpoznać odleżyny we wczesnych stadiach na podstawie czerwonych plam na skórze. Nawet odleżyna II stopnia jest tak oczywista, że ​​nikt nie może jej przeoczyć.

Oczywiście lekarz pobierze wymaz z rany, aby rozpocząć właściwe leczenie. Kwestia zaangażowanych patogenów odgrywa decydującą rolę dla wybranych środków. W przypadku bardzo głębokich odleżyn, zdjęcie rentgenowskie może być przydatne do oceny dokładnego zakresu uszkodzenia tkanki. Gojenie odleżyn jest zwykle bardzo żmudnym procesem, ponieważ jest to proces zapalny i martwicze.

Szczególnie poważna jest tendencja odleżyn do głębszego i głębszego jedzenia. Otwarta, zakażona bakteriami część ciała zawsze oznacza ryzyko infekcji ogólnej. Zatrucie krwi spowodowane odleżynami to ryzyko, które należy zawsze brać pod uwagę. Zapalenie szpiku kostnego może również wynikać z odleżyny, a nawet patogeny wywołujące zapalenie płuc przedostają się przez ziejącą odleżynę.

Wreszcie ból i świadomość otwartej i głębokiej rany prowadzą również do zaburzeń psychicznych. Depresja i apatia są również często skutkiem odleżyn.

Kiedy powinieneś iść do lekarza?

Odleżyna to poważna rana wymagająca profesjonalnej opieki. Podstawą wszystkiego jest podjęcie odpowiednich środków zapobiegających odleżynom. Jeśli mimo to wystąpił ból uciskowy, należy przynajmniej wezwać pielęgniarkę.

Nie zaleca się, aby opiekunowie rodzinni podejmowali działania w przypadku odleżyny bez konsultacji z lekarzem. Odleżyna zawsze wymaga profesjonalnego leczenia. Jednocześnie, zanim odleżynka się zagoi, należy podjąć lepsze środki, aby zapobiec nawrotom odleżyn. Specjalne materace przeciwodleżynowe zapobiegają powstawaniu odleżyn u pacjentów obłożnie.

Pielęgnacja rany zależy od rodzaju i ciężkości odleżyny. Małe i suche odleżyny można luźno przykryć sterylnymi bandażami. Płaczące rany odleżynowe należy najpierw oczyścić sterylnym roztworem soli fizjologicznej. Następnie można nałożyć hermetyczny opatrunek hydrokoloidowy. Dzięki temu rana pozostaje wilgotna. Płaczące odleżyny można goić bez przyklejania się do opatrunku gipsowego.

W przypadku zaawansowanej odleżyny martwa tkanka staje się problemem. Lekarz musi to usunąć, obserwując bezpłodność. Czyszczenie ran jest czasochłonne. Odbywa się w kilku fazach. Konieczne jest regularne pobieranie wymazów z ran, aby wykluczyć infekcję. Leczenie antybiotykami może być nieuniknione. Szczególnie głębokie urazy odleżynowe wymagają hospitalizacji i interwencji chirurgicznej.

Lekarze i terapeuci w Twojej okolicy

Leczenie i terapia

Leczenie odleżyn to przede wszystkim odciążenie. Pacjentowi przykutemu do łóżka można nie tylko leżeć na plecach, ale także zmieniać pozycję co 2 godziny, przez całą dobę. Odbywa się to zgodnie z ustalonym planem, który jest zaprojektowany tak, aby pacjent nie leżał zbyt często po jednej stronie ciała.

Opiekunowie używają pomocy w pozycjonowaniu w postaci anatomicznie dopasowanych poduszek, aby zapewnić pacjentowi niezbędne podparcie w łóżku. Specjalne materace odleżynowe dopasowują się do kształtu ciała i rozkładają nacisk bardziej równomiernie, gdy są na nich umieszczone.

W ten sam sposób łóżka wodne są szczególnie skuteczne w przypadku odleżyn, podobnie jak poduszki wodne, które można wciągnąć pod prześcieradło. Leczenie ran w odleżynach przez płukanie roztworem chlorku potasu lub nadtlenkiem wodoru ma na celu zwalczenie infekcji.

Preparaty w postaci proszku, takie jak azotan srebra, również przeciwdziałają stanom zapalnym. Lekarz chirurgicznie usuwa martwą tkankę, a tym samym usuwa również dużą część zaangażowanych bakterii. Jeśli stan zapalny rozprzestrzenia się po całym świecie, doustne antybiotyki są niezbędną terapią odleżyn.

Perspektywy i prognozy

Gojenie odleżyny zależy od różnych czynników wpływających. Stopień bolesności, a także choroba podstawowa i wiek pacjenta są najważniejszymi kryteriami rozpoznania. Im szybciej odleżyny zostanie rozpoznane i leczone, tym większe szanse na wyzdrowienie. Jeśli istnieje możliwość, że choroba podstawowa wyzdrowieje, pacjent nie jest już zależny od leżenia. W takich przypadkach bolesne miejsca zwykle goją się całkowicie w ciągu kilku tygodni.

Jeśli dana osoba jest przykuta do łóżka lub siedząca na wózku inwalidzkim, rokowanie się pogarsza. Lekarstwo jest nadal możliwe. Jednocześnie jednak zwiększa się ryzyko ponownego wystąpienia odleżyn po wyzdrowieniu. Słabe gojenie się ran prowadzi do dalszego pogorszenia stanu zdrowia w większości przypadków bez leczenia.

Jeśli wynik jest niekorzystny, pojawiają się choroby wtórne, które prowadzą do długotrwałego leczenia lub trwałego uszkodzenia. Jeśli zarazki wnikną w rany, istnieje ryzyko zatrucia krwi. Jeśli warunki są złe, pacjent może umrzeć przedwcześnie.

Starsi ludzie mają naturalnie słabsze właściwości gojenia ran. W pewnych okolicznościach odleżyny mogą się nie zagoić pomimo pomocy medycznej. Pacjenci ci mają przewlekły przebieg choroby.

zapobieganie

Zapobieganie odleżynom poprzez łagodzenie ucisków od dawna stało się standardem w nowoczesnej opiece. Oprócz zmiany pozycji przykutego do łóżka i pomocy w pozycjonowaniu, ważną kwestią są środki do pielęgnacji skóry. Specjalne olejki i emulsje pomagają zachować zdrową skórę, a produkty poprawiające krążenie krwi, takie jak alkohol do wcierania, powinny być używane codziennie. Jeśli to możliwe, opiekunowie powinni stopniowo mobilizować pacjenta. W końcu te aktywizujące zabiegi pielęgnacyjne to nie tylko zapobieganie odleżynom.

Opieka postpenitencjarna

Po wygojeniu się odleżyny należy odpowiednio zbadać dotknięty obszar. W porozumieniu z lekarzem prowadzącym należy zastosować kremy odżywcze, środki higieniczne i pielęgnację rany lub blizny. Ponadto należy zadbać o ochronę skóry i otaczających ją tkanek miękkich, zarówno w przypadku dalszej pielęgnacji, jak i ochrony przed dalszymi odleżynami. Jest to szczególnie ważne w miejscach, które są szczególnie obciążone mechanicznie.

Na przykład, buty, które są zbyt ciasne, nie powinny być noszone i jeśli to możliwe, należy unikać zbyt długiego leżenia w jednej pozycji. Tutaj na przykład poduszki amortyzujące można umieścić pod piętami. Pacjentom przewlekle obłożnie zaleca się kilkakrotną zmianę pozycji leżącej w ciągu dnia i podpieranie ich miękkimi kocami lub poduszkami.

Przydatna jest również recepta lekarza na materac odleżynowy, który nadmuchuje się elektrycznie w celu zmniejszenia nacisku kontaktowego. W celu zapobiegania, istniejące choroby, takie jak cukrzyca lub zaburzenia krążenia, należy powstrzymać i kontrolować za pomocą leków.

Jest to również ważne, jeśli pacjenci mają tendencję do odleżyn, które nie zostały jeszcze całkowicie wyleczone, ponieważ choroby podstawowe sprzyjają zaburzeniom gojenia się ran i infekcjom bakteryjnym. Jeśli jest to możliwe indywidualnie, należy dążyć do redukcji masy ciała, zwłaszcza u pacjentów z nadwagą. Ważne jest również, aby pić wystarczającą ilość wody.

Możesz to zrobić sam

Środki, które osoby dotknięte odleżyną mogą podjąć w celu leczenia lub nawet zapobiegania odpowiedniej ranie, zależą od stopnia ich ruchomości i zdolności do prawidłowego postrzegania dotkniętych części ciała.

Pierwszym priorytetem dla osób dotkniętych chorobą jest komunikacja z krewnymi lub opiekunami. Nawet jeśli podejrzewa się odleżyn lub wyczuwalne jest podrażnienie w niedostępnej części ciała, należy pilnie zażądać kontroli.

Istotne są również środki higieny i należy je wdrożyć. Dotknięte części ciała należy umyć, zwłaszcza po wypróżnieniu lub oddaniu moczu. W przeciwnym razie zwiększa się ryzyko odleżyn lub następuje dalsze podrażnienie istniejącej rany.

Dieta powinna być bogata w witaminy i minerały wzmacniające skórę. Zalecane są również wystarczające płyny. Pomagają również masaże mało poruszonych lub w inny sposób zagrożonych części ciała. Jako olejki do masażu nadają się szczególnie substancje stymulujące krążenie krwi. Pod uwagę brane są tu rozmaryn lub mięta pieprzowa.

W obszarach, które zostały już dotknięte, ważne jest, aby podczas przechowywania nie było punktów nacisku. Węże, fałdy z odzieży lub pościeli itp. Należy zdejmować lub unikać. Należy również unikać zbyt ciasnych ubrań.

Maści z nagietka są odpowiednie jako środek wspomagający leczenie ran. Możliwości samopomocy w dużym stopniu zależą od innego obrazu klinicznego. Osoby dotknięte chorobą, które mają bardzo ograniczoną mobilność, nie powinny bać się komunikowania o higienie i innych środkach.