Enterocyty

Enterocyty to komórki błony śluzowej jelit. Pełnią wiele funkcji w procesie trawienia, a także odgrywają rolę w układzie odpornościowym.

Co to są enterocyty?

Nazwa enterocyt pochodzi z języka greckiego. W języku niemieckim nazywany jest również enterocytem Hem komórka wyznaczony. Ten typ komórek jest najpowszechniejszym typem komórek jelita cienkiego.

Tam odpowiada za wchłanianie różnych substancji i substancji z pożywienia. Enterocyty występują również w zmniejszonej liczbie w jelicie grubym. Komórki jelitowe czerpią energię z maślanu, który jest produkowany przez probiotyki.

Funkcja, efekt i zadania

Komórki jelita cienkiego pełnią wiele różnych funkcji. Jednym z ich głównych zadań jest wchłanianie drobnocząsteczkowych składników pożywienia. Należą do nich cukry, tłuszcze, kwasy tłuszczowe, aminokwasy i witaminy. Biorą również udział w aktywnym transporcie jonów, np. Sodu, potasu, wapnia, magnezu i żelaza.

Poprzez enterocyty te składniki pokarmu najpierw docierają do komórek błony śluzowej jelita, a stamtąd do krwi żyły wrotnej. To transportuje składniki odżywcze do wątroby. Z drugiej strony tłuszcze dostarczane są bezpośrednio do limfy przez komórki błony śluzowej. Transport substancji w jelicie może być aktywny lub bierny. Przy resorpcji biernej składniki odżywcze przedostają się z miejsca o wysokim stężeniu do miejsca o niskim stężeniu na drodze osmozy.

Jeśli nie ma gradientu stężeń lub jeśli substancja ma być transportowana pod kątem gradientu stężeń, konieczna jest aktywna absorpcja. Enterocyty mają liczne białka błonowe do tej aktywnej absorpcji. Mogą one następnie transportować substancje za pomocą ATP.

Enterocyty służą również do wchłaniania wody w jelicie cienkim. W jelicie cienkim z treści pokarmowej usuwa się około 80% wody. Duża część płynu pochodzi z soków trawiennych z żołądka i trzustki. W ten sposób każdego dnia w jelicie cienkim i grubym odzyskuje się około siedmiu litrów płynu.

Enterocyty są również częścią cyklu jelitowo-wątrobowego. Cykl jelitowo-wątrobowy służy do odzyskiwania kwasów żółciowych. Są one wytwarzane przez wątrobę i odgrywają ważną rolę w trawieniu tłuszczów. W jelicie cienkim kwasy żółciowe są ponownie wchłaniane przez enterocyty i przenoszone do wątroby przez żyłę wrotną. Tutaj kwasy żółciowe są następnie „poddawane recyklingowi”.

Enterocyty również odgrywają ważną rolę w obronie immunologicznej. Wytwarzają immunoglobuliny. Immunoglobuliny są przeciwciałami. W szczególności immunoglobuliny typu A (IgA) są wytwarzane w enterocytach. IgA rozwijają swoją funkcję immunologiczną głównie w wydzielinach takich jak ślina, mleko matki, w wydzielinie jelitowej lub moczowo-płciowej. Tam służą do odpierania patogenów.

Edukacja, występowanie, właściwości i optymalne wartości

Enterocyty znajdują się głównie w jelicie cienkim. Wyściółka jelita cienkiego składa się z trzech warstw. W jelicie znajduje się pojedyncza warstwa nabłonka walcowatego. Ta część błony śluzowej jelit jest również znana jako błona śluzowa blaszki nabłonkowej. Następuje bardzo cienka warstwa tkanki łącznej (blaszka właściwa mucosae) i cienka warstwa mięśni. Nazywa się to również błoną śluzową blaszki mięśniowej.

Błona śluzowa jelita nie wyściela gładko jelita, ale jest pofałdowana, aby powiększyć jego powierzchnię. Forma błony śluzowej i podśluzowej fałduje się do jednego centymetra wysokości. Te gorące zmarszczki Kerckringa. Ale nie tylko fałdy Kerckringa, ale także kosmki i mikrokosmki błony śluzowej jelita przyczyniają się do powiększenia powierzchni. Mikrokosmki to małe wypukłości na błonie komórkowej enterocytów. Enterocyty ściśle wyścielają światło jelita. Komórki jelitowe są połączone ze sobą tak zwanymi ścisłymi połączeniami. Ta ścisła cementacja enterocytów służy jako bariera jelitowa. Są również otoczone strukturą glikoprotein o grubości 500 nm.

Jest to znane pod nazwą glikokaliksu. Błona enterocytów zawiera białka niezbędne do aktywnego transportu składników żywności. Enterocyty żywią się w dużym stopniu maślanem. Jest to wytwarzane przez probiotyki w jelitach. Dieta bogata w błonnik służy jako składnik odżywczy dla dobrych bakterii jelitowych. Taka dieta ma zatem pośredni pozytywny wpływ na enterocyty.

Choroby i zaburzenia

Jak już wspomniano, enterocyty siedzą bardzo blisko siebie ze względu na ciasne połączenia, a tym samym służą jako bariera jelitowa. Jednak ścisłe połączenia mogą być osłabiane przez różne czynniki destrukcyjne, tak że nabłonek jelita staje się przepuszczalny dla alergenów, patogenów i zanieczyszczeń.

Takimi czynnikami zakłócającymi są na przykład stres, alkohol, leki lub toksyny z bakterii. Kiedy zanieczyszczenia i patogeny przechodzą ze światła jelita do krwiobiegu, mogą wystąpić różne objawy. Obraz kliniczny nazywa się zespołem nieszczelnego jelita.

Antygeny mogą dostać się do błony śluzowej jelita w sposób niekontrolowany przez szczeliny w barierze. To uruchamia liczne procesy odpornościowe. Zwiększone tworzenie przeciwciał może prowadzić do uczulenia na składniki żywności. Ponadto mediatory zapalenia powodują dalsze uszkodzenia błony śluzowej jelit. To rozpoczyna prawdziwe błędne koło. Konsekwencjami zespołu nieszczelnego jelita są stany zapalne jelita, niedostateczne wchłanianie składników odżywczych lub reakcje autoimmunologiczne.

Enterocyty są również dotknięte zapaleniem jelit. Zapalenie jelit to choroba zapalna jelita cienkiego. Około jednej trzeciej wszystkich zakaźnych chorób jelit wywoływanych jest przez wirusy, takie jak rotawirusy czy norowirusy. Ale bakterie lub grzyby mogą również powodować zapalenie jelit. Patogeny dostają się do błony śluzowej jelita przez enterocyty i powodują tam reakcję zapalną. Komórki odpornościowe niszczą dużą liczbę enterocytów.

Typowe objawy takiej infekcji to biegunka połączona z nudnościami i wymiotami. Mogą wystąpić skurcze jelit, a nawet gorączka. Większość chorób zakaźnych jelit zwykle goi się w ciągu kilku dni bez powikłań.