Żwirek Field Man

Z Żwirek Field Man od wieków ma ugruntowaną pozycję w ziołolecznictwie. Jak kolczaste ziele otrzymało swoją oficjalną nazwę „Feld-Mannstreu” nie jest pewne - istnieją na ten temat teorie.

Występowanie i uprawa ściółki polnej

Z wyglądu zewnętrznego Żwirek Field Man często mylona z rodziną stokrotek, ale to błąd. Żwirek polny to kolczasta roślina baldaszkowata. Ponieważ jej liście przypominają ostropest, roślina zielna jest również znana z nazwy Kędzierzawy oset, Oset, Donard Thistle lub krokosz barwierski znany.

Obszar dystrybucji żwirku polnego rozciąga się od środkowej do południowej Europy. Jego wysokość wynosi około 20 do 70 cm. Roślina jest wieloletnia i radzi sobie z dużym nasłonecznieniem.Żwirek polny preferuje miejsca kamieniste, gleby piaszczyste, pobocza dróg, suche (ubogie) łąki i tamy. Szczególnie dobrze rośnie na wapiennej glebie gliniastej. Jego kolczaste, silnie rozgałęzione łodygi, otoczone niebiesko-zielono-białymi opalizującymi liśćmi, stanowią skuteczną ochronę przed pasącym się bydłem poszukującym pożywienia.

Zwierzęta nie mogą nic zrobić z ciernistą rośliną i lekceważą ją. Latem ściółka polna kwitnie od lipca do sierpnia. W tej fazie na końcu silnie rozgałęzionych pędów tworzą się małe okrągłe kwiaty. Świecą na szaro-zielonkawo-biało i mają kolczaste końcówki.

Efekt i aplikacja

Jesienią łodygi odrywają się od korzeni, przez co cała nadziemna część polnego zaśmieca organ siewny. Zachowuje swój kulisty kształt nawet po oderwaniu się od podłoża. Jeśli wiatr się wzmaga, ciernisty krzew przenika przez krajobraz, a jego nasiona są rozrzucane po całym krajobrazie. Ponieważ toczące się wiązki mogą wyglądać nieco groźnie, szczególnie w nocy, roślina ma swoją nazwę w języku potocznym Walec stepowy lub Czarownica stepowa dany.

W ziołolecznictwie interesujące są zarówno liście zebrane od początku lipca do początku września, jak i korzenie wykopane po okresie kwitnienia. Po ugotowaniu korzenie smakują podobnie do kasztanów - i można ich używać podobnie jak one. Napar z korzenia jest również łatwy do wykonania: najlepszym sposobem na to jest gotowanie korzeni przez chwilę w winie. Inne części ściółki polnych, które mogą mieć znaczenie w kuchni, to młode pędy rośliny, które na przykład dają smaczną sałatkę z dzikich ziół.

Jeśli jeszcze delikatne liście krzewu zostaną marynowane w occie, można ich używać jak ogórków. Dodanie odrobiny cukru do octu podkreśla słodki smak liści. Jednak po pierwszej słodyczy smak jest raczej gorzki i między gorzkim a ostrym. Ponadto kwiaty na ściółce polnej produkują stosunkowo duże ilości nektaru. Krzew jest bardzo popularny jako pokarm dla owadów zapylających, takich jak dzikie pszczoły, pszczoły miodne i osy.

Ważnymi składnikami ściółki polnej są olejki eteryczne, sole mineralne, glikozydy, flawonoidy i saponiny. W ziołolecznictwie roślina znana jest z właściwości lekko moczopędnych i przeciwskurczowych. Jeśli chodzi o skargi kobiet, mówi się, że żwirek polny ma potencjał regulujący miesiączkę. Dodatkowo spożycie ma pobudzać apetyt oraz działać wykrztuśnie przy chorobach układu oddechowego.

Znaczenie dla zdrowia, leczenia i zapobiegania

Aby żwirek polny mógł rozwinąć swoje naturalne właściwości lecznicze, stosuje się go tylko wewnętrznie. Ponieważ żwirek polny może być używany jako przyprawa, jedzenie lub napój, jest łatwy do zabrania. Wskazaniami, które sugerowały przyjmowanie tej rośliny od czasów starożytnych, są choroby zapalne dróg moczowych oraz kamienie nerkowe i pęcherzowe.

Nawet jeśli we krwi jest za dużo mocznika i występuje obrzęk, ludzie często cofają się do zaczerwienienia i moczu wywołanego przez żwirek polny. W przypadku chronicznej utraty apetytu lub gdy apetyt nie powrócił z powodu długiej choroby, lekarstwo obiecuje również żwirek. Napar z gotowanych korzeni działa szczególnie wspomagająco.

Napar roślinny łagodzi i łagodzi bóle brzucha, skurcze i skurcze menstruacyjne. Ziołowa pomoc żwirku polnego jest również środkiem z wyboru przy dolegliwościach układu oddechowego. W przypadku kaszlu, krztuśca i zakrytych płuc, śluz znacznie łatwiej się rozluźnia po połknięciu, co prowadzi do szybszego powrotu do zdrowia. Feld-Mannstreu ma również wspaniałą przeszłość jako afrodyzjak. Mówi się, że Safona, poetka z greckiej wyspy Lesbos, używała ściółki polnych jako afrodyzjaku.

Kandyzowane kawałki korzeni były używane w tym celu od wieków do czasów współczesnych. Tak samo niezłomnie, jak roślina porusza się na wietrze, po zażyciu powinna mieć wpływ na siłę samca. Dodanie lojalności do nazwy rośliny również pozostawia pole do interpretacji. Chodzi bardziej o ostre kolce. Jeśli kładzie się je do łóżka dla mężczyzny podejrzanego o niewierność, mówi się, że ma to efekt edukacyjny.

Kobietom też nie oszczędzono: mała śmieciowa ściółka w poduszce powinna im przypominać o lojalności ich mężczyzn podczas wojny. Ale to nie przeszkadza teoriom: wśród starożytnych Krzyżaków gromady ostu Donarda (potocznie jako ściółka polnego) wisiały na domach jako ochrona podczas burz. Ponieważ Donar był czczony przez Krzyżaków jako bóg piorunów.