Wspólna tuleja wrzeciona

Z Zwykła tuleja wrzeciona jest również znany pod nazwą Zwykły paw. Jest trującą rośliną leczniczą, której składniki są stosowane wyłącznie w lekach homeopatycznych, a zewnętrznie jako maść.

Występowanie i uprawa krzewu wrzecionowatego

Wrzecionowate to trująca roślina lecznicza, której składniki są stosowane tylko w lekach homeopatycznych i zewnętrznie jako maść. Naukowa nazwa to Euonymus europaeus. Z zwykła tuleja wrzeciona należy do rodziny wrzecionowatych (Celastraceae). Pod imieniem Zwykły paw krzewopodobna roślina została uznana za trującą roślinę roku 2006. Masywny, szeroko rozgałęziony krzew może osiągnąć wysokość do trzech metrów. Jako małe drzewo może mieć również sześć metrów wysokości.

Liściasty, wzniesiony i szeroko rozgałęziony krzew ma matowe, kwadratowe gałęzie z szarobrązową korą w przekroju. Krzew prętowy zawiera kwiatostany trugdolige z łodygą kwiatostanu o długości od jednego do trzech centymetrów. Każdy kwiatostan zawiera dwa do sześciu, czasem dziewięć pojedynczych, jasnoróżowych kwiatów. Wrzecionowate znane jest również pod nazwą czapka mimośrodowa, ponieważ owoce kapsułki przypominają nakrycie głowy duchownych katolickich - biret.

Rośnie w zaroślach, na obrzeżach lasów i dróg lub jako roślina ozdobna w ogrodach na bogatych w składniki odżywcze glebach gliniastych. Nazwa ogólna Euonymus to nazwa rośliny, która wywodzi się zarówno z języka greckiego, jak i łacińskiego i oznacza „dobrą” i „cieszącą się dobrą opinią”. Określenie to ma prawdopodobnie ironiczne znaczenie, ponieważ trujące działanie krzewu wrzecionowatego było znane już w starożytności. Nazwa Spindelstrauch nawiązuje do gatunku drewna, które może być również używane do toczenia.

Efekt i aplikacja

Wrzecionowate ma działanie moczopędne, tonizujące na serce, gojące się rany, przeciwwirusowe (półpasiec, opryszczka pospolita), odwadniające (moczopędne), roztoczowe (roztoczobójcze) i przeczyszczające. Roślina jest skuteczna przy bólach głowy, uszkodzeniach wątroby, bólach mięśni, niestrawności, problemach z żółcią, zamkniętych urazach goleni, świerzbie, wszawicy i niewydolności serca.

Homeopatia wykorzystuje trującą roślinę leczniczą w wzmacnianych lekach na bóle głowy spowodowane uszkodzeniem wątroby, na objawy wątroby i trzustki, podrażnienie pęcherza i problemy z żółcią (silna żółciopędna). Leki te są używane pod nazwą naukową Euonymus europaea w postaci globulek o sile C12. W tym wzmocnionym rozcieńczeniu leki homeopatyczne są nieszkodliwe.

Nasiona zawierają glikozydy steroidowe (kardenolidy), digitoksigeninę, glikozydy nasercowe, triacetynę, barwniki, olej tłuszczowy, a także alkaloidy kofeinę, evoninę i teobrominę. Dzięki swoim składnikom trzpień pospolity działa jak naparstnica: zwiększa siłę skurczu serca „pozytywnie inotropowo”, zmniejsza częstotliwość bicia serca „ujemnie chronotropowo”, spowalnia lub utrudnia przewodzenie wzbudzenia „ujemnie domotropowego” oraz obniża próg bodźca dla powstania wzbudzenia „dodatniego batmotropowego”.

Kora zawiera substancje gorzkie, flobafen i garbniki. Liście zawierają triterpeny. Owoce tworzą tłuszcz, który jest przetwarzany na maści. W medycynie ludowej zwykły ekscentryczny stożek był robiony jako herbata z liści na bóle głowy. Herbata z kory działa moczopędnie i uwalnia organizm z toksyn. Jednak wyjaśnienia te mają jedynie znaczenie historyczne, ponieważ użycie wewnętrzne nie jest już dozwolone ze względu na wysoce toksyczne skutki dla roślin.

Wspólna tuleja wrzeciona była również używana przeciwko puchlinom. Tego typu wnioski pochodzą od słynnej średniowiecznej uczonej Hildegardy von Bingen. Tego produktu używali tylko doświadczeni zielarze. Homeopatia oferuje dobrą alternatywę dla trującej, pospolitej efemerydy. Aconitum napellus na bóle głowy, Lycopodium clavatum na osłabienie wątroby, Carminativum, Hevert Digesto, Nux vomica, Magnesium chloratum, Colocynthis, Carbo wegetabilis i Hepar-Hevert na różne rodzaje dolegliwości żółciowych i dysfunkcji przewodu pokarmowego.

Znaczenie dla zdrowia, leczenia i zapobiegania

Wszystkie części rośliny w efemeryce pospolitej są trujące, dlatego nie wolno ich używać w sposób nieprzetworzony, naturalny, a jedynie w postaci gotowych preparatów lub leków homeopatycznych. Spożycie części roślin, zwłaszcza nasion i owoców, prowadzi do wymiotów, nudności, biegunki i bólu brzucha. Stężenie toksycznych składników jest tam szczególnie wysokie.

Spożycie około 36 owoców określa się jako dawkę śmiertelną, biorąc pod uwagę wzrost, wagę i stan zdrowia danej osoby. U dziecka wystarczą dwa nasiona, aby wywołać poważne objawy toksyczne. Nie należy lekceważyć krzewu wrzecionowatego, który w przypadku spożycia może również prowadzić do uszkodzenia nerek, senności, zapaści krążeniowej i obrzęku wątroby.

W najgorszym przypadku spożycie części roślin jest śmiertelne, jeśli wystąpią zaburzenia rytmu serca, paraliż mięśni żucia i dróg oddechowych, a także stany wstrząsowe. Okres utajenia wynosi do 18 godzin, w ciągu których mogą wystąpić wyżej wymienione dolegliwości. Efekt toksyczny jest głównie spowodowany glikozydami nasercowymi, które wcześniej były stosowane w medycynie konwencjonalnej przy problemach z sercem, a obecnie zostały zastąpione preparatami naparstkowymi (naparstnica).

Składnik Evonin zawiera owadobójcze substancje czynne i może być stosowany jako proszek przeciwko robactwu, ale nigdy nie wolno go wdychać. Pierwsza pomoc polega na wywołaniu wymiotów i podaniu węgla aktywowanego. Duże ilości ciepłej herbaty i środków przeczyszczających mogą również zapobiegać przedostawaniu się toksycznych substancji do krwiobiegu. Podstawową zasadą jest zapewnienie pacjentowi ciepła i spokoju.

Ćwiczenia są niewłaściwym środkiem, ponieważ pobudzają krążenie, a tym samym szybciej rozprzestrzeniają toksyczne substancje. W szpitalu lekarz przeprowadzi płukanie żołądka, poda nadmanganian potasu, siarczan sodu oraz substytucję elektrolitów. Jeśli występuje kwasica, wodorowęglan sodu (wodorowęglan sodu) pomaga, jeśli zawartość kwasu jest poniżej średniej wartości 7,35 (0 do 14).

Mucilaginosa zmniejsza podrażnienia przewodu pokarmowego, a benzodiazepiny i barbiturany przeciwdziałają skurczom. W stanach wstrząsu dożylnie podaje się uspokajający diazepam. Monitorowana jest funkcja oddychania i nerek. W przypadku depresji oddechowej lub paraliżu narządów oddechowych oddychanie jest sztucznie wspomagane.