Hepatocyty

Plik Hepatocyty są prawdziwe Komórki wątrobyktóre stanowią ponad 80 procent wątroby. Odpowiadają za większość procesów metabolicznych, takich jak synteza białek i substancji aktywnych, rozkład produktów przemiany materii i reakcje detoksykacyjne. Zaburzenia czynności hepatocytów mogą prowadzić do chorób ośrodkowej przemiany materii i objawów zatrucia.

Jakie są hepatocyty?

W ponad 80 procentach hepatocyty stanowią największą część komórek wątroby i tworzą tak zwany miąższ wątroby. Najważniejsze funkcje wątroby związane są z miąższem wątroby. Hepatocyty to bardzo duże komórki o średnicy 30-40 mikrometrów. Mają również duży rdzeń i czasami zawierają dwa rdzenie. Ich zestaw chromosomów jest zwykle diploidalny. Jednak hepatocyty mogą również mieć poliploidalny zestaw chromosomów.

W hepatocytach zachodzą bardzo intensywne procesy metaboliczne, które są kontrolowane przez dużą liczbę organelli komórkowych. Bardzo rzadko się udostępniają. Powstają głównie z pluripotencjalnych komórek macierzystych w obszarze przejściowym między tkanką wątroby a drogami żółciowymi wychodzącymi. Tam komórki macierzyste przekształcają się zarówno w hepatocyty, jak i cholangiocyty. Hepatocyty mają również bezpośredni kontakt z osoczem krwi przez błony podstawno-boczne.

Anatomia i budowa

Hepatocyty to bardzo duże komórki z dużymi jądrami komórkowymi i licznymi organellami komórkowymi, które zapewniają bardzo intensywną aktywność metaboliczną. Hepatocyt ma silnie spolaryzowaną strukturę i funkcję. Obecne są błony podstawno-boczne (sinusoidalne) i wierzchołkowe (kanałowe). Jednocześnie brakuje blaszki podstawnej. Za wydzielanie żółci przez liczne mikrokosmki odpowiedzialne są błony wierzchołkowe.

Błony podstawno-boczne graniczą z sinusoidą przez mikrokosmki, dzięki czemu można wymieniać substancje między krwią a hepatocytami. Hepatocyty mają wiele organelli komórkowych, które pełnią swoje liczne funkcje metaboliczne. Przede wszystkim zawierają duże diploidalne lub poliploidalne jądra komórkowe. Istnieje również wiele mitochondriów, peroksysomów i lizosomów.

Poszczególne kropelki lipidów i pola glikogenu są przechowywane w hepatocytach jako substancje magazynujące. Stężenie glikogenu zależy od stanu odżywienia i zmienia się kilkakrotnie w ciągu dnia. Silnie rozwinięta retikulum endoplazmatyczne i mocny aparat Golgiego świadczą o wysokiej aktywności metabolicznej komórek wątroby. Niektóre substancje czynne są wydzielane przez liczne pęcherzyki wydzielnicze. Przecież dobrze rozwinięty cytoszkielet zachowuje kształt hepatocytów.

Funkcja i zadania

Hepatocyty odgrywają kluczową rolę w procesach metabolicznych organizmu. Odpowiadają za dostarczanie białek transportujących hormony, tłuszcze, witaminy lub substancje obce. Dostarczają albuminy jako białka transportowe i aminokwasy, tłuszcze i glukozę do produkcji energii. Przez hepatocyty zachodzi również rozkład produktów przemiany materii.

To samo dotyczy detoksykacji obcych substancji i wydalania produktów ich rozpadu przez nerki i żółć. Inną ważną funkcją hepatocytów jest tworzenie żółci. Z pomocą żółci można wydalić cholesterol, kwasy żółciowe, bilirubinę i produkty rozkładu toksycznych substancji obcych. Równowaga kwasowo-zasadowa jest również regulowana przez hepatocyty. Większość funkcji metabolicznych jest kontrolowana w organellach komórkowych. Na przykład w cytozolu zachodzi magazynowanie, synteza i rozkład glukogenu. Glukoza jest tam również produkowana z aminokwasów na drodze tak zwanej glukoneogenezy.

Część syntezy hemu zachodzi również w cytozolu hepatocytów. W mitochondriach hepatocytów zachodzi również część syntezy hemu, glukoneogeneza oraz część cyklu mocznikowego i synteza mocznika. Ponadto, przez układ cytochromu P450 rozkładane są tam substancje toksyczne, w tym leki. Synteza kwasów żółciowych i cholesterolu zachodzi w gładkiej siateczce śródplazmatycznej oraz w aparacie Golgiego hepatocytów.

Ponadto hem jest tam rozkładany na bilirubinę. W szorstkiej siateczce endoplazmatycznej syntetyzowane są albuminy, białka transportowe, czynniki krzepnięcia i apoliproteiny. Te same reakcje nie zachodzą we wszystkich hepatocytach. Intensywność poszczególnych procesów metabolicznych zależy od położenia odpowiedniej komórki wątroby w stosunku do układu naczyń krwionośnych. Funkcje metaboliczne w obrębie miąższu wątroby są podzielone na trzy strefy. Strefa 1 reprezentuje obszar, w którym krew wrotna wchodzi do tkanki wątroby. W strefie 3 krew zbiera się z tkanki wątroby do wiodących żył centralnych. Strefa 2 znajduje się pomiędzy.

Choroby

Istnieją choroby wątroby, które wpływają głównie na hepatocyty. W innych chorobach wątroby nie są one w ogóle zaangażowane. Choroby wątroby z wyłącznym zajęciem hepatocytów obejmują zapalenie wątroby (zapalenie wątroby), stłuszczenie wątroby, toksyczne uszkodzenie wątroby, mechanizmy alergiczno-hiperegiczne lub wrodzone choroby spichrzeniowe. Zapalenie wątroby może mieć różne przyczyny. Znanych jest kilka form wirusa hepatidis. Występuje również autoimmunologiczne zapalenie wątroby.

Zapalenie wątroby prowadzi do śmierci miąższu wątroby. Ponieważ tkanka wątroby jest bardzo zdolna do regeneracji, hepatocyty są ponownie wymieniane po ustąpieniu choroby. Jednak w przebiegu przewlekłym tkanki wątroby mogą ulec bliznowaceniu wraz z rozwojem marskości wątroby. Coraz bardziej spada zdolność wątroby do detoksykacji. W końcowej fazie dochodzi do ogólnej niewydolności narządowej poprzez zatrucie organizmu.

Ale także ciężkie ostre i przewlekłe zatrucie może prowadzić do rozpadu tkanki wątroby z utworzeniem marskości wątroby. Typowe ostre zatrucie jest spowodowane na przykład spożyciem zielonego grzyba liściowego. Jeśli pacjent przeżyje, rozwija się marskość wątroby. Przewlekłe zatrucia spowodowane są między innymi regularnym spożywaniem alkoholu i narkotyków. Tutaj również zdolność hepatocytów do detoksykacji jest na dłuższą metę przeciążona, co prowadzi do poważnych uszkodzeń wątroby.