Hipoalbuminemia

Tak jak Hipoalbuminemia nazywana jest postacią hipoproteinemii. Prowadzi to do zbyt niskiej zawartości albuminy we krwi. Albumina to białko osocza, które jest środkiem transportu dla wielu małych cząsteczek. Niedobór tego białka może zatem powodować różne zaburzenia, takie jak powstawanie obrzęków i niskie ciśnienie krwi.

Co to jest hipoalbuminemia?

Fizjologiczna hipoalbuminemia występuje w czasie ciąży, zwykle w III trymestrze ciąży. Jest wynikiem białkomoczu i powoduje rozwój obrzęków u kobiet w ciąży.
© Wasyl - stock.adobe.com

W medycynie tak jest Hipoalbuminemia także jako Hipoalbuminemia znany. Jest to najczęstsza postać hipoproteinemii, w której osocze krwi ma obniżoną zawartość białek. W przypadku hipoalbuminemii zawartość albuminy we krwi jest zbyt niska.

$config[ads_text1] not found

Albumina jest ważnym białkiem w ludzkim organizmie. Wytwarza ponad 50 procent wszystkich białek znajdujących się w naczyniach krwionośnych. Albumina powstaje w wątrobie i jest wytwarzana przez komórki wątroby (hepatocyty). Normalna całkowita ilość albuminy w organizmie wynosi ponad 300 gramów.

Albumina jest ważnym nośnikiem wielu innych substancji, w tym pierwiastków śladowych, hormonów, bilirubiny i kwasów tłuszczowych. Ponadto białko zapewnia utrzymanie od 75 do 80 procent koloidalnego ciśnienia osmotycznego.

Jeśli we krwi występuje patologiczny niedobór albuminy, prowadzi to do rozwoju obrzęku (zatrzymywania wody) w organizmie z powodu obniżonego ciśnienia osmotycznego koloidu. Albumina jest również ważna dla wiązania różnych leków. W hipoalbuminemii leki te są wolne w osoczu krwi, co z kolei skutkuje wyższymi stężeniami leku.

przyczyny

Zwykle organizm ludzki utrzymuje stały poziom albuminy we krwi. Jeśli synteza jest niższa w porównaniu ze stratą, prowadzi to do obniżenia poziomu białka. Możliwymi przyczynami hipoalbuminemii jest zmniejszona produkcja albuminy z powodu trwałego uszkodzenia wątroby, uszkodzenia nerek lub niedożywienia.

$config[ads_text2] not found

Utrata albuminy może również wynikać z oparzeń z dużymi obszarami ran lub ostrych stanów zapalnych. Inne możliwe przyczyny to enteropatia z utratą białka lub wysiękowe zapalenie trzustki (zapalenie trzustki). Zakłócenie syntezy białek można również zaobserwować w zespole niedoboru przeciwciał lub marskości wątroby.

Ponadto za utratę albuminy mogą być odpowiedzialne nietolerancje pokarmowe, takie jak celiakia, jadłowstręt psychiczny (anoreksja) i guzy przewodu pokarmowego. Fizjologiczna hipoalbuminemia występuje w czasie ciąży, zwykle w III trymestrze ciąży.

Jest wynikiem białkomoczu i powoduje rozwój obrzęków u kobiet w ciąży. Przyczyną tego jest zarówno zwiększona objętość osocza, jak i rosnąca drożność kłębuszków. Zwiększa to wydalanie albuminy przez nerki.

Jeśli utrata albuminy z moczem przekracza 300 miligramów dziennie, nie jest to już uważane za nieszkodliwe i może wskazywać na początek stanu przedrzucawkowego. Utrata ponad trzech gramów białka dziennie jest uważana za poważną stratę.

Objawy, dolegliwości i oznaki

Brak albuminy w organizmie powoduje spadek koloidalnego ciśnienia osmotycznego w osoczu krwi. W rezultacie woda nie może być utrzymywana w fizjologicznych ilościach w układzie naczyniowym. Istnieje zatem przejście do tkanki śródmiąższowej (przestrzeni komórkowej). To z kolei prowadzi do powstania obrzęku.

$config[ads_text3] not found

Albumina to białko, które najczęściej występuje w organizmie człowieka. Zapewnia również transport leków i hormonów. Brak białka wpływa zatem na ich skuteczność. Inne objawy niedoboru białka to niskie ciśnienie krwi, wysięk opłucnowy i wodobrzusze (wodobrzusze).

Powoduje to gromadzenie się większej ilości płynu między narządami w jamie brzusznej. Z drugiej strony, w przypadku wysięku opłucnowego woda gromadzi się w płucach. W przypadku brzucha wodnego istnieje ryzyko przedostania się bakterii jelitowych do jamy brzusznej, co z kolei może spowodować groźną infekcję.

Brak albuminy często prowadzi do zwiększenia stężenia kwasów tłuszczowych, hormonów i bilirubiny we krwi. Zdolność wchłaniania albumin jest zbyt niska z powodu hipoalbuminemii.

Diagnoza i przebieg choroby

W przypadku podejrzenia hipoalbuminemii lub hipoproteinemii należy skonsultować się z lekarzem. Na podstawie objawów może początkowo postawić tylko podejrzaną diagnozę. Niskie stężenie albuminy można określić za pomocą elektroforezy białek surowicy, podczas której można oznaczyć zmniejszony pik albuminy.

Możliwy jest również pomiar albuminy w surowicy. Niedobór albuminy można odróżnić od zbyt niskiego stężenia immunoglobulin. Ponieważ hipoalbuminemia nie pojawia się sama, należy również zdiagnozować chorobę podstawową, która ją powoduje. Rozpoznanie przyczyn dalszej terapii ma ogromne znaczenie.

Aby hipoalbuminemia miała pozytywny przebieg, ważne jest, aby leczyć chorobę leżącą u jej podstaw. W przypadku chorób przewlekłych może być wymagana terapia długoterminowa. Jeśli przyczyna wyzwalająca zostanie skutecznie zwalczona, zwykle prowadzi to do normalizacji stężenia albuminy.

$config[ads_text4] not found

Komplikacje

W większości przypadków hipoalbuminemia prowadzi do stosunkowo niskiego ciśnienia krwi u pacjenta. Ponadto z powodu braku białka mogą wystąpić różne inne dolegliwości i objawy, które utrudniają codzienne życie zainteresowanej osoby. Obniżone ciśnienie krwi zmniejsza również odporność pacjenta, tak że zwykle nie można już uprawiać sportu lub wysiłku fizycznego.

Często zdarza się, że ludzie mdleją, co może również spowodować zranienie. Pacjent wydaje się zmęczony i wyczerpany i często nie bierze już aktywnego udziału w życiu. Ponadto występuje tak zwany brzuszek wodny, który może prowadzić do różnych infekcji i stanów zapalnych. Układ odpornościowy osoby dotkniętej chorobą jest również osłabiony, co zwiększa ryzyko infekcji i stanów zapalnych.

Zabieg zwykle nie powoduje żadnych szczególnych powikłań. Ma to zawsze miejsce przyczynowo i zależy od choroby podstawowej, która jest odpowiedzialna za hipoalbuminemię. Często zdarza się, że hipoalbuminemia jest spowodowana niedożywieniem, dlatego zdecydowanie w leczeniu powinien towarzyszyć psycholog.

Kiedy powinieneś iść do lekarza?

Jeśli zostaną zauważone objawy, takie jak niskie ciśnienie krwi lub oznaki wodnistego brzucha, problemem może być hipoalbuminemia. Należy skonsultować się z lekarzem, jeśli objawy utrzymują się przez dłuższy czas lub jeśli z czasem powodują silny dyskomfort. W przypadku zawrotów głowy, zmęczenia lub silnego bólu należy zawsze udać się do lekarza rodzinnego. Wysięk i infekcje, które pojawiają się bez powodu, również wymagają szybkiego wyjaśnienia.

Pacjenci niedożywieni z powodu zaburzeń odżywiania są szczególnie podatni na hipoalbuminemię. Nawet po poważnych oparzeniach lub ostrych stanach zapalnych istnieje zwiększone ryzyko zbyt niskiej zawartości albuminy we krwi. Każdy, kto należy do tych grup ryzyka, powinien natychmiast zgłosić się do lekarza z wymienionymi objawami. Osoby starsze i kobiety w ciąży również powinny szybko wyjaśnić nietypowe dolegliwości, aby uniknąć komplikacji. Dzieci najlepiej zabrać do pediatry. W ciężkich przypadkach, takich jak narastający ból czy ostry stan zapalny, zawsze wskazana jest wizyta w szpitalu.

Lekarze i terapeuci w Twojej okolicy

Leczenie i terapia

Leczenie hipoalbuminemii idzie w parze z leczeniem choroby podstawowej, która jest przyczyną niedoboru albuminy. Jeśli nastąpi wyciek wody z naczyń krwionośnych, zostanie to zatrzymane. W ten sposób obrzęk ustępuje.

W przypadku wyraźnego brzucha wodnego można nakłuć ścianę jamy brzusznej, dzięki czemu można odprowadzić nadmiar wody. Leki moczopędne są również przepisywane w celu usunięcia retencji wody. W przypadku niedożywienia spowodowanego anoreksją często przydatna jest psychoterapia. Należy również odpowiednio dostosować dietę.

Tutaj znajdziesz swoje leki

➔ Leki wzmacniające obronę i układ odpornościowy

Perspektywy i prognozy

Rokowanie hipoalbuminemii zależy od przyczyny choroby. W przypadku braku opieki medycznej rokowanie u tych pacjentów można określić jako złe. Jeśli choroba postępuje ciężko, dochodzi do uszkodzenia narządu i wymagany jest narząd dawcy. Ewentualnie dana osoba grozi przedwczesną śmiercią.

Jeśli chorobę podstawową można dobrze leczyć, rokowanie jest korzystne.W przypadku niedożywienia uzupełnia się brakujące składniki odżywcze lub pierwiastki śladowe, dzięki czemu po kilku tygodniach lub miesiącach nie ma żadnych objawów. Jednak nawrót jest możliwy w dowolnym momencie, gdy tylko wada pojawi się ponownie.

W przypadku poważnych oparzeń perspektywa wyleczenia się pogarsza. Często potrzebny jest przeszczep skóry. W celu złagodzenia objawów konieczna jest również długotrwała terapia. Choroby przewlekłe mają zwykle przedłużający się przebieg. U wielu pacjentów możliwe jest wyleczenie, ale czasami poprawa może zająć lata.

Oprócz nieprawidłowości fizycznych, w celu promowania powrotu do zdrowia należy wziąć pod uwagę stabilność psychiczną. W przypadku wystąpienia nietolerancji, przy uwzględnieniu wszystkich wymagań, hipoalbuminemia może być wolna od objawów. Jeśli pacjent zwraca szczególną uwagę na składniki zawarte w pożywieniu lub lekach, można odpowiednio zapobiec rozwojowi anemii.

zapobieganie

Ze względu na liczne choroby podstawowe, które mogą powodować hipoalbuminemię, nie są znane żadne znaczące środki zapobiegawcze. Jeśli można określić chorobę podstawową, jej leczenie uważa się za najlepszą profilaktykę.

Opieka postpenitencjarna

W przypadku hipoalbuminemii zwykle nie ma dostępnych specjalnych opcji i środków do dalszej opieki. Osoba dotknięta chorobą jest przede wszystkim zależna od wczesnego wykrycia i leczenia tej choroby, aby objawy nie pogorszyły się i nie wystąpiły dalsze powikłania. Z reguły w hipoalbuminemii należy najpierw zidentyfikować chorobę podstawową, a następnie ją leczyć.

Jedynie poprzez odpowiednie leczenie choroby podstawowej można całkowicie złagodzić objawy. Zabieg polega na odprowadzaniu wody, przy czym większość chorych musi także przyjmować leki. Ważne jest, aby zapewnić prawidłowe i regularne przyjmowanie leku. W przypadku dzieci rodzice muszą zwrócić uwagę na spożycie i skonsultować się z lekarzem w przypadku jakichkolwiek pytań lub wątpliwości.

Ponieważ hipoalbuminemia może również prowadzić do depresji lub stresu psychicznego, terapię psychologiczną należy rozpocząć wcześnie. Troskliwa troska i wsparcie przyjaciół i rodziny mają również bardzo pozytywny wpływ na dalszy przebieg choroby. W wielu przypadkach ważna jest również odpowiednia dieta w celu przeciwdziałania temu niedoborowi.

Możesz to zrobić sam

Podczas leczenia hipoalbuminemii lekarz koncentruje się na leczeniu choroby podstawowej. Odbywa się to zwykle za pomocą antybiotyków i diuretyków. Jednak pacjent może sam podjąć pewne działania, aby przyspieszyć powrót do zdrowia i zmniejszyć ryzyko powikłań.

Jeśli objawy są spowodowane niedożywieniem, należy zmienić dietę. W tym celu pacjent powinien skontaktować się ze specjalistą lub dietetykiem. Wspólnie ze specjalistą można opracować indywidualny plan żywieniowy, oparty na dolegliwościach fizycznych i optymalnie wspomagający gojenie. Ponadto często konieczna jest psychoterapia, ponieważ uporczywe niedożywienie jest często spowodowane poważnymi dolegliwościami emocjonalnymi. Pacjenci cierpiący na anoreksję powinni niezwłocznie udać się do poradni i umówić się na dalszą terapię.

Ponadto należy leczyć objawy. Chłodzenie i odpoczynek pomagają w bólu uciskowym spowodowanym obrzękiem. Na takie dolegliwości pomagają również łagodne maści, takie jak maść nagietkowa czy arnika. Jeśli te środki nie przyniosą skutku, należy skonsultować się z lekarzem. To samo dotyczy nietypowych objawów i ostrego bólu.