Chlorek sodu

Chlorek sodu jest również pod nazwą Sól kuchenna znany. Ten aktywny składnik jest stosowany jako roztwór chlorku sodu (roztwór soli) lub tabletki w celu uzupełnienia niedoboru chlorku, płynu lub sodu. Chlorek sodu jest stosowany jako uzupełnienie objętości w przypadku poważnej utraty krwi.

Co to jest chlorek sodu?

Chlorek sodu (sól kuchenna lub sól kuchenna) otrzymuje się w postaci soli sodowej z kwasu solnego. Wzór chemiczny to NaCl. W przypadku nadmiernej utraty płynów związanej z brakiem chlorku lub sodu podaje się roztwór soli. Roztwór chlorku sodu może uzupełnić dużą utratę krwi, podając go ogólnoustrojowo w kroplówce. Roztwory chlorku sodu są również stosowane miejscowo przy tzw. Suchych oczach lub w celu zmniejszenia obrzęku rogówki po badaniu wzroku.

Chlorek sodu jest również stosowany do nawilżania bandaży i chusteczek oraz do leczenia ran. Płukanie nosa jako terapia towarzysząca w przypadku zapalenia zatok i kataru działa kojąco na błony śluzowe. Substancja czynna jest również stosowana jako roztwór nośnikowy dla innych leków.

Efekt farmakologiczny

Równowaga płynów i zawartość sodu w organizmie człowieka są ze sobą ściśle powiązane. Jeśli stężenie sodu odbiega od normy, ta ujemna wartość wpływa również na zawartość płynu. Zwiększona wartość sodu oznacza wzrost zawartości płynów, zmniejszona zawartość sodu prowadzi do zmniejszenia ilości płynów w organizmie.

Dostarczając roztwór chlorku sodu, wyrównuje się niedobór sodu i jednocześnie dostarcza organizmowi płyny. Jednocześnie kompensowany jest istniejący niedobór chlorków. Chlorki odgrywają ważną rolę w równowadze kwasowo-zasadowej i chronią organizm przed nadmiernym zakwaszeniem.

Chlorek sodu ma lekko dezynfekujące działanie i nadaje się jako opatrunek na rany. W przypadku chorób nerek lub przewodu pokarmowego roztwór chlorku sodu równoważy równowagę płynów i elektrolitów, ponieważ biegunka, wymioty oraz zmniejszone spożycie pokarmu i płynów mogą powodować niedobór minerałów i odwodnienie (odwodnienie).

Innym obszarem zastosowania jest oczyszczanie (lewatywa) odbytnicy w celu oczyszczenia poszczególnych odcinków jelita przed kolonoskopią lub usunięciem chirurgicznym. Lewatywy są stosowane w celu ułatwienia wypróżnień osobom z niestrawnością, ponieważ rozrzedzają stolec i stymulują wypróżnianie.

Roztwór soli fizjologicznej musi być izotoniczny, ponieważ w przeciwnym razie lewatywa nieumyślnie wycofuje się lub dodaje płyn do krążenia przez jelita. Roztwory soli są dopasowane do zawartości soli w osoczu krwi, osmolalności osocza. Jest to koncentracja osmotyczna. Składniki osmotyczne roztworu soli mają związek z efektem odwadniania. W medycynie stosuje się przeważnie 0,9% izotoniczne roztwory soli. W przypadku tych roztworów chlorku sodu dziewięć gramów soli kuchennej rozpuszcza się w jednym litrze wody. Preferowanym roztworem jest roztwór Ringera, który zawiera chlorek sodu, wodorowęglan sodu, chlorek potasu i chlorek wapnia. Istnieją również roztwory soli fizjologicznej o stężeniu 10 i 45 procent hipertonicznych.

Zastosowanie i zastosowanie medyczne

Pacjenci, którzy doświadczyli dużej utraty krwi, na przykład podczas operacji lub po wypadku, otrzymują 0,9-procentowy roztwór chlorku sodu w celu uzupełnienia objętości krwi. Chlorek sodu rozpuszcza się w wodzie i podaje dożylnie pacjentowi. Roztwór ten nazywany jest również izotonicznym lub fizjologicznym roztworem soli, jeśli jego składniki mają taki sam skład jak krew. Ta właściwość izotoniczna jest ważna podczas podawania wlewu w celu uzupełnienia płynów ustrojowych i krwi bez wpływu sodu, chlorków i wody na objętość krwi w odniesieniu do jej składu.

Starożytni leczyli zakażone rany, posypując sól kuchenną bezpośrednio w miejsce rany, czemu towarzyszył silny ból spowodowany uczuciem pieczenia. Do tej starożytnej praktyki nawiązuje również powiedzenie „posyp solą otwartą ranę”. Sól działa silnie osmotycznie (odwadniająco) na komórki i niszczy patogeny, takie jak bakterie i mikroorganizmy, które gromadzą się wokół i w ranie. Wadą jest to, że nie tylko patogen, ale także dotknięte komórki są niszczone.

Współczesna medycyna wykorzystuje chlorek sodu do nawilżania opatrunków na rany, które są umieszczane na bolących miejscach, a tym samym promuje gojenie się ran, zapobiegając penetracji i / lub rozprzestrzenianiu się zarazków.

Chlorek sodu jest również stosowany w spa do kąpieli solankowych lub dodatków do kąpieli. Pobyt nad morzem jest zdrowy dla wszystkich osób cierpiących na dolegliwości ze strony układu oddechowego, takie jak zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, przewlekły kaszel czy infekcje zatok. Ulgę zapewniają inhalatory z aerozolem solnym. Wdychany składnik aktywny nawilża błony śluzowe dróg oddechowych i zmniejsza podrażnienia wywołane infekcjami grypopodobnymi, suchym kaszlem, chrypką i astmą. Wydziela się śluz i pacjent może kaszleć.

Spraye do nosa z chlorkiem sodu są również przydatną metodą leczenia. Chlorek sodu można również podawać organizmowi w postaci tabletek w postaci suplementów diety. Są one sprzedawane na przykład pod nazwami handlowymi „astorin®cardio Tabs K”, „tabletki Szwecja” lub „sole DHU-Schüsslera nr 8 sodu chloratum”. Tabletki z solą stołową mogą być przydatnym suplementem diety przy regularnym wysiłku fizycznym przy dużej utracie potu. Nawet podczas pobytu w regionach tropikalnych tabletki z solą stołową mogą być przydatnym suplementem diety ze względu na ich właściwości regulujące płyny i lekko dezynfekujące. Jedna tabletka zawiera 225 mg chlorku sodu. Dorośli przyjmują cztery tabletki dziennie, które pokrywają 69,34% dziennego zapotrzebowania. Nie wolno przekraczać maksymalnej dawki. Ponieważ niewłaściwe użycie może zaburzyć równowagę sodu i płynów, użytkownicy powinni skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą przed przyjęciem.

Zagrożenia i skutki uboczne

Nie ma ograniczeń, jeśli chodzi o stosowanie zewnętrzne do płukania ran i nosa. Przeciwwskazaniami są zwiększone stężenie sodu we krwi, nadmiar chlorku we krwi oraz przewodnienie w przypadku zmniejszonego lub zmniejszonego wydalania moczu. Dokładną analizę stosunku korzyści do ryzyka przeprowadza się u pacjentów ze zmniejszonym stężeniem potasu we krwi, ciężkim niedoborem sodu, niewydolnością serca, zatrzymaniem wody w tkankach, obrzękiem płuc (wodnistym płucem), ciężkimi zaburzeniami czynności nerek, nadmierną kwasowością organizmu, a także napadami w powikłaniach ciąży.

Jeśli pacjent jest już leczony kortyzonem (glikokortykoidy) lub mózgowym hormonem ATCH, należy unikać podawania roztworu chlorku sodu. Nie ma obaw w czasie ciąży czy karmienia piersią. U dzieci lekarz zadecyduje o dawce roztworu chlorku sodu. Opiera się na zapotrzebowaniu dziecka na elektrolity i płyny.

Możliwe skutki uboczne to nadmiar chlorku krwi, nadmiar sodu, nadwyrężenie objętości, podrażnienie żył, zapalenie ścian żył, zwiększone oddawanie moczu i biegunka.