Clonazepam

W Clonazepam jest lekiem przeciwdrgawkowym pochodzącym z grupy benzodiazepin. Jest stosowany w leczeniu chorób psychicznych i epilepsji.

Co to jest Clonazepam?

Clonazepam to jeden z leków o właściwościach uspokajających i przeciwskurczowych. Należy do grupy benzodiazepin. Środek wspomaga sen i ma pozytywny wpływ na niepokój. Jednak jest stosowany głównie w leczeniu drgawek epileptycznych.

Pierwsza benzodiazepina, zwana chlordiazepoksydem, pojawiła się na rynku w 1960 roku przez firmę farmaceutyczną Hoffmann-La Roche. W następnych latach opracowano inne benzodiazepiny o różnym działaniu. Od 1964 roku opatentowano również klonazepam, który był oferowany w Stanach Zjednoczonych od 1975 roku.

Efekt farmakologiczny

Jako benzodiazepina, klonazepam ma właściwość wiązania pewnych receptorów w mózgu, które są specyficzne dla tej grupy substancji. Komórki nerwowe w mózgu komunikują się za pomocą specjalnych substancji przekaźnikowych zwanych neuroprzekaźnikami. W punkcie kontaktowym komórka nerwowa uwalnia neuroprzekaźniki, które hamują lub stymulują. To z kolei powoduje zahamowanie lub pobudzenie dalszej komórki nerwowej, której percepcja substancji przekaźnikowej odbywa się poprzez receptory, które są punktami dokującymi. Jednak komórka nerwowa może zawsze produkować tylko określony rodzaj substancji przekaźnikowej, a następnie ją uwalniać.

Jednym z najważniejszych neuroprzekaźników hamujących jest GABA (kwas gamma-aminomasłowy). Przyjmując klonazepam, można zwiększyć hamujące działanie GABA na różne węzły nerwowe. W efekcie klonazepam osłabia pobudliwość mózgu, co z kolei może przeciwdziałać skłonności do skurczów epileptycznych. Dzięki tej procedurze klonazepam dobrze sprawdza się jako lek przeciwskurczowy, uspokajający i nasenny.

W przeciwieństwie do barbituranów, ryzyko depresji oddechowej jest mniej wyraźne w przypadku benzodiazepin, takich jak klonazepam. Z drugiej strony jednak istnieje większe ryzyko nadużywania benzodiazepin ze względu na szybką adaptację do klonazepamu.

Po zażyciu klonazepamu substancja czynna jest uwalniana do krwi przez jelita. Po jednej do czterech godzin środek osiąga najwyższy poziom w organizmie. Ponieważ klonazepam ma działanie rozpuszczalne w tłuszczach, może przede wszystkim gromadzić się w mózgu. Wątroba przekształca benzodiazepinę w produkty degradacji, które nie mają już żadnego efektu. Wydostają się z organizmu głównie poprzez mocz i stolec.

Zastosowanie i zastosowanie medyczne

Clonazepam jest stosowany głównie w leczeniu różnych postaci padaczki. Produkt nadaje się również do leczenia niemowląt i dzieci. Składnik aktywny jest również stosowany w leczeniu zaburzeń ruchowych, takich jak zespół niespokojnych nóg, niepokój lub skurcze mięśni żucia, a także lęk, fobie społeczne czy lunatykowanie.

Jednak stosowanie środka nie może trwać dłużej niż kilka tygodni. W przeciwnym razie istnieje ryzyko uzależnienia od klonazepamu. Ponadto lek po pewnym czasie traci swoje działanie. Jednak stałe leczenie klonazepamem jest czasami niezbędne, na przykład w przypadku ciężkiej epilepsji, której nie można skutecznie leczyć innymi środkami.

Clonazepam jest zwykle podawany w postaci tabletek. Do 250 miligramów klonazepamu w opakowaniu tabletki, lek jest dostępny na receptę w aptekach. Przy wyższych dawkach obowiązuje Ustawa o środkach odurzających, dlatego wymagana jest specjalna recepta na narkotyki. Zaleca się, aby nie przekraczać całkowitej dziennej dawki 8 miligramów.

Krople Clonazepam są również dostępne dla pacjentów z zaburzeniami połykania i dzieci poniżej szóstego roku życia. Zasadniczo leczenie rozpoczyna się od małej dawki klonazepamu. W dalszym przebiegu terapii następuje stopniowy wzrost.

Nie wolno nagle przerywać leczenia klonazepamem, ponieważ może to spowodować drgawki. Z tego powodu dawka jest stopniowo zmniejszana.

Zagrożenia i skutki uboczne

Terapia klonazepamem może powodować działania niepożądane, które można porównać z działaniami innych benzodiazepin. Należą do nich przede wszystkim zmęczenie, wydłużony czas reakcji, zawroty głowy, zmniejszone napięcie mięśni, osłabienie mięśni i chwiejny chód. Możliwe jest również zaczerwienienie skóry, swędzenie, zmiany pigmentacyjne, przejściowa utrata włosów, pokrzywka, nietrzymanie moczu, dolegliwości żołądkowe, nudności, bóle głowy, brak płytek krwi i utrata libido.

Rzadko może wystąpić reakcja alergiczna lub wstrząs alergiczny. Pacjenci w podeszłym wieku muszą zachować szczególną ostrożność ze względu na efekt zwiotczenia mięśni, ponieważ istnieje zwiększone ryzyko upadku.

Istnieją również przeciwwskazania. Na przykład klonazepamu nie wolno podawać w przypadku nadwrażliwości na benzodiazepiny lub w przypadku poważnych zaburzeń oddychania lub wątroby, a także uzależnienia od narkotyków lub alkoholu. Ponieważ klonazepam może przenikać przez łożysko do nienarodzonego dziecka i gromadzić się w nim, substancji czynnej nie należy podawać w okresie ciąży. W przypadku przedawkowania możliwe jest upośledzenie umysłowe lub wady rozwojowe u dziecka. Nie należy go również stosować w okresie karmienia piersią, gdyż środek może przenikać do mleka matki. Grozi to dziecku trudnościami w oddychaniu.

Możliwe są również interakcje między klonazepamem a innymi lekami wpływającymi na mózg. Mogą to być środki uspokajające, nasenne, znieczulające, przeciwbólowe, psychotropowe lub przeciwhistaminowe H1. Mają one intensyfikujący wpływ na lekarstwo. To samo dotyczy spożywania alkoholu.