ZA Przeszczep narządu to przeszczepienie organu do obcego organizmu. Ta skomplikowana procedura ma miejsce, gdy na skutek choroby lub wypadku dochodzi do awarii własnych organów. Największym zagrożeniem po przeszczepie jest ewentualne odrzucenie obcej tkanki, co w pewnych okolicznościach może doprowadzić do konieczności ponownego usunięcia przeszczepu.
Co to jest przeszczep narządów?
Pod jednym Przeszczep narządu Lekarze rozumieją operacyjną przeszczepianie zdrowego narządu do organizmu, w którym dany organ jest śmiertelnie chory lub nieodwracalnie uszkodzony w wyniku urazu.
Szczególnie często przeszczepiane są nerki, wątroba, płuca i serce, ponieważ życie pacjenta jest poważnie zagrożone, jeśli jeden z tych ważnych narządów ulegnie awarii. Aby otrzymać przeszczep narządu, należy spełnić określone wymagania. Ponadto konieczna jest zgodność danego dawcy, aby narząd nie został odrzucony natychmiast po zabiegu i trzeba go ponownie usunąć.
Z tego powodu krewni pacjenta są wykorzystywani jako dawcy, gdy tylko jest to możliwe. W przeciwnym razie narządy dawcy są często pobierane od zgodnego zmarłego, od którego lub od jego krewnych dostępne jest odpowiednie oświadczenie o wyrażeniu zgody.
Funkcja, efekt i cele
ZA Przeszczep narządu pojawia się pytanie, czy pacjent ma nieodwracalną chorobę lub uszkodzenie ważnego narządu.
Jeśli życie pacjenta jest zagrożone i nie ma szans na poprawę lub wyleczenie, osoba zainteresowana jest umieszczana na liście oczekujących na dawcę narządu. Im bardziej beznadziejna i krytyczna czasowo sytuacja pacjenta, tym wyżej znajduje się na liście oczekujących. Możliwa jest tzw. Żywa darowizna. Dzieje się tak w przypadku narządów lub części narządów, które dawca może oddać za życia, nie ponosząc przy tym większego uszczerbku na zdrowiu. Na przykład w ten sposób często oddawane są nerki lub części wątroby.
Inne narządy, takie jak serce, których nie można usunąć żyjącej osobie, są oddawane przez niedawno zmarłego. Z góry, za pomocą karty dawcy narządu lub innego oświadczenia o wyrażeniu zgody, wyrazili zgodę na wykorzystanie narządów po śmierci, o ile są one odpowiednie dla potrzebującego pacjenta. Jeśli wszystkie wymagania są spełnione, a dawca i biorca są ze sobą zgodni (co potwierdzają badania krwi i tkanek), narząd zostaje usunięty od zmarłego i jak najszybciej przeszczepiony do ciała pacjenta.
Po przeprowadzeniu interwencji należy się upewnić, że organizm przyjmie obcy organ i zaakceptuje go jak własny. W tej krytycznej fazie konieczne jest ciągłe monitorowanie medyczne. Celem przeszczepu narządu jest przywrócenie zdrowia pacjenta, tak aby mógł on prowadzić w większości normalne życie.
Narządy, które można obecnie przeszczepiać, obejmują zwykłe nerki, wątrobę i serce, a także części jelita cienkiego lub trzustki. Przeszczepiać można również tkanki, na przykład komórki szpiku kostnego lub rogówkę.
Ryzyka i niebezpieczeństwa
Największe ryzyko z jednym Przeszczep narządu jest możliwe odpychanie obcego organu. Zasadniczo organizm za każdym razem reaguje na przeszczepienie obcego mu organu.
Przyczyna tego leży w odmiennej strukturze powierzchni komórek tkankowych, które organizm odbiera jako ciała obce. W konsekwencji próbuje odrzucić nieznany organ. W najgorszym przypadku te naturalne reakcje mogą doprowadzić do śmierci narządu dawcy, który przestaje funkcjonować i musi zostać ponownie usunięty. Proces ten może mieć miejsce bezpośrednio po operacji, ostro lub przewlekle w dalszym przebiegu.
Aby tego uniknąć, pacjentowi podaje się leki hamujące reakcję odrzucenia. Jednocześnie jednak osłabiają one również układ odpornościowy, co prowadzi do zwiększonej podatności na infekcje. W tym czasie pacjent musi być ściśle monitorowany, aby móc jak najszybciej zidentyfikować jakiekolwiek reakcje.
To, jak silne okażą się reakcje odrzucenia, zależy od indywidualnego organizmu. Ogólnie rzecz biorąc, przeszczepy płuc, wątroby i serca są statystycznie bardziej narażone na odrzucenie niż inne narządy i tkanki.
.jpg)
