Plik terapia fotodynamiczna jest stosunkowo łagodną i jednocześnie skuteczną metodą leczenia powierzchownych guzów skóry, za pomocą tzw. fotouczulaczy i fal świetlnych uwalniane są w organizmie substancje, które specyficznie prowadzą do śmierci komórkowej chorych komórek.
Co to jest terapia fotodynamiczna?
Tak jak terapia fotodynamiczna (PDT) jest diagnostyczną i nieinwazyjną metodą terapeutyczną stosowaną w leczeniu powierzchownych guzów skóry (carcinoma in situ).
Zabieg jest skuteczną i łagodną alternatywą dla konwencjonalnych inwazyjnych zabiegów chirurgicznych.Terapia fotodynamiczna zwykle prowadzi do lepszych efektów estetyczno-kosmetycznych przy znacznie mniejszej lub zerowej blizny. Charakterystycznymi obrazami klinicznymi związanymi z nowotworami uleczalnymi fotodynamicznie są: choroba Bowena, rogowacenie słoneczne i podstawniaki (guz skóry o niewielkim nasileniu) najczęściej rozpoznawane w Europie Środkowej.
Ponadto, wirusowe zmiany skórne (w tym brodawki), a także wilgotne postacie zwyrodnienia plamki związanego z wiekiem (AMD), które powodują zatarcie nieprawidłowych naczyń krwionośnych w centrum siatkówki, można skutecznie leczyć za pomocą terapii fotodynamicznej.
Funkcja, efekt i cele
Plik terapia fotodynamiczna jest stosowany głównie w przypadku powierzchownych guzów skóry (np. basalioma), które wniknęły w głąb skóry na mniej niż 3 mm i mogą wystąpić m.in. w kontekście rogowacenia słonecznego lub choroby Bowena.
Ponadto zabieg może skutecznie leczyć zmiany wirusowe w skórze (np. Brodawki). W tym celu na zmienioną chorobowo skórę nakłada się miejscowo specjalny krem i przykrywa go, chroniąc przed światłem, przez około 3 godziny za pomocą plastra samoprzylepnego. Zawarty w kremie światłouczulacz (w tym Metvix, 5-ALA lub kwas delta-aminolewulinowy) wybiórczo stymuluje zmienione chorobowo komórki skóry do syntezy protoporfiryny IX, która jest prekursorem własnej porfiryny organizmu.
Z kolei porfiryna jest fotoaktywna i pod wpływem pewnych fal świetlnych stymuluje biosyntezę agresywnych rodników tlenowych (tzw. Efekt fotodynamiczny), które powodują obumieranie nieprawidłowych komórek. W większości ta reakcja chemiczna nie ma wpływu na zdrowe komórki. Ponieważ indywidualny ból może być odczuwany w różnym stopniu podczas napromieniania, przed rozpoczęciem terapii podaje się lek przeciwbólowy, a leczony obszar skóry jest schładzany za pomocą urządzenia z zimnym powietrzem podczas zabiegu.
Po zabiegu napromieniowane obszary skóry należy schłodzić i unikać tłustych kremów lub maści. Aby uspokoić i złagodzić ból, można zastosować żel z antybiotykiem. W zależności od ciężkości i stopnia zaawansowania guza skóry terapia może wymagać powtórzenia. W przypadku np. Wyraźnego rogowacenia słonecznego terapię fotodynamiczną należy powtórzyć po około 4 tygodniach.
Ponadto zaleca się kontrole co sześć miesięcy w celu wczesnego rozpoznania nawrotów. Opisany efekt fotodynamiczny może być również wykorzystany do celów diagnostycznych (diagnostyka fotodynamiczna lub diagnostyka fluorescencyjna). Po potraktowaniu dotkniętych obszarów skóry fotouczulaczem porfiryna, która selektywnie zgromadziła się w patologicznie zmienionych komórkach, może zostać uwidoczniona za pomocą lampy Wood (światło czarne). Pozwala to na wczesną diagnozę oraz szczegółową identyfikację i ocenę chorych obszarów skóry, co jest szczególnie istotne w przypadku często rozsianych postaci rogowacenia słonecznego.
Od pewnego czasu terapię fotodynamiczną stosuje się również w przypadku mokrych postaci zwyrodnienia plamki związanego z wiekiem. W okresie poprzedzającym zabieg laserowy do żyły ramiennej podaje się światłoczuły barwnik (w tym werteporfinę). Uszkodzone naczynia krwionośne w oku, które nagromadziły się dzięki fotouczulaczowi, mogą zostać szczególnie zatarte przez późniejsze napromieniowanie falami świetlnymi. Po terapii fotodynamicznej zwykle występuje zwiększona wrażliwość na światło, co powoduje konieczność noszenia ciemnych okularów przeciwsłonecznych i odpowiedniej odzieży ochronnej.
Ryzyko, skutki uboczne i niebezpieczeństwa
Generalnie idzie terapia fotodynamiczna wiąże się tylko z niewielkimi zagrożeniami i skutkami ubocznymi. Z reguły po zabiegu w okolicy leczonej skóry można zaobserwować rozległe zaczerwienienia i podrażnienia przypominające oparzenia słoneczne.
Zwykle ustępują w ciągu kilku dni. W rzadkich przypadkach po terapii fotodynamicznej można również wykryć tworzenie się skorupy, sączące się obszary skóry i obrzęki. Zarost na skórze, podobnie jak strupy, zwykle ustępuje automatycznie po kilku dniach.
W niezwykle rzadkich przypadkach terapia fotodynamiczna powoduje przesunięcie pigmentu (przebarwienia pozapalne), które objawia się nadmierną pigmentacją (ciemne przebarwienia) skóry. W ramach leczenia zwyrodnienia plamki związanego z wiekiem zabieg może spowodować obrzęk (zatrzymanie płynów) i inne uszkodzenia siatkówki. Ponadto nie można wykluczyć pogorszenia widzenia lub ślepoty w wyniku terapii fotodynamicznej.
.jpg)
.jpg)
