Portulaka

Portulaka (Portulaca oleracea) to roślina występująca na całym świecie w klimacie umiarkowanym. Należy do rodzaju portulaka i jest używana jako sałatka, warzywo, przyprawa i zioło lecznicze. Przede wszystkim dostarcza dużo witaminy C, więc kiedyś był lekarstwem na szkorbut, a teraz jest stosowany do obniżania poziomu lipidów we krwi.

Występowanie i uprawa portulaka

W zimnie iw nocy liście zawijają się. Mało wymagające zioło rozprzestrzenia się w kształcie gwiazdy blisko ziemi.

Pochodzenie Portulaka nie można już zweryfikować. Można założyć, że roślina pochodzi z Azji Mniejszej i regionu śródziemnomorskiego. Dziś Portulaca oleracea występuje na całym świecie w strefach klimatycznych umiarkowanych. W Niemczech roślina jednoroczna rośnie głównie w centrum i na południu, rzadko na północy. Roślina rośnie na bogatych w składniki odżywcze glebach piaszczystych i gliniastych, uwielbia ciepło i słońce.

W zimnie iw nocy liście zawijają się. Mało wymagające zioło rozprzestrzenia się w kształcie gwiazdy blisko ziemi. Występuje na obrzeżach pól, na polach, na poboczach dróg, w pęknięciach chodników i na nasypach kolejowych. Roślinę można uprawiać w ogrodzie jak również w doniczkach na parapecie. Portulaka to jedna z pionierskich roślin, która rozprzestrzenia się również na obszarach wolnych od roślinności.Ze względu na szybkie rozmnażanie jest ósmym najczęściej występującym gatunkiem roślin na świecie, można go zbierać kilka razy w roku.

Pierwsze zbiory mogą mieć miejsce już po czterech tygodniach od siewu. Portulaka ma różne kształty w zależności od jej położenia. Zioło dorasta do 30 cm wysokości, rośliny uprawne do 40 cm i od czerwca do października pokryte jest małymi żółtymi kwiatami. Zjawisko portulaka obejmuje jego wyjątkową zdolność do przełączania się między dwiema różnymi fotosyntezami (C4 i CAM), w zależności od warunków środowiskowych.

Efekt i aplikacja

Portulaka jest znana od tysięcy lat jako roślina spożywcza, a także roślina lecznicza i dzikie warzywa. Portulaka wspomniano już w 800 rpne Ze starego pisma wynikało, że babiloński król Merodach-Baladan cenił ją jako zioło lecznicze i uprawiał ją w swoim ogrodzie ziołowym. W średniowieczu to botanik i lekarz Tabernaemontanus w swojej księdze ziołowej z 1588 roku zalecił portulaka przeciw zgadze i zapaleniom dziąseł.

Ponieważ plonuje kilka razy w roku, można go stosować od wczesnego lata (około czerwca) do jesieni. Młode liście mają kwaśny, świeży, lekko słony i lekko orzechowy smak. Starsze liście są używane rzadziej ze względu na ich gorzki smak. Dlatego zaleca się zbieranie przed kwitnieniem. Pąki kwiatowe można stosować w occie jako substytut kaparów. Świeże przyprawy portulaka zupy, dipy, buliony, dania jajeczne, twaróg i sosy.

Zawartość soli sprawia, że ​​zwykła sól domowa jest prawie zbędna. Liście i łodygi dodaje się do sałaty i warzyw. Portulaka nadaje się również jako samodzielne warzywo. Jest parzona, siekana i gotowana na parze i podawana z rybą lub mięsem. Służy nawet do zapiekania. Nasiona portulaka są bogate w tłuszcz i białko. Mieloną mąkę można przyprawić do wypieku chleba.

Roślina zielarska nie może być przechowywana i nie nadaje się do suszenia lub zamrażania. Dlatego portulaka nie można używać jako herbaty. Najlepiej jest przetwarzać i spożywać bezpośrednio po zbiorach. Można go przechowywać w lodówce maksymalnie trzy dni. Liście można zakonserwować mocząc je w occie lub soli, chociaż część aromatu zostaje utracona.

Znaczenie dla zdrowia, leczenia i zapobiegania

Zmniejszyło się znaczenie tej rośliny dla medycyny europejskiej. Inaczej jest w tradycyjnej medycynie chińskiej, która używa portulaka przeciwko arteriosklerozy i zaburzeniom metabolizmu lipidów. Jednak w mniejszym stopniu medycyna naturalna nadal wykorzystuje roślinę, zwłaszcza świeże części zioła. Sok z portmonetki z tłoczonych liści pomaga przy niestrawności, zgadze i zapaleniach przewodu pokarmowego.

Leczy również bóle głowy i nerwowość. Mówi się również, że zioło lecznicze ma działanie łagodzące kaszel i obniżające gorączkę. Portmonetka w postaci kapsułek jest homeopatycznie stosowana do zwalczania wysokiego poziomu lipidów we krwi. Bogactwo witamin w Portulaca oleracea jest niekwestionowane. Ze względu na dużą ilość witaminy C roślina była kiedyś żuta przeciwko szkorbutowi. Dziś nadaje się jako lekarstwo na wiosenne zmęczenie, do oczyszczania krwi i pobudzania układu odpornościowego.

Aby wzmocnić efekt, portulaka można zmieszać z mniszkiem lekarskim i pokrzywą, aby uzyskać koktajl sokowy. Mówi się również, że świeżo wyciśnięty sok pomaga w walce z robakami. Lecznicze działanie portulaka wynika głównie z dużej zawartości witamin, minerałów i flawonoidów. Niedobór witamin można w naturalny sposób skompensować ziołami. Oprócz witaminy C zawiera witaminy A, B1, B2, B6 i E, a także minerały, śluz i pierwiastki śladowe, takie jak magnez, wapń, sód, fosfor, potas, cynk i żelazo, a także flawonoidy.

Te wtórne substancje roślinne mogą mieć działanie przeciwnowotworowe. Śluz portulaka rozwija swoje działanie ochronne, zwłaszcza w przewodzie pokarmowym, reguluje wypróżnienia, obniża poziom cukru we krwi i wiąże toksyny. Ważne są również kwasy tłuszczowe omega-3, których portulaka ma pod dostatkiem. Jako substancje niezbędne są one ważne w żywieniu człowieka, ponieważ organizm nie może ich sam wytwarzać. Badania wielokrotnie wykazały, że kwasy tłuszczowe zapobiegają zaburzeniom rytmu serca, zawałom serca, udarom i chorobom wieńcowym. Wspomagają również krążenie krwi i mają pozytywny wpływ na ciśnienie krwi i funkcje naczyniowe.