Rzepa

Jest to bardzo bogate w węglowodany warzywo Rzepa. Przyjechała do nas do Niemiec ze Skandynawii już w XVII wieku. Nazywana jest również „szwedzką rzepą”, co sugeruje jej skandynawskie pochodzenie.

Najprawdopodobniej jest to podgatunek rzepaku. W północno-wschodnich Niemczech również Wryke lub Wruke nazywa. W czasie wojny często było to niezbędne do przetrwania. Bardzo często robiono z niego gulasze, a nawet jadano na surowo, gdy był wielki głód. Szczególnie w okresie potrzeb I wojny światowej w 1917 roku warzywo to odgrywało bardzo ważną rolę w okresie tzw. "Zimy rzepy".

Ponieważ żołnierze często nie mieli okazji zrobić ciepłej zupy z rzepy znalezionej na polach, plastry buraków jadano na zimno jako substytut chleba. Na polach żołnierze rozpoznali wtedy rzepę i do dziś można ją rozpoznać po niebiesko-zielonych liściach.

Co powinieneś wiedzieć o rzepie

Pamiętając o złych czasach, rzepa nie była już niesłusznie pożądana po wojnie, a nawet została zapomniana. Jednak na znak świadomego odżywiania niemal każda gospodyni domowa nauczyła się wiele o zdrowym jedzeniu z wykładów i nowych książek kucharskich.

Pożegnała się ze swoją starą, bardzo tłustą i wysokokaloryczną kuchnią i starała się gotować jak najmniej kalorycznie i bogato w witaminy. Tak więc rzepa ze wszystkimi jej odmianami ponownie została uhonorowana. Znów zapamiętano te warzywa, które często ratowały życie w złych czasach iz których świadomie gotowana gospodyni mogła przygotować wiele niskokalorycznych potraw. Książki kucharskie dostarczyły jej niezbędnych wskazówek.

Znaczenie dla zdrowia

Rzepa nie wygląda zbyt atrakcyjnie, ale dla gospodyni dbającej o kalorie jest idealnym warzywem zimowym. Rzepa nadaje się szczególnie do pożywnych potraw.

Jest zbierany na polach od września do kwietnia i najlepiej oferowany na cotygodniowych targach. Jest bardzo łatwy do przechowywania. Ci, którzy mają zapasy, mogą przechowywać rzepę w piwnicy przez kilka miesięcy i dzięki temu mieć świeżą rzepę nawet latem, aby również przynieść na stół dania letnie.

Jeśli gospodyni domowa potrzebuje tylko połowy rzepy na danie, drugą połowę może przechowywać w lodówce w szufladzie na warzywa. Tutaj te warzywa będą przechowywane przez kilka dni. Kto kupuje buraki, powinien upewnić się, że kupi mniejszy okaz o gładkiej skórce i bez inwazji robaków.

Większa rzepa może być lekko zdrewniała. Rzepa, która jest żółta pod skórą, jest popularna jako pożywienie. Ma intensywny, słodki smak. Rzepa w kolorze białym wykorzystywana jest głównie jako pasza dla zwierząt.

Składniki i wartości odżywcze

Dla zdrowia, naszej największej wartości, olbrzymie znaczenie ma rzepa. W czasie wojny był największym dostawcą węglowodanów. Nawet dzisiaj ich procent węglowodanów jest ważny dla zdrowia.

Ponadto rzepa ma również większą zawartość beta-karotenu ze względu na swój kolor; zawiera dużo witaminy C, witaminy B1 i B2, winogrono i fruktozę, prowitaminę A, minerały i siarkę, olejki eteryczne. Warzywa te zawierają również żelazo, cynk i kwas foliowy i są niskokaloryczne ze względu na wysoką zawartość wody. Zawiera tylko 29 kalorii na 100 gramów.

Nietolerancje i alergie

Nic nie wiadomo o alergiach lub nietolerancji.

Wskazówki dotyczące zakupów i kuchni

Rzepa jest zwykle gotowana jako zupa. Ale smakuje też puree jako dodatek do dań rybnych lub mięsnych. Możesz nawet cieszyć się rzepą smażoną jak frytki. Z rzepy przyrządzana jest również pyszna sałatka, która świetnie smakuje w gorące letnie dni. Do tej sałatki kucharz potrzebuje pół buraka, pęczek pietruszki, 50 gramów orzechów włoskich, 3 łyżeczki brązowego cukru, 4 łyżki soku pomarańczowego, 4 łyżki octu balsamicznego, 4 łyżki oleju z orzechów włoskich.

Sos do rzepy sporządza się z posiekanych orzechów, pietruszki, karmelizowanego cukru, octu i soku, a następnie blanszowane buraki są podnoszone pod spód. Całość podawana jest na zimno i smakuje bardzo smacznie. Dobrze komponuje się ze świeżo opiekanym pieczywem orzechowym. To jednak zawiłości przygotowania rzepy. Ale zwłaszcza zimą zupa z rzepy to cudownie rozgrzewające danie, które następnego dnia nadal smakuje dobrze, nawet po podgrzaniu.

Wskazówki dotyczące przygotowania

We wszystkich częściach Niemiec zawsze jest wiele nowych lub starych przepisów na wykorzystanie rzepy. Przepis, który ludzie gotują przez większość czasu, to zupa z rzepy, taką jaką zrobiła moja babcia i która spodobała się całej rodzinie.

Do tej zupy potrzeba 800 gram marmurkowego, czyli lekko tłustego żeberka wieprzowego z kością. Mięso gotuje się przez półtorej godziny z kawałkiem pora, pół korzenia selera, dużą lub dwiema małymi marchewkami, solą, wodą, mieszanką warzyw zupowych i dwoma do trzech liści laurowych. Następnie bulion przesiewa się. Teraz do bulionu dodaje się 750 gramów ziemniaków i jeden kilogram uszczypniętej rzepy. Dodaje się cebulę duszoną z 50 gramami wędzonego boczku. Całość gotuje się przez kolejne 15 minut, po czym dodaje się mięso. Danie nie powinno się teraz długo gotować, bo inaczej rzepa nabierze smaku węgla drzewnego.

Teraz apetyczną zupę solimy i dodajemy pieprz. Jako dodatek do wędzonej kiełbasy lub kiełbasy bardzo dobrze smakuje. Wiele sprytnych przepisów na wykorzystanie rzepy obejmuje rzepę jako dodatek warzywny do dań mięsnych lub steków z rzepy. Znana jest również lasagne z rzepy z mięsem mielonym. Zapiekanki z mięsem mielonym są również przygotowywane z burakami i smakują wyśmienicie. Rzepa może być nawet używana do jedzenia dla niemowląt. Ponieważ smakuje słodko i można go dobrze rozgnieść, można go używać zamiast marchwi zarówno do posiłków dla dzieci, jak i dla niemowląt.

Maluch może samodzielnie zjeść owsiankę z talerza, a maluch może napełnić butelkę pitną, puree z buraków. W ten sposób zarówno niemowlęta, jak i małe dzieci otrzymują zdrową, wysokoenergetyczną żywność, która sprzyja ich rozwojowi przez długi czas.

Z tego powodu jest oczywiste, że rzepę można uznać za jeden z podstawowych produktów spożywczych. Jest zdrowa od niemowląt do starości. Dla dorosłych posiłek z rzepy zaspokaja jednodniowe zapotrzebowanie na cenne witaminy i minerały, ponieważ nawet oczyszczony uwalnia wszystkie ważne minerały i składniki do organizmu człowieka.