Około 40% światowej populacji żyje w tropikach. Plik Medycyna tropikalna zajmuje się tropikalnymi chorobami zakaźnymi i innymi problemami zdrowotnymi w tropikach. Służy mieszkańcom tropikalnych siedlisk i podróżnikom poruszającym się po tych terenach. Malaria jest prawdopodobnie najbardziej znaną chorobą tropikalną. Choroba Chagasa i denga to inne choroby tropikalne. Wirusy HI wywołujące AIDS pierwotnie pochodziły z tropików, a obecnie znajdują się na całym świecie. Wirus Ebola wywołuje wielki strach.
Co to jest medycyna tropikalna?
Medycyna tropikalna jest ważna w samych tropikach i poza nimi, ponieważ podróżujący na duże odległości często odczuwają choroby zakaźne i niezakaźne dopiero po opuszczeniu tropików. Część medycyny tropikalnej zajmująca się chorobami zakaźnymi jest bardzo ściśle związana z dziedzinami epidemiologii, mikrobiologii, wirusologii, bakteriologii i parazytologii.
Część medycyny podróży i medycyny lotniczej również należy do medycyny tropikalnej. Medycyna higieniczna stara się poprawić ogólne warunki higieniczne w tropikach. Medycyna weterynaryjna pomaga poprawić higienę zwierząt hodowlanych w tropikach. Entomologia medyczna i zoologia są ważnymi dyscyplinami pomocniczymi medycyny tropikalnej: wiele gatunków zwierząt, a zwłaszcza owadów, jest żywicielami i często nosicielami tropikalnych patogenów.
Zabiegi i terapie
Malaria jest najpowszechniejszą chorobą tropikalną. Na całym świecie 2 miliardy ludzi żyje na obszarach podatnych na malarię. Pacjenci z malarią są leczeni lekami przeciwmalarycznymi, które w łagodnych przypadkach zabijają jednokomórkowe patogeny z rodzaju Plasmodium i prowadzą do wygojenia. Jednak w ciężkich przypadkach skutki uboczne leków są ogromne. Ponieważ pasożyty są oporne, leki nadal nie są skuteczne. Dlatego ważna jest profilaktyka.
Dzięki profilaktyce ekspozycji ludzie unikają ukąszeń komarów przenoszących choroby komarów Anopheles. Pomocne mogą być moskitiery, odzież z długimi rękawami i środki odstraszające owady. Władze intensywnie zwalczają komary za pomocą pestycydów i odprowadzając zbędne nagromadzenie wody. Każdy, kto tymczasowo podróżuje przez obszary malarii, przyjmuje leki przeciwmalaryczne przez krótki czas.
Komary również odgrywają rolę w gorączce denga przenoszonej przez flawiwirusy. W Brazylii władze edukują ludność, aby niepotrzebnie nie zostawiła wody stojącej w wazonach z kwiatami lub beczkach na deszczówkę. Małe zbiorniki wodne służą jako siedlisko larw komara Aedes aegyoti. Te komary przenoszą chorobę wirusową, która jest trudna do zdiagnozowania.
Nauka wciąż stoi przed wielką tajemnicą dotyczącą pochodzenia i rozprzestrzeniania się wirusa HIV, który powoduje AIDS. Oczywiście dzisiaj AIDS występuje we wszystkich klimatach i wśród wszystkich grup ludzi. Wirus pierwotnie pochodził z tropikalnej Afryki i został w jakiś sposób przeniesiony z małp na ludzi. Obecnie odsetek populacji zakażonej wirusem HIV jest szczególnie wysoki w niektórych krajach Afryki. W służbie rozwojowej personel medyczny, który ma kontakt z próbkami krwi, ponosi szczególną odpowiedzialność za unikanie samozakażenia i zakażenia pacjentów poprzez ostrożne, sterylne i higieniczne metody pracy.
Wirus Ebola trafił na wiele nagłówków gazet: w 2014 roku w Afryce Zachodniej wybuchła epidemia wirusa Ebola. Choroba, która pierwotnie mogła przenosić się z nietoperzy na ludzi, może być przenoszona z człowieka na człowieka poprzez kontakt fizyczny oraz kontakt z krwią i płynami ustrojowymi. W rzeczywistości nie ma skutecznej metody leczenia krwotocznej Eboli. Terapia tej często śmiertelnej choroby ma na celu jedynie złagodzenie objawów.
W Ameryce Południowej jednokomórkowa Trypanosoma cruzi powoduje chorobę Chagasa. Choroba jest przewlekła od lat i osłabia serce i krążenie. Małe ssaki, takie jak psy i pancerniki, są rezerwuarem pasożytów Trypanosoma. Chorobę przenoszą drapieżne robale, czyli owady. Bardzo proste środki higieniczne były w stanie drastycznie zmniejszyć częstość występowania tej choroby wśród ludności wiejskiej: gładkie, pozbawione pęknięć ściany i dachy dają drapieżnym owadom mniej możliwości ukrywania się, a konsekwentne blokowanie psów z obszarów mieszkalnych rolników ogranicza przenoszenie choroby ze zbiornika patogenu na ludzi.
Diagnostyka i metody badań
W morfologii krwi pojawia się malaria wywoływana przez jednokomórkowe pasożyty z rodzaju Plasmodium. Krwinki barwione specjalnymi metodami barwienia uwidaczniają patogeny malarii. W większości przypadków dotyczy to czerwonych krwinek. Ważne jest, aby określić rodzaj malarii. Wszystkie patogeny malarii należą do rodzaju Plasmodium. Ale w tym rodzaju istnieją różne gatunki, które powodują choroby malarii o różnym nasileniu.
Gorączka denga nie jest tak łatwo wykrywalna w morfologii krwi. Ponieważ choroba jest wywoływana przez wirusy, wiarygodna diagnoza jest jedynie molekularnym dowodem biologicznym genomu flawiwirusów. Dzieje się to poprzez reakcję łańcuchową polimerazy replikującej DNA (PCR). Dzięki szybkiemu testowi ELISA można teraz tanio i szybko wykryć zakażenie wirusami HIV. Jednak szybki test daje również fałszywie dodatnie wyniki, które błędnie sugerują zakażenie wirusem HIV. Jeżeli dostępny jest pozytywny wynik szybkiego testu, konieczny jest zatem droższy test wykrywający.
Wirus Ebola można wykryć jedynie za pomocą złożonej analizy biologii molekularnej opartej na łańcuchowej reakcji polimerazy. Chorobę Chagasa można rozpoznać w początkowej fazie morfologii krwi. Jeśli choroba stała się przewlekła, można wykryć przeciwciała. W ksenodiagnozie wolne od pasożytów drapieżne robaki zjadają krew na pacjencie. Wtedy jednokomórkowe pasożyty można wykryć w drapieżnych robakach.
Oprócz wspomnianych chorób tropikalnych istnieje wiele innych chorób tropikalnych. Problem z diagnozą polega na tym, że lekarze mogą nie wiedzieć, że pacjenci wracają z tropików. Jednak przy dzisiejszej mobilności zawsze ważne jest, aby rozważyć chorobę tropikalną jako opcję diagnostyczną i zapytać pacjentów o ich podróże.
.jpg)
.jpg)
