Paraliż łokciowy

Objawy a Paraliż łokciowy różni się w zależności od osoby w zależności od przyczyny choroby. Przy wczesnej, kompetentnej terapii w różnych przypadkach możliwa jest regresja paraliżu.

Co to jest paraliż łokciowy?

w Paraliż łokciowy (w medycynie także jako Porażenie łokciowe Jest to uszkodzenie, które dotyczy nerwu łokciowego (nerw w splocie ramienia). Ponieważ nerw łokciowy zaopatruje różne mięśnie w okolicy ramienia i dłoni, paraliż łokciowy zwykle objawia się niewydolnością czynnościową odpowiednich mięśni.

Objawy porażenia łokciowego różnią się w zależności od miejsca uszkodzenia nerwu. Częstą konsekwencją porażenia łokci jest rozwój tzw. Pazura lub Pazur dłoni; Objawia się to u osoby dotkniętej chorobą w postaci rozstawionego kciuka i stawu śródręczno-paliczkowego, który pozostaje rozciągnięty nawet po zgięciu palców.

Inne możliwe objawy paraliżu łokciowego to drętwienie małych palców i ich jąder. U ludzi porażenie łokciowe jest najczęstszym uszkodzeniem nerwów, które biegną poza mózgiem i rdzeniem kręgowym.

przyczyny

Za jednym Paraliż łokciowy różne przyczyny mogą się ukrywać; Zwłaszcza w przypadku uszkodzeń nerwu łokciowego, które występują na ramieniu, porażenie jest często spowodowane urazem (przemocą zewnętrzną).

Ponadto złamania (złamania kości) w okolicy ramienia mogą również powodować paraliż łokciowy. W niektórych przypadkach do porażenia łokcia dochodzi w wyniku chirurgicznego leczenia urazów łokcia. Długotrwały ucisk na nerw łokciowy, szczególnie w okolicy łokcia, może sprzyjać porażeniu łokciowemu; Takie obciążenie ciśnieniowe może mieć miejsce na przykład w kontekście czynności zawodowych, w których często odbywa się opieranie się na łokciu.

Jazda na rowerze może również wywierać nacisk na nerw łokciowy; na przykład za pomocą kierownicy triathlonowej. Wreszcie, fakt, że ludzie są przykuta do łóżka, często powoduje paraliż łokciowy z powodu obciążeń ciśnieniowych.

Objawy, dolegliwości i oznaki

Objawy występują głównie w postaci porażenia mięśni i utraty zdolności motorycznych. Odnoszą się one do łokcia i nadgarstka. Tak zwana ręka pazurowa jest typowa. Lekarze używają tego terminu do opisania stanu, w którym stawy śródręczno-paliczkowe są nadmiernie wyprostowane, a stawy końcowe częściowo zgięte.

Wielu pacjentów skarży się, że nie mogą już poruszać małym palcem i palcem serdecznym. Kciuk zwykle pozostaje rozstawiony. Oznacza to, że nadgarstka można używać tylko w ograniczonym zakresie. Czasami inne grupy mięśni mogą zrekompensować ograniczenia neuronalne, dlatego osoby dotknięte chorobą nie zawsze są świadome choroby. Często powoduje to zwichnięcie łokcia.

Paraliż łokciowy charakteryzuje się nie tylko rozpoznawalną deformacją. Osoby dotknięte chorobą regularnie zgłaszają drętwienie. Wrażenie na palcach jest znacznie zmniejszone. Utrata funkcji mięśni ma istotny wpływ na życie codzienne. Proste czynności, takie jak pisanie lub obsługa urządzeń elektrycznych, są możliwe tylko przy dużym wysiłku.

Osoby chore mogą potrzebować pomocy przy małych zadaniach. Jeśli choroba nerwowa nie zostanie wyleczona na czas, może trwać trwale. Funkcjonalność jednej ręki jest wtedy zwykle wyraźnie ograniczona.

Diagnoza i przebieg

Diagnoza a Paraliż łokciowy Zwykle zaczyna się rozmowa z pacjentem, podczas której lekarz prowadzący pyta m.in. o wywiad chorobowy i indywidualne objawy chorego.

W kolejnym badaniu neurologicznym, różne tak zwane testy funkcji łokciowej mogą dostarczyć informacji o obecności porażenia łokciowego; na przykład testowana jest umiejętność zginania dłoni i palców pod różnymi oporami. Prędkość przewodzenia nerwu łokciowego można określić za pomocą tzw. Elektromiografii.

Wreszcie można jeszcze wykluczyć, że upośledzenie czynnościowe pacjenta ma podłoże inne niż problem porażenia łokciowego. Przebieg porażenia łokciowego zależy między innymi od jego przyczyny i odpowiednich etapów leczenia. Przy odpowiedniej terapii, na przykład paraliż łokciowy może często ustąpić z powodu ucisku.

Komplikacje

W przypadku paraliżu łokciowego występują poważne dolegliwości i powikłania. Mają one bardzo negatywny wpływ na jakość życia poszkodowanej osoby i mogą ją znacząco obniżyć. W przypadku paraliżu łokciowego wielu chorych jest uzależnionych od pomocy innych osób w życiu codziennym i nie może już łatwo wykonywać wielu codziennych czynności.

Pacjenci cierpią na poważne deficyty zdolności motorycznych i poznawczych. Prowadzi to również do ograniczeń ruchu i poważnych ograniczeń w życiu codziennym. W palcach pojawia się drętwienie i inne zaburzenia wrażliwości. Również samej ręki nie można już ruszać, przez co rozwija się ręka pazurowa. Może również wystąpić zwichnięcie łokcia.

Zwłaszcza u dzieci porażenie kości łokciowej może prowadzić do poważnych ograniczeń i opóźnień w rozwoju, tak że objawy i powikłania mogą pojawić się również w wieku dorosłym. Leczenie porażenia łokci zawsze zależy od choroby podstawowej.

Nie można przewidzieć przebiegu choroby. Osoby dotknięte chorobą mogą być uzależnione od interwencji chirurgicznych, aby złagodzić objawy. W większości przypadków porażenie kości łokciowej nie wpływa negatywnie na oczekiwaną długość życia pacjenta.

Kiedy powinieneś iść do lekarza?

W przypadku paraliżu łokciowego dana osoba jest zawsze uzależniona od wizyty u lekarza. Ta choroba nie może wyleczyć się samoczynnie, dlatego zawsze należy przeprowadzić badanie i późniejsze leczenie przez lekarza. Z reguły im wcześniej skonsultowano się z lekarzem, tym lepszy będzie dalszy przebieg choroby. Dlatego gdy tylko pojawią się pierwsze objawy i oznaki, poszkodowany powinien skonsultować się z lekarzem. W przypadku poważnego porażenia mięśni należy zgłosić się do lekarza.

Przede wszystkim atakowane są mięśnie rąk, przez co porażenie łokci również ogranicza codzienne życie. Ponadto silny ból rąk może wskazywać na tę chorobę i powinien zostać zbadany przez lekarza. Drętwienie rąk może również wskazywać na porażenie łokci i musi zostać zbadane przez lekarza. Chorobę może zdiagnozować lekarz rodzinny lub ortopeda. Dalsze leczenie przeprowadza specjalista.

Leczenie i terapia

Terapia Paraliż łokciowy zależy od czynników, takich jak przyczyny paraliżu i indywidualne objawy pacjenta.

Zasadniczo w leczeniu porażenia łokciowego można rozważyć zarówno postępowanie zachowawcze (niechirurgiczne), jak i chirurgiczne. W kontekście paraliżu łokciowego spowodowanego obciążeniami ciśnieniowymi, zachowawcza metoda leczenia polega na przykład na zmniejszeniu ucisku i wyściełaniu chorego ramienia. W nocy na ramię dotknięte porażeniem łokciowym można również założyć szynę, aby zapobiec odpowiednim ruchom zgięciowym.

Jeśli paraliżu łokciowego spowodowanego uciskiem nie można skutecznie leczyć zachowawczo, lekarz prowadzący często rozważa interwencję chirurgiczną. Porażenie nerwu łokciowego w wyniku urazów w okolicy łokcia jest również często leczone operacyjnie.

Na przykład nerw łokciowy można przenieść w ramach odpowiedniej operacji. Tak zwana neuroliza jest również możliwa w przypadku chirurgicznego leczenia porażenia łokciowego: wszelkie skurcze nerwu łokciowego (takie jak zrosty z tkanki bliznowatej) są usuwane w celu odciążenia nerwu. Chirurgiczne leczenie porażenia łokciowego zwykle wymaga unieruchomienia chorej ręki na kilka tygodni.

Tutaj znajdziesz swoje leki

zapobieganie

Jeden Paraliż łokciowy Długotrwałym obciążeniom ciśnieniowym można zapobiec, na przykład, chroniąc ramię; O ile to możliwe, można to zrobić w kontekście zawodowego i / lub sportowego nacisku na ramię, na przykład stosując odpowiednią wyściółkę. Urazom, które mogą prowadzić do paraliżu łokciowego, można zapobiec tylko w ograniczonym zakresie.

Opieka postpenitencjarna

Jeśli porażenie łokciowe leczono operacyjnie, w większości przypadków dotknięte ramię zostaje tymczasowo unieruchomione gipsem. Zabieg ten daje rozległej i głębokiej ranie możliwość regeneracji. Całkowite unieruchomienie ramienia w gipsie jest wymagane tylko w przypadku, gdy nerw łokciowy został poddany otwartej operacji.

Jeśli natomiast zabieg chirurgiczny przeprowadzono w sposób minimalnie inwazyjny z użyciem endoskopu, po operacji całe ramię zostaje opatrzone opatrunkiem uciskowym. Pacjent może delikatnie poruszać łokciem. Zszywki lub szwy nałożone podczas operacji można usunąć po około dziesięciu do 14 dniach. Warunkiem jest jednak to, aby rana goiła się gładko.

Często na końcu zabiegu umieszcza się mały drenaż. Zapewnia swobodny odpływ krwi i płynu z rany. Odpływ można usunąć po jednym do trzech dni. Zwykle unieruchomienie chorej ręki trwa od dwóch do trzech tygodni. Potem następuje fizjoterapia, podczas której ramię jest ponownie przyzwyczajane do zwykłych obciążeń przez okres kilku tygodni.

Zaleca się jednak ostrożność przy wykonywaniu ćwiczeń fizjoterapeutycznych, ponieważ w przypadku zbyt szybkiego zabiegu może wystąpić obrzęk i ból. Może to nawet zagrozić wynikowi operacji. Ważne jest również, aby unikać obciążeń mechanicznych i nadmiernego nacisku.

Możesz to zrobić sam

W zależności od przyczyny i terapii dostępne są różne sposoby samopomocy, aby przyspieszyć gojenie porażenia łokciowego. Zachowawczą terapię w domu można wesprzeć delikatnymi ćwiczeniami i dobrą pielęgnacją dotkniętych chorobą kończyn.

Jeśli założono szynę, należy ją nosić zgodnie z zaleceniami lekarza. Pacjenci najlepiej porozmawiać z fizjoterapeutą o ćwiczeniach, które można wykonywać w domu. Dieta powinna być dostosowana i dostarczać dużo minerałów i witamin podczas choroby. Ponadto mają zastosowanie ogólne środki, takie jak odpowiedni odpoczynek w łóżku i unikanie stresu. Dotkniętą ręką rękę należy ponownie ładować tylko stopniowo. Leczenie chirurgiczne można wspomóc, dbając o bliznę. Ręce dotkniętej chorobą nie wolno poddawać dalszym obciążeniom, aby blizna nie otworzyła się i nie doszło do ponownego porażenia lub urazu.

Osoby dotknięte chorobą powinny odpoczywać przez co najmniej cztery do sześciu tygodni. W tym okresie nie wolno wykonywać wyczerpującej pracy fizycznej. Z reguły za niezdolność do pracy opłaca Kasa Chorych. Jeśli podejrzewasz paraliż łokciowy, firma ubezpieczeniowa powinna zostać zaangażowana na wczesnym etapie.