Anestezjologia

Plik Anestezjologia odwołuje się do teorii znieczulenia wywoływanego przez środki znieczulające w celach medycznych, głównie chirurgicznych, w leczeniu bólu oraz w intensywnej medycynie. Aby zapewnić pacjentowi wygodę podczas zabiegów inwazyjnych, a także ułatwić lekarzowi interwencję, anestezjolog wykonuje znieczulenie częściowe lub ogólne.

Co to jest anestezjologia?

Specjalista anestezjolog odpowiada za dobór odpowiedniego środka znieczulającego, prawidłowe dawkowanie, opiekę przed i pooperacyjną nad pacjentem, a także za monitorowanie parametrów życiowych i ewentualną interwencję w trakcie zabiegu.

Ponieważ niektóre wcześniejsze choroby lub dyspozycje oznaczają większe ryzyko przy znieczuleniu ogólnym, ważne jest, aby anestezjolog dokładnie znał historię pacjenta. Anestezjologia to specjalizacja medycyny, która ze względu na szeroki wachlarz zastosowań często styka się z innymi dziedzinami. Anestezjolodzy mogą wymagać pracy we wszystkich przypadkach, w których pacjent odczuwa ból, wymagana jest interwencja chirurgiczna lub pacjent jest leczony na oddziale intensywnej terapii. Znieczulenie może odbywać się lokalnie, regionalnie lub ogólnie. W przypadku znieczulenia miejscowego wyraźnie wyznaczony obszar jest znieczulany w celu, na przykład, zabiegów chirurgicznych, oczyszczenia rany i innych rzeczy.

W przypadku znieczulenia miejscowego znieczulana jest jedna część ciała. Oba rodzaje znieczulenia nie mają wpływu na świadomość. Podczas zabiegu pacjent nie śpi, ale nie odczuwa bólu w znieczulonym miejscu. Oprócz ulgi fizycznej ma to również tę zaletę, że pacjent nie wzdryga się ani nie skurczy, gdy ból jest spowodowany zabiegiem, co mogłoby skutkować urazami. Znieczulenie ogólne wpływa również na świadomość pacjenta. Ponadto wywołuje również niewrażliwość na ból i bezruch.

Zabiegi i terapie

Trudno jest przypisać anestezjologię do określonych specjalności medycznych czy chorób. Duża liczba możliwych podobszarów medycznych może wskazywać przypadki, w których konieczne jest znieczulenie. Dotyczy to jednak szczególnie chirurgii, medycyny ratunkowej, medycyny intensywnej terapii i terapii bólu.

Z ich strony interwencje chirurgiczne mogą mieć swoje źródło we wszystkich możliwych obrazach klinicznych; Leczenie guzów, chirurgia plastyczna, chirurgia szczękowo-twarzowa, usuwanie wyrostka robaczkowego i migdałków, zabiegi ginekologiczne, przeszczepy narządów i usuwanie wrzodów żołądka to tylko niektóre z możliwych zabiegów, które mogą wymagać znieczulenia ogólnego lub miejscowego. Leczenie ran i urazów spowodowanych wypadkami często wymaga znieczulenia.

Anestezjolog rzadko stawia diagnozę lub sugeruje leczenie. Na przykład decyzja, czy cierpienie pacjenta powinno zostać zmniejszone, czy wyeliminowane poprzez operację, a nie za pomocą leków lub innego leczenia, należy do odpowiedniego specjalisty.

Szczególnie w przypadku znieczulenia ogólnego do prawidłowego, możliwie najmniejszego ryzyka znieczulenia wymagana jest dokładna znajomość historii medycznej pacjenta ze strony anestezjologa. W szczególności anestezjolog bierze pod uwagę choroby serca, nietolerancję leków i ogólny stan pacjenta.

Leczenie bólu to kolejny ważny obszar zastosowań anestezjologów. Często monitorują ofiary wypadków lub pacjentów otrzymujących intensywną opiekę medyczną i ich funkcje życiowe, nawet jeśli nie zastosowano znieczulenia ogólnego.Jeśli ich stan się pogorszy lub wystąpi ból, anestezjolog może zastosować leki znieczulające lub narkotyczne i przynieść ulgę pacjentowi. Może być konieczna sztuczna wentylacja, do której pacjent jest uspokojony, szczególnie w medycynie intensywnej terapii.

Tutaj znajdziesz swoje leki

Diagnostyka i metody badań

W przypadku znieczulenia miejscowego lek jest zwykle wstrzykiwany w miejsce, które ma być znieczulone, w celu wyłączenia odczuwania bólu. Inne opcje obejmują stosowanie odrętwiających maści lub sprayów. Jest to przydatne w przypadku niewielkich zabiegów, takich jak pielęgnacja mniejszych ran. Szycie ich można również ułatwić poprzez wcześniejsze znieczulenie.

W przypadku znieczulenia regionalnego, takiego jak znieczulenie zewnątrzoponowe (w skrócie PDA), splot nerwowy odpowiedzialny za określony obszar ciała jest znieczulany. Zwykle są bardziej skuteczne niż metody „znieczulenia miejscowego”. Jednak terminologia medyczna nie jest ustandaryzowana. W przypadku PDA jako przykładu znieczulenia regionalnego, ciało jest znieczulane od określonego punktu kręgosłupa w dół. Ruchliwość tego obszaru również nie jest już podawana w okresie działania. Ten rodzaj znieczulenia jest często stosowany przy porodzie, ponieważ matka nie musi być nieprzytomna, ale bardzo ograniczone, miejscowe znieczulenie nie byłoby w pełni skuteczne w łagodzeniu bólu.

Można przeprowadzić badania, takie jak USG serca lub badanie czynności płuc, aby zdecydować, czy znieczulenie ogólne jest możliwe dla pacjenta, czy też stwarza zbyt duże ryzyko. Podczas znieczulenia ogólnego funkcje życiowe pacjenta są stale i dokładnie monitorowane i wyświetlane na ekranach. Ciało jest tak intensywnie uspokajające, że nawet jego samodzielne oddychanie zawodzi. Dlatego pacjenci w znieczuleniu ogólnym są sztucznie wentylowani za pomocą tzw. Intubacji, która przejmuje funkcję płuc.

Monitorowane są tętno, czynność serca i ciśnienie krwi, aw przypadku wystąpienia groźnych nieprawidłowości system ostrzega anestezjologa za pomocą akustycznych dźwięków ostrzegawczych i może szybko podjąć środki zaradcze. Na przykład nietolerancja leku na jeden ze stosowanych środków znieczulających może być nieznana do czasu operacji. Nawet po operacji pozostaje u pacjenta do dalszej opieki lub jest dla niego dostępny, gdyż często mogą wystąpić drobne i rzadko zagrażające życiu powikłania pooperacyjne.