bylica

bylica to niepozorne, mało wymagające i rozpowszechnione zioło o ciekawym zastosowaniu jako zioło i roślina lecznicza. Należy do rodziny stokrotek z rodzaju Artemisia. Istnieje europejska i azjatycka odmiana bylicy zwyczajnej, różniące się tylko nieznacznie składem.

Występowanie i uprawa bylicy

Bylica osiąga wysokość do 2 metrów, ale jej ciemny kolor liści i niepozorne kwiaty mogą wyjaśniać lekceważenie tego zioła. Ale każdy, kto lepiej zna tę roślinę, jest szczęśliwy, że przekonuje się o jej zaletach.

Z Bylica zwyczajna, także po prostu jako bylica to nieskomplikowana roślina, która nie stawia gleby zbyt dużym wymaganiom. Często występuje w Ameryce Północnej, Europie i Azji na zarośniętych obszarach, takich jak pobocza dróg, nasypy lub nasypy. Dlatego jest również uważany za chwast.

Roślina należąca do rodziny słoneczników, znana jest również jako zioło i roślina lecznicza, oferowana w handlu w różnych postaciach. Bylica zwyczajna, typowy chwast okopowy, pierwotnie rozprzestrzenił się w rolnictwie neolitycznym. Wszechobecność rośliny często utrudnia nawet postrzeganie jej jako wartościowego zioła i rośliny leczniczej.

Bylica osiąga wysokość do 2 metrów, ale jej ciemny kolor liści i niepozorne kwiaty mogą wyjaśniać lekceważenie tego zioła. Ale każdy, kto lepiej zna tę roślinę, jest szczęśliwy, że przekonuje się o jej zaletach. Bylica charakteryzuje się wyprostowanymi, słabo owłosionymi łodygami, z których wyłaniają się boczne kwiatostany wiechy i jędrne, pierzaste liście. Liście są zielone na górnej stronie i szaro-białawe na spodzie. Okres zbiorów bylicy trwa od lipca do września.

Efekt i aplikacja

Bylica pospolita zawiera wiele cennych składników, dzięki czemu jest ciekawą rośliną zielarską i leczniczą. Jego głównymi składnikami aktywnymi są laktony seskwiterpenowe i olejki eteryczne. W mniejszych stężeniach można również znaleźć flawonoidy, hydroksykumaryny, poliiny, triterpeny i karotenoidy. Laktony seskwiterpenowe są bardzo skuteczne w zwalczaniu bakterii, grzybów, robaków i pasożytów.

W wyższych stężeniach są również skuteczne przeciwko ssakom. W roślinie pełnią funkcję substancji obronnych. Ta grupa substancji odpowiada za gorzki smak zioła. Natomiast dzięki właściwościom przeciwbakteryjnym lub przeciwgrzybiczym rozwija lecznicze właściwości bylicy. Roślina zawiera również 0,2% złożonej mieszanki olejków eterycznych, takich jak kamfora, tujon, 1,8-cyneol i linalol.

Kamfora wspomaga krążenie krwi i rozluźnia śluz. W wyższych dawkach może również powodować niepokój i pobudzenie. Jednak składniki aktywne bylicy występują w fizjologicznie tolerowanych stężeniach, tak że roślina ta jest często używana jako przyprawa lub roślina lecznicza. Bylica była już w starożytności znana jako roślina lecznicza, aw przeszłości była nawet uważana za matkę wszystkich roślin leczniczych.

Obecnie produkuje się różne herbaty bylicy. Herbatę przygotowuje się w postaci naparu i pozostawia na 2-3 minuty. W zależności od potrzeb dziennie można wypić 1-3 filiżanek herbaty bylicy. Jednak ze względu na wysoką skuteczność składników należy unikać przedawkowania. Po 6 tygodniach ciągłego użytkowania należy zrobić trzytygodniową przerwę.

W medycynie chińskiej bylica pospolita używana jest do moksopulacji. Podczas moksybucji liście bylicy zapalane są w postaci małych stożków, a tlące się stożki moksa umieszczane są na określonych punktach akupunkturowych. Tam wytwarzają ciepło, a tym samym działają na odpowiednie punkty akupunktury.

Bylica zwyczajna jest również często używana jako przyprawa w kuchni. Przyprawa nabiera charakterystycznego gorzkiego smaku i zapewnia lepsze trawienie, szczególnie w przypadku potraw tłustych. Jednocześnie pobudza apetyt. Stymulowana jest produkcja soku żołądkowego i żółci. W przypadku bylicy pospolitej wykorzystuje się całą roślinę od korzeni przez liście do kwiatów.

Znaczenie dla zdrowia, leczenia i zapobiegania

Bylica ma ogromne znaczenie dla zdrowia. Jak już wspomniano, jego właściwości lecznicze znane były już w starożytności. Za jego skuteczność w walce z bakteriami, grzybami, robakami i pasożytami odpowiadają głównie zawarte w nim laktony seskwiterpenowe. Złożony olejek eteryczny działa również w tym kierunku. Poza tym wspomaga krążenie krwi i rozluźnienie śluzu.

Tak więc bylica pospolita ma m.in. właściwości przeciwbakteryjne, przeciwgrzybicze, trawienne, pobudzające apetyt i wspomagające krążenie krwi. Stosuje się go przy objawach takich jak niestrawność, infekcje pęcherza, schorzenia ginekologiczne, osłabienie dróg żółciowych, zaburzenia krążenia czy zaburzenia nerwowe. Ze względu na dużą liczbę składników można się spodziewać różnorodnych efektów. Aktywne składniki bylicy są w dopuszczalnym stężeniu. Jednak skutki uboczne mogą oczywiście wystąpić również w przypadku przedawkowania.

Dlatego dziennie nie należy pić więcej niż trzy filiżanki herbaty bylicy. Następnie należy przerwać regularne stosowanie herbaty przez sześć tygodni na około trzy tygodnie. Tylko w ten sposób można zapewnić skuteczne działanie bylicy na zdrowie. Działa profilaktycznie na wiele chorób. Na szczególną uwagę zasługuje jego działanie na trawienie. Wielu objawom, takim jak wzdęcia, gazy, biegunka czy zaparcia, można zapobiec stosując herbatki bylicy lub przyprawy bylicy.

Herbata ma również działanie uspokajające. Wcierany olejek z bylicy działa kojąco na choroby reumatyczne. Trzeba jednak zaznaczyć, że są osoby uczulone na bylicę. Może to na przykład wywołać ataki astmy. Niektóre bardzo wrażliwe osoby również bardzo intensywnie reagują na bylicę i dlatego mogą jej używać tylko w bardzo małych ilościach. #

Ponadto podczas stosowania należy zwrócić uwagę na dawkowanie. Zbyt duża dawka może prowadzić do nieprzyjemnych skutków ubocznych. Nie należy również stosować bylicy w przypadku gorączki lub we wczesnej ciąży.