Występowanie i uprawa ogórecznika
Z Ogórecznik jest rośliną jednoroczną. Uderzające są ciemne, owłosione liście i początkowo różowe, później niebieskie kwiaty. Są one często używane w kuchni: liście jako przyprawa, np. Do sałatki z ogórków lub past ziołowych, jadalne kwiaty jako dekoracja. Według Federalnego Instytutu Oceny Ryzyka liście zawierają substancje szkodliwe dla wątroby i dlatego nie powinny być spożywane regularnie ani w dużych ilościach.
Jednak nic nie stoi na przeszkodzie, aby sporadycznie używać go jako zioła przyprawowego. Liście powinny być zawsze świeże i surowe, ponieważ tracą dużo swojego aromatu podczas suszenia lub gotowania. Można je konserwować, mocząc je w occie lub oleju.
W sprzyjających warunkach ogórecznik osiąga wysokość do 70 centymetrów. Roślina pochodzi z regionu śródziemnomorskiego i rozpowszechniła się w całej Europie poprzez uprawę w średniowiecznych ogrodach klasztornych. Z reguły rośnie w ogrodach, ale czasami występuje w postaci dzikiej.
Efekt i aplikacja
Lecznicze użycie liści nie jest zalecane ze względu na zagrożenie dla zdrowia. Nie dotyczy to jednak nasion i otrzymanego z nich oleju. Są bezpieczne i dostępne w różnych formach preparatów. Oprócz możliwego uszkodzenia wątroby, ryzyko obejmuje również wpływ na krzepnięcie krwi.
Wzmacniają to składniki ogórecznika. Na to działanie niepożądane powinny szczególnie zwrócić uwagę osoby przyjmujące leki zmniejszające krzepliwość krwi. W razie wątpliwości przed dłuższym stosowaniem należy skonsultować się z lekarzem.
Liście ogórecznika lekarskiego są nadal używane jako herbata wykrztuśna na kaszel. Jednak ze względu na opisane skutki uboczne nie należy tego przyjmować przez dłuższy czas. Ziołolecznictwo opisuje pocenie się i odtruwanie ogórecznika. Dlatego był stosowany jako środek przeciwgorączkowy i do detoksykacji. Opisano również działanie przeciwzapalne w przypadku ogórecznika, dlatego też stosowano go w leczeniu ran lub wysypek.
Czasami istnieją dowody na pozytywny wpływ na cerę atopowego zapalenia skóry. W tym celu olej tłoczony z nasion rośliny stosuje się wewnętrznie lub zewnętrznie. Do użytku wewnętrznego dostępne są różne postacie dawkowania. Olej z nasion ogórecznika lekarskiego jest dostępny w postaci kapsułek lub tabletek. Ale można go też po prostu włączyć do codziennej diety i stosować np. Jako olej do sałatek.
Podczas używania tabletek lub kapsułek należy przestrzegać informacji o dawkowaniu producenta; podczas używania oleju w kuchni za skuteczną uważa się dawkę 0,5-3 grama. Jednak efekt staje się widoczny dopiero po 4 do 12 tygodniach. Podobny pozytywny efekt opisano również w przypadku łuszczycy. Stosowanie oleju z ogórecznika lekarskiego może również przynieść ulgę w tych chorobach skóry. W tym celu lekarz zazwyczaj przepisuje maść indywidualnie mieszaną w aptece dla pacjenta i jego potrzeb skóry.
Ziołolecznictwo opisuje również uspokajające działanie ogórecznika. Dlatego często był używany jako łagodny środek nasenny. W przeszłości był również często używany przeciwko melancholii. Ponadto zioło ma działanie wzmacniające i przeciwnadciśnieniowe. Ma również pozytywny wpływ na przemianę materii i narządy trawienne.
Ogórecznik jest używany zewnętrznie jako herbata, nalewka lub maść, na przykład przy zapalnych chorobach skóry lub trudno gojących się ranach. Herbata jest często zalecana do celów leczniczych w ziołolecznictwie. Przygotowuje się to z jednej lub dwóch łyżeczek suszonego zioła, które zalewamy wrzącą wodą.
Po zaparzeniu przez 10 minut pije się go na gorąco małymi łykami. Trzy filiżanki tej herbaty pije się dziennie, ale nie dłużej niż sześć tygodni. To z jednej strony ogranicza skutki uboczne ogórecznika, z drugiej zaś zapobiega przyzwyczajeniu się organizmu do produktu.
Znaczenie dla zdrowia, leczenia i zapobiegania
Ze względu na opisane zagrożenia dla zdrowia ogórecznik jest obecnie rzadko stosowany w medycynie. Przy stosowaniu w kuchni pozytywne aspekty zdrowotne rośliny mogą pojawić się również na boku.
W związku z rozwojem alternatywnych form leczenia, zwłaszcza w przypadku chorób skóry, należy spodziewać się wzrostu znaczenia. Ponieważ może być stosowany zarówno wewnętrznie, jak i zewnętrznie, produkt może być używany do zaspokajania różnych życzeń i potrzeb pacjentów. Do krótkotrwałych zastosowań można wykorzystać zebrane samodzielnie zioła. W przypadku dłuższej kuracji warto zastosować gotowe preparaty.
Z jednej strony zawartość substancji czynnej jest zawsze względnie taka sama ze względu na kontrolę jakości. Z drugiej strony, jak już opisano, są one wytwarzane z oleju z nasion i dlatego nie zawierają żadnych szkodliwych substancji. W każdym przypadku należy wcześniej skonsultować się z lekarzem w przypadku zaistnienia problemów zdrowotnych, które mogłyby uniemożliwić leczenie środkiem.
.jpg)
