Plik Dieta eliminacyjna jest metodą diagnostyczną do określania nietolerancji pokarmowej, gdy testy alergologiczne nie dostarczyły wystarczających informacji. W diecie eliminacyjnej jedzenie jest codziennie pomijane zgodnie z ustalonym schematem, a następnie dodawane z powrotem do menu, aby można było prześledzić reakcje organizmu na jego spożycie.
Co to jest dieta eliminacyjna?
Testy alergologiczne nie zawsze dostarczają wystarczających informacji o nietolerancji jednego lub więcej pokarmów. Bardziej pewna diagnoza jest jednak możliwa przy diecie eliminacyjnej. Dzieli się na dwie fazy, eliminację i fazę prowokacji.
Podczas procesu eliminacji wszystkie potencjalnie niezgodne potrawy są usuwane z menu. Można spożywać tylko niektóre dozwolone pokarmy. W ten sposób dieta eliminacyjna zapewnia, że pacjent nie reaguje na pokarm, który może jeszcze znajdować się w przewodzie pokarmowym. Zamiast tego je tylko pokarmy, które z pewnością może tolerować, ponieważ nie ma na nie żadnych znanych nietolerancji. Podczas fazy eliminacji może dojść do utraty dużej wagi z powodu utraty wody. To już wskazuje na nietolerancję.
Gdy już po kilku dniach rozpocznie się faza prowokacji, może się okazać, czego pacjent nie toleruje. Podczas tej fazy diety eliminacyjnej codziennie spożywany jest jeden potencjalnie nietolerowany pokarm. Ważne jest, aby spożycie odbyło się wczesnym rankiem, aby organizm miał cały dzień na reakcję. Pacjent dokumentuje objawy i obserwacje w ciągu następnych kilku dni. Z pomocą tej dokumentacji lekarz może po fazie prowokacji określić, czy występuje nietolerancja na którąś z badanych pokarmów. Dieta eliminacyjna trwa około miesiąca przez te dwie fazy.
Funkcja, efekt i cele
Dieta eliminacyjna służy do diagnozowania nietolerancji wielu pokarmów. Jest stosowany, gdy inne metody nie dostarczyły wystarczających informacji. Pacjent może to zrobić samodzielnie, ale dieta eliminacyjna ma znaczenie tylko wtedy, gdy została przeprowadzona pod obserwacją lekarza.
Dieta eliminacyjna może określić nietolerancję łącznie 20 różnych substancji. W dowolnym momencie można oczywiście rozszerzyć o dodatkowe produkty. Dieta eliminacyjna zazwyczaj testuje między innymi nietolerancję na alkohol, kawę, herbatę, mleko krowie, produkty sojowe, pszenicę (gluten), owoce cytrusowe, jajka lub ryż. Jeśli w dniu diety eliminacyjnej pacjent zareaguje objawami, że zjadł jeden z tych pokarmów, to można dość wyraźnie powiedzieć, że jest to reakcja organizmu na ten właśnie pokarm.
W obu fazach diety eliminacyjnej otrzymuje od lekarza kwestionariusz objawów, w którym odnotowuje typowe objawy i dolegliwości związane z nietolerancją. Pacjent może wówczas wskazać na skali od 1 do 10, w jakim stopniu dostrzegł objaw, jeśli powinien był wystąpić. Lekarz może następnie ocenić kwestionariusz i dowiedzieć się, na co zareagował pacjent i czy są jakieś powiązania. Dieta eliminacyjna może zatem z jednej strony zapewnić wiarygodną diagnozę, ale może również dostarczyć informacji do dalszych badań, na przykład w celu zidentyfikowania alergii krzyżowych lub jednoczesnego wykrycia kilku równoległych nietolerancji.
Po zastosowaniu diety eliminacyjnej wyniki te są wykorzystywane do porady dietetyka lub specjalisty ds. Żywienia, ponieważ osoba dotknięta chorobą musi naturalnie zareagować na rozpoznanie i zmienić dietę.
Ryzyko, skutki uboczne i niebezpieczeństwa
Dieta eliminacyjna jest metodą o stosunkowo niskim ryzyku określania nietolerancji lub alergii na określone pokarmy. Istnieje ryzyko, że pacjent nie przestrzega sumiennie diety eliminacyjnej, błędnie interpretuje ich objawy lub nie dokumentuje ich odpowiednio.
W najlepszym przypadku kwestionariusz dotyczący objawów jest przeprowadzany przez cały czas, aby można było natychmiast zanotować, jeśli wystąpią objawy. Jeśli o tym zapomnisz, lekarz będzie pracował z fałszywymi wynikami. W diecie eliminacyjnej ważne jest również, aby badane produkty były spożywane wcześnie rano. Jedynym wyjątkiem jest test alkoholowy, który zwykle wykonuje się w ostatnim dniu diety eliminacyjnej. Można to oczywiście pić wieczorem. Jeśli jednak inne pokarmy zostaną spożyte zbyt późno w ciągu dnia, pacjent może zasnąć, gdy pojawią się objawy, lub mogą pojawić się dopiero następnego dnia, kiedy zostanie przetestowany następny pokarm. To również sfałszowałoby wyniki.
W takim przypadku najlepiej natychmiast skonsultować się z lekarzem. To opóźnia dietę eliminacyjną o jeden dzień, a jedzenie spożywane zbyt późno od dnia poprzedniego jest ponownie testowane. Rzadkim zagrożeniem diety eliminacyjnej są alergie na badane pokarmy. Każda alergia, choćby niewielka, stwarza pewne ryzyko, ponieważ w każdej chwili może się zdarzyć, że organizm człowieka zareaguje niezwykle gwałtownie na kontakt z alergenem. To może skończyć się szokiem.
W większości przypadków reakcje alergiczne na pokarm są rozpoznawane podczas testu alergicznego, dzięki czemu nie są już uwzględniane w diecie eliminacyjnej. Jeśli jednak wystąpią objawy takie jak silne zaczerwienienie i swędzenie skóry, duszność, przyspieszone bicie serca i uczucie niepokoju, pacjent powinien niezwłocznie udać się na pogotowie i wskazać, że jest na diecie eliminacyjnej.
.jpg)
