Występowanie i uprawa korzenia leszczyny pospolitej
Plik Korzeń leszczyny pospolitej to wiecznie zielona i zielna roślina, która rośnie wytrwale i może osiągnąć wysokość od pięciu do dziesięciu centymetrów. Roślina tworzy tak zwane kłącze, które pełni rolę organu przetrwania. Górne części rośliny korzenia leszczyny pospolitej są lekko owłosione.
Wszystkie części rośliny wydzielają intensywny zapach. Na przykład kłącze w swoim zapachu przypomina pieprz. Topory pędów pełzają po ziemi i tworzą kilka dolnych liści o kolorze brązowawym do zielonego. Ponadto korzeń leszczyny ma zawsze dwa wiecznie zielone liście z długimi łodygami. W wielu przypadkach ich blaszki liściowe mają kształt serca lub nerki z błyszczącą górą i owłosionym spodem.
Kwiaty korzenia leszczyny stoją bezpośrednio na ziemi i mają kształt dzbanka. Ich kolor jest przeważnie brązowawo czerwony, mają też trzy charakterystyczne płatki. Kwiaty mają również silny zapach pieprzu. Kwiaty korzenia leszczyny są zdolne do samoczynnego zapylania. Jednak możliwe jest również zapylenie krzyżowe, które często odbywa się za pośrednictwem owadów.
W kwiatku znajduje się mocna kolumna rylca, która składa się z kilku pojedynczych rysików, które wyrosły razem. Chociaż kwiat jest początkowo żeński, z czasem przekształca się w męski kwiat. Następnie otwiera się całkowicie i tak zwane płaty perigone wyginają się na zewnątrz. Ponadto kwiaty korzenia leszczyny imitują pewne cechy grzybów, które wabią komary grzybowe.
Odgrywają one ważną rolę w zapylaniu kwiatów. Okres kwitnienia trwa od końca marca do maja. Korzeń leszczyny występuje w Eurazji i rozwija się w lasach liściastych na stanowiskach wapiennych i wilgotnych.
Efekt i aplikacja
Zasadniczo, używając wspólnego korzenia leszczyny do celów leczniczych, należy zauważyć, że jest to roślina trująca. Ze względu na swoją toksyczność nie jest już stosowany w medycynie ludowej. Jedynie w homeopatii czasami nadal stosuje się korzeń leszczyny. Jednak tutaj obowiązuje, że można go przyjmować tylko w wystarczająco rozcieńczonych rozcieńczeniach.
Korzeń leszczyny może być stosowany jako preparat homeopatyczny, przy czym siła działania musi wynosić co najmniej D3 lub więcej. Preferowaną formą podawania składników aktywnych korzenia leszczyny są typowe w homeopatii kuleczki, które połyka się popijając niewielką ilością wody. Zwykłego korzenia leszczyny nie należy spożywać w żaden inny sposób.
W szczególności nie wolno spożywać surowych lub suszonych części rośliny. Przyjmowany jako środek homeopatyczny, korzeń leszczyny można stosować na przykład przy przeziębieniach, kaszel i dolegliwościach przewodu pokarmowego. Może również przynieść ulgę w przypadku drażliwego żołądka. Odpowiednie preparaty są sprzedawane pod nazwą Asarum.
Zjedzenie części korzenia leszczyny może spowodować poważne objawy zatrucia. Korzenie i liście rośliny mają pieprzny smak. Kłącze zawiera niezbędne składniki przypominające kamforę, które podrażniają błony śluzowe i prowadzą do krwawienia wewnętrznego.
Znaczenie dla zdrowia, leczenia i zapobiegania
Stosowanie korzenia leszczyny w medycynie ma długą tradycję. Na przykład w XVIII wieku roślina była często używana jako środek wymiotny, gdy używano suszonych kłączy. Zostały również sproszkowane i zmieszane w specjalną tabakę. Kłącza zbierano i suszono głównie w sierpniu. Jednak obecnie zdecydowanie odradza się medyczne wykorzystanie kłącza.
Zawarte w nim substancje mogą wywoływać poważne objawy zatrucia i upośledzać zdrowie. Nie tylko kłącze, ale cała roślina jest trująca. Zawiera między innymi olejek eteryczny i toksynę azaron. Jest to zawarte w roślinie w zmiennych ilościach i prowadzi do wielu objawów.
Typowe objawy zatrucia po spożyciu korzenia leszczyny to pieczenie w jamie ustnej i gardle, a także nudności, ból brzucha i wymioty. Błona śluzowa jamy ustnej i język są zdrętwiałe. W szczególnie ciężkich przypadkach może wystąpić zapalenie żołądka i jelit z ciężką biegunką. Krwawienie z macicy może również wystąpić, ponieważ roślina zawiera substancje sprzyjające krwawieniu.
W najgorszym przypadku może dojść do porażenia ośrodkowego układu oddechowego, aw rezultacie do śmierci. Szczególnie podczas żucia kłącza język i jama ustna mogą ulec znieczuleniu. Odpowiadają za to specjalne pochodne fenylopropanu, zwłaszcza tak zwany trans-izoazaron i ester metylowy trans-izoeugenolu. Nudności spowodowane spożyciem części korzenia leszczyny są spowodowane olejkiem eterycznym.
W dawnych czasach korzeń leszczyny używany był np. W weterynarii, ale był też używany do pielęgnacji włosów. Aby to zrobić, zmieszano go z wodą i nałożono na włosy. Opisano również spożywanie korzenia leszczyny w połączeniu z octem, który powinien oczyszczać głowę.
.jpg)
.jpg)
