Niemiecki Instytut Dawców Szpiku Kostnego (DKMS) poszukuje obecnie nowych dawców szpiku kostnego. Nic dziwnego, że ktoś pozuje Dawstwo szpiku kostnego jest jedyną szansą na wyleczenie dla wielu osób dotkniętych białaczką i innymi chorobami krwi Z ponad 6 milionami zarejestrowanych dawców uratowano lub przedłużyło życie wielu ludzi.
Co to jest dawstwo szpiku kostnego?
Dawstwo szpiku kostnego jest zwykle definiowane przez chorobę, z którą ten darowizna ma zwalczać: białaczkę, sporadycznie określaną również jako rak krwi. Białaczka jest bardzo groźną chorobą krwi, w której zaburzone jest tworzenie nowych białych krwinek, leukocytów, które są częścią układu odpornościowego.
Podobnie jak zakład produkcyjny, któremu podano fałszywy plan, chore szpik kostny nieustannie produkuje wadliwe leukocyty, które atakują wszystkie inne komórki krwi zamiast ciał obcych. Każdego roku około 10 000 osób w Niemczech zapada na białaczkę, w tym wiele dzieci i młodych ludzi. Około jednej piątej wszystkich chorób kończy się śmiercią. Dawstwo zdrowego szpiku kostnego to do dziś największa szansa na wyleczenie.
Szukając odpowiedniego dawcy, ważne jest, aby cechy tkanki HLA (antygeny leukocytów ludzkich) chorego i dawcy były jak najbardziej identyczne. Cechy HLA to cechy powierzchniowe komórek ciała, pewne struktury, które układ odpornościowy wykorzystuje do różnicowania własnych komórek organizmu od komórek innych organizmów. Istnieje wiele różnych cech HLA, a każdy chromosom ma dwie z nich, jedną od ojca i jedną od matki. Oprócz ponad 100 cech, które każda cecha HLA może mieć, prowadzi to do ponad 10 000 kombinacji różnych ogólnych obrazów HLA.
Dlatego na każdą osobę przypada tylko kilku odpowiednich dawców. Tylko jedna trzecia wszystkich poszkodowanych znajduje dawców w swoich rodzinach. Dlatego potrzebni są zewnętrzni darczyńcy, których można szybko skierować za pośrednictwem sieci DKMS. Jednak jedna piąta wszystkich pacjentów nadal nie może znaleźć dawcy.
Funkcja, efekt i cele
Obecnie istnieją dwa różne sposoby pobierania komórek macierzystych ze szpiku kostnego od dawcy, z których pierwszy jest znacznie mniej inwazyjny: polega na ekstrakcji komórek macierzystych z krwi obwodowej. W tej procedurze należy najpierw upewnić się, że komórki macierzyste zostaną uwolnione ze szpiku kostnego i dostaną się do krwiobiegu.
Osiąga się to za pomocą leku G-CSF, który wstrzykuje się pod skórę dawcy dwa razy dziennie w czterodniowej terapii wstępnej. Następnie rozpoczyna się faktyczna ekstrakcja, w której krew jest odprowadzana od dawcy i filtrowana w separatorze komórek - wirówce, która oddziela krwinki zgodnie z ich masą - zanim powróci do organizmu.
Drugą metodą dawstwa szpiku kostnego, która jest obecnie rzadko stosowana, jest nakłucie miednicy. Tutaj szpik jest zasysany bezpośrednio z kości, co trwa około godziny i zawsze odbywa się w znieczuleniu ogólnym. Zwykle używa się do tego miednicy, ponieważ po pierwsze jest to bardzo duża kość w ludzkim ciele, która może zapewnić i zregenerować wystarczającą ilość szpiku. Po drugie, kość znajduje się po bokach tuż pod skórą, więc nie ma potrzeby głębokiego nacinania, aby dotrzeć do miednicy.
Jednak to nakłucie jest znacznie bardziej agresywne niż obwodowe usunięcie komórek macierzystych z krwi, dlatego podczas tej procedury dawca może utracić ponad litr krwi.
Rekompensuje to fakt, że autologiczna próbka krwi jest pobierana na trzy tygodnie przed oddaniem. W ciągu tych tygodni wystarczająca ilość krwi jest uzupełniana, a po dokonaniu samego oddania zmagazynowaną krew można następnie zwrócić do organizmu. Zasadniczo jest to opóźniona autotransfuzja. Sam szpik kostny regeneruje się we własnej kości miednicy w ciągu zaledwie kilku tygodni, dzięki czemu dawca nie odczuwa trwałej szkody.
Ryzyko, skutki uboczne i niebezpieczeństwa
Obie metody pobierania komórek macierzystych wiążą się z pewnym, aczkolwiek niewielkim, ryzykiem i skutkami ubocznymi: w przypadku donacji obwodowej, w wyniku leczenia G-CSF mogą wystąpić objawy, takie jak bóle kości, głowy lub mięśni, podobne do objawów grypy. Mogą wystąpić reakcje alergiczne, ale tylko w bardzo rzadkich przypadkach. Nie są znane żadne długoterminowe ani trwałe skutki uboczne tego leczenia u dawcy.
Chirurgiczne usunięcie szpiku kostnego zawsze wiąże się z bardzo niskim ryzykiem szczątkowym ze względu na znieczulenie ogólne, tak jak w przypadku wszystkich operacji. W miejscu usunięcia kości i skóry mogą wystąpić siniaki i ból. Ale nawet te nieprzyjemne efekty zwykle goją się w ciągu zaledwie kilku dni. Można zatem podsumować, że jedyne skutki uboczne tej metody dawstwa szpiku kostnego nie mają nic wspólnego z samą utratą szpiku, ale z zabiegiem chirurgicznym i nieuchronnie akceptowanym uszkodzeniem skóry i kości miednicy.
W związku z możliwym ryzykiem i skutkami ubocznymi dawstwa szpiku kostnego należy również wspomnieć, że dawcy w sposób naturalny mają prawo do odstąpienia od dawstwa bez podania przyczyny, jeśli są zbyt niepewni. Jednak mogą to robić tylko wtedy, gdy przygotowania odbiorcy jeszcze się nie rozpoczęły. Dzieje się tak, ponieważ pozostały chory rdzeń kręgowy jest zabijany chemioterapią i / lub radioterapią w celu zapewnienia prawidłowego osadzenia szpiku kostnego świeżego dawcy. Dlatego powinno być zrozumiałe, dlaczego wycofanie się z dawstwa szpiku kostnego w trakcie przygotowań pacjenta może zagrażać życiu pacjenta.
.jpg)
