Limfocyty Jako podgrupa leukocytów (białych krwinek) odgrywają kluczową rolę w obronie immunologicznej przed obcymi substancjami, zwłaszcza czynnikami zakaźnymi, a także patogennie zmodyfikowanymi komórkami organizmu człowieka, takimi jak komórki nowotworowe. Zwiększone lub zmniejszone stężenie limfocytów we krwi zwykle wskazuje na chorobę.
Co to są limfocyty
Limfocyty są najmniejszymi przedstawicielami leukocytów i są najważniejszymi nosicielami adaptacyjnego (nabytego) układu odpornościowego organizmu. Oprócz osocza krwi około 45 procent ludzkiej krwi składa się z krwinek, które znajdują się w leukocytach (krwinkach białych) i erytrocytach (krwinkach czerwonych) ) i trombocyty (płytki krwi).
Ogólnie rozróżnia się limfocyty B i T oraz komórki NK. U dorosłego człowieka 1000-2900 limfocytów na µl krwi lub 17-47 procent odsetka białych krwinek uważa się za normalne.
Większość limfocytów nie krąży we krwi, ale znajduje się w szpiku kostnym i narządach układu limfatycznego (grasica, migdałki, śledziona, płytki Peyera przewodu pokarmowego, węzły chłonne). Zwiększona lub zmniejszona liczba limfocytów może wskazywać na różne choroby.
Funkcje, zadania i znaczenia medyczne i zdrowotne
W zależności od rodzaju dojrzewania Limfocyty podzielone na limfocyty B i T oraz komórki NK. Komórki B (pochodzące ze szpiku kostnego dla szpiku kostnego lub Bursa Fabricii u ptaków, u których po raz pierwszy odkryto limfocyty B), które rozpoczynają proces dojrzewania w szpiku kostnym, są w stanie wytwarzać przeciwciała (substancje obronne) do produkcji i wydzielania, które neutralizują specyficznie rozpuszczalne antygeny klasyfikowane jako obce (w tym bakterie, uwalniane toksyny).
W tym celu nieaktywne limfocyty B krążą w układzie limfatycznym lub krwiobiegu i są aktywowane, gdy tylko antygen przywiera do immunoglobulin znajdujących się na powierzchni, receptorów antygenu komórek B. Komórka B pobiera antygen, rozkłada go i wyraża go jako kompleks białkowy, który jest identyfikowany przez komórki pomocnicze T (podgrupa limfocytów T). Ponadto komórki pomocnicze T syntetyzują cytokiny, które aktywują limfocyty B, które następnie proliferują (dzielą się) w węzłach chłonnych lub w śledzionie.
Ponadto mniejszy odsetek limfocytów B różnicuje się w długowieczne komórki pamięci B, które przechowują informacje o antygenach, aby zapewnić szybką i skuteczną odpowiedź immunologiczną w przypadku dalszego kontaktu z określonym antygenem.
Limfocyty T, które dojrzewają w grasicy, identyfikują obce cząsteczki (w tym antygeny, takie jak wirusy, bakterie wewnątrzkomórkowe, komórki modyfikowane mutacjami), które mogą mieć szkodliwy wpływ na organizm i przygotowują odpowiednie komórki dla układu odpornościowego w celu zapewnienia szybkiej i ukierunkowanej obrony przed zidentyfikowanymi patogenami.
Komórki NK, komórki naturalnych zabójców, przede wszystkim rozpoznają zmodyfikowane komórki endogenne, takie jak komórki zakażone wirusem lub komórki nowotworowe, i wyzwalają w tych komórkach apoptozę, zaprogramowaną śmierć komórki.
Choroby, dolegliwości i zaburzenia
Patologiczny wzrost (limfocytoza) lub spadek (limfopenia) liczby limfocytów można przypisać różnym przyczynom. Zmniejszona lub zwiększona liczba Limfocyty, która jest określana jako część morfologii krwi z oznaczeniem wszystkich podtypów leukocytów we krwi, wskazuje na możliwą chorobę.
Wzrost liczby limfocytów i leukocytów we krwi na ogół koreluje ze stanem zapalnym lub infekcją. Wirusowe infekcje kropelkowe (w tym grypa, odra, różyczka, świnka, ospa wietrzna), infekcje kontaktowe i rozmazowe (opryszczka pospolita, biegunka, wirusowe zapalenie wątroby typu A i E, polio, Ebola,]] żółta gorączka]], HIV, cytomegalia), infekcje bakteryjne (bruceloza, Gruźlica, dur brzuszny, krztusiec czy krztusiec), a także różne choroby nowotworowe (białaczka, chłoniaki) wiążą się ze zwiększonym stężeniem limfocytów we krwi.
Nadczynność tarczycy (nadczynność tarczycy), zespół Guillain-Barré (postępujące upośledzenie układu nerwowego) lub sarkoidoza lub choroba Boecka, choroba zapalna i ziarniniak (ogniskowe nagromadzenie ziarniniaków), które dotykają głównie płuc, mogą prowadzić do zwiększenia liczby limfocytów. Wartość powodu.
Z drugiej strony chemioterapia i / lub radioterapia, terapia kortyzonem lub cytostatykami lub leczenie lekami immunosupresyjnymi, a także zwiększone stężenie kortyzolu (hiperkortyzolizm), na przykład w wyniku zespołu Cushinga, mogą powodować obniżenie poziomu limfocytów we krwi.
Ponadto choroby autoimmunologiczne (np. Wyraźny toczeń rumieniowaty układowy lub myasthenia gravis), różne nowotwory (w tym choroba Hodgkina czy rak węzłów chłonnych), mocznica (zatrucie dróg moczowych w końcowej fazie niewydolności nerek) i AIDS mogą powodować zmniejszenie stężenia limfocytów we krwi.
Tutaj znajdziesz swoje leki
➔ Leki wzmacniające obronę i układ odpornościowy
.jpg)
